I SA/Bk 80/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Jacek Pruszyński (spr.), , , po rozpoznaniu w Wydziale I w dniu 21 września 2016 r. wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] listopada 2015 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia wysokości łącznego zobowiązania pieniężnego za 2015 r. p o s t a n a w i a: odmówić przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi. Postanowieniem z dnia 23 marca 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku, odrzucił skargę D. J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] listopada 2015 r. w przedmiocie ustalenia wysokości łącznego zobowiązania pieniężnego za 2015 r. w kwocie 9 zł. Jako przyczynę odrzucenia skargi Sąd wskazał nie uiszczenie, mimo prawidłowego wezwania, wpisu sądowego od skargi. Sąd podkreślił, że mimo podwójnego awizowania wezwania, Skarżąca nie odebrała korespondencji z Sądu w terminie, a zatem przyjąć należało że doręczenie wezwania nastąpiło z upływem 14 dni, od dnia złożenia przesyłki w urzędzie pocztowym. Odpis powyższego postanowienia został doręczony Skarżącej w dniu 6 kwietnia 2016 r. (k. 21 akt). Wnioskiem z dnia 12 kwietnia 2016 r. (data nadania przesyłki w placówce pocztowej k. 26 akt) Skarżąca wystąpiła o "przywrócenie terminu do dalszego procedowania w sprawie", który to wniosek został potraktowany jako wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi. W odpowiedzi na wezwanie Sądu, Skarżąca w piśmie z dnia 11 maja 2016 r. (k. 39 akt) wskazała, że uchybiła terminowi do uiszczenia wpisu bez swojej winy, bowiem operator I. [...] nie doręczył jej korespondencji ani nie pozostawił awiza, gdzie miałaby się zgłosić po odbiór przesyłki pocztowej. Zaznaczyła, że każda przesyłka przesyłana przez Sąd za pośrednictwem "Poczty Polskiej" była odbierana osobiście lub osobę upoważnioną. Skarżąca wyraziła przy tym zdziwienie, że Sąd zdecydował się na doręczanie przesyłek sądowych za pośrednictwem firmy "I. [...]", kiedy to powszechnie wiadomym jest, że firma ta nie wywiązuje się należycie z doręczania przesyłek. Postanowieniem z dnia 20 lipca 2016 r., referendarz sądowy WSA w Białymstoku przyznał Skarżącej prawo pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od wpisu od skargi i ustanowienie adwokata. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej powoływana jako p.p.s.a.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Zgodnie natomiast z brzmieniem art. 87 § 1 i 2 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Z treści przytoczonych przepisów wynika, że przywrócenie terminu może nastąpić, gdy spełnione zostały łącznie trzy przesłanki: wniosek o przywrócenie terminu został złożony w ciągu 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu; zainteresowany uprawdopodobnił, że uchybił terminowi bez swojej winy; dopełniona została czynność, dla której określony był termin. Brak jednej z tych przesłanek uniemożliwia przywrócenie terminu. W ocenie Sądu, Skarżąca spełniła jedynie dwie z trzech ww. przesłanek warunkujących przywrócenie terminu do dokonania czynności procesowej, w tym wypadku uiszczenia wpisu od skargi. Wniosek złożyła z zachowaniem 7 dniowego terminu od ustania przyczyny uchybienia (odebrania odpisu postanowienia Sądu o odrzuceniu skargi) oraz dokonała czynności, dla której był określony termin (zwolnienie z konieczności uiszczenia wpisu sądowego przez referendarza sądowego – postanowienie z dnia 20 lipca 2016 r.). Niemniej jednak, w ocenie Sądu, Skarżąca nie uprawdopodobniła, że niedochowanie terminu było przez nią niezawinione. Nie ulega wątpliwości, iż od strony postępowania należy oczekiwać i wymagać szczególnej staranności w zakresie prowadzenia swych spraw. W tym też kontekście należy oceniać przesłankę braku winy w uchybieniu terminu. Kryterium braku winy, jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu, wiąże się z obowiązkiem strony do szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej, przywrócenie terminu nie jest bowiem dopuszczalne, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Brak winy w uchybieniu terminu można przyjąć tylko wtedy, gdy strona nie mogła przeszkody usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Powszechnie przyjmuje się, iż przy ocenie braku winy, jako przesłance przywrócenia terminu procesowego, uchybionego przez stronę dotkniętą nawet ciężkim schorzeniem (inwalidztwo) nie można rezygnować z wymagania należytej staranności człowieka przejawiającego dbałość o swe własne życiowo ważne sprawy (vide: postanowienie Sądu Najwyższego, sygn. akt. II UKN 667/98, opubl. OSNP-wkł. 1999/8/6; wyrok NSA O/Z w Katowicach z dnia 28 grudnia 2000 roku, sygn. akt I SA/Ka 1781/99, opubl. w bazie orzecznictwa LEX nr 47160). W przedmiotowej sprawie, Skarżąca wskazuje że operator pocztowy – "I. [...]" nie doręczył jej przesyłki sądowej z wezwaniem do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, co w jej ocenie, dowodzi o braku jej winy w niedochowaniu terminu do uiszczenia wpisu od skargi. Przeprowadzone przez Sąd postępowanie wyjaśniające nie potwierdziło twierdzeń Skarżącej w powyższym zakresie. Z informacji uzyskanej w ramach postępowania reklamacyjnego spornej przesyłki jednoznacznie wynika, że operator pocztowy "I. [...]" dokonał pierwszej awizacji przesyłki w dniu 28 stycznia 2016 r., zaś powtórne awizo miało miejsce w dniu 5 lutego 2016 r. Z uwagi na nie odebranie przesyłki przez adresata, korespondencja została zwrócona do nadawcy (Sądu) w dniu 15 lutego 2016 r. (k. 54-55 akt). Powyższa informacja znajduje odzwierciedlenie na stemplach pocztowych widniejących na niedoręczonej do Skarżącej korespondencji (k. 10 akt), co było podstawą do wydania postanowienia o odrzuceniu skargi. Sąd pragnie zaznaczyć, że wskazywane przez Skarżącą okoliczności nie doręczania jej przesyłek przez operatora "I. [...]" nie znalazły potwierdzenia na późniejszym etapie postępowania sądowoadministracyjnego. Z akt sprawy wynika, że Skarżąca odebrała w placówce pocztowej, po uprzednim doręczeniu awiza przez doręczyciela "I. [...]", odpis postanowienia o odrzuceniu skargi (k. 21 akt), wezwanie do nadesłania odpisu zażalenia oraz wezwania z dnia 14 kwietnia 2016 r. (k. 42 akt), wezwanie do wypełnienia formularza PPF (k. 46 akt), czy wezwanie referendarza (k. 58 akt). Przyjąć zatem należało, że w przedmiotowej sprawie, operator pocztowy "I. [...]" należycie wypełniał obowiązki doręczyciela korespondencji sądowej, co Skarżąca potwierdzała własnoręcznym podpisem na zwrotnych potwierdzeniach odbioru korespondencji. Mając powyższe na względzie Sąd uznał, że Skarżąca nie uprawdopodobniła, że operator pocztowy "I. [...]" nie próbował jej prawidłowo doręczyć korespondencji sądowej o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi a w konsekwencji, że Skarżąca nie ponosi winy w nieuiszczeniu wpisu sądowego od skargi w terminie. Dlatego też, Sąd na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.