I SA/Bk 690/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Paweł Janusz Lewkowicz (spr.), , , po rozpoznaniu w Wydziale I w dniu 5 lutego 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi I. W. i C. W. na decyzję Dyrektora P. Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Ł. z dnia [...] października 2019 r. Nr [...] w przedmiocie przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na 2018 rok p o s t a n a w i a odrzucić skargę I. W. Dyrektor P. Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Ł. decyzją z [...] października 2019 r. utrzymał w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w S. przyznającą C. W. płatność w ramach systemów wsparcie bezpośredniego na 2018 rok. I. i C. W. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku skargę na decyzję Dyrektora P. Oddziału ARiMR. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje: Skarga I. W. podlegała odrzuceniu. Wskazać należy, że skarżąca I. W. nie miała legitymacji do złożenia skargi w niniejszej sprawie. Zgodnie z art. 50 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm., dalej jako "p.p.s.a."), uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. Zaskarżona dotyczy przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego C. W. Należy zatem przyjąć, że I. W. nie jest stroną niniejszego postępowania, a w konsekwencji nie posiada interesu prawnego w zaskarżeniu do sądu ww. decyzji Dyrektora P. Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Ł. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 50 § 1 p.p.s.a. należało orzec jak w sentencji postanowienia.