I SA/Bk 778/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Elżbieta Trykoszko (spr.), Sędziowie sędzia WSA Małgorzata Roleder, sędzia WSA Mirosław Wincenciak, Protokolant st. sekretarz sądowy Sylwia Tokajuk, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 13 grudnia 2016 r. sprawy ze skargi H. Sp. z o.o. w B. na postanowienie Dyrektora Izby Celnej w B. z dnia [...] maja 2016 r. Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania wniesionego w sprawie wymierzenia kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automacie poza kasynem gry p o s t a n a w i a 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić skarżącej H. Sp. z o.o. w B. uiszczony wpis od skargi w kwocie 100,00 (słownie: sto) złotych. , Skarga została wniesiona na tle następujących zdarzeń. Decyzją z dnia [...] kwietnia 2016r. (Nr [...]) Naczelnik Urzędu Celnego w S. orzekł o wymierzeniu H. F. P. Sp. z o.o. w B. kary pieniężnej w kwocie 12 000 złotych z tytułu urządzania gier na automacie APOLLO GAMES nr [...] poza kasynem – w lokalu przy ul. R. Z. A. [...] w A. Spółkę w postępowaniu reprezentował pełnomocnik – radca prawny D. S., któremu decyzję doręczono. Odwołanie od tej decyzji wniosła H. F. P. Sp. z o.o. z siedzibą w W., również reprezentowana przez radcę prawnego D. S. Postanowieniem, błędnie nazwanym decyzją, z dnia [...] maja 2016r. Dyrektor Izby Celnej w B. powołując się na art. 228 par. 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej stwierdził niedopuszczalność odwołania. Organ wskazał, że odwołanie zostało wniesione przez podmiot niebędący stroną postępowania tj. adresatem decyzji o wymierzeniu kary. Skargę na powyższe postanowienie wywiodła H. F. P. Sp. z o.o. w B. zarzucając organowi: - naruszenie art. 228 par. 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej poprzez stwierdzenie niedopuszczalności odwołania skarżącej pomimo braku podstaw ku temu; - naruszenie art. 169 par.1 Ordynacji podatkowej poprzez jego niezastosowanie i niewezwanie skarżącej do prawidłowego oznaczenia strony w treści odwołania; - naruszenie art. 133 par. 1 Ordynacji podatkowej w związku z art. 210 par. 1 pkt 3 Ordynacji podatkowej poprzez stwierdzenie niedopuszczalności odwołania ze względu na uznanie, iż skargę złożył podmiot niebędący stroną postepowania w sytuacji, gdy Naczelnik Urzędu Celnego w S. w wydanej decyzji sam nieprawidłowo wskazał adresata decyzji, co miało istotny wpływ na wynik sprawy, bowiem doprowadziło do bezzasadnego stwierdzenia niedopuszczalności złożonego odwołania w sytuacji, gdy organ I instancji powinien był wezwać stronę do sprostowania oczywistej omyłki pisarskiej. Podnosząc powyższe pełnomocnik skarżącej wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia. Dyrektor Izby Celnej w B. w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje; Skarga podlegała odrzuceniu jako niedopuszczalna z racji wywiedzenia jej przez podmiot, którego interesu prawnego nie dotyczyło zaskarżone postanowienie. Zaskarżone postanowienie rozstrzygało bowiem o niedopuszczalności odwołania H. F. P. Sp. z o.o. w Warszawie a nie o niedopuszczalności odwołania skarżącej H. F. P. Sp. z o.o. w B. Zgodnie z art. 50 par. 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, uprawnienie do wniesienia skargi do sądu administracyjnego przysługuje dwóm grupom podmiotów: - każdemu, kto ma w tym interes prawny oraz - w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób: prokuratorowi, Rzecznikowi Praw Obywatelskich, Rzecznikowi Praw Dziecka i organizacji społecznej, jeżeli sprawa mieści się w zakresie jej statutowej działalności i brała ona udział w postępowaniu administracyjnym. Nadto, zgodnie z art. 50 par. 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, uprawnionym do wniesienia skargi jest również inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi. W sytuacji, gdy skarga, jak w sprawie niniejszej, jest wnoszona w sprawie własnej, skarżący winien posiadać w złożeniu skargi interes prawny rozumiany jako istnienie związku między sferą jego indywidualnych praw i obowiązków a zaskarżonym aktem lub czynnością. Skarga może bowiem dotyczyć tylko jego "własnej sprawy administracyjnej". W okolicznościach niniejszej sprawy, zaskarżone postanowienie w ogólne nie zostało skierowane do skarżącej H. F. P. Sp. z o.o. w B., jako że rozstrzyga o odwołaniu innego podmiotu, mianowicie H. F. P. Sp. z o.o. w W. Zatem H. F. P. Sp. z o.o. w B. nie posiada interesu prawnego w przeprowadzeniu sądowej kontroli zgodności z prawem zaskarżonego postanowienia. Nie istnieje bowiem związek między sferą indywidualnych praw i obowiązków H. F. P. Sp. z o.o. w B. a zaskarżonym postanowieniem stwierdzającym niedopuszczalność odwołania H. F. P. Sp. z o.o. w W. Skarga wniesiona przez podmiot, który a limine nie może mieć legitymacji skargowej do kwestionowania zaskarżonego postanowienia, podlega odrzuceniu. Stąd orzeczono jak w sentencji postanowienia na mocy art. 58 par. 1 pkt 6 w związku z art. 50 par. 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. O zwrocie uiszczonego wpisu od skargi odrzuconej orzeczono na mocy art. 232 par. 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.