I SA/Bk 85/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA J. Lewkowicz (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 28 maja 2004 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "E. S. P." – Sp. z o.o. w B. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] lutego 2004 r. Nr [...] w przedmiocie zaliczenia nadpłaty podatku VAT na poczet zaległości podatkowych p o s t a n a w i a 1. umorzyć postępowanie sądowe 2. zasądzić od Dyrektora Izby Skarbowej w B. na rzecz skarżącej 255 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania 3. oddalić wniosek o zwrot kosztów postępowania w pozostałej części. Dyrektor Izby Skarbowej w B., po wniesieniu skargi do sądu administracyjnego, na podstawie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) uwzględnił skargę w całości i uchylił w całości zaskarżone postanowienie oraz postanowienie Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w B. z dnia [...].11.2003 r., Nr [...]. Pełnomocnik skarżącej Spółki w związku z uwzględnieniem przez Dyrektora Izby Skarbowej w B. skargi wniósł o umorzenie postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym oraz o zwrot kosztów zastępstwa procesowego w kwocie 2.400 zł na podstawie art. 201 § 1 ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek o umorzenie postępowania sądowego jest zasadny, bowiem w myśl art. 161 § 1 pkt 3 cyt. wyżej ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli postępowanie stało się bezprzedmiotowe. Sytuacja ta występuje, bowiem organ odwoławczy w trybie art. 54 § 3 cyt. ustawy uwzględnił skargę w całości. Żądanie zwrotu kosztów zastępstwa procesowego wobec treści przepisu art. 201 § 1 ustawy jest co do zasady również zasadne. Wysokość wskazanej przez pełnomocnika strony kwoty nie znajduje jednak prawnego uzasadnienia. Stosownie do art. 230 § 1 ustawy – prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. W myśl art. 231 wpis stosunkowy pobiera się w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne. W innych sprawach pobiera się wpis stały. Wartością przedmiotu zaskarżenia jest należność pieniężna (art. 216 ustawy). Na podstawie art. 233 ustawy Rada Ministrów wydała rozporządzenie z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 221, poz. 2193). Stosownie do § 1 rozporządzenia wpis stosunkowy zależy od wysokości należności pieniężnej objętej zaskarżonym aktem. Natomiast zgodnie z § 2 ust.1 pkt 1 rozporządzenia, wpis stały bez względu na przedmiot zaskarżonego aktu lub czynności wynosi w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, egzekucyjnym i zabezpieczającym – 100 zł. W świetle powyższych przepisów przedmiotem skargi w niniejszej sprawie nie była należność pieniężna. W sprawie ma więc zastosowanie § 18 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie ... (Dz.U. Nr 163, poz. 1348), a nie pkt 1 tego przepisu mówiący o stawkach minimalnych w sprawach dotyczących należności pieniężnych. W konsekwencji w oparciu o w/w przepisy oraz art. 209 w/w ustawy Sąd uwzględnił wniosek pełnomocnika Spółki w zakresie żądania zasądzenia kosztów zastępstwa procesowego w kwocie 255 zł (240 zł jako stawka z § 18 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia plus 15 zł opłaty skarbowej od pełnomocnictwa), zaś w pozostałej części wniosek oddalił.