I SA/Bk 718/10
WyrokWSA w Białymstoku2011-04-21
Skład orzekający: Mieczysław Markowski, Sławomir Presnarowicz, Wojciech Stachurski
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy organ administracji publicznej prawidłowo ustalił powierzchnię działek rolnych na potrzeby przyznania pomocy finansowej z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania, pomimo kwestionowania przez stronę wyników kontroli terenowej?Ratio decidendi
Sąd oddalił skargę, uznając, że organy administracji prawidłowo ustaliły stan faktyczny sprawy, w tym powierzchnię działek rolnych. Kontrola terenowa przeprowadzona przy użyciu specjalistycznego sprzętu GPS spełniającego normy krajowe i unijne, stanowiła wiarygodny dowód. Strona skarżąca nie przedstawiła natomiast żadnych dowodów na poparcie swoich twierdzeń o zawyżeniu powierzchni.Stan faktyczny
Skarżący złożył wniosek o przyznanie pomocy finansowej z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania (ONW) na rok 2009. Po kontroli administracyjnej stwierdzono zawyżenie powierzchni działek rolnych. Po ponownym postępowaniu i kontroli na miejscu, przyznano płatność w pomniejszonej wysokości. Skarżący odwołał się, kwestionując wyniki kontroli i pomiary powierzchni działek. Dyrektor ARiMR utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. Skarżący wniósł skargę do WSA, zarzucając naruszenie przepisów k.p.a.Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Mieczysław Markowski, Sędziowie sędzia WSA Sławomir Presnarowicz (spr.), sędzia WSA Wojciech Stachurski, Protokolant Beata Borkowska, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 21 kwietnia 2011 r. sprawy ze skargi M. K. na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Ł. z dnia [...] września 2010 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania na rok 2009 oddala skargę
Pan M. K. (dalej powoływany także jako: Skarżący), w dniu 12 maja 2009 r. złożył do Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (dalej w skrócie: ARiMR) w S. wniosek o przyznanie pomocy finansowej z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania na rok 2009 (ONW) do powierzchni 10,60 ha.
Po przeprowadzonej kontroli administracyjnej wniosku o przyznanie płatności na rok 2009, stwierdzono błąd polegający na zawyżeniu powierzchni działek rolnych. W związku z powyższym, w dniu [...].10.2009 r. Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w S. wydał decyzję nr [...] na mocy, której przyznał Panu M. K. płatność ONW na rok 2009 do powierzchni działek rolnych stwierdzonej w wyniku przeprowadzonej kontroli administracyjnej.
Od powyższej decyzji Pan M. K. złożył odwołanie do Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego ARiMR w Ł., w którym nie zgadzał się z otrzymaną decyzją.
Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego w Ł. decyzją nr [...] z dnia [...].12.2009 r. uchylił zaskarżoną decyzję i skierował sprawę do ponownego rozpatrzenia. Jednocześnie gospodarstwo Pana M. K. zostało skierowane do kontroli na miejscu.
W wyniku przeprowadzonej w dniu 11.05.2010 r. kontroli na miejscu stwierdzono zawyżenie powierzchni użytkowanej rolniczo na działkach rolnych A, C i D zadeklarowanych na działkach ewidencyjnych nr [...] położonych w województwie [...], powiat [...], gmina [...], obręb [...].
Po ponownym przeprowadzaniu postępowania, uwzględniając wyniki kontroli na miejscu, Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w S. w dniu [...].06.2010 r. wydał decyzje nr [...] przyznającą płatność Skarżącemu w pomniejszonej wysokości.
Od powyższej decyzji Skarżący złożył odwołanie, w którym między innymi podnosił, że podczas kontroli działki rolniczej oznaczonej literą "A" Inspektor w jego obecności stwierdził, że powierzchnia rzeczywista jest zgodna z deklarowaną i wynosi 4,14 ha. Nie wie natomiast dlaczego Inspektor dokonujący kontroli przyjął po czasie
w protokole 4,06 ha, skreślając uprzedni zapis 4,14 ha.
Po rozpatrzeniu odwołania decyzją nr [...] z dnia [...].09.2010 r. Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego ARiMR w Ł. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji. Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego ARiMR uznał za wiarygodne pomiary przedmiotowych działek wykonane przez inspektorów Biura Kontroli na miejscu.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku, Skarżący zarzucił zaskarżonej decyzji Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego ARiMR w Ł. naruszenie przepisów postępowania administracyjnego a mianowicie art. 7 i 77 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.), dalej określanej jako: "k.p.a.".
W szczególności w uzasadnieniu skargi reasumując podkreślano, że działka
A (JPO-TUZ): deklarowana jako 4,14 ha, przyjęto błędnie 4,06 ha, była i jest faktycznie 4,14 ha, zatem zmniejszono bezpodstawnie o 0,08 ha. Działka B (JPO) deklarowana jako 3,23 ha, przyjęto błędnie 2,86 ha, była do listopada 2009 r.,
jako 3,23 ha, do końca 2009 roku była ok. 3,0 ha, zmniejszono zatem co najmniej
o 0,14 ha uwzględniając stan na koniec roku kalendarzowego, zaś uwzględniając stan na 1 listopada 2009 r., zmniejszono zatem o 0,37 ha. Natomiast działka D (JPO) deklarowana jako 0,19 ha, przyjęto błędnie 0 ha, faktycznie była 0,19 ha, zmniejszono zatem bezpodstawnie o 0,19 ha.
Mając powyższe na względzie Skarżący wnosił o uchylenie Decyzji Nr [...] i związanej z nią Decyzji Nr [...] oraz uznanie deklaracji złożonej w dniu 12.05.2009 r. za prawidłową lub przywrócenie mu co najmniej 0,41 ha do pomocy finansowej - w postaci wsparcia bezpośredniego i płatności ONW za rok 2009.
W odpowiedzi na skargę, Dyrektor [...] Oddziału ARMiR w Ł., podtrzymując dotychczasowe ustalenia wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje.
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Zasadniczy spór w tej sprawie dotyczy zasadności obniżenia Skarżącemu płatności ONW, z uwagi na stwierdzoną różnicę pomiędzy powierzchnią działek zadeklarowaną we wniosku (deklaracji) a powierzchnią stwierdzoną, w wyniku kontroli na miejscu.
Odnosząc się do tej kwestii w pierwszej kolejności należy wskazać,
że zgodnie z § 2 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z 11.03.2009 r.
w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej
w ramach działania "Wspieranie gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania (ONW)", objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (Dz. U. Nr 40, poz. 329 ze zm.) płatność ONW przysługuje rolnikowi, jeżeli m.in. łączna powierzchnia posiadanych przez niego działek rolnych w rozumieniu przepisowo o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności, zwanych dalej "działkami rolnymi", lub ich części, położonych na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania, na których jest prowadzona działalność rolnicza w rozumieniu
art. 2 lit. c rozporządzenia nr 73/2009, wynosi co najmniej 1 ha. Stosownie do art. 3 pkt 7 ustawy z 18.12.2003 r. o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności (Dz. U. Nr 10, poz. 76 ze zm.) pojęcie "działka rolna" oznacza działkę w rozumieniu art. 2 pkt 1a rozporządzenia Komisji (WE) Nr 796/2004 o powierzchni nie mniejszej niż 0,1 ha. Wskazane Rozporządzenie definiuje "działkę rolną", jako zwarty obszar gruntu,
na którym jeden rolnik prowadzi jedną grupę upraw; jednak w przypadku,
gdy w kontekście tegoż rozporządzenia wymagane jest oddzielne zgłoszenie użytkowania pewnego obszaru w ramach gruntów objętych grupą upraw, działka rolna jest ograniczona na podstawie tego konkretnego użytkowania. Należy zatem stwierdzić, że płatność ONW przyznawana jest do działek rolnych stanowiących
w istocie powierzchnie upraw.
W opinii Sądu, zebrany w sprawie materiał dowodowy w pełni uzasadniał ustalenie przez organy ARiMR, że Skarżący we wniosku o przyznanie płatności
w ramach systemu wsparcia bezpośredniego na rok 2009 zadeklarował zawyżoną powierzchnię działek rolnych A, B i D położonych odpowiednio na działkach ewidencyjnych nr [...]. Przeprowadzone w tym zakresie postępowanie odpowiada przepisom prawa.
Zasady procedowania w sprawach dotyczących przyznania pomocy m.in.
w postaci płatności ONW zostały w istotny sposób zmodyfikowane stosunku do reguł przewidzianych w k.p.a., czyli w jurysdykcyjnym postępowaniu administracyjnym. Stosownie do art. 21 ust. 1 ustawy z 7 marca 2007 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich - zwanej dalej ustawą, z zastrzeżeniem zasad i warunków określonych w przepisach Unii Europejskiej, o których mowa w art. 1 pkt 1,
do postępowań w sprawach indywidualnych rozstrzyganych w drodze decyzji administracyjnej stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, chyba że przepisy ustawy stanowią inaczej. Z kolei zgodnie z art. 21 ust. 2 ustawy w postępowaniu w sprawie dotyczącej przyznania pomocy organ, przed którym toczy się postępowanie: 1) stoi na straży praworządności; 2) jest obowiązany w sposób wyczerpujący rozpatrzyć cały materiał dowodowy; 3) udziela stronom,
na ich żądanie, niezbędnych pouczeń, co do okoliczności faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania; 4) zapewnia stronom, na ich żądanie, czynny udział w każdym stadium postępowania; przepisu art. 81 Kodeksu postępowania administracyjnego nie stosuje się. Natomiast w myśl postanowień art. 21 ust. 3 ustawy strony oraz inne osoby uczestniczące w postępowaniu, o którym mowa w ust. 2, są obowiązane przedstawiać dowody oraz dawać wyjaśnienia co do okoliczności sprawy zgodnie
z prawdą i bez zatajania czegokolwiek; ciężar udowodnienia faktu – co należy podkreślić - spoczywa na osobie, która z tego faktu wywodzi skutki prawne.
