I SA/Bk 997/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Jacek Pruszyński, Sędziowie sędzia SO del. do WSA Małgorzata Anna Dziemianowicz sędzia WSA Paweł Janusz Lewkowicz (spr.), Protokolant st. sekretarz sądowy Beata Borkowska, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 27 kwietnia 2016 r. sprawy ze skargi P. Sp. z o.o. w Z. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w B. z dnia [...] lipca 2015 r. nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym za miesiące: czerwiec i lipiec 2011 r., maj i październik 2012 r., styczeń, marzec, kwiecień maj, czerwiec, lipiec, sierpień, wrzesień i listopad 2013 r. oraz luty, marzec i kwiecień 2014 r. oddala skargę Naczelnik Urzędu Celnego w Ł. decyzją nr [...] z dnia [...] marca 2015 r. określił P. Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością w Z. wysokość zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego wyrobów akcyzowych w postaci olejów smarowych o kodach CN 2710 19 81, 2710 19 83, 2710 19 87, 2710 19 99 za miesiące czerwiec i lipiec 2011 r., maj i październik 2012 r., styczeń, marzec, kwiecień, maj, czerwiec, lipiec, sierpień, wrzesień i listopad 2013 r. oraz za luty, marzec i kwiecień 2014 r. Od powyższej decyzji pełnomocnik Spółki wniósł odwołanie, zarzucając przede wszystkim naruszenie przepisów postępowania – art. 122 w zw. z art. 187 § 1 i art. 197 o.p., a ponadto naruszenie przepisów prawa materialnego - art. 10 ust. 5 , art. 8 ust. 1 w zw. z art. 13 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym. Dodatkowo pełnomocnik zaskarżył postanowienia Naczelnika Urzędu Celnego w Ł. z dnia [...] marca 2015 r. i z dnia [...] grudnia 2014 r. w przedmiocie odmowy przeprowadzenia dowodów. Dyrektor Izby Celnej w B. decyzją z dnia [...] lipca 2015 r., nr [...] utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu wskazał, że w toku przeprowadzonej w Spółce kontroli ustalono, że Spółka dokonywała nabyć wewnątrzwspólnotowych olejów smarowych o kodach CN 2710 19 81, 2710 19 83, 2710 19 87, 2710 19 99, z pominięciem obowiązków określonych w art. 16 ust. 1 i art. 78 ust. 1 ustawy o podatku akcyzowym, to jest nie złożyła zgłoszenia rejestracyjnego w zakresie podatku akcyzowego, w związku z wykonywaniem czynności podlegających opodatkowaniu, nie składała zgłoszeń o planowanym nabyciu wewnątrzwspólnotowym, nie złożyła zabezpieczenia akcyzowego, deklaracji uproszczonych ani nie uiściła podatku akcyzowego w związku z dokonywaniem nabyć wewnątrzwspólnotowych. Naczelnik Urzędu Celnego w Ł. w oparciu o ustalenia kontroli, postanowieniem nr [...] z dnia [...].09.2014r. wszczął z urzędu postępowanie w sprawie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego, w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, wyrobów akcyzowych w postaci olejów smarowych w miesiącach: czerwiec, lipiec 2011 r., maj, październik 2012 r., styczeń, marzec, kwiecień, maj, czerwiec, lipiec, sierpień, wrzesień, listopad 2013 r. i luty, marzec, kwiecień 2014 r. Organ przytoczył przepisy ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. z 2011 r., Nr 108, poz. 626 ze zm., dalej: u.p.a.) i zaznaczył, że ustawodawca w art. 86 ust. 1 pkt 2 i pkt 4 u.p.a. wskazał jednoznacznie, że do wyrobów energetycznych, w rozumieniu ustawy, zalicza się wyroby objęte pozycjami CN 2701, 2702 oraz od 2704 do 2715 a także objęte pozycją 3403. Podstawą opodatkowania wyrobów energetycznych w myśl art. 88 ust. 1 jest ich ilość, wyrażona, w zależności od rodzaju wyrobów, w litrach gotowego wyrobu w temperaturze 15°C lub w kilogramach gotowego wyrobu, albo wartość opałowa, wyrażona w gigadżulach (GJ). Zgodnie z regulacją zawartą w art. 88 ust. 1 pkt 11 dla olejów smarowych, pozostałych olejów oznaczonych kodami CN od 2710 19 71 do 2710 19 99, z wyłączeniem wyrobów o kodzie CN 2710 19 85 (oleje białe, parafina ciekła) oraz smarów plastycznych zaliczanych do kodu CN 2710 19 99 stawka akcyzy wynosi 1 180 zł/1 000 litrów. Natomiast, zgodnie z art. 89 ust. 2 ustawy o podatku akcyzowym stanowi, że stawka akcyzy na wyroby energetyczne inne niż określone w ust. 1 pkt 1-13 (w tym m.in. objęte pozycją CN 3403), przeznaczone do celów innych niż opałowe, jako dodatki lub domieszki do paliw opałowych, do napędu silników spalinowych albo jako dodatki lub domieszki do paliw silnikowych, wynosi 0 zł. Przepisy prawa wspólnotowego w art. 3 Dyrektywy horyzontalnej stanowią, że stosuje się je na poziomie wspólnotowym do olejów mineralnych, alkoholu i napojów alkoholowych. Z kolei art. 3 Dyrektywy energetycznej stanowi, że odniesienia w Dyrektywie horyzontalnej do olejów mineralnych i podatku akcyzowego, w zakresie w jakim mają zastosowanie do olejów mineralnych, są interpretowane jako obejmujące wszystkie produkty energetyczne, energię elektryczną i krajowe podatki pośrednie określone odpowiednio w art. 2 i art. 4 ust. 2 niniejszej Dyrektywy. Są to wyroby podlegające zharmonizowanej unijnej akcyzie, która w przypadku produktów energetycznych nakładana jest zgodnie z Dyrektywą energetyczną (art. 1), Natomiast przepis art. 2 pkt 1 ust. 4 lit. b Dyrektywy energetycznej definiuje także pojęcie "produktów energetycznych". Są to produkty objęte kodami CN 2701, 2702 i 2704 do 2715, czyli obejmują również oleje smarowe klasyfikowane do kodu CN 2710 19 81, 2710 19'83, 2710 19 87, 2710 19 99. Jednakże zgodnie z art. 2 ust. 4 lit. b Dyrektywa ta nie ma zastosowania do produktów energetycznych wykorzystywanych do celów innych niż paliwo silnikowe lub paliwa do ogrzewania. Tym samym oleje smarowe nabywane wewnątrzwspólnotowo przez Spółkę ze względu na cel ich stosowania nie są objęte zakresem stosowania Dyrektywy energetycznej. Art. 3 ust. 3 Dyrektywy horyzontalnej daje państwom członkowskim prawo do wprowadzenia lub utrzymania podatków na wyroby inne niż wymienione w ust. 1 (w tym oleje smarowe wykorzystywane cło innych celów niż napędowe lub opałowe) pod warunkiem jednak, że podatki te nie spowodują zwiększenia formalności związanych z przekraczaniem granicy w handlu miedzy państwami członkowskimi. Organ zwrócił uwagę, że postępowanie niniejsze dotyczy opodatkowania podatkiem akcyzowym olejów smarowych, które nie są przeznaczone do użycia jako paliwo napędowe lub grzewcze. Dyrektor Izby Celnej podzielił stanowisko organu I instancji, że wyłączenia przewidziane w art. 2 ust. 4 lit. b tiret pierwsze Dyrektywy energetycznej określonych wyrobów, które nie są przeznaczone na cele napędowe lub grzewcze, nie jest równoznaczne z nakazem zwolnienia takich wyrobów od podatku akcyzowego, zatem opodatkowanie wyrobów na podstawie przepisów ustawy o podatku akcyzowym i przepisów aktów wykonawczych do tej ustawy nie jest sprzeczne z prawem wspólnotowym. Organ przywołał też uchwałę Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 29 października 2012 r., sygn. akt I GPS 1/12 i stwierdził, że oleje mineralne, o których jest mowa w art. 3 ust. 1 tiret pierwsze Dyrektywy horyzontalnej, obejmują te oleje mineralne będące produktami energetycznymi, co do których nie zachodzi wyłączenie w zakresie zastosowania Dyrektywy energetycznej w związku z jej postanowieniami zawartymi w art. 2 ust. 4 lit. b tiret pierwsze i tiret drugie. Oznacza to, że przewidziane dla Państw Członkowskich w art. 3 ust. 3 Dyrektywy horyzontalnej prawo do wprowadzenia lub utrzymania podatków na "wyroby inne niż te wymienione w ust. 1" dotyczy w zakresie olejów mineralnych tych z nich, do których odnosi się art. 2 ust. 4 lit. b tiret pierwsze i tiret drugie Dyrektywy energetycznej. Organ ustalił, że w okresie objętym postępowaniem Spółka dokonywała nabyć 6 rodzajów olejów smarowych, tj. : Alyva industrine I-20A, Varikline alywa M-10G2k, Alyva industrine I-40A, Alyva industrine l-50A, Transmisine alyva Tep-15, Alyva industrine SN 500. Wszystkie wymienione rodzaje olejów smarowych, nabywanych przez Spółkę P. posiadały wskazany na fakturze zakupu kod CN towaru i ciężar właściwy w różnym przedziale temperatur. Analiza kart charakterystyk w/w olejów, w szczególności pod kątem składu procentowego, tj, zawartości olejów ropy naftowej lub olejów otrzymywanych z minerałów bitumicznych i innych preparatów w zakupionych olejach smarowych potwierdziła zastosowaną klasyfikację taryfową na fakturach dokumentujących nabycie wewnątrzwspólnotowe olejów smarowych. Organ dodał, że w odniesieniu do wyrobów nabytych na podstawie faktury [...] nr [...] z dnia [...] listopada 2013 r. przyjęto tożsamą klasyfikację taryfową określaną przez U. jak w innych fakturach dotyczących tego samego towaru z uwagi na pochodzenie od tego samego dostawcy i posiadanie takiego samego certyfikatu jakości towarów. W związku z faktem, że ilości wyrobów akcyzowych nabywanych wewnątrzwspólnotowo przez Spółkę wyrażone zostały w kilogramach, na potrzeby ustalenia podstawy opodatkowania poszczególnych nabyć organ obliczył ich ilość, wyrażoną w litrach gotowego wyrobu w temperaturze 15°C. Z uwagi zaś na brak danych w dokumentach przedstawionych przez podatnika gęstości olej Transmisine alyva Tep-15 w temperaturze 15°C przyjęto do określenia podstawy opodatkowania gęstość 0,925 kg/m3 mierzoną w najbardziej zbliżonej do ustawowej temperaturze 14°C. Organ wskazał, że w tej sprawie nabycie wewnątrzwspólnotowe wyrobów akcyzowych w postaci olejów smarowych potwierdzone jest dokumentami CMR, z których jednoznacznie wynika, że odbiorcą zakupionych wyrobów określonych co do nazwy handlowej i ilości jest Spółka. Potwierdzeniem, że transport wyrobów akcyzowych czyli przemieszczenie z innego państwa członkowskiego na terytorium kraju się dokonało jest pieczęć Spółki i podpis złożony w polu 24 dokumentu w miejscu przeznaczonym na potwierdzenie odbioru. W przypadku braku dokumentu CMR lub pieczęci Spółki w polu "potwierdzenie odbioru" za dokument potwierdzający dokonanie przemieszczenia tych towarów uznano ich przyjęcie do magazynu głównego Spółki i wystawienie faktury sprzedaży tego towaru kolejnemu nabywcy. Odnośnie momentu powstania obowiązku podatkowego organ przyjął, że w okresie od [...] stycznia 2012r. do dn. [...] kwietnia 2014r. dzień powstania obowiązku podatkowego zgodnie z art. 10 ust. 5 ustawy jest zbieżny z momentem zaewidencjonowania towarów w magazynie głównym na podstawie dokumentu księgowego w postaci historii przychodów towarów (załącznik nr 156). W okresie natomiast od [...] stycznia 2011 do [...] grudnia 2011 r., z uwagi na brak dokumentów PZ, dokumentów CMR oraz udzieloną odpowiedź na wezwanie z dnia [...] maja 2014 r., organ podatkowy przyjął, że obowiązek podatkowy w podatku akcyzowym powstał odpowiednio w dniach: [...] czerwca 2011, [...] czerwca 2011 oraz [...] lipca 2011 r., tj. w dacie zakupu przez Spółkę poszczególnych rodzajów olejów smarowych, jak również w datach sprzedaży przez Spółkę przedmiotowych olejów Spółce A. Przyjęto, że Spółka zakupione w 2011 roku wyroby akcyzowe odpowiednio w dniach wskazanych na fakturach zakupu nabyła, albowiem bez wejścia w ich posiadanie nie mogłaby dokonać dalszej ich sprzedaży. W przypadku gdy podatnik nabywa wewnątrzwspólnotowo wyroby akcyzowe z akcyzą zapłaconą na terytorium państwa członkowskiego na potrzeby wykonywanej działalności gospodarczej na terytorium kraju stosuje się zasady określone w art 78 ust. 1 pkt 1,3,4 u.p.a. według których podatnik jest zobowiązany: - przed wprowadzeniem wyrobów akcyzowych na terytorium kraju dokonać zgłoszenia o planowanym nabyciu wewnątrzwspólnotowym do właściwego naczelnika urzędu celnego i złożyć zabezpieczenie akcyzowe; - bez wezwania organu podatkowego, złożyć właściwemu naczelnikowi urzędu celnego deklarację uproszczoną według ustalonego wzoru oraz obliczyć akcyzę i dokonać jej zapłaty na terytorium kraju, na rachunek właściwej izby celnej, w terminie 10 dni, licząc od dnia powstania obowiązku podatkowego; - prowadzić ewidencję nabywanych wewnątrzwspólnotowo wyrobów akcyzowych. Zdaniem organu, Spółka żadnego z tych warunków nie wypełniła. Organ odwoławczy nie uwzględnił zarzutów naruszenia postępowania. Stwierdził, że organ podatkowy pierwszej instancji rozstrzygnął zgodnie z dokumentami pozyskanymi od strony w postępowaniu kontrolnym i zebranymi w postępowaniu podatkowym, przyjmując za wiarygodną dokumentację księgową prowadzoną w Spółce oraz dokumentację dotyczącą składu fizykochemicznego i jakości dostarczanych do Spółki olejów smarowych wystawionych przez L. Odnosząc się do zarzutu naruszenia przepisów prawa materialnego art 10 ust. 5 u.p.a. faktury wystawione przez firmę litewską B. nr [...] z dnia [...] czerwca 2011 r., Nr [...] z dnia [...] czerwca 2011 r. i Nr [...] z dnia [...] lipca 2011 r. zostały wystawione na Spółkę., która to następnie dokonała, jak w przypadku innych zakupów olejów smarowych w badanym okresie, sprzedaży tego towaru firmie A. S.C. M. K., P. K. odpowiednio na podstawie faktur nr [...] z dnia [...] czerwca 2011 r, Nr [...] z dnia [...] czerwca 2011 r. i Nr [...] z dnia [...] lipca 2011 r. Czynności sprawdzające wykonane w spółce cywilnej A. potwierdziły zaksięgowanie wymienionych faktur co potwierdza, że przeniesienie własności olejów smarowych objętych tymi fakturami dokonano na terytorium kraju. W tej sytuacji organ uznał, że przemieszczenie tego towaru się dokonało a obowiązek podatkowy wobec podmiotu, który dokonał nabycia wewnątrzwspólnotowego powstał w dniach przyjęcia na stan księgowy faktur zakupu i wystawienia w tym samym dniu faktur sprzedaży olejów smarowych. Organ zauważył, że najwcześniejszy obrót olejami smarowymi będącymi przedmiotem niniejszego postępowania między kontrahentem litewskim a podmiotem krajowym miał miejsce z tytułu sprzedaży tych towarów Spółce. Nie ma więc znaczenia, że niemalże jednocześnie z dokonaniem nabycia wewnątrzwspólnotowego Spółka dokonywała sprzedaży tych wyrobów kolejnemu nabywcy, a dla skrócenia cyklu obrotu dostawa z terytorium Litwy odbywała się bezpośrednio do kupującego. W związku z powyższym nie ma znaczenia, kto jest końcowym nabywcą tego towaru i go konsumuje, istotnym jest zaś, kto jako pierwszy dokonał jego wprowadzenia na terytorium kraju, gdyż obowiązek podatkowy powstaje na najwcześniejszym etapie obrotu wyrobem akcyzowym. Odnosząc się zaś do zarzutu odmowy przeprowadzenia wnioskowanych przez Spółkę dowodów organ odwoławczy podzielił stanowisko organu I instancji oraz zauważył, że pomimo odmowy przeprowadzenia dowodu z opinii biegłego tłumacza przysięgłego w celu dokonania tłumaczenia na język polski kopii dokumentów włączonych postanowieniem z dnia [...] października 2014 r. organ zlecił wykonanie tłumaczeń dokumentów otrzymanych z Wydziału Spraw Podmiotów Gospodarczych Terytorialnego Urzędu Celnego w K. jako pozyskanych przez organ podatkowy, a nieznanych stronie. W kwestii wykonania tłumaczeń dokumentów w języku litewskim i rosyjskim pozyskanych z dokumentacji Spółki, Dyrektor Izby Celnej uznał za zbędne ich tłumaczenie, gdyż treść ich była podatnikowi znana. Również za zasadne Dyrektor Izby Celnej uznał odstąpienie od powołania biegłego w celu ustalenia klasyfikacji taryfowej wyrobów akcyzowych oznaczonych co do kodu CN na fakturach i stosowanych przez Stronę postępowania. Nie godząc się z powyższym rozstrzygnięciem, Spółka, reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku, wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji, o zasądzenie kosztów postępowania oraz o przeprowadzenie uzupełniającego dowodu z wskazanych w skardze dokumentów. Zaskarżonej decyzji zarzuciła naruszenie przepisów prawa, tj.: 1) art. 187 § 1 o.p. w zw. z art. 235 o.p. — poprzez przyjęcie, że fakt zaksięgowania przez A. s. c. M. K., P. K. (ostateczny nabywca) faktury VAT nr [...] z [...] czerwca 2011 r., faktury nr [...] z [...] czerwca 2011 r. oraz faktury nr [...] z [...] lipca 2011 r. dowodzi, że przeniesienia własności towarów, objętych tymi fakturami, dokonano na terytorium Polski, gdy tymczasem okoliczność ta (zaksięgowanie faktury) ani nie tworzy domniemania, że dostawa towaru miała miejsce na terytorium RP, ani tym bardziej nie dowodzi, że dostawa miała miejsce w dacie zaksięgowania faktury przez ostatecznego nabywcę; 2) 123 o.p. w zw. z art. 192 o.p. w zw. z art. 235 o.p. — poprzez zaniechanie tłumaczeń na język polski wszystkich dokumentów zgromadzonych przez organ w toku postępowania podatkowego, w tym w szczególności faktur zakupu, paszportów produkcji, kart charakterystyk, stanowiących załączniki do protokołu kontroli podatkowej z dnia [...] maja 2014 r., oraz dokumentów włączonych do akt postępowania postanowieniem Naczelnika Urzędu Celnego w Ł. z dnia [...] października 2014 r. — co uniemożliwiło stronie wypowiedzenie się odnośnie do zgromadzonego materiału dowodowego i podjęcie obrony praw skarżącego; 3) art. 122 o.p. w zw. z art. 187 § 1 o.p. w zw. art. 235 o.p. oraz art. 197 o.p. w zw. art. 229 o.p. — poprzez zaniechanie wszechstronnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy oraz nieprzeprowadzenie dodatkowego postępowania w celu uzupełnienia dowodów i materiałów w sprawie, a w szczególności: a) zaniechanie zabezpieczenia u ostatecznego odbiorcy, A. s.c., próbek towarów określonych przez organ jako "oleje smarowe", opisanych w "Tabeli nr 1" (str. 12-16 zaskarżonej decyzji) oraz b) zaniechanie zasięgnięcia opinii biegłego w zakresie składu, przeznaczenia i objętości (w litrach) towarów, określonych przez organ jako "oleje smarowe",opisanych w "Tabeli nr 1" (Str. 12 – 12 zaskarżonej decyzji) (lit, a + b) w celu prawidłowego ustalenia: i. składu, przeznaczenia i ilości, wyrażonej w litrach gotowego wyrobu w temperaturze 15° C (np. gęstości towaru o nazwie "Transmisine Alva Tep-15"), towarów opisanych w "Tabeli nr 1" (str. 12-16 zaskarżonej decyzji), ii. prawidłowości zastosowania klasyfikacji taryfowej w odniesieniu do towarów wymienionych w "Tabeli nr 1" (str. 12-16 zaskarżonej decyzji), a w szczególności: - poprawności klasyfikacji taryfowej towarów o nazwie INDUSTRINE ALYYA I-50A, - poprawności klasyfikacji taryfowej towaru o nazwie ALYYA INDUSTRINE I-20A, - poprawności klasyfikacji towarowej towaru o nazwie ALYYA INDUSTRINE 1-40A, - poprawności klasyfikacji towarowej towaru o nazwie: YARIKLINE; c) nieprzesłuchanie powołanych przez skarżącego świadków: M. K. i P. K. na okoliczność, czy lub ewentualnie, w jakiej dacie doszło do przemieszczenia na terytorium Polski towarów, opisanych w "Tabeli nr 1" (str. 12-16 zaskarżonej decyzji),które to uchybienia — łącznie — skutkowały błędami w ustaleniach faktycznych polegającymi na przyjęciu, że Spółka dokonała w określonych dniach nabycia wewnątrzwspólnotowego wyrobów akcyzowych, 2) art. 233 § 2 o.p. — poprzez zaniechanie uchylenia zaskarżonej decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w Ł. z dnia [...] marca 2014 r. i przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia przez ten organ, mimo iż rozstrzygnięcie sprawy (np. z uwagi na wiadomości specjalne) wymagało przeprowadzenia postępowania dowodowego w znacznej części. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 21 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 roku - Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) zobowiązanie podatkowe powstaje z dniem zaistnienia zdarzenia, z którym ustawa podatkowa wiąże powstanie takiego zobowiązania. Paragraf 3 tego przepisu stanowi, iż jeżeli w postępowaniu podatkowym organ podatkowy stwierdzi, że podatnik, mimo ciążącego na nim obowiązku, nie zapłacił w całości lub w części podatku, nie złożył deklaracji albo że wysokość zobowiązania podatkowego jest inna, niż wykazana w deklaracji, organ podatkowy wydaje decyzję, w której określa wysokość zobowiązania podatkowego. Art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2008r. o podatku akcyzowym (t.j. Dz. U. z 2011r. Nr 108. poz. 626) stanowi, że wyroby akcyzowe to - wyroby energetyczne, energia elektryczna, napoje alkoholowe, wyroby tytoniowe, określone w załączniku nr 1 do ustawy. Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy o podatku akcyzowym, do celów poboru akcyzy i oznaczania wyrobów akcyzowych znakami akcyzy stosuje się klasyfikację w układzie odpowiadającym Nomenklaturze Scalonej (CN) zgodną z rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. WE L 256 z 07.09.1987, str. 1, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 2, t. 2, str. 382, z późn. zm.). Ustawodawca z kolei w art. 86 ust. 1 pkt 2 i pkt 4 ustawy wskazał jednoznacznie, że do wyrobów energetycznych, w rozumieniu ustawy, zalicza się wyroby objęte pozycjami CN2701, 2702 oraz od 2704 do 2715 a także objęte pozycją 3403. Podstawą opodatkowania wyrobów energetycznych w myśl art. 88 ust. 1 jest ich ilość, wyrażona, w zależności od rodzaju wyrobów, w litrach gotowego wyrobu w temperaturze 15°C