I SA/Bk 719/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Jacek Pruszyński (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 18 stycznia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi K. D. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] maja 2009 r. Nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2005 r. oraz wysokości odsetek za zwłokę p o s t a n a w i a: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W związku ze skargą złożoną na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z [...] maja 2009 r. nr [...], wydaną w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2005 r. oraz wysokości odsetek za zwłokę, pełnomocnik K. D. wniósł o wstrzymanie jej wykonania. Wskazał, że podatnik nie posiada wolnych środków finansowych ani przedmiotów, które mógłby spieniężyć. Nie ma też możliwości pozyskania środków finansowych, gdyż nie byłby w stanie spłacić ewentualnego kredytu. We wniosku podano, że jedynym źródłem dochodu skarżącego jest prowadzona firma, która w ostatnim okresie nie przynosi zysków. W miesiącach czerwcu, lipcu i sierpniu 2009 r. firma wykazywała straty. Pełnomocnik zwrócił też uwagę, że skarżący ma zaciągnięty kredyt obrotowy odnawialny w rachunku bieżącym z limitem 160.000,00 zł. Na jego utrzymaniu pozostaje małoletni syn. Ponosi też miesięczne koszty eksploatacji gospodarstwa domowego (ok. 2.500 zł). Bieżące utrzymanie rodziny pokrywane jest obecnie z niewielkich dochodów uzyskiwanych przez współmałżonkę skarżącego. Pełnomocnik podniósł, że zaskarżona decyzja określiła zobowiązanie podatkowe w bardzo wysokiej kwocie. Wniosek o wstrzymanie wykonania tej decyzji jest podyktowany niebezpieczeństwem wyrządzenia podatnikowi znacznej szkody oraz spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wstrzymanie jej wykonania pozwoli podatnikowi na ustabilizowanie jego sytuacji finansowej i wygospodarowanie środków pieniężnych, do których poniesienia będzie zobowiązany w przypadku negatywnego rozstrzygnięcia prowadzonego postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem skarżący nie wykazał istnienia przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.), Sąd może wstrzymać wykonanie aktu administracyjnego, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W związku z tym, w doktrynie przedmiotu przyjmuje się, że do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków nie jest wystarczający sam wywód strony. Na wnioskodawcy spoczywa obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą sądowi na dokonanie oceny, czy spełnione są przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności (J. P. Tarno, "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi" komentarz, Warszawa 2006 r. s. 188-189.). Zatem to skarżący winien wykazać okoliczności uzasadniające powstanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Owszem, obawa zakończenia prowadzenia działalności gospodarczej może stanowić podstawę do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, musi jednak być uzasadniona i poparta konkretnymi okolicznościami. Tymczasem, poza gołosłownymi twierdzeniami, skarżący nie wykazał, aby wynikająca z decyzji kwota do zapłaty - 28.616,00 zł - mogła przyczynić się do zaprzestania prowadzenia działalności gospodarczej. Co prawda pełnomocnik zwraca uwagę na fakt poniesienia straty z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej za okres od stycznia do sierpnia 2009 r. w kwocie 42.066,48 zł. Z kolei ze znajdującego się w aktach rozliczenia wyniku finansowego obejmującego okres styczeń-wrzesień 2009 r. wynika, że firma poniosła stratę w wysokości 64.918,48 zł. Zwrócić trzeba jednak uwagę na fakt, że strata w zakresie prowadzonej działalności jest jedynie wynikiem bilansowym nadwyżek kosztów nad przychodami, nie oznacza natomiast braku środków finansowych. Analiza akt sprawy wskazuje, że z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej skarżący uzyskał w tym okresie przychód w kwocie ponad 16 milionów zł. Zeznanie PIT-36L za 2008 r. wskazuje, że również i w tym roku podatkowym skarżący obracał znacznymi kwotami pieniężnymi. Pomimo wykazywanej straty, obrót firmy nie wskazuje, aby wyegzekwowanie kwoty wynikającej z decyzji doprowadziłoby do tak daleko idącego skutku jak zaprzestanie prowadzenia działalności gospodarczej przez skarżącego. Strona nie poparła również wiarygodnymi dowodami twierdzeń, że nie ma możliwości pozyskania środków finansowych, gdyż ewentualnie nie byłaby w stanie spłacić zaciągniętego kredytu. Z akt wynika, że skarżący zaciągnął kredyt obrotowy odnawialny z limitem 160.000,00 zł, a bank pozytywnie ocenia współpracę z klientem. Oznacza to, że skarżący dysponuje środkami na spłatę kredytu. Ponadto, we wniosku strona powołuje się na orzecznictwo stwierdzające, że wykonanie zaskarżonej decyzji skutkujące zakończeniem prowadzonej działalności gospodarczej, a w konsekwencji utratę jedynego źródła utrzymania rodziny, stanowi spełnienie przesłanek do zastosowania ochrony tymczasowej. Jednocześnie jednak wskazuje, że bieżące utrzymanie rodziny pokrywane jest z niewielkich dochodów uzyskiwanych przez małżonkę. Działalność gospodarcza nie jest więc jedynym źródłem utrzymania jego rodziny. Skarżący nie precyzuje przy tym wysokości dochodów małżonki, co uniemożliwia ocenę wniosku w zakresie przesłanek do zastosowania ochrony tymczasowej. Jednocześnie podkreślić należy, że zobowiązanie podatkowe ma charakter pieniężny i z natury rzeczy skutki wykonania zobowiązania są odwracalne. Jego uregulowanie nie tworzy z reguły takiego stanu rzeczy, w którym strona poniosłaby znaczną szkodę lub wystąpiłyby trudne do odwrócenia skutki. W przypadku ewentualnego uwzględnienia skargi istnieje oczywista możliwość zwrotu zapłaconych kwot, łącznie z oprocentowaniem według zasad przewidzianych w Ordynacji podatkowej. Z tych powodów Sąd uznał, że wniosek o udzielenie ochrony tymczasowej w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji nie zasługuje na uwzględnienie. Orzeczono więc jak w sentencji na podstawie art. 61 § 3 i 5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.