I SA/Bk 957/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Jacek Pruszyński (spr.), , , po rozpoznaniu w Wydziale I w dniu 21 czerwca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku w sprawie ze skargi S. Ł. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] lipca 2016 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne okresy od grudnia 2010 r. do grudnia 2011 r. p o s t a n a w i a: oddalić wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku. Wyrokiem z dnia 8 lutego 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku, oddalił skargę S. Ł. (dalej powoływany także jako Skarżący) na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] lipca 2016 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne okresy od grudnia 2010 r. do grudnia 2011 r. W dniu 5 maja 2017 r. (k. 110 akt) profesjonalny pełnomocnik Skarżącego wniosła o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku w sprawie. W uzasadnieniu wskazała, że przyczyną uchybienia terminu do złożenia wniosku był jej stan zdrowia, wywołany chorobą nowotworową oraz powikłaniami w postaci grypy. Zaznaczyła, że obecnie poddawana jest zabiegom chemioterapii co wiąże się z brakiem odporności i poważnym osłabieniem organizmu. Wyjaśniła, że będąc radcą prawnym i doradcą podatkowym swoją działalność gospodarczą prowadzi jednoosobowo i nie zatrudnia pracowników. Wniosek o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku powierzyła do wysłania zaufanej osobie, ta jednak tego nie uczyniła, nie informując jej o tym, z uwagi na jej stan zdrowia. Powyższe skutkowało złożeniem skargi kasacyjnej, mimo braku uzasadnienia wyroku, a w konsekwencji jej odrzuceniem, z powodu niedopuszczalności. O wszystkim co darzyło się w sprawie pełnomocnik Skarżącego dowiedziała się w dniu 28 kwietnia 2017 r., podczas rozmowy telefonicznej z Biurem Informacji Sądowej. Na okoliczności opisane we wniosku o przywrócenie terminu pełnomocnik Skarżącego przedłożyła kserokopie karty pobytów w szpitalu i leczenia na oddziale chemioterapii i zwolnień lekarskich. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył co następuje: Zgodnie z art. 141 § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej powoływana jako p.p.s.a.) - w sprawach, w których skargę oddalono, uzasadnienie wyroku sporządza się na wniosek strony zgłoszony w terminie siedmiu dni od dnia ogłoszenia wyroku albo doręczenia odpisu sentencji wyroku. Ostatnim dniem terminu, w którym strona skarżąca mogła skutecznie złożyć wniosek o uzasadnienie i doręczenie uzasadnienia wyroku w sprawie był 15 lutego 2017 r. W ocenie Sądu bezzasadne jest żądanie pełnomocnika Skarżącego dotyczące przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia. W tym miejscu podkreślić należy, iż w aspekcie art. 86 i 87 p.p.s.a., warunkiem przywrócenia uchybionego terminu do dokonania określonej czynności jest spełnienie się łącznie trzech przesłanek, a mianowicie: wniesienia przez stronę wniosku o przywrócenie terminu w ciągu 7 dni od ustania przeszkody, która uniemożliwiła jej dochowania terminu, dokonanie jednocześnie czynności, której w zakreślonym terminie nie dokonano, oraz uprawdopodobnienie, iż uchybienie terminu nastąpiło bez winy strony. Strona nie jest obowiązana w postępowaniu o przywrócenie terminu do udowodnienia braku swej winy wystarczy bowiem uprawdopodobnienie powyższej okoliczności. Niemniej jednak, w ocenie Sądu, pełnomocnik Skarżącego nie uprawdopodobnił, że niedochowanie terminu było przez niego niezawinione. Nie ulega wątpliwości, iż od strony postępowania należy oczekiwać i wymagać szczególnej staranności w zakresie prowadzenia swych spraw. W tym też kontekście należy oceniać przesłankę braku winy w uchybieniu terminu. Kryterium braku winy, jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu, wiąże się z obowiązkiem strony do szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej, przywrócenie terminu nie jest bowiem dopuszczalne, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Brak winy w uchybieniu terminu można przyjąć tylko wtedy, gdy strona nie mogła przeszkody usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Powszechnie przyjmuje się, iż przy ocenie braku winy, jako przesłance przywrócenia terminu procesowego, uchybionego przez stronę dotkniętą nawet ciężkim schorzeniem (inwalidztwo) nie można rezygnować z wymagania należytej staranności człowieka przejawiającego dbałość o swe własne życiowo ważne sprawy (vide: postanowienie Sądu Najwyższego, sygn. akt. II UKN 667/98, opubl. OSNP-wkł. 1999/8/6; wyrok NSA O/Z w Katowicach z dnia 28 grudnia 2000 roku, sygn. akt I SA/Ka 1781/99, opubl. w bazie orzecznictwa LEX nr 47160). Natomiast w przypadku, gdy strona jest reprezentowana przez pełnomocnika, to przy ustalaniu jej winy w niezachowaniu terminu należy mieć na uwadze działania reprezentującego ją profesjonalnego pełnomocnika z właściwą dla profesjonalisty miarą staranności. Nawet lekkie niedbalstwo wyklucza zatem możliwość przywrócenia terminu do dokonania czynności procesowej. W warunkach rozpoznawanej sprawy i okoliczności jej towarzyszących nie sposób uznać, że spełnione zostały wszystkie przesłanki warunkujące przywrócenie terminu, w szczególności pełnomocnik Skarżącego nie wykazał, że nie ponosi on winy w niezłożeniu w terminie wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku z dnia 8 lutego 2017 r. Taką okolicznością uprawdopodobniającą brak winy nie może być stan zdrowia pełnomocnika Skarżącego. Wskazać przede wszystkim należy, że z przedłożonej do akt sprawy dokumentacji medycznej wynika, że pełnomocnik Skarżącego przebywała na oddziałach szpitalnych w okresie od [...] do [...] stycznia 2017 r., od [...] do [...] marca 2017 r. oraz od [...] do [...] kwietnia 2017 r. Z tejże dokumentacji wynika ponadto, że pełnomocnik Skarżącego na chorobę nowotworową choruje od 2006 r., wielokrotnie m .in. w 2008, 2011 i 2015 r. przechodziła chemioterapie, była poddawana różnym zabiegom operacyjnym i leczniczym. Z Kary Informacyjnej Leczenia Szpitalnego z dnia [...] stycznia 2017 r. wynika, że pełnomocnik Skarżącego zgłosiła się na zaplanowane leczenie systemowe, na którym przebywała dwa dni (k. 121 akt sąd.) Niewątpliwie nie można zatem przyjąć, że choroba, na którą powołuje się pełnomocnik Skarżącego była nagłą i nieprzewidzianą, bowiem pełnomocnik doskonale zdawała sobie sprawę ze swego stanu zdrowia. Zaznaczyć przy tym należy, że pełnomocnik Skarżącego o terminie rozprawy została zawiadomiona w dniu 2 stycznia 2017 r. (k. 61 akt sąd.), a zatem wymagając od pełnomocnika szczególnej miary staranności, winna była ona przewidzieć, że w okresie bezpośrednio po leczeniu szpitalnym pod koniec stycznia, jej stan zdrowia może się pogorszyć i koniecznym będzie wyręczenie się w dokonywaniu czynności procesowych inną, zaufaną osobą. Takich czynności pełnomocnik Skarżącego skutecznie nie przedsięwzięła, zaś z dokumentacji medycznej przedłożonej do wniosku nie wynika, aby w okresie od dnia [...] do [...] lutego 2017 r. (biegu terminu do złożenia wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku) przebywała w szpitalu lub na zwolnieniu lekarskim. W przedmiotowej sprawie, w ocenie Sądu, pełnomocnik Skarżącego, mimo długoletniej i dotkliwej choroby nie dołożyła wymaganej, w tego typu sytuacjach, miary staranności, dlatego też nie można przyjąć, aby zachodziły przesłanki do przywrócenia terminu do wniesienia wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku w sprawie. Mając na uwadze powyższe, w oparciu o art. 86 i 87 i art. 141 § 2 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.