I SA/Bk 75/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Urszula Barbara Rymarska, Sędziowie asesor WSA Piotr Pietrasz (spr.), sędzia WSA Wojciech Stachurski, Protokolant Katarzyna Luto, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 16 kwietnia 2008 r. sprawy ze skargi V. K. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w B. z dnia [...] stycznia 2008 r. nr [...] w przedmiocie wartości celnej pojazdu samochodowego 1. uchyla zaskarżoną decyzję, 2. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana w całości, 3. zasądza od Dyrektora Izby Celnej w B. na rzecz skarżącej V. K. kwotę 3.027 zł (słownie: trzy tysiące dwadzieścia siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Przedmiotem skargi jest decyzja Dyrektora Izby Celnej w B. nr [...] z dnia [...] 01.2008 r. utrzymująca w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w B. z dnia [...]12.2007 r. dotyczącej kwoty długu celnego, podatku akcyzowego oraz podatku od towarów i usług, należnych do sprowadzonego z zagranicy samochodu osobowego SUZUKI objętego procedurą dopuszczenia do obrotu wg zgłoszenia celnego nr [...] z dnia [...].01.2007 r. W dniu 18.01.2007 r. przedstawiciel Pani V. K. (zwanej dalej Skarżącą) zgłosił wg ww. dokumentu SAD do procedury dopuszczenia do obrotu przywieziony z USA samochód osobowy marki SUZUKI (nr VIN [...]), wyprodukowany w roku 2005. Do zgłoszenia załączono m.in. fakturę nr 41/11/2006 z dnia 30.11.2006 r. wystawioną przez firmę C. E. ze Stanów Zjednoczonych, na kwotę 2 500 USD, w tym koszty transportu 350 USD. Do zgłoszenia dołączono również oświadczenie Skarżącej, iż kwota 2 500 USD stanowi całkowitą płatność związaną z zakupem samochodu (wraz z kosztem transportu do Białegostoku) i została uiszczona przelewem bankowym. W treści oświadczenia Skarżąca stwierdziła ponadto, iż samochód został zakupiony za pośrednictwem firmy C. E. Organ celny przeprowadził w obecności przedstawiciela Strony rewizję celną towaru, w wyniku której stwierdzono brak numeru identyfikacyjnego VIN, usuniętą tabliczkę znamionową na podszybiu i słupku lewym środkowym oraz naklejki na częściach nadwozia. Na podłużnicy, za prawym przednim kołem stwierdzono wybity nr VIN [...]. Postanowieniem z dnia [..].02.2007 r. Naczelnik Urzędu Celnego w B. zawiesił postępowanie celne dotyczące dopuszczenia ww. towaru do obrotu w związku z podjęciem przez Prokuraturę Rejonową B. P. śledztwa w sprawie podrobienia znaku identyfikacyjnego w przedmiotowym samochodzie marki SUZUKI XL7. W dniu 24.04.2007 r. powyższe śledztwo zostało umorzone. Postanowieniem z dnia [...].05.2007 r., Naczelnik Urzędu Celnego w B. podjął z urzędu postępowanie celne dotyczące dopuszczenia przedmiotowego samochodu do obrotu. W ramach weryfikacji zgłoszenia celnego, przeprowadzono analizę wartości pojazdu tej samej marki i typu z zastosowaniem informacji uzyskanych z notowań internetowych z rynku kraju eksportu. W wyniku analizy ofert sprzedaży samochodów wyprodukowanych w roku 2005 organ l instancji ustalił, iż ceny tego rodzaju, nieuszkodzonych pojazdów na rynku amerykańskim kształtują się od 8 000 USD do 14 875 USD. Pozyskano również inne ofert sprzedaży samochodów marki SUZUKI XL7, w tym rok produkcji 2006, z odzysku, z widocznymi uszkodzeniami przedniej części nadwozia - 7 900 USD, rok produkcji 2002, z odzysku, z widocznymi uszkodzeniami przedniej części nadwozia - 4 000 USD, rok produkcji 2005, sprawny, tylko na eksport, bez prawa rejestracji w USA - 8 800 USD. Powołany przez Naczelnika Urzędu Celnego w B. rzeczoznawca samochodowy, w ocenie ekonomiczno-technicznej z 09.05.2007 r, określił stan techniczny pojazdu marki SUZUKI będącego przedmiotem przedmiotowego zgłoszenia celnego oraz wskazał jego wartość rynkową. W dniu 31.05.2007 r. biegły złożył wyjaśnienia odnośnie przyjętej metody wyceny pojazdu (zasadność przyjęcia korekty za uszkodzenia nazwanej w opinii koniecznymi naprawami pojazdu), a w dniu 19.11.2007 r. poprawioną wycenę z uwzględnieniem ponownie ustalonego roku produkcji pojazdu. W trakcie prowadzonego postępowania organ celny uzyskał też informację z "SUZUKI MOTOR POLANO" Sp. z o.o. z Warszawy, iż samochody SUZUKI XL7 o numerach nadwozia [...] i [..] zostały wyprodukowane w grudniu 2004 roku z przeznaczeniem na rynek amerykański. Postanowieniem z dnia 25.05.2007 r. dopuszczono jako dowód w sprawie dokumenty dotyczące transportu morskiego ww. pojazdu oraz faktury wskazujące koszty spedycyjne i transportu samochodów na terenie kraju. W trakcie prowadzonego postępowania organ celny zwrócił się do Strony z prośbą o dostarczenie aktu własności pojazdu lub innego dokumentu potwierdzającego prawo własności zakupionego pojazdu. W odpowiedzi na powyższe Strona nadesłała wydruk faktury nr 41/11/2006 z dnia [...].11.2006r. wystawionej przez firmę C. E. z USA na rzecz Pani V. K., dotyczącej zakupu samochodu osobowego marki SUZUKI XL7, rok produkcji 2005, nr VIN [...], na kwotę 2 500,00 USD. Skarżąca przesłuchana w dniu 19.06.2007 r. zeznała, iż ofertę zakupu pojazdu przedstawiono jej telefonicznie. Samochód kupiła 23 lub 24 listopada 2006 r. Nie otrzymała oferty na piśmie. Przed dokonaniem zakupu nie widziała też zdjęć kupionego przez nią samochodu, a jedynie zdjęcia pojazdu tego samego modelu. Formalności związane z zakupem załatwiała przez telefon. Przed zakupem dowiedziała się jedynie, że samochód sprzedaje biuro ubezpieczeniowe i dlatego jest on tani. Powiedziano jej również, że jest to okazja i trzeba szybko podjąć decyzję. Strona, jak zeznaje, nie dopytywała się o dalsze szczegóły. Wszystkie formalności związane ze sprowadzeniem samochodu miał załatwiać Pan K. Ż.. On również miał przygotować konieczne dokumenty. Skarżąca nie otrzymała, ani nawet nie widziała amerykańskiego tytułu własności pojazdu. Kiedy zakupiła samochód powiedziano jej, że ma jedynie czekać na jego dostarczenie do B. Dopiero po przybyciu auta okazało się, że nie wszystko jest w porządku, a z Panem Ż. nie można było się skontaktować. Za samochód zapłaciła przelewem z własnego konta. Wpłaciła pieniądze na konto firmy C. E. Dane potrzebne do przelewu uzyskała już dużo wcześniej, w czasie wizyty w USA. Po zakupie auta potwierdziła je telefonicznie. Przelew należało wykonać w ciągu 24 godzin od uzyskania informacji, że samochód został kupiony. Za samochód zapłaciła 2 500 USD. Cena ta obejmowała też transport do Białegostoku. Jednocześnie Strona zeznała, iż nie poniosła żadnych dodatkowych opłat na rzecz Pana Ż. i firmy C. E. Strona zapytana o oświadczenie złożone do zgłoszenia celnego wyjaśniła, iż nie pamięta kiedy i w jaki sposób uzyskała wzór oświadczenia, ale potwierdziła, że wypełniła je osobiście. Nie wie też dlaczego zostało ono dołączone do zgłoszenia celnego. W momencie wypełniania oświadczenia żaden funkcjonariusz celny nie pouczył jej o odpowiedzialności karnej za zeznanie nieprawdy. Po zakończeniu postępowania Naczelnik Urzędu Celnego w B. określił w związku z przywozem ww. towaru kwoty długu celnego, podatku akcyzowego oraz podatku od towarów i usług. Jednocześnie dokonał zmiany w polu 31 dokumentu SAD, dotyczącej numeru nadwozia. Jako podstawę