lub w kilogramach gotowego wyrobu, albo wartość opałowa, wyrażona w gigadżulach (GJ). Stawki akcyzy dla wyrobów energetycznych określone zostały w art. 88 ust. 1 ustawy. Zgodnie z regulacją zawartą w art. 88 ust. 1 pkt 11 dla olejów smarowych, pozostałych olejów oznaczonych kodami CN od 2710 19 71 do 2710 19 99, z wyłączeniem wyrobów o kodzie CN 2710 19 85 (oleje białe, parafina ciekła) oraz smarów plastycznych zaliczanych do kodu CN 2710 19 99 wynosi 1180 zł/1000 litrów. Natomiast, zgodnie z art. 89 ust. 2 ustawy o podatku akcyzowym stanowi, że stawka akcyzy na wyroby energetyczne inne niż określone w ust. 1 pkt 1-13 (w tym m.in. objęte pozycją CN 3403), przeznaczone do celów innych niż opałowe, jako dodatki lub domieszki do paliw opałowych, do napędu silników spalinowych albo jako dodatki lub domieszki do paliw silnikowych, wynosi 0 zł. Kwestię opodatkowania podatkiem akcyzowym wyrobów akcyzowych oraz samochodów osobowych, organizację obrotu wyrobami akcyzowymi, a także oznaczanie znakami akcyzy określa zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawa z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. z 2009r. Nr 3, poz. 11 ze zmianami w brzmieniu obowiązującym w dniu powstania obowiązku podatkowego tj. w poszczególnych miesiącach lat 2011-2014). Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy o podatku akcyzowym do celów poboru akcyzy i oznaczania wyrobów akcyzowych znakami akcyzy stosuje się klasyfikację w układzie odpowiadającym Nomenklaturze Scalonej (CN) zgodną z rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. WE L 256 z 07.09.1987, str. 1, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 2, t. 2, str. 382, z późn. zm.). Klasyfikację towarową przeprowadza się w oparciu o Scaloną Nomenklaturę Taryfową zawartą w Taryfie Celnej Wspólnot Europejskich, która stanowi załącznik 1 do rozporządzenia Rady (EWG) 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej. Zgodnie z § 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 22 grudnia 2009r. (Dz. U. Nr 226, póz. 1813) Nomenklaturę Scaloną określają przepisy rozporządzenia Komisji (WE) nr 948/2009 z dnia 30 września 2009r. zmieniającego załącznik 1 do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz.Urz. UE L 287 z 31.l0.2009r. str.1) obowiązujące od 01.01.2010r. Część Pierwsza niniejszej Taryfy Celnej tj. "Przepisy wstępne", zawiera między innymi Ogólne Reguły Interpretacji Systemu Zharmonizowanego. Ogólne reguły zapewniają jednolitą klasyfikację towarową, co oznacza, że dany towar jest zawsze przyporządkowany do jednej i tej samej pozycji lub podpozycji z wyłączeniem wszystkich innych, które mogłyby być brane pod uwagę. Zgodnie z regułą 1 Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej - tytuły sekcji, działów i poddziałów mają znaczenie wyłącznie orientacyjne. Dla celów prawnych klasyfikację towarów należy ustalić zgodnie z brzmieniem pozycji i uwag do sekcji lub działów, o ile nie są one sprzeczne z treścią powyższych pozycji lub uwag. Brzmienie wszystkich pozycji i kodów oraz wszystkich uwag do sekcji i działów z nim związanych jest najważniejsze, co oznacza, że ma ono podstawowe znaczenie przy ustalaniu prawidłowej klasyfikacji towarowej. Zgodnie natomiast z regułą 6, klasyfikacja towarów do podpozycji tej samej pozycji, winna być przeprowadzona zgodnie z ich treścią i uwagami do nich, z uwzględnieniem ewentualnych zmian wynikających z powyższych reguł, stosując zasadę, że tylko podpozycje na tym samym poziomie mogą być porównywane. Odpowiednie uwagi do sekcji i działów mają zastosowanie również do tej reguły, jeżeli treść tych uwag nie stanowi inaczej. Pozycja CN 2710 Zintegrowanej Taryfy Wspólnot Europejskich obejmuje oleje ropy naftowej i oleje otrzymywane z minerałów bitumicznych, inne niż surowe; preparaty gdzie indziej niewymienione ani niewłączone, zawierające 70% masy lub więcej olejów ropy naftowej lub olejów otrzymywanych z minerałów bitumicznych, których te oleje stanowią składniki zasadnicze preparatów; oleje odpadowe. W okresie objętym postępowaniem Spółka dokonywała nabyć 6 rodzajów olejów smarowych, tj. : Alyva industrine I-20A, Varikline alywa M-10G2k, Alyva industrine I-40A, Alyva industrine I-50A, Transmisine alyva Tep-15, Alyva industrine SN 500. Wszystkie wymienione rodzaje olejów smarowych, nabywanych przez Spółkę P. posiadały wskazany na fakturze zakupu kod CN towaru i ciężar właściwy w różnym przedziale temperatur. Analiza kart charakterystyk w/w olejów udostępnionych przez Skarżącego, w szczególności pod kątem składu procentowego, tj. zawartości olejów ropy naftowej lub olejów otrzymywanych z minerałów bitumicznych i innych preparatów w zakupionych olejach smarowych potwierdziła zastosowaną klasyfikację taryfową na fakturach dokumentujących nabycie wewnątrzwspólnotowe olejów smarowych. Nadmienić należy, iż w odniesieniu wyrobów nabytych na podstawie faktury [...] nr [...] z dn. 2013.11[...]. przyjęto tożsamą klasyfikację taryfową określaną przez U. w innych fakturach dotyczących tego samego towaru. O tożsamości tego towaru świadczył fakt, że pochodził od tego samego dostawcy i posiadał taki sam certyfikat jakości towarów. W związku z faktem, że ilości wyrobów akcyzowych nabywanych wewnątrzwspólnotowo przez Spółkę wyrażone zostały w kilogramach, na potrzeby ustalenia podstawy opodatkowania poszczególnych nabyć należało, na co słusznie wskazał organ, w myśl art. 88 ust. 1 ustawy o podatku akcyzowym obliczyć ich ilość, wyrażoną w litrach gotowego wyrobu w temperaturze 15°C. W oparciu o zgromadzoną w sprawie dokumentację ustalono, że: Olej Industrine Alyva I-20A w temperaturze 15°C posiadał gęstość 0,877 kg/m3 (Załącznik nr 72 protokołu kontroli podatkowej, faktura [...] nr [...] z dn. 2013.06[...].); Olej Yariktine Alyva M-10G2k w temperaturze 15°C posiadał gęstość 0,894 kg/m3 (Załącznik nr 72 protokołu kontroli podatkowej, faktura [...] nr [...]z dn. 2013.06[...].); Olej Industrine alyva I-50A w temperaturze 15°C posiadał gęstość 0,889 kg/m3 (Załącznik nr 72 protokołu kontroli podatkowej, faktura [...] nr [...] z dn. 2013.06[...].); Olej Industrine Alyva SN500 w temperaturze 15°C posiadał gęstość 0,889 kg/m3 (Załącznik nr 117 protokołu kontroli podatkowej, certyfikat jakości nr 188 do faktury VAT (listu przewozowego) z dn. [...].08.2013r. seria [...] nr [...] str. 393 akt); Olej Afyva industrine I-40A w temperaturze 15°C posiadał gęstość 0,881 kg/m3 (Załącznik nr 139 protokołu kontroli podatkowej, faktura [...] nr [...] z dn. 2014.04[...].). Z uwagi na brak danych w dokumentach przedstawionych przez Skarżącego gęstości Olej Transmisine alyva Tep-15 w temperaturze 15°C przyjęto do określenia podstawy opodatkowania gęstość 0,925 kg/m3 mierzoną w najbardziej zbliżonej do ustawowej temperaturze 14°C (Załącznik nr 113 protokołu kontroli podatkowej, faktura [...] nr [...]z dn. 2013.08[...].). Przedmiotem opodatkowania akcyzą jest w myśl art. 8 ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku akcyzowym nabycie wewnątrzwspólnotowe wyrobów akcyzowych, z wyłączeniem nabycia wewnątrzwspólnotowego dokonywanego do składu podatkowego. Przez nabycie wewnątrzwspólnotowe należy rozumieć przemieszczenie wyrobów akcyzowych z terytorium państwa członkowskiego na terytorium kraju, o czym stanowi art. 2 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku akcyzowym. W niniejszym postępowaniu, co wynika z akt sprawy, nabycie wewnątrzwspólnotowe wyrobów akcyzowych w postaci olejów smarowych potwierdzone jest dokumentami CMR, z których jednoznacznie wynika, że odbiorcą zakupionych wyrobów określonych co do nazwy handlowej i ilości był Skarżący. Potwierdzeniem, że transport wyrobów akcyzowych czyli przemieszczenie z innego państwa członkowskiego na terytorium kraju się dokonało jest pieczęć Spółki P. i podpis złożony w polu 24 dokumentu w miejscu przeznaczonym na potwierdzenie odbioru. W przypadku braku dokumentu CMR lub pieczęci Spółki w polu "potwierdzenie odbioru", za dokument potwierdzający dokonanie przemieszczenia tych towarów uznano ich przyjęcie do magazynu głównego Spółki i wystawienie faktury sprzedaży tego towaru kolejnemu nabywcy. Obowiązek podatkowy zgodnie z art. 10 ust. 1 ustawy, powstaje z dniem wykonania czynności lub zaistnienia stanu faktycznego podlegających opodatkowaniu akcyzą, chyba że przepisy szczególne stanowią inaczej. Zatem obowiązek podatkowy z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego wyrobów akcyzowych innych niż określone w załączniku nr 2 do ustawy, objętych stawką akcyzy inną niż stawka zerowa, z wyłączeniem wyrobów węglowych, powstaje z dniem otrzymania tych wyrobów przez podatnika. Zgromadzony w sprawie materiał dowodowy pozwala, zdaniem Sądu, na przyjęcie, że w okresie od 01.01.2012r. do dn. 11.04.2014r. dzień powstania obowiązku podatkowego zgodnie z art. 10 ust. 5 ustawy jest zbieżny z moment zaewidencjonowania towarów w magazynie głównym na podstawie dokumentu księgowego w postaci historii przychodów towarów. W okresie natomiast od 01.01.2011 do 31.12.2011 r., z uwagi na brak dokumentów PZ, dokumentów CMR oraz udzieloną odpowiedź na wezwanie, że Strona nie może potwierdzić faktu otrzymania wyrobów zakupionych na podstawie faktur zakupu wystawionych w tym okresie, organ podatkowy przyjął, że obowiązek podatkowy w podatku akcyzowym powstał odpowiednio w dniach: [...].06.2011, [...].06.2011 oraz [...].07.2011. Są to daty zakupu przez P. SP. z o.o poszczególnych rodzajów olejów smarowych, jak również daty sprzedaży przez Skarżącego (co wynika z przeprowadzonych czynności sprawdzających) przedmiotowych olejów Spółce A. Kierując się zasadami logiki i doświadczenia życiowego zasadnie uznano, że Spółka P. zakupione w 2011 roku wyroby akcyzowe odpowiednio w dniach wskazanych na fakturach zakupu nabyła, albowiem bez wejścia w ich posiadanie nie mogłaby dokonać dalszej ich sprzedaży. Skarżący winien był zatem, w przypadku każdego wyżej wymienionego nabycia wewnątrzwspólnotowego, zgodnie z art. 78 ust. 1 pkt 3 złożyć w Urzędzie Celnym w Ł., w terminie 10 dni od dnia powstania obowiązku podatkowego deklarację AKC-U, w której biorąc pod uwagę stawkę podatku akcyzowego określoną w art. 89 ust, 1 pkt 11 ustawy o podatku akcyzowym tj. 1180,00zł/1000 litrów nabytego wewnątrzwspólnotowo wyrobu akcyzowego oraz podstawę opodatkowania w wysokości ustalonej w oparciu o przepisy