I SA/Bk 774/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Jacek Pruszyński (spr.), po rozpoznaniu w dniu 14 lipca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi I. G. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] maja 2015 r. nr [...] w przedmiocie orzeczenia o odpowiedzialności podatkowej jako byłego członka zarządu za zaległości "M." sp. z o.o. p o s t a n a w i a: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. I. G. (dalej powoływany także jako Skarżący), wraz ze skargą złożył wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] maja 2015 r. w przedmiocie orzeczenia o odpowiedzialności podatkowej jako byłego członka zarządu za zaległości "M." sp. z o.o. Zdaniem pełnomocnika Skarżącego, organ bezprawnie obciążył Skarżącego odpowiedzialnością za zobowiązania Spółki za okres kiedy pełnił on funkcję Prezesa Zarządu, gdyż kondycja finansowa Spółki była dobra. Ponadto, wykonanie ww. decyzji spowoduje trudne do odwrócenia skutki – gdyż w przypadku egzekucji ściągnięciu ulegną środki pieniężne jakie Skarżący posiada, które w przypadku uchylenia decyzji przez Sąd, będą musiały być dochodzone przez Skarżącego od Skarbu Państwa. Ponadto istnieje ryzyko zajęcia posiadanych przez Skarżącego nieruchomości. Zaznaczył, że organ podjął już działania zmierzające do przeprowadzenia postępowania egzekucyjnego, mimo braku upływu terminu do wniesienia skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), Sąd może wstrzymać wykonanie aktu administracyjnego, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest zamknięty. W ocenie Sądu, składając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, Skarżący nie wykazał żadnej z przesłanek określonych we wspomnianym art. 61 § 3, warunkujących wstrzymanie wykonania decyzji. W doktrynie przedmiotu przyjmuje się, że do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków nie jest wystarczający sam wywód strony. Na wnioskodawcy spoczywa obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą sądowi na dokonanie oceny, czy spełnione są przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności (J. P. Tarno - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – komentarz, Warszawa 2006 r. s. 188-189.) Zatem to Skarżący winien wykazać okoliczności uzasadniające powstanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, czego w niniejszej sprawie nie uczynił. Powyższe nie wynika ani z treści skargi ani akt sprawy. Wskazanie przesłanek, które w ocenie pełnomocnika Skarżącego stanowią podstawę do uchylenia zaskarżonej decyzji nie może stanowić uzasadnionej podstawy do wstrzymania jej wykonania. Zaznaczyć należy, że Skarżący nie przedstawił żadnych dokumentów potwierdzających ryzyko wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Ograniczył się jedynie do wskazania, że w wyniku wszczęcia postępowania egzekucyjnego zajęciu ulegną posiadane przez niego środki pieniężne i ewentualnie nieruchomości. Tymczasem zobowiązanie nałożone kwestionowaną decyzją ma niewątpliwie charakter pieniężny i z natury rzeczy skutki wykonania zobowiązania są odwracalne. Jego uregulowanie nie tworzy z reguły takiego stanu rzeczy, w którym strona poniosłaby znaczną szkodę lub wystąpiłyby trudne do odwrócenia skutki. W przypadku ewentualnego uwzględnienia skargi istnieje oczywista możliwość zwrotu zapłaconych czy wyegzekwowanych kwot, łącznie z oprocentowaniem według zasad przewidzianych w odpowiednich przepisach. Dlatego też Sąd, nie jest w stanie ocenić, czy wobec Skarżącego zachodzą przesłanki do przyznania ochrony tymczasowej w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Mając na uwadze powyższe, Sąd uznał za zasadne, odmówić udzielenia ochrony tymczasowej w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w oparciu o art. 61 § 3 cytowanej ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.