do wyliczenia kwot wyżej wymienionych należności celnych i podatkowych organ przyjął wartość celną w nowej wysokości opierając się na ww. opinii biegłego. W opinii (nr 103/07) z badania pojazdu dokonanego w dniach 09.05.2007 r. oraz 16.11.2007 r., poprawionej w zakresie roku produkcji pojazdu, biegły określił stan techniczny pojazdu, wyszczególniając stwierdzone uszkodzenia i braki, po czym na podstawie tych ustaleń określił procentowy stopień uszkodzeń - 1,3% oraz korektę ujemną | w wysokości 10% z tytułu braku oryginalnego numeru VIN. Następnie, uwzględniając powyższe korekty oraz zawartą w katalogu samochodowym INFO-EKSPERT średnią cenę przedmiotowego modelu pojazdu, ustalił wartość rynkową samochodu w kwocie 64 600 zł. Od wymienionej wyżej kwoty wartości rynkowej organ celny l instancji odjął średnią marżę handlową w wysokości 10%, obowiązujące cło w wysokości 10%, kwotę podatku akcyzowego - 13,6% oraz podatku VAT - 22%, uzyskując wartość celną pojazdu w kwocie 38 522 zł. Kwota ta została przyjęta jako podstawa do określenia kwoty długu celnego oraz Decyzją nr [...] z dnia [...].01.2008 r. Dyrektor Izby Celnej w B. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję organu pierwszej instancji. Strona zaskarżyła decyzję Dyrektora Izby Celnej w B. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku. W treści skargi Strona zarzuciła naruszenie i błędną wykładnię następujących przepisów: - art. 29 ust. 1 Wspólnotowego Kodeksu Celnego, - art. 122, art. 139 § 2, art. 180 § 1 i art. 190 Ordynacji podatkowej, - art. 7 kodeksu postępowania administracyjnego Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji. W treści skargi Strona stwierdziła, iż zaskarżona decyzja jest błędna i sprzeczna ze stanem faktycznym oraz prawnym, a także zawiera błędne ustalenia i wnioski końcowe. Jej zdaniem, Naczelnik Urzędu Celnego w B. bezpodstawnie zakwestionował wiarygodność złożonego oświadczenia i przedstawionych dokumentów, a w szczególności faktury VAT dokumentującej całkowitą zapłaconą cenę za pojazd. Ponadto, organy celne nie wzięły pod uwagę faktu, iż cena zakupu samochodu wynika z realiów rynku amerykańskiego, gdzie nawet nowe pojazdy są znacznie tańsze niż w Polsce, a pojazd uszkodzony nie przedstawia w Stanach Zjednoczonych prawie żadnej wartości z uwagi na nieopłacalność jego naprawy. Skarżący podniósł również, iż nie zgadza się z ustaleniami i ocena techniczną dokonaną przez Pana J. S., gdyż jest ona tendencyjna i nierzetelna, a jeżeli błędy popełniono celowo, to nosi ona znamiona czynu przestępczego poświadczenia nieprawdy. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie. Organ ten w szczególności wskazał, iż w trakcie postępowania prowadzonego przez organ l instancji w związku z weryfikacją przedmiotowego zgłoszenia celnego stwierdzono brak numeru identyfikacyjnego VIN, usuniętą tabliczkę znamionową na podszybiu i słupku lewym środkowym oraz naklejki na częściach nadwozia. Na podłużnicy, za prawym przednim kołem stwierdzono wybity nr VIN inny niż na importowanym pojeździe, a Strona nie przedłożyła jakichkolwiek dokumentów rejestracyjnych. Jednocześnie dokonano analizy cen samochodów używanych marki SUZUKI na aukcjach Internetowych w USA, w wyniku czego powzięto uzasadnione wątpliwości odnośnie tego, czy zadeklarowana przez zgłaszającego cena 2 500 USD stanowi całkowitą cenę zapłaconą lub należną za importowany towar. Podkreślono również, że w toku prowadzonego postępowania Strona nie przedstawiła żadnych dokumentów dotyczących faktu odzyskania pojazdu po kradzieży, w tym tytułu