ustawy o podatku akcyzowym, winna była obliczyć i zadeklarować należny podatek akcyzowy w wysokości określonej w zaskarżonej decyzji. Zgodnie z art. 13 ust. 1 pkt. 1 w/w ustawy podatnikiem akcyzy jest osoba fizyczna, osoba prawna oraz jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej, która dokonuje czynności podlegających opodatkowaniu akcyzą lub wobec której zaistniał stan faktyczny podlegający opodatkowaniu akcyzą, w tym podmiot nabywający lub posiadający wyroby akcyzowe znajdujące się poza procedurą zawieszenia poboru akcyzy, jeżeli od wyrobów tych nie została zapłacona akcyza w należnej wysokości, a wyniku kontroli podatkowej, postępowania kontrolnego lub postępowania podatkowego nie ustalono że podatek został zapłacony. W przypadku gdy podatnik nabywa wewnątrzwspólnotowo wyroby akcyzowe z akcyzą zapłaconą na terytorium państwa członkowskiego na potrzeby wykonywanej działalności gospodarczej na terytorium kraju stosuje się zasady określone w art. 78 ust. 1 pkt 1,3,4 według których podatnik jest zobowiązany: 1) przed wprowadzeniem wyrobów akcyzowych na terytorium kraju dokonać zgłoszenia o planowanym nabyciu wewnątrzwspólnotowym do właściwego naczelnika urzędu celnego i złożyć zabezpieczenie akcyzowe; 2) bez wezwania organu podatkowego, złożyć właściwemu naczelnikowi urzędu celnego deklarację uproszczoną według ustalonego wzoru oraz obliczyć akcyzę i dokonać jej zapłaty na terytorium kraju, na rachunek właściwej izby celnej, w terminie 10 dni, licząc od dnia powstania obowiązku podatkowego; 3) prowadzić ewidencję nabywanych wewnątrzwspólnotowo wyrobów akcyzowych. Jak wynika z akt sprawy podatnik nie wypełnił, żadnego z warunków wyżej wymienionych dokonując nabycia wewnątrzwspólnotowego olejów smarowych. W oparciu o cały zebrany i oceniony materiał dowodowy należy stwierdzić, że Spółka P. była podmiotem dokonującym nabycia wewnątrzwspólnotowego olejów smarowych określonych kodami CN 2710 19 81, 2710 19 83, 2710 19 87, 2710 19 99 a tym samym zobowiązanym do rozliczenia i uiszczenia podatku akcyzowego z tego tytułu. Niezasadne są zatem zarzuty naruszenia przepisów postępowania w sprawie. Materiał dowodowy został zebrany w sposób rzetelny i prawidłowy. Odnosząc się do zarzutu naruszenia przepisów postępowania podatkowego art. 187 § 1 o.p. w zw. z art. 235 o.p. - poprzez przyjęcie, że fakt zaksięgowania przez A. s.c. (ostateczny nabywca) faktury VAT nr [...] z [...] czerwca 2011 r, faktury nr [...] z [...] czerwca 2011 r. oraz faktury nr [...] z [...] lipca 2011 r. dowodzi, że przeniesienia własności towarów, objętych tymi fakturami, dokonano na terytorium Polski, gdy tymczasem okoliczność ta ani nie tworzy domniemania, że dostawa towaru miała miejsce na terytorium RP, ani tym bardziej, nie dowodzi, że dostawa miała miejsce w dacie zaksięgowania faktury przez ostatecznego nabywcę, jest także nieuzasadniony. Jak wynika z treści skargi, skarżący nie kwestionuje istnienia faktur zakupu towarów: Verikline alyva M-10G2k, Industine alyva I-20A, Industrine alyva I-50A i Transimisine alyva tep-15 od firmy U. o nr [...] nr[...], [...] nr [...] z dnia [...].06.2011 r. i [...] nr [...] z dnia [...].07.2011r. i uwzględnienia ich w dokumentacji księgowej. Nie kwestionuje również faktur sprzedaży tych towarów firmie A. s.c. odpowiednio nr [...] z dnia [...].06.2011, nr [...] z dnia [...].06.2011 i nr [...] z dnia [...].07.2011. Należy zauważyć, że są to faktury z naliczonym podatkiem od towarów i usług. Z uwagi na fakt, że transakcja miała miejsce w 2011r. nie ma możliwości przeprowadzenia innych dowodów na okoliczność dokonania nabycia i dostawy jak tylko dokument handlowy dotyczący operacji handlowej ujęty w księgach podatkowych obu firm. Czynności sprawdzające wykonane w spółce cywilnej A. potwierdziły zaksięgowanie wymienionych faktur VAT z naliczonym podatkiem od towarów i usług co potwierdza, że przeniesienie własności olejów smarowych objętych tymi fakturami dokonano na terytorium kraju. Zatem należy uznać, że przemieszczenie tego towaru się dokonało a obowiązek podatkowy wobec podmiotu, który dokonał nabycia wewnątrzwspólnotowego powstał w dniach przyjęcia na stan księgowy faktur zakupu i wystawienia w tym samym dniu faktur sprzedaży olejów smarowych. Należy w tym miejscu zaznaczyć, że najwcześniejszy obrót olejami smarowymi będącymi przedmiotem niniejszego postępowania między kontrahentem litewskim a podmiotem krajowym miał miejsce z tytułu sprzedaży tych towarów Spółce P. Nie ma w tym wypadku znaczenia, że niemalże jednocześnie z dokonaniem nabycia wewnątrzwspólnotowego Spółka P. dokonywała sprzedaży tych wyrobów kolejnemu nabywcy, a dla skrócenia cyklu obrotu dostawa z terytorium Litwy odbywała się bezpośrednio do kupującego. W związku z powyższym nie ma znaczenia, kto jest końcowym nabywcą tego towaru i go konsumuje, istotnym jest kto jako pierwszy dokonał jego wprowadzenia na terytorium kraju, gdyż obowiązek podatkowy powstaje na najwcześniejszym etapie obrotu wyrobem akcyzowym na co między innym wskazuje zasada jednokrotności opodatkowania. Zgodnie z art. 8 ust. 6 ustawy o podatku akcyzowym, jeżeli w stosunku do wyrobu akcyzowego powstał obowiązek