I SO/Bk 3/17

PostanowienieWSA w Białymstoku2017-05-12

Skład orzekający: Starszy referendarz sądowy Tomasz Oleksicki

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wnioskodawcy spełniają przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata, biorąc pod uwagę ich sytuację materialną, dochody i zadłużenie?
Ratio decidendi
Wnioskodawcy spełnili ustawowe przesłanki do udzielenia im prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Ich miesięczny dochód z renty jest niewystarczający na pokrycie podstawowych wydatków życiowych i kosztów postępowania bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania, a dodatkowo posiadają znaczne zadłużenie.
Stan faktyczny
M. i R. G. złożyli wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata lub doradcy podatkowego. Wskazali, że ich miesięczny dochód stanowi renta w kwocie 813,59 zł, nie posiadają majątku ani oszczędności, są osobami schorowanymi, a ich miesięczne wydatki (czynsz, energia, gaz, leki, ubezpieczenie) wynoszą około 800 zł. Ponadto mają znaczące zadłużenie bankowe.
Rozstrzygnięcie
Przyznano M. G. i R. G. prawo pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.

Pełny tekst orzeczenia

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku Wydziału I: Tomasz Oleksicki, po rozpoznaniu w dniu 12 maja 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. G. i R. G. o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata lub doradcy podatkowego w sprawie ze skargi M. G. i R. G. na decyzję Drugiego Urzędu Skarbowego w B. w przedmiocie umorzenia zaległości podatkowych p o s t a n a w i a - przyznać M. G. i R. G. prawo pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. M. i R. G. wnieśli o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata lub doradcy podatkowego podając, iż prowadzą wspólne gospodarstwo domowe. Źródło miesięcznego utrzymania rodziny stanowi renta skarżącej w kwocie 813,59 zł. Skarżący nie posiadają majątku, zgromadzonych oszczędności i przedmiotów wartościowych. Są osobami schorowanymi. Do wydatków ich rodziny należy zaliczyć opłacenie: czynszu – 200 zł, energii elektrycznej – 100 -120 zł, gazu – 38 zł, leków – 200 – 300 zł i ubezpieczenia – 47,20 zł. Ponadto skarżący mają zadłużenie z tytułu pożyczki w [...] [...] Bank – 18.608 zł oraz na kwotę 1.699,20 zł, a także z tytułu karty kredytowej na kwotę 2.500 zł (k. 2-3,6-7) Zgodnie z treścią art. 245 § 2 w zw. z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego następuje, gdy osoba ta wykaże, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Warunkiem przyznania przedmiotowego uprawnienia stronie, jest wykazanie przez nią, że nie ma żadnych środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania. Na wnioskodawcy spoczywa zatem ciężar dowodu, w szczególności obowiązek wykazania braku możliwości poniesienia jakichkolwiek kosztów postępowania. Instytucja zwolnienia od kosztów sądowych stanowi bowiem w istocie pomoc państwa dla osób, które z uwagi na ich trudną sytuację materialną nie mogą uiścić kosztów bez wywołania uszczerbku w koniecznych kosztach utrzymania siebie i rodziny. W rozpatrywanej sprawie skarżący M. i R. G. spełnili ustawowe przesłanki do udzielenia im prawa pomocy w zakresie całkowitym, a mianowicie w odniesieniu do zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata. Należy bowiem stwierdzić, iż w złożonym oświadczeniu wnioskodawcy wykazali, że wysokość miesięcznego dochodu ich rodziny to kwota 813,59 zł z tytułu renty skarżącej. Skarżący nie posiadają żadnego majątku i oszczędności. Koszt miesięcznego utrzymania rodziny skarżących zamyka się kwotą około 800 zł. Ponadto wnioskodawcy mają zadłużenie w banku na kwotę około 20.000 zł. W tym miejscu należało zatem stwierdzić, że wysokość miesięcznego dochodu skarżących wystarcza jedynie na pokrycie podstawowych wydatków związanych z bieżącym utrzymaniem. Ponadto skarżący nie posiadają zgromadzonych oszczędności oraz przedmiotów wartościowych. W tej sytuacji należy skonstatować, iż skarżący nie są w stanie zgromadzić dostatecznej ilości środków finansowych do równoczesnego zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych oraz pokrycia kosztów postępowania w sprawie niniejszej, bez uszczerbku utrzymania koniecznego. Dlatego też, mając na uwadze powyższe na podstawie art. 245 § 2 w zw. z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło