I SA/Bk 99/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Janusz Lewkowicz, Sędziowie sędzia WSA Urszula Barbara Rymarska (spr.), asesor WSA Wojciech Stachurski, Protokolant Katarzyna Luto, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 08 maja 2007 r. sprawy ze skargi [...] Przedsiębiorstwa [...] w upadłości na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] grudnia 2006 r. nr [...] w przedmiocie przyznania wynagrodzenia w innej wysokości za magazynowanie i sprawowanie dozoru nad ruchomościami należącymi do masy spadkowej, po wznowieniu postępowania oddala skargę. Naczelnik Pierwszego Urzędu Skarbowego w B. postanowieniem z [...] października 2006 r. Nr [...] wydanym w wyniku wznowienia z urzędu postępowania, uchylił swoje postanowienie z [...] października 2003 r. Nr [...] przyznające [...] Przedsiębiorstwu [...] w B. (dozorcy ruchomości) wynagrodzenia w kwocie [...] zł za magazynowanie i sprawowanie dozoru nad ruchomościami należącymi do masy spadkowej odziedziczonej przez Skarb Państwa w okresie 19 marca - 28 września 2003 r. i przyznał wynagrodzenie za magazynowanie i sprawowanie dozoru w kwocie [...] zł. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ podniósł, iż w sprawie pojawiły się nowe okoliczności faktyczne i prawne wynikające z ustaleń zawartych w wyroku Sądu Rejonowego w B. z [...] grudnia 2005 r. sygn. akt [...], w którym przyjęto, iż w magazynach [...] Przedsiębiorstwa [...] znajdowały się również ruchomości, które od 5 lutego 2003 r. stanowiły własność "S" S.A. Dyrektor Izby Skarbowej w B. postanowieniem z [...] grudnia 2006 r. Nr [...] utrzymał w mocy postanowienie organu pierwszej instancji uznając, iż zasadnie wznowiono postępowanie w sprawie przyznania wynagrodzenia za magazynowanie i sprawowanie dozoru nad ruchomościami należącymi do Skarbu Państwa( spełnione zostały wszystkie przesłanki z art. 145 § 1 pkt 5 Kpa). Dyrektor Izby Skarbowej w B. potwierdza również prawidłowość określenia nowej wysokości wynagrodzenia poprzez pomnożenie powierzchni użytkowej magazynu, na której przechowywano ruchomości należące do Skarbu Państwa, przez stawkę czynszu za m2 ustaloną w umowie najmu z [...] grudnia 2000 r. Podkreślając, że [...] Przedsiębiorstwo [...] w piśmie z [...].07.2003 r. wystąpiło o przyznanie zapłaty za przechowywanie i dozór ruchomości w kwocie stanowiącej równowartość czynszu określonego w ww. umowie. Organ odwoławczy wskazał, ze w sprawie nie nastąpiło również naruszenie art. 146 § 2 Kpa, zgodnie z którym nie uchyla się decyzji także w przypadku, jeżeli w wyniku wznowienia postępowania mogłaby zapaść wyłącznie decyzja odpowiadająca w swej istocie decyzji dotychczasowej. Przesłankę z w/w przepisu można zastosować wyłącznie wówczas, gdy w wyniku ponownego merytorycznego rozpoznania i rozstrzygnięcia istoty sprawy organ administracji publicznej podejmie decyzję w treści odpowiadającą decyzji dotychczasowej. Wskazano, ze wbrew twierdzeniom skarżącego Przedsiębiorstwa treść postanowienia wydanego w wyniku wznowienia postępowania nie pokrywa się w całości z rozstrzygnięciem przyjętym w postanowieniu z [...] października 2003 r., ponieważ w wyniku ujawnienia nowych okoliczności faktycznych przyznana została inna kwota wynagrodzenia, a więc istota postanowienia-wysokość wynagrodzenia. Dyrektor Izby Skarbowej w B. za bezpodstawny uznał podniesiony w zażaleniu, przez pełnomocnika Przedsiębiorstwa, zarzut naruszenia art. 7 w zw. z art. 8 w zw. z art. 77 kpa uznając, iż organ pierwszej instancji podjął wszelkie kroki niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, ustosunkowując się również do dowodów przedstawionych przez stronę. W skardze złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skarżące [...] Przedsiębiorstwo [...] wniosło o uchylenie w/w postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej w B. w całości. W uzasadnieniu skargi zarzucono naruszenie art. 7 Kpa poprzez określenie w sposób dowolny powierzchni rzekomo zajmowaną przez przedmioty, które przejął Skarb Państwa, a także naruszenie art. 145 § 1 pkt 5 Kpa, gdyż w sprawie nie wyszły na jaw nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, które uzasadniałyby wznowienie postępowania w sprawie. Podniesiono, że za nowe okoliczności nie można uznać wyroku Sądu Rejonowego w B. z [...] grudnia 2005 r. sygn. akt [...], jak też i oświadczenia S. z [...] października 2005 r. z uwagi na to, że Naczelnik Pierwszego Urzędu Skarbowego już 20 marca 2003 r. wiedział o zastawie rejestrowym. Przedmiot zastawu wynikał wprost z postanowienia o jego wpisie, które mógł przy zachowaniu zwykłej staranności sprawdzić. Odpowiadając na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w B. wniósł o jej oddalenie, podtrzymując w całości stanowisko zaprezentowane w zaskarżonym postanowieniu. Podnosząc, że w przedmiotowej sprawie nowymi dowodami i okolicznościami w sprawie nie były, jak twierdzi Skarżący, wyrok Sądu Rejonowego w B. z [...] grudnia 2005 r. sygn. akt [...] i oświadczenie S. z [...] października 2005 r., ale oświadczenie przedsiębiorstwa "S" S.A. z dnia [...] lutego 2003r. o przejęciu przedmiotu zastawu na własność oraz okoliczności faktyczne ustalone w trakcie postępowania w sprawie z powództwa [...] Przedsiębiorstwa [...] w B. przeciwko Skarbowi Państwa o zapłatę kwoty [...] zł. Powołując się na treść art. 22 ust. 1 pkt 2 i ust. 2 ustawy z dnia 6 grudnia 1996 r. o zastawie rejestrowym i rejestrze zastawów (Dz. U. Nr 149 poz. 703 ze zm.), wskazano, że przejęcie na własność przedmiotu zastawu rejestrowego następuje po upływie terminu wykonania zobowiązania, które zostało zabezpieczone tym zastawem, z dniem złożenia przez zastawnika oświadczenia o przejęciu tego przedmiotu na własność. W świetle powyższego uregulowania ruchomości objęte zastawem stały się własnością przedsiębiorstwa "S" S.A. z dniem złożenia oświadczenia o przejęciu przedmiotu zastawu na własność t.j. z dniem [...] lutego 2003 r., tym samym nie weszły w skład spadku nabytego przez Skarb Państwa. Wskazano, że powyższe potwierdzają również ustalenia przedstawione w wyroku Sądu Rejonowego w B. z [...] grudnia 2005 r. sygn. akt [...], z których wynika, iż ruchomości objęte zastawem rejestrowym były przechowywane w magazynach przy ul. [...] oraz fakt, że ruchomości te spółka "S" S.A. odebrała dnia [...] lutego 2006 r. właśnie z magazynów skarżącego Przedsiębiorstwa. Za nietrafny uznano również zarzut dotyczący dowolnego określenia powierzchni zajmowanej przez przedmioty przejęte przez Skarb Państwa. Organ podniósł, że wyniku oględzin przeprowadzonych przez pracowników Pierwszego Urzędu Skarbowego w B. ustalono, iż ruchomości przejęte przez Skarb Państwa wymienione w protokole odbioru ruchomości z [...] listopada 2004 r. znajdowały się w pomieszczeniach na pierwszym piętrze budynku położonego przy ul. [...] o łącznej powierzchni [...] m2. Z czynności tej sporządzony został protokół oraz plan pomieszczeń z ich wymiarami. W związku z powyższym należało uznać, że wysokość wynagrodzenia, należnego za dozór mienia, ustalono w sposób prawidłowy mnożąc powierzchnię użytkową magazynu, na której przechowywano ruchomości należące do Skarbu Państwa, przez stawkę czynszu za m2 ustaloną w umowie najmu z [...] grudnia 2000 r. W związku z powyższym brak było podstaw do wypłacenia wynagrodzenia za przechowywanie i dozór ruchomości, które nie weszły w skład spadku nabytego przez Skarb Państwa. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zadaniem sądu administracyjnego jest zbadanie prawidłowości zastosowania przez organy administracji przepisów obowiązującego prawa, zarówno prawa materialnego, jak też przepisów postępowania. Uwzględnienie skargi następuje w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego, jeżeli miało ono wpływ na wynik sprawy, lub naruszenia przepisów prawa procesowego, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a także naruszenie przepis prawa dające podstawę do wznowienia postępowania - art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Zgodnie z postanowieniami art. 145 § 1 pkt 5 w związku z art. 126 Kpa, (odsyłającym do stosowania przepisów normujących wznowienie postępowania także do postanowień), w sprawie zakończonej postanowieniem ostatecznym wznawia się postępowanie jeżeli wyjdą na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu jego wydania, nieznane organowi, który wydał postanowienie. Z powyższego wynika, więc, że podstawą wznowienia postępowania zakończonego prawomocnym orzeczeniem mogą być tylko takie okoliczności faktyczne lub dowody, istotne dla sprawy, czyli takie, które mogą mieć wpływ na odmienne rozstrzygnięcie sprawy, które są nowe i nie były znane organowi w dniu wydania orzeczenia. Należy zgodzić się z argumentacja Dyrektora Izby Skarbowej w B., że sam fakt poinformowania Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w B. przez Delegaturę Ministra Skarbu Państwa w B., w piśmie z [...] marca 2003 r. o ustanowieniu na części ruchomości po zmarłym M. K. zastawu, nie daje podstaw do uznania, że w dniu [...] października 2003 r. tj. w dacie podjęcia rozstrzygnięcia w przedmiocie przyznania skarżącemu [...] Przedsiębiorstwu [...] w B., jako dozorcy ruchomości wynagrodzenia za magazynowanie i sprawowanie dozoru nad ruchomościami należącymi do masy spadkowej odziedziczonej przez Skarb Państwa, organowi wydającemu postanowienie znana była okoliczność, że w magazynach Przedsiębiorstwa znajdowały się również ruchomości, które nie weszły w skład masy spadkowej odziedziczonej przez Skarb Państwa. Z treści pisma nie wynikał szczegółowy przedmiot zastawu rejestrowego ustanowionego na rzecz wierzyciela spadkodawcy tj. "S. S.A." ani miejsce składowania ruchomości objętych zastawem ani tak istotny w sprawie fakt złożenia, w dniu [...] lutego 2003 r., przez wierzyciela oświadczenia o przejęciu przedmiotów zastawu na własność (art. 22 ustawy o zastawie rejestrowym). Skutkiem złożenia oświadczenia było przejęcie ruchomości objętych zastawem rejestrowym na własność wierzyciela z datą jego złożenia. W piśmie z dnia [...].10.2005 r. S. S.A. (następca prawny "S-C" S.A.) ponownie oświadczyła, że jest właścicielem rzeczy ruchomych znajdujących się w magazynach położonych w B. przy ul[...]. W związku z tym, że w postanowieniu z dnia [...] października 2003 r., nr [...], wynagrodzenie za przechowywanie ruchomości należących do masy spadkowej zostało ustalone w wysokości równowartości czynszu za wynajem trzech magazynów, podczas gdy Skarb Państwa nabył jedynie ruchomości (nie będące towarami handlowymi), przechowywane w pomieszczeniach magazynowych o powierzchni [...] m2 znajdujących się na pierwszym piętrze w budynku przy ul. [...], organ prawidłowo uznał tą nową okoliczność za istotną dla sprawy. Ujawniona okoliczność dotyczy przedmiotu rozstrzygnięcia, a więc jest okolicznością, mająca