II SA/Bk 1/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Małgorzata Roleder po rozpoznaniu w dniu 7 lutego 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. P. na decyzję P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...] listopada 2007 r. Nr [...] w przedmiocie nakazania rozbiórki budynku p o s t a n a w i a: -odrzucić skargę. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 2 stycznia 2008 r. skarżący – J. P. pismem z dnia 9 stycznia 2008 r. został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi poprzez uiszczenie należnego od niej wpisu sądowego w kwocie 500 zł oraz nadesłanie 5 odpisów skargi poświadczonych za zgodność z oryginałem, w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia. Wezwanie doręczono skarżącemu w dniu 11 stycznia 2008 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru k.12). W dniu 18 stycznia 2008 r. (data wpływu do Sądu) skarżący złożył 5 odpisów skargi poświadczonej za zgodność z oryginałem, natomiast do dnia upływu terminu wyznaczonego w wezwaniu nie został uiszczony wpis (k. 17). Wojewódzki Sąd Administracyjny w B. zważył, co następuje. Zgodnie z przepisem art. 58 § 1 pkt. 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – sąd jest zobowiązany do odrzucenia skargi w przypadku nie uzupełnienia jej braków formalnych w wyznaczonym terminie. Natomiast w myśl art. 220 § 1 i 3 cytowanej ustawy, sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Skarga, od której pomimo wezwania nie zostanie uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. W konkretnej sprawie skarżący nie usunął w zakreślonym terminie braków formalnych skargi, to jest nie uiścił żądanego wpisu, co w konsekwencji uniemożliwiło nadanie skardze dalszego biegu i czyniło koniecznym jej odrzucenie. Z tych też względów, Sąd na mocy art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 220 § 3 ustawy z dnia 30.08.2002r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji.