I SA/Bk 808/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Andrzej Melezini (spr.), Sędziowie sędzia SO del. do WSA Małgorzata Anna Dziemianowicz sędzia WSA Jacek Pruszyński, Protokolant st. sekretarz sądowy Beata Świętochowska, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 9 marca 2016 r. sprawy ze skargi R. Z. na decyzję Dyrektora P. Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Ł. z dnia [...] maja 2015 r., nr [...] w przedmiocie przyznania płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych na rok 2013 w pomniejszonej wysokości oddala skargę. Przedmiotem skargi jest decyzja Dyrektora P. Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Ł. z dnia [...] maja 2015 r. nr [...], utrzymująca w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w B. z dnia [...] marca 2013 r. nr [...], w której przyznano R. Z. (dalej: Skarżący) płatność rolnośrodowiskową na 2013 r. w pomniejszonej wysokości. Z akt sprawy wynika, że w dniu [...] maja 2013 r. Skarżący nadał w placówce pocztowej wniosek o przyznanie płatności rolnośrodowiskowej (PROW 2007-2013) na rok 2013. We wniosku zadeklarował 4 pakiety: pakiet 1. Rolnictwo ekologiczne, wariant 2.1 - uprawy rolnicze (dla których zakończono okres przestawiania) na powierzchni 12,41 ha oraz wariant 2.3 - trwałe użytki zielone (dla których zakończono okres przestawiania) na powierzchni 40,77 ha; pakiet 4. Ochrona zagrożonych gatunków ptaków i siedlisk przyrodniczych poza obszarami Natura 2000, wariant 4.1- ochrona siedlisk lęgowych ptaków na powierzchni 1 ,68 ha; pakiet 5. Ochrona zagrożonych gatunków ptaków i siedlisk przyrodniczych na obszarach Natura 2000, wariant 5.1 - ochrona siedlisk lęgowych ptaków na powierzchni 36,13 ha; pakiet 7. Zachowanie zagrożonych zasobów genetycznych zwierząt w rolnictwie, wariant 7.2 - zachowanie lokalnych ras koni (konie sokólskie) - 3 szt., wariant 7.3 - zachowanie lokalnych ras owiec (rasa wrzosówka) - 80 szt. W dniu [...] czerwca 2013 r. Skarżący dokonał w deklaracji zmiany wariantów tj. powierzchnię 1,68 ha deklarowaną pierwotnie we wniosku w wariancie 4.1 zadeklarował do wariantu 2.3, w związku z czym powierzchnia deklarowana w wariancie 2.3 wyniosła 42,45 ha (40,77 ha+1,68 ha). W dniu [...] grudnia 2013 r. w gospodarstwie Skarżącego została przeprowadzona kontrola na miejscu w zakresie programu rolnośrodowiskowego. Podczas tej kontroli stwierdzono mniejszą powierzchnię niż zadeklarowano na działkach rolnych O i P, zaś na działkach rolnych F i H stwierdzono nieprawidłowość oznaczoną kodem nieprawidłowości N14 (nieprzestrzeganie wymaganego poziomu obsady zwierząt lub obciążenia pastwiska). W dniu [...] stycznia 2014 r. do Biura Powiatowego ARiMR w B. wpłynęło pismo, w którym Skarżący zwrócił się z prośbą o udzielenie informacji w zakresie możliwości ewentualnego przeniesienia zobowiązań rolnośrodowiskowych na nabywcę lub osobę obdarowaną, uwzględniając stan wyższej konieczności. Do przedmiotowego pisma dołączył dokumentację medyczną. W dniu [...] stycznia 2014 r. organ wystosował do ww. odpowiedź. W dniu [...] lutego 2014 r. Skarżący zwrócił się do organu z prośbą o uznanie wystąpienia "nadzwyczajnych okoliczności" i udzielenie odpowiedzi na piśmie. Do przedmiotowego pisma dołączył dokumentację medyczną. W dniu [...] lutego 2014 r. Wnioskodawca złożył wycofanie części wniosku dokonując rezygnacji z 1 sztuki owcy z programu rolnośrodowiskowego pakietu 7. wariant 7.3. Następnie do Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w B. w dniu [...] marca 2014 r. wpłynęła informacja dotycząca deklarowanej przez Skarżącego działki nr [...] położonej w obrębie W., gminie G., z której wynikało, że ww. działka jest przedmiotem umowy dzierżawy osób trzecich. W odpowiedzi na wezwanie organu w dniu [...] marca 2014 r. wpłynęło oświadczenie W. D., z którego wynika, że w umowie dzierżawy została popełniona omyłka oczywista w zakresie numeru działki ewidencyjnej zamiast [...] powinien być numer [...]. Ponadto przedłożone zostały dokumenty, z których wynika, że Skarżący jest właścicielem działki ewidencyjnej nr [...]. Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w B. po rozpatrzeniu materiału dowodowego, w dniu [...] kwietnia 2014 r. wydał decyzję nr [...] o odmowie przyznania płatności rolnośrodowiskowej. W treści uzasadnienia decyzji wskazał, że uwzględnił wniosek Skarżącego o uznanie nadzwyczajnych okoliczności związanych ze stanem jego zdrowia. Po rozpatrzeniu odwołania, Dyrektor P. Oddziału Regionalnego ARiMR decyzją z dnia [...] czerwca 2014 r., nr [...] uchylił zaskarżoną decyzję w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia. Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w B. po rozpatrzeniu materiału dowodowego, w dniu [...] lipca 2014 r. wydał decyzję nr [...] o przyznaniu płatności rolnośrodowiskowej na 2013 r. w pomniejszonej wysokości. Dyrektor P. Oddziału Regionalnego ARiMR po rozpatrzeniu materiału dowodowego w dniu [...] października 2014 r. wydał decyzję nr [...] o uchyleniu zaskarżonej decyzji w całości i przekazaniu sprawy do ponownego rozpatrzenia. Po rozpatrzeniu materiału dowodowego, Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w B. w dniu [...] listopada 2014 r. wydał decyzję nr [...] o przyznaniu płatności rolnośrodowiskowej na 2013 r. w pomniejszonej wysokości. Decyzją z dnia [...] stycznia 2015 r., nr [...] Dyrektor P. Oddziału Regionalnego ARiMR wydał decyzję o uchyleniu zaskarżonej decyzji w całości i przekazaniu sprawy do ponownego rozpatrzenia, z uwagi na fakt, że w przedmiotowej sprawie przed wydaniem decyzji organ I instancji nie poinformował wnioskodawcy o prawie wypowiedzi, co do zebranych dowodów i materiałów, pomimo że strona zgłosiła takie żądanie. Po ponownym rozpatrzeniu sprawy, Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w B. w dniu [...] marca 2015 r. wydał decyzję nr [...] o przyznaniu płatności rolnośrodowiskowej w pomniejszonej wysokości. Od powyższej decyzji Skarżący złożył odwołanie, podnosząc że organ nie pojął czynności zmierzających do ustalenia stanu faktycznego sprawy, pomimo złożenia zaświadczeń Wojewódzkiego Związku Hodowców Koni, wypisu z rejestru gruntów oraz kopii mapy ewidencyjnej gruntów. Ponadto wskazał, że organ nie przeanalizował jego zastrzeżeń dotyczących pomiaru powierzchni na kontrolowanych działkach. Decyzją z dnia [...] maja 2015 r., nr [...] Dyrektor Oddziału Regionalnego w Ł. utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia wskazując i przytaczając przepisy regulujące przyznawanie płatności rolnośrodowiskowych, organ stwierdził, że w gospodarstwie Skarżącego została przeprowadzona kontrola na miejscu w zakresie programu rolnośrodowiskowego. Inspektorzy terenowi podczas kontroli stwierdzili nieprawidłowości, o różnych kodach pokontrolnych, tj. DR13-, DR13+, DR50, DR52, DR53, N14. Odnośnie do pakietu 2, wariant 2.1 organ II instancji stwierdził, że w związku z zawyżeniem powierzchni o 0, 25 ha (12,41 ha-powierzchnia deklarowana – 12,16 ha- powierzchnia stwierdzona), organ I instancji zgodnie z art. 16 ust. 3 akapit drugi rozporządzenia Komisji (WE) Nr 65/2011 z dnia 27 stycznia 2011 r. prawidłowo dokonał zmniejszenia płatności. Odnośnie do pakietu 2, wariant 2.3, Dyrektor P. Oddziału Regionalnego stwierdził, że skoro zgodnie w § 14 ust. 6 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 13 marca 2013 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy Finansowej w ramach działania "Program rolnośrodowiskowy" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (Dz.U. z 2013 r., poz. 361 ze zm.), zwanego dalej: "rozporządzeniem", Skarżący nie dotrzymał terminu na złożenie