własności pojazdu. Na rozprawie w dniu 16.04.2008 r. pełnomocnik Skarżącej przedłożył decyzję Starosty z dnia 3.03.2007 r. odmawiającą nadania cech identyfikacyjnych w samochodzie Suzuki XL 4, nr [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje. Skarga zasługuje na uwzględnienie. W świetle przepisów art. 1 § 1 i 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta - jeżeli ustawy nie stanowią inaczej - sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Zadaniem sądu administracyjnego jest zbadanie prawidłowości zastosowania przez organy administracji przepisów obowiązującego prawa, zarówno prawa materialnego, jak też przepisów postępowania. Uwzględnienie skargi następuje w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego, jeżeli miało ono wpływ na wynik sprawy, lub naruszenia przepisów prawa procesowego, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a także dające podstawę do wznowienia postępowania - art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwane dalej p.p.s.a. Na wstępie należy wskazać, iż zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a., Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. W tak określonym zakresie kognicji Sąd uznał, że decyzja będąca przedmiotem skargi narusza przepisów prawa procesowego, a mianowicie art. 122 i 187 § 1 o.p., zaś naruszenie to mogło mieć wpływ na rozstrzygnięcie sprawy. Zgodnie z art. 29 ust. 1 Rozporządzenia Rady Nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny, Dz.U.UE.L.92.302.1 (dalej: Wspólnotowy Kodeks Celny), wartością celną przywożonych towarów jest wartość transakcyjna, to znaczy cena faktycznie zapłacona lub należna za towary, wtedy gdy zostały one sprzedane w celu wywozu na obszar celny Wspólnoty. Przy ustalaniu wartości celnej, cena owa może zostać natomiast skorygowana o określone elementy wymienione w art. 32 i art. 33. Metoda wartości transakcyjnej jest podstawową metodą ustalania wartości celnej przywożonych towarów. Tylko w pewnych ściśle określonych sytuacjach organy celne mogą odstąpić od stosowania tej metody. Między innymi, w myśl art. 181a ust. 1 Rozporządzenia Komisji (EWG) Nr 2454/93 z 2 lipca 1993 r. ustanawiającego przepisy w celu wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz.U.UE.L.93.253.1 ze zm.) - w przypadku, gdy organy celne mają uzasadnione wątpliwości, że zadeklarowana wartość celna stanowi całkowitą faktycznie zapłaconą lub należną sumę określoną w art. 29 Wspólnotowego Kodeksu Celnego, nie muszą ustalać wartości celnej przywożonych towarów z zastosowaniem metody wartości transakcyjnej. Podkreślić przy tym należy, że cytowany Wspólnotowy Kodeks Celny ustanowił w art. 30 i art. 31 zastępcze metody ustalania wartości celnej (metoda wartości transakcyjnej towarów identycznych, metoda wartości transakcyjnej towarów podobnych, metoda ceny jednostkowej, metoda wartości kalkulowanej, metoda "ostatniej szansy"). Z przepisu art. 30 ust. 1 Wspólnotowego Kodeksu Celnego wynika, iż metody wyliczenia wartości celnej określone w art. 30 i art. 31 Wspólnotowego Kodeksu Celnego zostały ujęte w sposób wymagający kolejnej eliminacji poszczególnych metod aż do dojścia do metody tzw. "ostatniej szansy" (metody końcowej), określonej w art. 31. Nie ulega zatem wątpliwości, że przy ustaleniu wartości celnej towaru prawidłowe zastosowanie metody "ostatniej szansy" wymaga od organu celnego wykazania w pierwszej kolejności, iż istnieją uzasadnione wątpliwości, że zadeklarowana wartość celna stanowi całkowitą faktycznie zapłaconą lub należną sumę określoną w art. 29 Wspólnotowego Kodeksu Celnego. Z takimi uzasadnionymi wątpliwościami będziemy mieć do czynienia wówczas, kiedy wartość transakcyjna towaru rażąco odstaje od wartości danego towaru na rynku jego pochodzenia. Możliwość odmowy przyjęcia wartości transakcyjnej na podstawie art. 181a Rozporządzenia Komisji (EWG), może być skutkiem zakwestionowania wiarygodności (materialnej lub formalnej), informacji lub dokumentów służących do określenia wartości celnej, ewentualnie wynikać z braku odpowiednich dokumentów, które należy dołączyć do zgłoszenia celnego. Niewiarygodność ceny transakcyjnej uzasadniająca jej odrzucenie, wystąpi wówczas, gdy okaże się, że była ona rażąco niska (co zakłada jej porównanie z innymi cenami, więc nie może nastąpić w sposób dowolny). Następnie zaś, rzeczą organów celnych jest wykazanie, że ustalenie tej wartości jest bezwzględnie niemożliwe w oparciu o pozostałe metody, kolejno wymienione w art. 30 Wspólnotowego Kodeksu Celnego. W ocenie Sądu w przedmiotowej sprawie organy w przekonujący sposób uzasadniły odstąpienie od zastosowania metody wartości transakcyjnej do ustalenia wartości celnej pojazdu marki Suzuki XL 7. Weryfikując zgłoszenie celne strony, organy przeanalizowały notowania pojazdów Suzuki XL 7 wyprodukowanych w latach 2002 – 2006, w tym również pojazdów uszkodzonych. Z materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie (wydruki z Internetu) wynika, że ceny tego rodzaju pojazdów kształtują się w USA na poziomie znacznie wyższym od ceny zadeklarowanej przez stronę. Jednoczesna analiza cen pojazdów na rynku polskim nie miała, co należy podkreślić, decydującego znaczenia dla faktu stwierdzenia odbiegania wartości transakcyjnej przedstawionej przez Skarżącą od cen na rynku kraju eksportu. Porównanie z innymi cenami nastąpiło - w opinii Sądu - z zachowaniem biektywności i z uwzględnieniem specyfiki rynku kraju eksportu, co nie ogranicza jednak możliwości wykorzystania każdych, zgodnych z prawem, źródeł informacji na temat cen pojazdów w USA. Należy również podkreślić, iż porównanie dokonane przez organy celne było miarodajne albowiem Skarżąca nabyła samochód od podmiotu zawodowo trudniącego się obrotem pojazdami uszkodzonymi, a nie od poprzedniego użytkownika, w związku z czym ostateczna celem sprzedaży musiała zawierać zysk sprzedającego. Ponadto organy celny stwierdził, iż zlecenie dokonania przelewu z dnia 23.11.2006 r. tylko ogólnikowo opisuje tytuł płatności, bez wskazania danych pozwalających na identyfikację pojazdu, takich jak numer nadwozia. Ponadto adres odbiorcy uwidoczniony na zleceniu przelewu różnił się od ad adresu sprzedawcy z faktury sprzedaży. Wskazane powyżej okoliczności mogły również zdaniem Sądu wzbudzić wątpliwość organów celnych. co do wiarygodności zadeklarowanej wartości celnej importowanego pojazdu. Podobnie istotne znaczenie w sprawie miały włączone materiały i dowody odnoszące się do płatności związanych z kosztami transportu pojazdu z USA do B. Z dowodów tych wynikał, iż koszty poniesione przez Skarżącą były niewspółmiernie niskie w porównaniu do kosztów poniesionych przez inne osoby sprowadzające samochody tym samym transportem. W związku z powyższym wątpliwości organów, co do wysokości zadeklarowanej przez stronę wartości transakcyjnej przedmiotowego pojazdu były uzasadnione i uprawniały do odstąpienia od ustalenia wartości celnej towaru na podstawie tejże metody. Organy celne szczegółowo uzasadniły też, dlaczego nie zastosowały kolejnych metod określania wartości celnej towaru i oparły się na metodzie ostatniej szansy. W tych