podatkowy w związku z wykonaniem jednej z czynności, o których mowa w ust. 1, to nie powstaje obowiązek podatkowy na podstawie innej czynności podlegającej opodatkowaniu akcyzą. Ponadto należy zwrócić uwagę na fakt, że obie firmy wprowadziły przedmiotowe faktury do dokumentacji księgowej. Gdyby niniejsze dokumenty nie odzwierciedlały faktycznych operacji handlowych to obie Spółki ten fakt musiałyby odnotować w księgach podatkowych, a takich operacji nie stwierdzono. Podobnie niewiarygodny wydaje się tłumaczenie skarżącego, że nie dokonywał nabycia wewnątrzwspólnotowego towarów objętych postępowaniem podatkowym a nabywanych w latach 2012 - 2014 roku. Wystarczy przeanalizować zapisy w dokumentach CMR na podstawie których towary te były wprowadzane na terytorium kraju. Z dokumentów tych jednoznacznie wynika, że odbiorcą towarów tam wymienionych, a wysyłanych przez kontrahentów litewskich, którzy wystawiali faktury sprzedaży tych towarów była firma P. Sp. z o.o. Potwierdzenia odbioru towaru po dokonaniu przemieszczenia również dokonywała firma P. W obliczu braku możliwości fizycznego potwierdzenia tych operacji (czynności miały miejsce w latach 2012-2014) organ podatkowy ma obowiązek oprzeć się na dokumentach wytworzonych w tamtym okresie i wywodzić z nich wnioski tego co zostało zapisane. Praktyka firm zajmujących się pośrednictwem między kontrahentami zagranicznymi a krajowymi jest różna i organ nie zaprzeczał, że towar bez rozładunku w firmie dokonującej nabycia wewnątrzwspólnotowego zostaje bezpośrednio przemieszczony do nabywcy w kraju. To jednak nie zmienia faktu, że nabywającym towar w innym państwie członkowskim i zlecającym przemieszczenie go na terytorium kraju jest podmiot, na którego została wystawiona faktura przez kontrahenta litewskiego i figuruje w dokumencie przewozowym jako odbiorca towaru. Pociąga to za sobą obowiązek rozliczenia podatku akcyzowego należnego z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego wyrobów akcyzowych z akcyzą zapłaconą na terytorium innego państwa członkowskiego przez podatnika, który jest pierwszym ogniwem w obrocie wyrobem akcyzowym. W świetle posiadanych dokumentów przez A. s.c. (faktur VAT zakupu towaru od spółki P.) firma ta dokonała zwykłego nabycia towarów na terytorium kraju od podmiotu krajowego zatem nie może być podatnikiem podatku akcyzowego z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego. Nieuzasadniony jest także zarzut nieprzeprowadzenia żądanych przez podatnika dowodów. Należy zauważyć, że pomimo argumentów zawartych w odmowie przeprowadzenia dowodów to w znacznej mierze przeprowadzenie ich było niewykonalne. Zabezpieczenie próbek towarów i powołanie biegłego celem ich przebadania i oceny nie było możliwe z uwagi na fakt, że nabycie tych towarów miało miejsce w latach 2011-2014. Ponadto przepis art. 188 ustawy Ordynacja podatkowa stanowi, że żądanie strony dotyczące przeprowadzenia dowodu należy uwzględnić, jeżeli przedmiotem dowodu są okoliczności mające znaczenie dla sprawy, chyba że okoliczności te stwierdzone są wystarczająco innym dowodem. Należy zauważyć, że pomimo odmowy przeprowadzenia dowodu z opinii biegłego tłumacza przysięgłego w celu dokonania tłumaczenia na język polski kopii dokumentów włączonych postanowieniem z dnia [...] października 2014 r, Naczelnik Urzędu Celnego w Ł. pismem nr [...] z dnia [...].02.2015 r. zlecił wykonanie tłumaczeń dokumentów otrzymanych z Wydziału Spraw Podmiotów Gospodarczych Terytorialnego Urzędu Celnego w K. jako pozyskanych przez organ podatkowy a nie znanych stronie. W kwestii wykonania tłumaczeń dokumentów w języku litewskim i rosyjskim pozyskanych z dokumentacji Spółki P., Dyrektor izby Celnej w B. słusznie uznał za zbędne ich tłumaczenie, gdyż jako dokumenty strony treść ich była podatnikowi znana, a organ podatkowy nie uznał aby tłumaczenie tych dokumentów wniosło coś więcej w sprawie niż to co można było z nich wyczytać bez dokonania tłumaczenia. Dane, które były w zainteresowaniu organu podatkowego takie np. jak: gęstość produktu mierzona we wskazanej w karcie charakterystyki produktu temperaturze nie wymagała tłumaczenia dokumentu. Również zasadnym było, zdaniem Sądu, odstąpienie od powołania biegłego w celu ustalenia klasyfikacji taryfowej wyrobów akcyzowych oznaczonych co do kodu CN na fakturach. Organ drugiej instancji po dokonaniu analizy dokumentów stwierdził, że taryfikacja tych wyrobów akcyzowych dokonana przez dostawcę olejów smarowych była prawidłowa i nie budziła wątpliwości. W związku z powyższym za udowodniony uznano fakt przypisania olejom smarowych konkretnych kodów CN co czyni zbędnym przeprowadzania dodatkowych dowodów na tą okoliczność. Odnośnie zarzutu nieprzesłuchania powołanych przez skarżącego świadków M. K. i P. K. na okoliczność czy lub ewentualnie w jakiej dacie doszło do przemieszczenia na terytorium Polski towarów opisanych w Tabeli nr 1 (str. 12-16 zaskarżonej decyzji) należy jasno stwierdzić, że w postępowaniu podatkowym strona nie składała takiego wniosku. W związku z czym zarzut jego nie przeprowadzenia jest bezpodstawny. Ze względu na powyższe, na podstawie art. 151 p.p.s.a. Sąd postanowił jak w sentencji.