I SA/Bk 71/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Jacek Pruszyński, Sędziowie sędzia WSA Marek Leszczyński, sędzia WSA Urszula Barbara Rymarska (spr.), Protokolant Beata Rusiecka, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 24 kwietnia 2013 r. sprawy ze skargi G. K. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] stycznia 2013 r., nr [...] w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania kontrolnego oddala skargę. Przedmiotem skargi jest postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w B. z [...] stycznia 2013 r. nr [...] utrzymujące w mocy postanowienie wydane w I instancji przez Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w B. z [...] października 2012 r. nr [...], w którym nie uwzględniono wniosku pełnomocnika Pani G. K. (dalej także jako skarżąca) o zawieszenie postępowania kontrolnego prowadzonego za 2008 r. W uzasadnieniu postanowienia organ II instancji podniósł, że pod pojęciem "zagadnienia wstępnego" należy rozumieć sytuację, w której wydanie rozstrzygnięcia w sprawie będącej przedmiotem postępowania przed organem podatkowym uwarunkowane jest uprzednim rozstrzygnięciem zagadnienia prawnego. Natomiast zagadnienie takie nie powstaje w sytuacji, gdy na rozpatrzenie i wydanie decyzji podatkowej mogą mieć wpływ ustalenia faktyczne. Nie negując twierdzenia, że niektóre dowody i ustalenia w sprawach z nieujawnionych źródeł dotyczące lat ubiegłych mogą mieć wpływ na rozstrzygniecie w sprawach za lata następne Dyrektor Izby Skarbowej w B. podkreślił jednak, że są to ustalenia faktyczne, które nie są związane z rozstrzygnięciem zagadnienia wstępnego powodującego możliwość zawieszenia postępowania. Nie zgadzając się z tym rozstrzygnięciem skarżąca reprezentowana przez pełnomocnika wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku, zarzucając naruszenie art. 201 § 1 pkt 2 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, dalej w skrócie, jako: "o.p."), poprzez błędną jego wykładnię i niewłaściwe zastosowanie. Autor skargi upatruje naruszenie prawa w mylnym uznaniu, że prowadzone postępowanie w sprawie zobowiązania podatkowego w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach za 2006 r. i 2007 r. nie pozostaje w związku z przedmiotem postępowania, bowiem nie wystąpiły kwestie prawne, bez rozpatrzenia których nie jest możliwe rozpatrzenie sprawy. Pełnomocnik skarżącej podniósł, że w sprawach, których przedmiotem jest opodatkowanie przychodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach lub pochodzących ze źródeł nieujawnionych, ustalenia w zakresie stanu faktycznego podjęte w jednym postępowaniu podatkowym, dotyczące jednego roku podatkowego, automatycznie wpływają na rozmiar zobowiązań podatkowych za kolejne lata. W skardze zawarto wnioski o uchylenie postanowień wydanych w obu instancjach oraz o zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. Odpowiadając na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w B. wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zaprezentowane w uzasadnieniu skarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga okazała się niezasadna. Bezspornym jest, że z uwagi na treść art. 292 o.p. przepisy dotyczące obligatoryjnego zawieszenia postępowania, o których mowa w art. 201 o.p. mają zastosowanie także do kontroli podatkowej. Wśród obligatoryjnych przesłanek zawieszenia postępowania podatkowego lub kontroli podatkowej ustawodawca wskazał m.in. wystąpienie zagadnienia wstępnego, które z istoty swej należy do kompetencji innego organu lub sądu (art. 201 § 1 pkt 2 o.p.). Z powyższego wynika, że ta obligatoryjna przesłanka zawieszenia prowadzonego postępowania zachodzi tylko, gdy rozstrzygnięcie kwestii prawnej stanowiącej zagadnienie prejudycjalne ujawni się w toku prowadzonego postępowania (w tym także kontrolnego), a jego uprzednie rozstrzygnięcie przez wskazany w przepisie inny organ lub sąd jest warunkiem rozstrzygnięcia sprawy podatkowej i nie zachodzi, gdy na wydanie decyzji podatkowej mogą mieć wpływ jedynie ustalenia faktyczne, nawet, gdyby były dokonywane przez sąd lub inny organ. W doktrynie wskazuje się, że zagadnienie wstępne wiąże się z wystąpieniem przeszkody uniemożliwiającej rozstrzygnięcie sprawy podatkowej. Podkreśla się równocześnie, że "zależności rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego i rozpatrzenia sprawy podatkowej nie można jednak utożsamiać z wymogiem ukierunkowania tej ostatniej na określoną treść decyzji podatkowej (zob. Łaszczyca, Zawieszenie ogólnego postępowania administracyjnego, Kraków 2005, s. 100) . Pamiętając, że rozstrzygnięcie zagadnienia wstępnego nie wiąże się z wydaniem decyzji o określonej treści, lecz ogólnie z możliwością wydania decyzji, należy zgodzić się z twierdzeniem Dyrektora Izby Skarbowej, że ustalenia faktyczne podjęte w jednym postępowaniu podatkowym dotyczącym przychodów z nieujawnionych źródłach przychodów niezależnie od tego czy wpływają na rozmiar zobowiązania podatkowego w kolejnych latach, nie stanowią zagadnienia wstępnego powodującego możliwość zawieszenia postępowania, bowiem nie warunkują wydania decyzji w sprawie głównej. Tym samym organy nie dokonały błędnej wykładni art. 201 § 1 pkt 2 o.p. Mając powyższe na uwadze orzeczono, jak w sentencji na mocy art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.).