W tej sprawie, zdaniem Sądu, organy podjęły wszelkie niezbędne czynności zmierzające do prawidłowego ustalenia stanu faktycznego sprawy, w szczególności wypełniły obowiązek wyczerpującego rozpatrzenia całego materiału dowodowego.
I tak, w celu ustalenia rzeczywistej powierzchni rolnych zadeklarowanych
w przedmiotowym wniosku gospodarstwo rolne skarżącego zostało skierowane
do kontroli na miejscu. Z przeprowadzonej w dniu 11 maja 2010 r. kontroli sporządzono raport z czynności kontrolnych w zakresie kwalifikowalności powierzchni. Na tej podstawie stwierdzono zawyżenie powierzchni użytkowanej rolniczo na działkach rolnych A, C i D zadeklarowanych na działkach ewidencyjnych
nr [...] położonych w województwie [...], powiat [...], gmina [...], obręb [...]. Jeden z załączników do Raportu stanowi płyta CD ze zdjęciami wykonanymi na kontrolowanych działkach, które wskazują, że stan gruntów umożliwiał dokonanie pomiarów. Raport z powyższych czynności wraz z załącznikami w sposób szczegółowy dokumentuje zatem podjęte ustalenia. Sąd podziela ocenę, iż pozwala on na wyciągnięcie wniosku, że kontrola została przeprowadzona w sposób prawidłowy, zaś jej wyniki stanowią wiarygodny dowód pozwalający na określenie powierzchni spornych działek. Sąd I instancji zwraca uwagę, że przedmiotowa kontrolę przeprowadzono zgodnie z obowiązującymi w Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa procedurami w zakresie kontroli na miejscu, przy użyciu wyspecjalizowanego sprzętu GPS. Instrument GPS firmy T. [...], użyty do kontroli, spełnia wymagania norm krajowych i unijnych w zakresie wymaganej przepisami dokładności i wiarygodności kontroli powierzchni. Potwierdzeniem użycia
przez inspektorów ARiMR sprzętu GPS odpowiedniej klasy jest przeprowadzona przez Katedrę Geodezji Satelitarnej i Nawigacji Uniwersytetu Warmińsko-Mazurskiego w Olsztynie.
Rację ma organ odwoławczy, iż w toku postępowania Skarżący ograniczył się do kwestionowania dowodu w postaci raportu z kontroli, nie wykazując
przy tym aktywności dowodowej i nie składając wniosków dowodowych na poparcie swych twierdzeń. Skarżący kwestionując prawidłowość pomiarów działek rolnych oznaczonych identyfikatorami A i C, oraz twierdząc, że działka rolna oznaczona identyfikatorem D była użytkowana rolniczo w 2009 r. – nie przedstawił
na tę okoliczność jakichkolwiek dowodów. Również sugerując, że zmiana sposobu użytkowania części działki rolnej oznaczonej identyfikatorem C nastąpiła w części dopiero w 2010 r. nie wskazał żadnych dowodów na poparcie swych wywodów.
W ocenie Sądu, załączone do skargi dwie strony z raportu z kontroli z 2007 r.
nie wnoszą nic nowego dla rozstrzygnięcia w przedmiotowej sprawie – dotyczącej roku 2009. Ponadto Skarżący sam przyznał w trakcie prowadzonego postępowania (akta adm. k - 174), że działka rolna oznaczona identyfikatorem D nie była użytkowana,
co najmniej od sierpnia 2009 r. z powodu zalania, a powierzchnia działki rolnej oznaczonej identyfikatorem C użytkowana rolniczo ulegała zmniejszaniu w latach
od 2004 do 2009 z tytułu wykopania stawu, budowy domu oraz wybudowania terenów rekreacyjnych w sąsiedztwie domu.
W tym stanie rzeczy, nie stwierdzając naruszenia prawa, Sąd na mocy
art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzekł o oddaleniu skargi.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło