I SO/Bk 4/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA (del.) Patrycja Joanna Suwaj (spr.) po rozpoznaniu w dniu 21 sierpnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku F. [...] w B. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] stycznia 2013 r. Nr [...] w przedmiocie ustalenia wysokości podlegającą zwrotowi części dotacji na realizację zadania pn. "Rozwój i doskonalenie selektywnej zbiórki i odzysku szkła w powiecie hajnowskim - projekt pilotażowy" wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem p o s t a n a w i a : oddalić wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. F. [...] w B. w dniu 22 maja 2013 r., złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] stycznia 2013 r. Nr [...] w przedmiocie ustalenia wysokości podlegającą zwrotowi części dotacji na realizację zadania pn. "Rozwój i doskonalenie selektywnej zbiórki i odzysku szkła w powiecie hajnowskim - projekt pilotażowy" wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem. W uzasadnieniu wniosku, Fundacja wskazała, że kwestionowana decyzja została doręczona w sposób błędny, na stary, nieprawidłowy adres. Zgodnie z wpisem do KRS-u siedziba Fundacji uległa zmianie na ul. S. [...], B. Fundacja zaznaczyła również, że jedyna osoba zatrudniona w Fundacji przebywa na długotrwałym zwolnieniu lekarskim, dlatego też nie była w stanie zając się wszystkimi sprawami związanymi ze zmianą adresu siedziby Fundacji. W wykonaniu wezwania Przewodniczącego Wydziału, skarżąca Fundacja wskazała, że skarga na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. została złożona w dniu 4 lipca 2013 r. (k. 17 akt ). W odpowiedzi na wniosek, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B., wniosło o jego oddalenie, wskazując że skarżąca Fundacja nie poinformowała organu o zmianie miejsca siedziby, a zatem decyzję z dnia [...] stycznia 2013 r. należy traktować jako skutecznie doręczoną. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje: Wniosek nie jest zasadny. W myśl postanowień art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócić termin. Zgodnie z art. 87 wspomnianej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu należy wnieść w terminie siedmiu dni od czasu ustania przyczyn uchybienia terminu do sądu uprawdopodobniając okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. W ocenie Sądu wniosek skarżącej Fundacji nie zasługiwał na uwzględnienie, albowiem ta nie uprawdopodobniła okoliczności, wskazujących na niezawinione niedochowanie terminu na złożenia skargi. W nauce prawa, jak i w orzecznictwie do niezawinionych przyczyn uchybienia terminowi zalicza się z reguły: przerwę w komunikacji, powódź, pożar, inną katastrofę, nagłą chorobę strony lub jej pełnomocnika, która nie pozwoliła na wyręczenie się inna osobą. Nie ulega wątpliwości, iż od strony postępowania, należy oczekiwać i wymagać szczególnej staranności w zakresie prowadzenia swych spraw. W tym też kontekście należy oceniać przesłankę braku winy w uchybieniu terminu. Kryterium braku winy, jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu, wiąże się z obowiązkiem strony do szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej, przywrócenie terminu nie jest bowiem dopuszczalne, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Brak winy w uchybieniu terminu można przyjąć tylko wtedy, gdy strona nie mogła przeszkody usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Powszechnie przyjmuje się, iż przy ocenie braku winy, jako przesłance przywrócenia terminu procesowego, uchybionego przez stronę dotkniętą nawet ciężkim schorzeniem (inwalidztwo) nie można rezygnować z wymagania należytej staranności człowieka przejawiającego dbałość o swe własne życiowo ważne sprawy (vide: postanowienie Sądu Najwyższego, sygn. akt. II UKN 667/98, opubl. OSNP-wkł. 1999/8/6; wyrok NSA O/Z w Katowicach z dnia 28 grudnia 2000 roku, sygn. akt I SA/Ka 1781/99, opubl. w bazie orzecznictwa LEX nr 47160). W ocenie Sądu, wskazana przez skarżącą Fundację okoliczność - zmiana adresu siedziby Fundacji - nie uprawdopodabnia braku winy skarżącej Fundacji w uchybieniu terminu do wniesienia skargi. Podkreślić należy, iż obowiązkiem strony postępowania administracyjnego, jej przedstawiciela lub pełnomocnika, zgodnie z art. 41 § 1 K.p.a. jest zawiadomienie organu administracji publicznej o każdej zmianie swojego adresu. W razie zaniedbania tego obowiązku, doręczenie pisma pod dotychczasowym adresem ma skutek prawny - art. 41 § 2 K.p.a. W realiach niniejszej sprawy, Fundacja mimo zmiany miejsca adresu swojej siedziby nie poinformowała o powyższym Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B., dlatego też przyjąć należało, że decyzja z dnia [...] stycznia 2013 r. została prawidłowo doręczona skarżącej Fundacji na poprzedni adres. Z uwagi na niepodjęcie przez skarżącą Fundację przesyłki w placówce pocztowej, należało uznać ją za doręczoną z upływem 14 dni od dnia pierwszego awizowania, stosownie do art. 44 § 4 K.p.a. tj. z dniem 4 lutego 2013 r. Na ocenę braku winy w uchybieniu terminu do złożenia skargi na powyższą decyzję nie mogą mieć wpływu podnoszone we wniosku okoliczności związane z długotrwałą chorobą jedynego pracownika. Wskazać bowiem należy, iż pracownik ten przebywa na zwolnieniu lekarskim od grudnia 2012 r., a zatem nie była to choroba nagła, której nie można było przewidzieć. Strona należycie dbająca o własne interesy powinna powyższy fakt uwzględnić przy prowadzeniu działalności, szczególnie, że powyższa choroba nie stanowiła przeszkody do dokonania zmian w KRS-ie, w zakresie siedziby Fundacji. Dodatkowo wskazać należy, iż z przedstawionych kserokopii zwolnień lekarskich wynika, że w okresie biegu terminu do złożenia skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego, pracownica nie przebyła na zwolnieniu lekarskim (przerwa od 20 lutego 2013 r. do 12 kwietnia 2013 r.), tym samym, przyjąć należało, że w powyższym okresie nie istniała żadna przeszkoda w uzyskaniu informacji o wydanej decyzji i ewentualnym złożeniu skargi do sądu. Nie bez znaczenia dla powyższej oceny ma również to, że fundację reprezentuje na zewnątrz jej zarząd, zaś w odniesieniu do skarżącej Fundacji, jak wynika z odpisu z KRS-u, oświadczenia woli w imieniu Fundacji mogą składać dwaj członkowie zarządu w tym prezes bądź też jedna osoba upoważniona przez zarząd. Tym samym, nawet długotrwała choroba pracownika nie powinna stanowić przeszkody w należytym dbaniu o własne interesy Fundacji, skoro do jej reprezentacji były umocowane osoby wchodzące w skład zarządu a nie jej pracownik. W świetle powyższego należy uznać, że nie zostały spełnione wszystkie przesłanki umożliwiające przywrócenie uchybionego terminu, w tym podstawowa (konieczna) przesłanka, jaką jest brak winy po stronie skarżącej Fundacji w złożeniu w terminie skargi. Mając powyższe na uwadze Sąd oddalił wniosek o przywrócenie terminu do złożenia skargi na podstawie art. 86 § 1 i 3 w związku z art. 87 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.).