znaczenie w sprawie. Ujawnienie tej nowej okoliczności prowadzić, więc musiało do zmiany oceny stanu faktycznego sprawy dokonanej przez organ ustalający wynagrodzenie za dozorowanie mienia, a w konsekwencji do zmiany w/w postanowienia Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w B. W świetle powyższego należy uznać, że w sprawie zaistniały przesłanki, o których mowa w art. 145 §1 pkt 5 Kpa, uprawniające organ do wznowienia postępowania. Ujawniona okoliczność, że ruchomości objęte zastawem nie weszły w skład spadku nabytego przez Skarb Państwa, z uwagi na to, że z dniem złożenia oświadczenia o przejęciu przedmiotu zastawu na własność ( [...].02.2003 r.) stały się własnością przedsiębiorstwa "S-C" S.A., tym samym była okolicznością nową, istotną dla sprawy, istniejąca w dniu [...] października 2003 r. i nieznaną organowi w dacie podejmowania rozstrzygnięcia w sprawie. Za niezasadny Sąd uznał również podniesiony w skardze zarzut naruszenia art. 7 Kpa, polegający na przyjęciu, przy obliczaniu wynagrodzenia, powierzchni magazynowej, na której miały być przechowywane ruchomości przejęte przez Skarb Państwa w sposób dowolny. Pracownicy Pierwszego Urzędu Skarbowego w B. w dniu [...] sierpnia 2006 r. przeprowadzili oględziny pomieszczeń znajdujących się w budynku położonym w B. przy ul. [...] w wyniku, których ustalono, iż ruchomości przejęte przez Skarb Państwa wymienione w protokole odbioru ruchomości z [...] listopada 2004 r., znajdowały się w pomieszczeniach na pierwszym piętrze tego budynku, o łącznej powierzchni [...] m2 (protokół z dnia [...] sierpnia 2003 r. wraz z planem pomieszczeń i ich wymiarami). W związku z powyższym należało uznać, że wysokość wynagrodzenia, należnego za dozór mienia za okres pozostawania ich w dyspozycji organu likwidacyjnego tj. od dnia 19 marca 2003 r. do dnia 29 września 2003 r. (dnia ogłoszenia upadłości M. K.), ustalono w sposób prawidłowy mnożąc powierzchnię użytkową magazynu, na której przechowywano ruchomości należące do Skarbu Państwa, przez stawkę czynszu za m2 ustaloną w umowie najmu z [...] grudnia 2000 r. (tj. z uwzględnieniem stawki czynszowej wskazanej przez Przedsiębiorstwo w piśmie z dnia [...] lipca 2003 r., skierowanym do Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w B.). Z uwagi na fakt, że w postępowaniu w sprawie wznowienia postępowania dopuszczalne jest wyłącznie rozstrzygniecie tożsamej pod względem podmiotowym przedmiotowym i podstawy prawnej sprawy administracyjnej, organ nie może wykroczyć poza granice postępowania rozpoznawczego wznowionego postępowania. Zmiana któregokolwiek z tych elementów powoduje, że mamy do czynienia z inną sprawą. Stąd prawidłowo w postanowieniu Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w B. z dnia [...] października 2006 r. wydanym w wyniku wznowienia postępowania przyznano skarżącemu wynagrodzenie za sprawowanie dozoru w innej wysokości, lecz za ten sam okres. Na marginesie Sąd zauważa, że w złożonym dnia [...] lipca 2003 r. wniosku o wypłatę wynagrodzenia za przechowywanie i dozór ruchomości samo przedsiębiorstwo wskazało jako początkową datę okresu za który należy naliczyć wynagrodzenie - datę przekazania ruchomości organowi likwidacyjnemu przez Delegaturę Ministerstwa Skarbu [...] marca 2003 r. Sąd nie stwierdził podnoszonych w skardze naruszeń przepisów prawa. Organy właściwie dokonały subsumcji norm prawa materialnego pod prawidłowo ustalony stan faktyczny. Nie naruszyły przy tym przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Wobec czego na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.) Sąd orzekł, jak w sentencji.