I SA/Bk 92/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Małgorzata Anna Dziemianowicz (spr.), Sędziowie sędzia WSA Grzegorz Dudar, sędzia WSA Dariusz Marian Zalewski, Protokolant st. sekretarz sądowy Marta Anna Lawda, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 24 sierpnia 2022 r. sprawy ze skargi Syndyka Masy Upadłości P. Sp. z o.o. w upadłości w B. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w B. z dnia [...] lutego 2022 r. nr [...] w przedmiocie uchylenia, w wyniku wznowienia postępowania, decyzji ostatecznej określającej wysokość odsetek za zwłokę od niewpłaconych w terminie zaliczek na podatek dochodowy od osób prawnych za miesiące od czerwca do grudnia 2015 r. i określenia odsetek za zwłokę w nowej wysokości 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą jej wydanie decyzję Naczelnika P. Urzędu Skarbowego w B. z dnia [...] grudnia 2021 r. o numerze [...], 2. zasądza od Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w B. na rzecz Syndyka Masy Upadłości P. Sp. z o.o. w upadłości w B. kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. I. Rozstrzygnięcie zapadło w następującym stanie faktycznym: 1. Decyzją z [...] maja 2016 r. nr [...] Naczelnik P. Urzędu Skarbowego w B. określił P. sp. z o.o. wysokość odsetek za zwłokę od nieopłaconej w terminie zaliczki na podatek dochodowy od osób prawnych za miesiące od czerwca 2015 r. do grudnia 2015 r. Od powyższej decyzji Spółka nie wniosła odwołania. 2. Natomiast decyzją z [...] lutego 2021 r. nr [...] Naczelnik P. Urzędu Skarbowego w B. (dalej powoływany jako NPUS, organ I instancji) określił P. sp. z o.o. zobowiązanie podatkowe w podatku dochodowym od osób prawnych za rok podatkowy od 1 stycznia 2015 r. do 31 grudnia 2015 r. w wysokości 1.351.550 zł w miejsce zadeklarowanego w kwocie 1.140.882 zł. 3. Decyzja NPUS została utrzymana w mocy przez Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w B. (dalej powoływany jako DIAS, organ odwoławczy) decyzją z [...] czerwca 2021 r. nr [...]. 4. Ponadto WSA w Białymstoku wyrokiem z 17 listopada 2021 r., sygn. akt I SA/Bk 399/21 oddalił skargę Syndyka masy upadłości P. Sp. z o.o. w upadłości na decyzję organu odwoławczego. 5. Postanowieniem z [...] listopada 2021 r. organ I instancji wznowił z urzędu postępowanie zakończone wydaniem decyzji ostatecznej z [...] maja 2016 r. nr [...]. W ocenie organu pierwszej instancji zaistniała przesłanka wznowienia postępowania w przedmiocie określenia wysokość odsetek za zwłokę od nieopłaconej w terminie zaliczki na podatek dochodowy od osób prawnych za miesiące od czerwca 2015 r. do grudnia 2015 r., wynikająca z art. 240 § 1 pkt 5 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2021 r., poz. 1540 ze zm., dalej jako o.p.), gdyż ustalenia dokonane przez NPUS w decyzji z [...] lutego 2021 r., spowodowały zmianę wysokości przychodów i kosztów uzyskania przychodów za poszczególne miesiące 2015 r. i w konsekwencji wysokości zaliczek na podatek dochodowy za poszczególne miesiące 2015 r. 6. Decyzją z dnia [...] grudnia 2021 r. nr [...] organ I instancji uchylił decyzję ostateczną z [...] maja 2016 r. nr [...] i określił odsetki za zwłokę z tytułu niewpłaconych w terminie zaliczek na podatek dochodowy od osób prawnych za miesiące od czerwca 2015 r. do grudnia 2015 r. 7. W następstwie odwołania Syndyka masy upadłości P. sp. z o.o. w upadłości od powyższej decyzji DIAS utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ odwoławczy wskazał, że w sprawie wystąpiły nowe okoliczności faktyczne, które stanowiły przesłankę do zmiany decyzji ostatecznej. Decyzja ostateczna NPUS określająca wysokość odsetek za zwłokę została wydana [...] maja 2016 r. Natomiast decyzja organu pierwszej instancji rozliczająca przychody i koszty uzyskania przychodów oraz określająca zobowiązanie podatkowe w podatku dochodowym od osób prawnych datowana jest na [...] lutego 2021 r. W ocenie organu odwoławczego prawidłowe rozliczenie miesięcznych zaliczek na podatek dochodowy od osób prawnych było możliwe dopiero po dacie [...] lutego 2021 r. DIAS zwrócił też uwagę, że organ I instancji, określając w decyzji z [...] maja 2016 r. wysokość odsetek za zwłokę, dokonał ich wyliczenia tylko w oparciu o zadeklarowane w zeznaniu CIT-8, należne i niewpłacone miesięczne zaliczki na podatek dochodowy od osób prawnych za poszczególne miesiące 2015 r. Natomiast po przeprowadzonej kontroli podatkowej, na podstawie dokumentów spółki, organ pierwszej instancji dokonał rozliczenia wysokości zobowiązania podatkowego i wyliczenia miesięcznych zaliczek w prawidłowej wysokości. Organ odwoławczy uznał w związku z tym, że ujawnienie faktów i dowodów, które istniały w chwili wydania decyzji z [...] maja 2016 r., lecz nie były znane organowi podatkowemu, nastąpiło w decyzji z [...] lutego 2021 r. Tym samym zaistniała przesłanka do wznowienia postępowania w sprawie określenia wysokości odsetek za zwłokę od nieopłaconej w terminie zaliczki na podatek dochodowy od osób prawnych za miesiące od czerwca 2015 r. do grudnia 2015 r., przewidziana w art. 240 § 1 pkt 5 o.p. DIAS uznał zarzuty odwołania za nieuzasadnione. Zarzut przedwczesnego wydania przez organ pierwszej instancji skarżonej decyzji, gdyż nie minął jeszcze termin na złożenie skargi kasacyjnej od wyroku WSA w Białymstoku uznał za niezasadny. Wskazał, że zgodnie z art. 128 o.p. decyzje, od których nie służy odwołanie w postępowaniu podatkowym, są ostateczne. Stwierdził, że decyzja organu odwoławczego z [...] czerwca 2021 r. Nr [...] nadal pozostaje w obrocie prawnym i do czasu jej uchylenia bądź zmiany podlega wykonaniu. Organ odwoławczy podkreślił, że dowody lub okoliczności, które wyszły na jaw po wydaniu decyzji ostatecznej z [...] maja 2016 r., nie były znane organowi, w dniu jej wydania. Postępowanie wznowieniowe ograniczone zostało do weryfikacji, czy została spełniona przesłanka wznowienia postępowania oraz jaki wywiera ona wpływ na rozstrzygnięcie ostateczne. W ocenie DIAS takimi nowymi okolicznościami i dowodami były dowody zgromadzone w trakcie kontroli podatkowej i postępowania, które to dowody nieznane były organowi na dzień [...] maja 2016 r. a wpłynęły na zmianę wysokości należnych zaliczek za poszczególne miesiące 2015 r. W konsekwencji zdaniem organu odwoławczego zaistniały przesłanki do wznowienia postępowania i określenia wysokości odsetek za zwłokę, w innej wysokości niż wyliczone (określone) w decyzji z [...] maja 2016 r. Organ odwoławczy wskazał również, że ustalenia postępowania zakończonego wydaniem decyzji z [...] lutego 2021 r. stanowią podstawę faktyczną, w oparciu o którą organ dokonał odpowiedniego przypisania tych ustaleń do okresów płatności zaliczek, a w konsekwencji obliczenia wysokości odsetek od kwot nieuiszczonych zaliczek, za poszczególne miesiące 2015 r. Zdaniem DIAS decyzja wydana w zakresie odsetek od zaliczek nie wymaga powtórzenia wszystkich ustaleń faktycznych postępowania podatkowego oraz ponownego ich oceniania. Decyzja ta ma bowiem wiążący charakter dla organu podatkowego i tak długo jak obowiązuje w obrocie prawnym, stanowi podstawę faktyczną decyzji określającej wysokość odsetek za zwłokę. DIAS zwrócił uwagę, że konsekwencją stwierdzenia przez organ pierwszej instancji nieprawidłowości w uiszczaniu zaliczek na podatek dochodowy było wydanie decyzji określającej wysokość odsetek za zwłokę od tych zaliczek. Wskazuje na ten obowiązek organu treść art. 53 o.p. Organ odwoławczy wskazał, że wydając decyzję określającą odsetki od niezapłaconych w terminie zaliczek na podatek dochodowy organ podatkowy nie bada okoliczności faktycznych, które mają znaczenie dla wymiaru zobowiązania podatkowego, ale dokonuje matematycznej operacji w sytuacji, gdy zaistnieją ustawowo przewidziane przesłanki do określenia odsetek. W niniejszej sprawie organ dopełnił tego obowiązku poprzez wznowienie z urzędu postępowania oraz uchylenie wcześniej wydanej decyzji z [...] maja 2016 r. i wyliczenie odsetek od zaliczek w prawidłowej wysokości. 