okolicznościach zatem nie można uznać za słuszny zarzut naruszenia art. 29 ust. 1 Wspólnotowego Kodeksu Celnego. Dokonując ustalenia wartości celnej pojazdu w niniejszej sprawie na podstawie metody ostatniej szansy, organy oparły się na opinii biegłego. Należy jednakże zwrócić uwagę na to, że biegły co prawa uwzględnił korektę tytułem braku oryginalnego VIN, która wyniosła - 10%, to jednak z opinii nie wynika czy przy ustaleniu wartości celnej uwzględniono fakt, iż przedmiotowy pojazd pochodził kradzieży. W opinii Sądu pozwala to na wyprowadzenie wniosku, iż biegły dokonując wyceny pojazdu nie uwzględnił wszystkich okoliczności mających istotne znaczenie w sprawie. W tej mierze nie można zgodzić się ze stanowiskiem, iż Skarżąca dokonując zgłoszenia celnego nie wskazała, iż pojazd pochodzi z kradzieży. Otóż postępowanie prowadzone przez organy celne jest postępowaniem inkwizycyjnym, co wynika z postanowień art. 122 i 187 § 1 Ordynacji podatkowej. Co więcej, z odpowiedzi na skargę wynika, iż organy celne miały wiedzę co do faktu pochodzenia pojazdu z kradzieży (str. 7). W opinii Sądu dla oceny działania organów celnych nie miało żadnego znaczenia decyzja Starosty z dnia 3.03.2007 r. odmawiająca nadania cech identyfikacyjnych w samochodzie Suzuki XL 4, nr VIN [...] przedłożona przez pełnomocnika Skarżącej w dniu rozprawy. Pomijając fakt, iż decyzja została wydana już po zakończeniu postępowania celnego, należy zwrócić uwagę, na to że przyczyna odmowy nadania cech identyfikacyjnych przez Starostę wynikała z nie przedłożenia urzędowych dokumentów w postaci prawomocnego orzeczenia sądu lub prokuratora potwierdzającego fakt zaistnienia kradzieży auta, oraz wskazującego osobę, której zwrócono odzyskany po kradzieży pojazd. Ustalając wartość celną organy celne miały natomiast podstawy do uwzględnienia marży w wysokości 10%. Powyższa marża została ustalona w oparciu o informację wykazaną z Wydawnictwa Info Ekspert w Warszawie. Niczym nie poparta wypowiedź Skarżącej jakoby marża ta wynosiła 15 -25 % nie może skutecznie podważać ustaleń poczynionych w tej mierze przez organy celne. Sąd nie zgadza się również z twierdzeniami Skarżącej jakoby opinia biegłego S. wykonana na zlecenie Urzędu Celnego była tendencyjna i nierzetelna albowiem takiej opinii w sprawie w ogóle nie było. Opinię sporządzał bowiem biegły T. B.. W sprawie nie można również mówić o naruszeniu art. 139 Ordynacji podatkowej, albowiem zaistniały przesłanki do zawieszenia postępowania, a ponadto to właśnie dzięki wnikliwości organu celnego (z czym wiązała się czasochłonność postępowania) w sprawie ustalono, że importowany samochód został wyprodukowany w 2004, a nie jak wskazała Skarżąca w roku 2005. Również niezasadny jest zarzut naruszenia art. 7 Kodeksu Postępowania Administracyjnego albowiem zaskarżona decyzja została wydania w trybie Ordynacji podatkowej. Wobec stwierdzonych wyżej naruszeń przepisów art. 122 o.p. i art. 187 § 1 o.p., Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. "c" ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł o uchyleniu zaskarżonej decyzji. Organ podatkowy powinien przy ponownym rozpatrzeniu sprawy uwzględnić wymienione wyżej uchybienia odnoszące się zasadniczo do ustalenia wartości rynkowej pojazdu przy uwzględnieniu okoliczności jego pochodzenia z kradzieży. O niewykonalności zaskarżonej decyzji do czasu uprawomocnienia się wyroku Sąd orzekł na podstawie art. 152, zaś o kosztach postępowania na podstawie art. 200 w związku z art. 205 § 2 i § 3 cyt. ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.