zaświadczenia (do dnia 31 października roku, w którym złożył wniosek o przyznanie płatności rolnośrodowiskowej), organ I instancji prawidłowo przy ustalaniu dużych jednostek przeliczeniowych DJP EKO uwzględnił dane zawarte w rejestrze zwierząt gospodarskich oznakowanych, o których mowa w przepisach o systemie identyfikacji i rejestracji zwierząt w przypadku bydła, owiec, kóz. Odnośnie do pakietu 5, wariant 5.1 organ II instancji stwierdził, że w związku z zawyżeniem powierzchni o 2,32 ha (36,13 ha-powierzchnia deklarowana – 33,81 ha - powierzchnia stwierdzona), organ I instancji zgodnie z art. 16 ust. 5 akapit pierwszy rozporządzenia Komisji (WE) Nr 65/2011 z dnia 27 stycznia 2011 r. prawidłowo dokonał zmniejszenia płatności. Ponadto w raporcie kontroli inspektorzy dla działki rolnej F i H stwierdzili kod błędu N14, oznaczający nieprzestrzeganie wymaganego poziomu obsady zwierząt lub obciążenia pastwiska. W związku z powyższym, zgodnie z § 38 ust. 2 rozporządzenia zmniejszono płatność o 40 % w stosunku do działki rolnej F i H. Organ odwoławczy stwierdził, że płatność do pakietu 7, wariant 7.2.6 i wariant 7.3.1 została przyznana zgodnie z żądaniem strony. Odnosząc się do zarzutów odwołania, Dyrektor POR ARMiR w Ł. stwierdził, że są one bezzasadne. Podniósł, że raport z kontroli przeprowadzonej w dniu [...] grudnia 2013 r. stanowi obiektywne odzwierciedlenie sytuacji istniejącej na kontrolowanych działkach rolnych, na dzień przeprowadzenia kontroli. Wskazał, że pomimo, iż Skarżący nie zgadza się z wyliczeniem DJP oraz nieuznaniem zaświadczenia Wojewódzkiego Związku Hodowców Koni w B. nr [...] z dnia [...] lipca 2014 r., to organ I instancji mając na względzie fakt, że ww. nie dotrzymał terminu złożenia zaświadczenia, prawidłowo ustalając płatność w zakresie 2.3, uwzględnił liczbę dużych jednostek przeliczeniowych. Dyrektor P. Oddziału Regionalnego zaznaczył, że załączony do odwołania "uzupełniony rejestr wykonania wypasów 2013 r." również nie ma wpływu na rozstrzygnięcie sprawy, bowiem w aktach sprawy znajduje się kopia rejestru wykonanych wypasów na dzień przeprowadzenia kontroli. Bez wpływu na ustalenie stanu faktycznego ma też dołączony do odwołania wykaz działek i upraw 2008-2013, tym bardziej, że kontrola na miejscu była przeprowadzona w dniu [...] grudnia 2013 r. Organ II instancji zaznaczył również, że w przedmiotowej sprawie nie było podstaw do zastosowania at. 73 ww. rozporządzenia Komisji (WE) nr 1122/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. (zwolnienia od nałożenia sankcji finansowych), gdyż wniosek nie był prawidłowy pod względem faktycznym, a Skarżący nie wykazał skutecznie w toku postępowania, iż nie ponosi winy za zadeklarowanie we wniosku nieprawidłowych danych. Na decyzję Dyrektora P. Oddziału Regionalnego ARiMR w Ł. z dnia [...] maja 2015 r., Skarżący złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku, wnosząc jednocześnie o jej uchylenie w części dotyczącej pomniejszenia płatności rolnośrodowiskowej na 2013 r. wraz z sankcjami. Zaskarżonej decyzji zarzucił naruszenie prawa, mające wpływ na treść rozstrzygnięcia, a mianowicie: a) naruszenie art. 7 k.p.a. - zasady obiektywizmu oraz art. 21 ust. 2 pkt 1 w zw. z art. 5 ust. 1 pkt 14 ustawy z dnia 7 marca 2007 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (Dz.U. z 2013 r., poz.173), poprzez niezałatwienie wniosku po myśli strony, na skutek zinterpretowania wszelkich niejasności i wątpliwości na niekorzyść strony oraz niepodjęcie wszelkich niezbędnych do ustalenia stanu faktycznego kroków, skutkujące wydaniem błędnej decyzji; b) naruszenie art. 9 k.p.a. oraz art. 21 ust. 2 pkt 3 w zw. z art. 5 ust. 1 pkt 14 ww. ustawy, poprzez brak należytego i wyczerpującego poinformowania strony o okolicznościach faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie zakresu ich praw i obowiązków będących przedmiotem niniejszego postępowania; c) naruszenie art. 80 k.p.a., poprzez naruszenie zasady swobodnej oceny dowodów i dokonanie dowolnej oceny przez organy obu instancji; d) obrazę art. 73 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1122/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009 odnośnie do zasady wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli w ramach systemów wsparcia bezpośredniego przewidzianych w wymienionym rozporządzeniu oraz wdrażania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do zasady wzajemnej zgodności w ramach systemu wsparcia ustanowionego dla sektora wina (Dz. Urz. UE L 316 z 02.12.2009 r., str. 1, ze zm.), poprzez jego niezastosowanie i tym samym niesłuszne zastosowanie względem Skarżącego obniżki płatności. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zaprezentowane w uzasadnieniu decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje. Skarga jest niezasadna. Kwestią sporną w sprawie jest zmniejszenie Skarżącemu płatności rolnośrodowiskowej na rok 2013. Warunki i tryb udzielania pomocy finansowej na realizację programu rolnośrodowiskowego reguluje rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 13 marca 2013 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Program rolnośrodowiskowy" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007 - 2013 (Dz. U. z 2013 r., poz. 361 ze zm.), dalej: "rozporządzenie rolnośrodowiskowe". Zgodnie z § 2 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia rolnośrodowiskowego płatność rolnośrodowiskową przyznaje się rolnikowi, jeżeli realizuje 5-letnie zobowiązanie rolnośrodowiskowe, o którym mowa w art. 39 rozporządzenia Rady (WE) nr 1698/2005 z dnia 20 września 2005 r. w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) (Dz. Urz. UE L 277 z 21.10.2005, str. 1, z poźn. zm.), zwane dalej "zobowiązaniem rolnośrodowiskowym", obejmujące wymogi wykraczające ponad podstawowe wymagania, w ramach określonych pakietów i ich wariantów, zgodnie z planem działalności rolnośrodowiskowej. Stosownie do § 18 ust. 3 rozporządzenia rolnośrodowiskowego, przy ustalaniu wysokości płatności rolnośrodowiskowej przysługującej do działek rolnych uwzględnia się powierzchnię tych działek, nie większą jednak niż maksymalny kwalifikowany obszar, o którym mowa w art. 6 ust. 1 akapit drugi rozporządzenia nr 1122/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009, określony w systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności. W świetle art. 26 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1122/2009 z dnia 30 listopada 2009 r., kontrole administracyjne i kontrole na miejscu przewidziane w tym rozporządzeniu przeprowadza się w taki sposób, aby skutecznie sprawdzić zgodność z warunkami, na jakich przyznawana jest pomoc, oraz przestrzeganie istotnych wymogów i norm wzajemnej zgodności. Kontrole na miejscu mają na celu ustalenie powierzchni działek rolnych, ustalenie kwalifikowalności danej działki do płatności pod względem prowadzenia działalności rolniczej. W kontrolowanej sprawie podczas kontroli na miejscu stwierdzono szereg nieprawidłowości, w tym: - zawyżenie powierzchni o 0,25 ha w pakiecie 2 – rolnictwo ekologiczne, wariant 2.1 – uprawy rolnicze (z certyfikatem zgodności), co stanowi 2, 06 % powierzchni stwierdzonej w związku z czym prawidłowo organy dokonały zmniejszenia płatności, przy zastosowaniu art. 16 ust. 3 akapit drugi rozporządzenia Komisji (WE) Nr 65/2011 z dnia 27 stycznia 2011 r., zgodnie z którym jeżeli obszar zadeklarowany we wniosku o płatność jest większy niż zatwierdzony obszar przypisany do tej grupy upraw, pomoc oblicza się na podstawie zatwierdzonego obszaru przypisanego do tej grupy upraw; - zawyżenia i zaniżenia powierzchni w pakiecie 2 – rolnictwo ekologiczne, wariant 2.3 – trwałe użytki zielone (z certyfikatem zgodności) – sprecyzowane w decyzji organu odwoławczego na str. 12; a także nie dotrzymanie terminu na złożenie zaświadczenia dotyczącego stanu posiadania przez koni. W myśl bowiem § 14 ust. 6 rozporządzenia rolnośrodowiskowego zaświadczenie, o którym mowa w ust. 4 pkt 2, rolnik składa do kierownika biura powiatowego Agencji do dnia 31 października roku, w którym złożył wniosek o przyznanie płatności rolnośrodowiskowej Termin wskazany w § 14 ust. 6 rozporządzenia rolnośrodowiskowego jest terminem prawa materialnego, który nie podlega przywróceniu, a z którego zachowaniem związane jest konkretne prawo w postaci określonego świadczenia pieniężnego. Tymczasem z akt sprawy bezspornie wynika, że Skarżący dopiero w dniu [...].07.2014 r. wraz z odwołaniem od decyzji z dnia [...].07.2014 r. o przyznaniu płatności w pomniejszonej wysokości, złożył zaświadczenie wydane przez Wojewódzki Związek Hodowców Koni w B. [...] z dnia [...].07.2014 r., dotyczący posiadania przez niego koni w okresie od dnia 14.03.2013 r. do dnia 30.09.2013 r. oraz zaświadczenie o posiadaniu koni przez J. M., która nie jest stroną postępowania. Skoro Skarżący nie dotrzymał ustawowego terminu, zresztą nieprzywracalnego, na złożenie zaświadczenia, organ prawidłowo przy ustalaniu dużych jednostek przeliczeniowych DJP EKO uwzględnił dane zawarte w rejestrze zwierząt gospodarskich oznakowanych, o których mowa w przepisach o systemie identyfikacji i rejestracji zwierząt w przypadku bydła, owiec i kóz. Wskaźnik DJP EKO wyniósł 13, 4156, a powierzchnia, do której została przyznana płatność prawidłowo została ustalona jako iloraz liczby zwierząt przeliczonych na duże jednostki przeliczeniowe i współczynnika 0,5; - zawyżenie powierzchni o 2, 32 ha, co stanowi 6, 86 % powierzchni stwierdzonej w pakiecie 5 – ochrona zagrożonych gatunków ptaków i siedlisk przyrodniczych na obszarach Natura 2000, wariant 5. 1 – ochrona siedlisk lęgowych ptaków, zatem organ dokonał prawidłowego zmniejszenia płatności, zgodnie z art. 16 ust. 5 akapit pierwszy rozporządzenia Komisji (WE) Nr 65/2011 z dnia 27 stycznia 2011 r., który mówi, że w przypadku, o którym mowa w ust. 3 akapit drugi, pomoc oblicza się na podstawie zatwierdzonego obszaru pomniejszonego o podwojoną różnicę, którą stwierdzono, jeżeli różnica ta przekracza 3 % albo dwa hektary, ale nie więcej niż 20 % zatwierdzonego obszaru; - nieprzestrzeganie wymaganego poziomu obsady zwierząt lub obciążenia pastwiska na działkach rolnych F i H, zgodnie z załącznikiem nr 3 do rozporządzenia Ministra Rozwoju i Wsi z dnia 13 marca 2013 r. – Wymogi dla poszczególnych pakietów i ich wariantów, w części IV. Pakiet 5. Ochrona zagrożonych gatunków ptaków i siedlisk przyrodniczych na obszarach Natura 2000 (ust. 2, pkt 4 ppkt b) wymogi dodatkowe dla wariantu 5.1 – ochrona siedlisk lęgowych ptaków w przypadku użytkowania pastwiskowego trwałych użytków zielonych obowiązuje wypasanie w sezonie pastwiskowym trwającym od 1 maja do 15 października na obszarach poniżej 300 m n.p.m. oraz od dnia 20 maja do dnia 1 października – na obszarach powyżej 300 m n.p.m., przy obsadzie zwierząt wynoszącej nie więcej niż 0, 5 DJP/ha w okresie do dnia 20 lipca, a od dnia 20 lipca wynoszącej 0,5-1 DJP/ha i obciążeniu pastwiska wynoszącym nie więcej niż 5t/ha (10 DJP/ha), przy czym wypasanie na terenach zalewowych rozpoczyna się nie wcześniej niż w terminie 2 tygodni po ustąpieniu wód, z wyłączeniem wypasania koników polskich i koni huculskich, które jest dopuszczalne przez cały rok przy obsadzie zwierząt wynoszącej nie więcej niż 0,5 DJP/ha i obciążeniu pastwiska wynoszącym nie więcej niż 5t/ha (10 DJP/ha). Organ prawidłowo zastosował również w tym przypadku przepisy obowiązującego prawa - § 38 ust. 2 rozporządzenia rolnośrodowiskowego – wysokość zmniejszeń wyniosła 40 % w stosunku do ww. działek ponieważ nie przestrzegano wymaganego poziomu obsady zwierząt lub obciążenia pastwiska. Należy zgodzić się z organem, że w przedmiotowej sprawie nie znajduje zastosowania art. 73 rozporządzenia Komisji (WE) Nr 1122/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009 odnośnie do zasady wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli w ramach systemów wsparcia bezpośredniego przewidzianych w wymienionym rozporządzeniu oraz wdrażania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do zasady wzajemnej zgodności w ramach systemu wsparcia ustanowionego dla sektora wina (Dz. Urz. UE L 316 z 02.12.2009 r., str. 65 ze zm.). Zgodnie z tym przepisem obniżek i wykluczeń, przewidzianych w rozdziałach I i II, nie stosuje się w przypadku, gdy rolnik złożył wniosek zgodny ze stanem faktycznym lub gdy może wykazać, że nieprawidłowości nie wynikają z jego winy. Należy zgodzić się z tezą postawioną przez organ w decyzji, z której wynika, że w niniejszej sprawie nie ma podstaw do zastosowania art. 73 ww. rozporządzenia, bowiem wniosek bezsprzecznie nie był zgodny ze stanem faktycznym, a odwołujący się nie wykazał skutecznie w toku postępowania, iż nie ponosi winy za zadeklarowanie we wniosku nieprawidłowych danych. Nie zasługują na uwzględnienie zarzuty dotyczące naruszenia przepisów postępowania. W postępowaniu w sprawie o przyznanie płatności rolnośrodowiskowej, według art. 21 ust. 1 ustawy z dnia 7 marca 2007 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (t.j.: Dz. U. z 2013 r., poz. 173), z zastrzeżeniem zasad i warunków określonych w przepisach, o których mowa w art. 1 pkt 1, do postępowań w sprawach indywidualnych rozstrzyganych w drodze decyzji administracyjnej stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, chyba że przepisy ustawy stanowią inaczej. Ust. 2 art. 21 stanowi między innymi, że w postępowaniu w sprawie dotyczącej przyznania pomocy organ, przed którym toczy się postępowanie: (1) stoi na straży praworządności; (2) jest obowiązany w sposób wyczerpujący rozpatrzyć cały materiał dowodowy. Stosownie do ust. 3 art. 21 ww. ustawy strony oraz inne osoby uczestniczące w postępowaniu, o którym mowa w ust. 2, są obowiązane przedstawiać dowody oraz dawać wyjaśnienia co do okoliczności sprawy zgodnie z prawdą i bez zatajania czegokolwiek a ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z tego faktu wywodzi skutki prawne. Z przedstawionych regulacji wynika, że w postępowaniu dotyczącym płatności rolnośrodowiskowej obowiązek organu został ograniczony do wyczerpującego rozpatrzenia całego materiału dowodowego wskazanego przez stronę. Na organie nie ciąży obowiązek aktywnego poszukiwania dowodów na poparcie twierdzeń i uprawnienia wnioskodawcy do otrzymania płatności. Trzeba też zauważyć, iż zgodnie z art. 21 ust. 2 pkt 3 ustawy o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich, organ przed którym toczy się postępowanie udziela stronom, na ich żądanie, niezbędnych pouczeń co do okoliczności faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania. Skarżący żądania takiego nie złożył. Skorzystał natomiast z możliwości zapoznania się z aktami sprawy. Ostatecznie całość postępowania administracyjnego uzupełniona przez organ pierwszej instancji spełniła wymogi i zasady prawa i nie doszło do ograniczenia praw strony postępowania. Materiał dowodowy nie budził tez wątpliwości Sądu pod względem jego zupełności i adekwatności do poczynionych ustaleń faktyczno-prawnych. Odnosząc się końcowo do sposobu przeprowadzenia kontroli Sąd stwierdza, że stwierdzone w jej toku nieprawidłowości są prawidłowo opisane w raporcie z kontroli a wnioski w nim zawarte wpłynęły na wynik sprawy. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), orzeczono jak w sentencji.