8. Nie zgadzając się z powyższym rozstrzygnięciem, Syndyk masy upadłości P. sp. z o.o. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku. Zaskarżając decyzję w całości, zarzucił naruszenie: a) art. 240 § 1 pkt 5 o.p., poprzez niewłaściwe zastosowanie i uznanie, że organ I instancji był uprawniony do wznowienia postępowania zakończonego prawomocną decyzją, pomimo iż nie wyszły na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji nieznane organowi, który wydał decyzję; b) art. 25 ust. 1, art. 25 ust. 1a ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz.U. z 2014 r., poz. 851 ze zm., dalej jako u.p.d.o.p.) w zw. z art. 51 § 1 i 2 oraz art. 53 § 4 oraz art. 53a § 1 o.p., poprzez ich niewłaściwe zastosowanie oraz uznanie, iż organ I instancji był uprawniony do określenia wysokości odsetek za zwłokę od niewypłaconych w terminie zaliczek na podatek dochodowy od osób prawnych od 2015 do grudnia 2015 roku, pomimo że decyzją z dnia [...] maja 2016 roku, nr [...] organ już raz określił wysokość odsetek za zwłokę od niewypłaconych w terminie zaliczek na podatek dochodowy od osób prawnych za wskazany powyżej okres. W uzasadnieniu skargi strona skarżąca wskazała, że organ nie sprostał obowiązkowi wskazania, jakie nowe okoliczności lub dowody wyszły na jaw po wydaniu decyzji [...] z dnia [...] maja 2016 roku, gdyż przedmiotową okolicznością nie może być wydanie innej decyzji wydanej przez ten sam organ, bowiem sam fakt wydania określonej decyzji podatkowej nie stanowi okoliczności dotyczącej stanu faktycznego objętego innym postępowaniem. Zdaniem skarżącego ujawnienie nowych okoliczności faktycznych, o jakich mowa w art. 240 § 1 pkt 5 o.p., nie oznacza sytuacji, w której takie okoliczności są wyprowadzane z odmiennej oceny dowodów znanych organowi wydającemu decyzję pierwotną. Według skarżącego odmienne wyliczenie przez podatnika kwoty podatku w oparciu o ten sam materiał dowodowy zgromadzony w sprawie, a stanowiący podstawę do wydania decyzji wymiarowej przez organ podatkowy, nie stanowi nowego dowodu. Nawet gdyby się okazało, że przedstawione przez podatnika wyliczenie kwoty podatku jest prawidłowe, to w ocenie skarżącego wzruszenie ostatecznej decyzji wymiarowej w trybie wznowienia postępowania byłoby niedopuszczalne, taka bowiem okoliczność nie stanowi przesłanki do wznowienia postępowania, o której mowa w art. 240 § 1 pkt 5 o.p. W oparciu o powyższe zarzuty strona wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości, uchylenie poprzedzającej ją decyzji, umorzenie postępowania administracyjnego, a także o zasądzenie od organu na rzecz strony kosztów postępowania sądowoadministracyjnego. 9. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. II. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje: 1. Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j.: Dz. U. z 2021 r. poz. 137 ze zm.) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. 2022 poz. 329, dalej jako: p.p.s.a.) sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, stosując środki przewidziane w ustawie. 2. W myśl art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną. Wykładnia powołanego przepisu wskazuje, że sąd ma nie tylko prawo, ale i obowiązek dokonania oceny zgodności z prawem zaskarżonego aktu administracyjnego, nawet wówczas, gdy dany zarzut nie został w skardze podniesiony. Z drugiej jednak strony, granicą praw i obowiązków sądu, wyznaczoną w art. 134 § 1 p.p.s.a. jest zakaz wkraczania w sprawę nową. Granice te zaś wyznaczone są dwoma aspektami, mianowicie: legalnością działań organu oraz całokształtem aspektów prawnych tego stosunku prawnego, który był objęty treścią zaskarżonego rozstrzygnięcia. 3. Rozpoznając sprawę według powyższych kryteriów należy uznać, że skarga zasługuje na uwzględnienie. Przypomnieć trzeba, że decyzją z [...] maja 2016 r., Naczelnik PUS w B. określił Spółce wysokość zaliczek na podatek dochodowy za miesiące od czerwca 2015 r. do grudnia 2015 r. Postanowieniem z [...] listopada 2021 r. organ ten z urzędu wznowił postępowanie podatkowe w sprawie określenia wysokości zaliczek na podatek dochodowy od osób prawnych za wyżej wskazany okres, wskazując, że stało się to konieczne z uwagi na wydanie [...] lutego 2021 r. decyzji nr [...], w której określił skarżącej wysokość zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób prawnych za rok podatkowy od 1 stycznia 2015 r. do 31 grudnia 2015 r.; w opinii organu Spółka zaniżyła wysokość przychodów podatkowych oraz zawyżyła wysokość kosztów przypadających na rok 2015. Decyzją z [...] grudnia 2021 r. Naczelnik PUS uchylił w całości decyzję z [...] maja 2016 r. oraz określił Spółce wysokość zaliczki na podatek od osób prawnych za miesiące od czerwca 2015 r. do grudnia 2015 r. Rozstrzygnięcie te zostało utrzymane w mocy zaskarżoną do sądu decyzją. 4. W opinii składu orzekającego organy obu instancji naruszyły art. 210 § 1 pkt 6 w zw. z art. 240 § 1 pkt 5 i w zw. z art. 245 § 1 pkt 1 o.p., a w konsekwencji także art. 124 o.p., tj. zasadę przekonywania stron w postępowaniu podatkowym. Na gruncie sprawy nie budzi wątpliwości sposób interpretacji przepisu art. 240 § 1 pkt 5 o.p. Aby można było mówić o zaistnieniu przesłanki wznowieniowej z tego przepisu, muszą łącznie wystąpić następujące okoliczności: 1) muszą wyjść na jaw nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody; 2) musimy mieć do czynienia z nowymi okolicznościami lub nowymi dowodami; 3) nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody powinny istnieć w dniu wydania decyzji; 4) nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji nie mogą być znane organowi, który wydał decyzję. Przesłanka istotnych okoliczności lub dowodów jest spełniona, wtedy gdy: (–) ujawnią się w sprawie nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody; (–) okoliczności te lub dowody będą miały charakter nowych w stosunku do przeprowadzonego dotąd postępowania wyjaśniającego; (–) powyższe okoliczności lub dowody są istotne dla sprawy, czyli mogą mieć wpływ na odmienne rozstrzygnięcie, więc wywołują konieczność uchylenia lub zmiany decyzji ostatecznej w całości lub w części (zob.: S. Presnarowicz, Art. 240 [w:] L. Etel (red.) i inni, Ordynacja podatkowa. Komentarz. Tom II. Procedury podatkowe. Art. 120-344, WKP 2022 i powołane tam orzeczenia). Zgodnie z art. 243 o.p., w razie dopuszczalności wznowienia postępowania organ podatkowy wydaje postanowienie o wznowieniu postępowania (ust. 1). Postanowienie stanowi podstawę do przeprowadzenia przez właściwy organ postępowania co do przesłanek wznowienia oraz co do rozstrzygnięcia istoty sprawy (ust. 2). Wśród możliwych następstw przeprowadzenia postępowania określonego w cytowanym przepisie, art. 245 § 1 pkt 1 o.p. wskazuje na uchylenie przez właściwy organ w całości lub w części decyzji dotychczasowej, jeżeli stwierdzi on istnienie przesłanek określonych w art. 240 § 1, i w tym zakresie orzeczenie co do istoty sprawy – z taką sytuacją procesową mamy do czynienia w realiach niniejszej sprawy. Co istotne w kontekście powyższego, to to, że postanowienie w sprawie wznowienia postępowania wszczyna to postępowanie i może jedynie wskazywać przesłanki uzasadniające wznowienie. Natomiast stwierdzenie, czy przesłanki te rzeczywiście wystąpiły w sprawie i jaki mogą mieć wpływ na jej rozstrzygnięcie, może być wyłącznie efektem postępowania przeprowadzonego po wydaniu postanowienia i musi być zawarte w decyzji, o jakiej mowa w art. 245 § 1 i § 2 o.p. (zob. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 20 sierpnia 2008 r., II FSK 737/07; por. wyrok NSA z 22 kwietnia 2022 r., I FSK 279/21; powoływane orzeczenia dostępne w CBOSA, http://orzeczenia.nsa.gov.pl). W orzecznictwie zauważa się także, że przedmiotem postępowania w sprawie wznowienia postępowania podatkowego jest, zgodnie z art. 243 § 2 o.p., zbadanie istnienia przesłanek wznowienia oraz przeprowadzenie postępowania wyjaśniającego co do istoty sprawy. Natomiast obowiązkiem sądu, w przypadku sądowej kontroli rozstrzygnięcia kończącego to postępowanie, jest dokonanie oceny legalności czynności organu w nim podjętych (zob. wyrok NSA z 17 lipca 2008 r., II FSK 517/07; por. wyrok NSA z 17 marca 2021 r., II FSK 121/21). 5. Zdaniem sądu, zarówno zaskarżona decyzja, jak też rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji, nie spełniają wymogów co do uzasadnienia faktycznego i prawnego decyzji w zakresie wystąpienia przesłanek do wznowienia postępowania. Treść uzasadnienia nie może budzić u jej odbiorcy żadnych wątpliwości, pozostawiać pola do dowolnej interpretacji czy też zawierać niejasności, prowadzących do samodzielnych domysłów adresata lub poszukiwania motywów i intencji organu (por. wyrok WSA w Opolu z 26 kwietnia 2010 r., I SA/Op 9/10). Tymczasem wyżej wymienione decyzje w sposób lakoniczny i nieprecyzyjny wyjaśniają okoliczności, które miałyby wypełniać przesłankę wznowieniową z art. 240 § 1 pkt 5 o.p. W decyzji z [...] grudnia 2021 r. organ pierwszej instancji wskazał, że (cyt.) "Ze stanu faktycznego opisanego w ww. decyzji [z [...] lutego 2021 r.] wynika, że w 2015 r. uległy zmianie w poszczególnych miesiącach wysokości przychodów oraz kosztów podatkowych. Zatem zmianie uległy również wysokości zaliczek na podatek dochodowy od osób prawnych za okres od czerwca 2015 r. do grudnia 2015 r. Podobnie organ odwoławczy w decyzji z [...] lutego 2022 r. zauważył, że (cyt.) "Decyzja ostateczna Naczelnika P. Urzędu Skarbowego w B. określająca wysokość zaliczek ma podatek dochodowy od osób prawnych za miesiące od czerwca 2015 r. do grudnia 2015 r. wydana została [...] maja 2016 r. Natomiast decyzja organu pierwszej instancji rozliczająca przychody i koszty uzyskania przychodów oraz określająca zobowiązanie podatkowe w podatku dochodowym od osób prawnych datowana jest na [...] lutego 2021 r. Tak więc prawidłowe rozliczenie miesięcznych zaliczek na ww. podatek byłoby możliwe dopiero po dacie [...] lutego 2021 r.". Powyższego w żaden sposób nie uzupełnia także odpowiedź na skargę. Organ odwoławczy, odnosząc się do zarzutów skargi, wskazał jedynie, że (cyt.) "Dokonując oceny zgromadzonego w aktach materiału dowodowego organ odwoławczy stwierdził, iż w sprawie wystąpiły nowe okoliczności faktyczne, które stanowiły przesłankę do zmiany decyzji ostatecznej. Decyzja ostateczna Naczelnika P. Urzędu Skarbowego w B. określająca wysokość zaliczek na podatek dochodowy od osób prawnych za miesiące od czerwca 2015 r. do grudnia 2015 r. r. Natomiast decyzja organu pierwszej instancji rozliczająca przychody i koszty uzyskania przychodów oraz określająca zobowiązanie podatkowe w podatku dochodowym od osób prawnych datowana jest na [...] lutego 2021 r. Tak więc prawidłowe rozliczenie miesięcznych zaliczek na w/w podatek było możliwe dopiero po dacie [...] lutego 2021 r. Zatem ujawnienie faktów i dowodów, które istniał w chwili wydania decyzji z [...] maja 2016 r., lecz nie były znane organowi podatkowemu, nastąpiło w decyzji z [...] lutego 2021 r. Tym samym zaistniała przesłanka do wznowienia postępowania w sprawie określenia wysokość zaliczki na podatek dochodowy od osób prawnych za poszczególne miesiące 2015 r. przewidziana w art. 240 § 1 pkt 5 Ordynacji podatkowej.". 6. Skład orzekający stanął więc na stanowisku, że uzasadnienie przez organ zaistnienia przesłanki wznowieniowej było zbyt zdawkowe. Art. 240 § 1 pkt 5 o.p. przewiduje kilka ww. okoliczności, które muszą zaistnieć łącznie, aby można było na tej podstawie wznowić postępowanie. Wystąpienie tych okoliczności winno zostać w sposób szczegółowy opisane w decyzji wydanej na podstawie art. 245 § 1 pkt 1 o.p. Tymczasem organy obu instancji jedynie powołały się na decyzję określającą wydaną przez Naczelnika PUS z [...] lutego 2021 r., wskazując, że wraz z nią doszło do ujawnienia faktów i dowodów, które istniały w chwili wydania decyzji z [...] września 2015 r. przez – nota bene – ten sam organ, które nie były znane temu organowi w chwili wydania tejże decyzji. Organy nie wyjaśniły natomiast, jakie konkretnie były to "nowe" okoliczności (fakty, dowody), czy były istotne dla sprawy i jaki dokładniej miały wpływ na rozstrzygnięcie, a wreszcie – czy (i dlaczego) nie były znane organowi, który wydał decyzję [...] maja 2016 r. Zaznaczyć wypada, że decyzja ostateczna "zaliczkowa" została wydana za miesiące od czerwca 2015 r. do grudnia 2015 r., zaś decyzja określająca z [...] lutego 2021 r. dotyczyła okresu od 1 stycznia do 31 grudnia 2015 r. Organ winien zatem rozwinąć swoje twierdzenie, czy faktycznie dopiero z wydaniem decyzji z [...] lutego 2021 r. doszło do ujawnienia "istotnych dla sprawy nowych okoliczności faktycznych lub nowych dowodów istniejących w dniu wydania decyzji nieznanych organowi, który wydał decyzję". Stanowisko organu nie rozwiewa bowiem wątpliwości co do tego, czy (i z jakiego powodu, w jakim stopniu) materiał dowodowy pozostający w dyspozycji organu w chwili wydawania decyzji z [...] maja 2016 r., i wynikające z niego fakty, miałyby być uznane za nieznane wcześniej organowi czy mające wpływ na wznowienie postępowania. Jedynie na marginesie należy zauważyć, co może znaleźć odniesienie i w tej sprawie, że ujawnienie nowych okoliczności faktycznych, o jakich mowa w art. 240 § 1 pkt 5 o.p., nie oznacza sytuacji, w której takie okoliczności są wyprowadzane z odmiennej oceny dowodów znanych organowi wydającemu decyzję pierwotną (zob. wyrok NSA z 21 czerwca 2004 r., FSK 170/04). 7. W związku z powyższymi naruszeniami, sąd uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą jej wydanie decyzję organu pierwszej instancji. Z uwagi na lakoniczność i brak precyzji w uzasadnieniu zaistnienia przesłanki wznowienia postępowania, merytoryczna kontrola w zakresie wznowienia nie poddaje się ocenie sądu. Tym samym, za przedwczesne należy uznać odniesienie się do pozostałych zarzutów podniesionych w skardze. Rozpoznając sprawę ponownie, organ uwzględni stanowisko sądu wyrażone w niniejszym uzasadnieniu. Przede wszystkim organ pierwszej instancji, badając wystąpienie przesłanki wznowieniowej z art. 240 § 1 pkt 5 o.p., dokona szczegółowej analizy czynników koniecznych do jej zaistnienia w kontekście niniejszej sprawy i sporządzi w tym zakresie skrupulatne, niebudzące wątpliwości uzasadnienie. 8. Mając na uwadze powyższe, sąd orzekł jak w sentencji w myśl art. 145 § 1 pkt 1 lit. c i art. 135 p.p.s.a. O zwrocie kosztów postępowania sądowego w wysokości 200 zł, na które składa się kwota wpisu sądowego od skargi, orzeczono w myśl art. 200 p.p.s.a.