II SA/Bk 1/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Danuta Tryniszewska-Bytys, Sędziowie sędzia NSA Anna Sobolewska-Nazarczyk (spr.), sędzia NSA Elżbieta Trykoszko, Protokolant Sylwia Tokajuk, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 17 sierpnia 2010 r. sprawy ze skargi I. I. na decyzję P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...] listopada 2009 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia wykonania obowiązku 1. oddala skargę; 2. przyznaje adwokatowi A. S. od Skarbu Państwa (kasa Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku) kwotę 309,80 (trzysta dziewięć złotych osiemdziesiąt groszy) złotych tytułem wynagrodzenia za zastępstwo prawne skarżącej wykonane na zasadzie prawa pomocy.- Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. decyzją z dnia [...] sierpnia 2009 roku, nr [...], na podstawie art. 51 ust. 3 pkt 1 w zw. z art. 51 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 roku – Prawo budowlane (tekst jednolity: Dz. U. nr 136, poz. 1118 z 2006 roku z późn. zm.) – stwierdził wykonanie przez Gminę Ł. obowiązku z decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] stycznia 2009 roku, nr [...], utrzymanej w mocy przez organ II instancji decyzją z dnia [...] lutego 2009 roku, nr [...] i polegającego na wzmocnieniu górnej części wału przylegającego do działki nr [...] Pani I. I. , naprzeciw wylotu przepustu drogowego, poprzez ułożenie powyżej istniejącego umocowania betonowego pasa darni z zakotwieniem do gruntu na wysokości min. 0,50 m – w ramach odwodnienia terenu po przebudowie drogi gminnej (nr geodezyjny [...]) we wsi D. Odwołanie od powyższej decyzji do P. Wojewódzkiego Inwestora Nadzoru Budowlanego w B. wniosła Pani I. I. , która kwestionowała za małą skuteczność organu w postaci zabezpieczenia jej nieruchomości przez zalaniem poprzez niewystarczający, zdaniem odwołującej się, zakres obowiązków nałożonych na inwestora. P. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w B. decyzją z dnia [...] listopada 2009 roku, nr [...] – utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Organ odwoławczy podniósł, że w związku z notatką urzędową, sporządzoną w dniu 17 sierpnia 2008 roku i dołączoną do niej dokumentacją fotograficzną, organ I instancji zasadnie przyjął, iż obowiązki nałożone decyzją z dnia [...] sierpnia 2009 roku, nr [...]– zostały wykonane. Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku wywiodła Pani I. I. , podnosząc okoliczność nie- wykonania, jej zdaniem, takich prac, które doprowadziłyby do nie zalewania nieruchomości, stanowiącej własność skarżącej. Pani I. I. kwestionowała także prawidłowość prac dokonanych przez inwestora przy budowie drogi. Wniosła także o wypłacanie jej odszkodowania z tytułu zalewania działki. W odpowiedzi na skargę P. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w B., wnosząc o jej oddalenie, podtrzymał argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku, zważył co następuje: Na wstępie należy wskazać, że sądy administracyjne oceniają legalność zaskarżonej decyzji i innych aktów poddanych właściwości sądów administracyjnych. I tak stosownie do treści, przepisu art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269), Sąd sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, że Sąd rozpoznając skargę ocenia czy zaskarżona decyzja nie narusza przepisów prawa materialnego bądź przepisów postępowania administracyjnego. Natomiast zgodnie z art. 3 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sądy administracyjne orzekają w sprawach skarg na decyzję administracyjne; postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę, co do istoty; postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; inne niż określone wyżej akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Ponadto zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270ze zm.), Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, przy czym nie posiada uprawnień do merytorycznego orzekania, co do istoty sprawy. Z powołanego przepisu wynika, że obowiązkiem sądu administracyjnego jest wszechstronna, wykraczająca poza granice zarzutów skargi, kontrola legalności zaskarżonej decyzji, w kontekście jej zgodności z prawem materialnym i prawem procesowym. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku, dokonując oceny zaskarżonej decyzji we wskazany powyżej sposób, uznał, że zarówno decyzja I instancji oraz decyzja II instancji są zgodne z prawem. Należy podkreślić, że przedmiotem postępowania administracyjnego było sprawdzenie czy zostały wykonane obowiązki nałożone na inwestora ostateczną decyzją Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] sierpnia 2009 roku, nr[...] – i w tym tylko zakresie Sąd dokonał merytorycznej oceny zaskarżonej decyzji. Jak wynika z notatki urzędowej, sporządzonej w dniu 17 sierpnia 2009 r. – z upoważnienia Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. przez starszego inspektora S. J. oraz dołączonej dokumentacji fotograficznej – wszystkie obowiązki nałożone w/w decyzją zostały wykonane. Tak więc nie ma podstaw prawnych, aby zakwestionować zaskarżoną decyzję. Można jedynie zastanawiać się, czy organ winien był dokonać oględzin, czy też poprzestać na kontroli wykonania obowiązków. Zdaniem Sądu w konkretnej sprawie, można uznać, że kontrola byłą wystarczającym sposobem na sprawdzenie wykonania obowiązków przez inwestora. Przesądza o tym dokumentacja fotograficzna – dokładnie obrazująca zakres wykonanych robót. Należy także dodać, że kwestionowane przez skarżącą prawidłowości wykonania inwestycji, polegającej na budowie drogi, dodatkowego umieszczenia przepustów przy jej nieruchomości, za brak rozszerzenia obowiązków nakładających obowiązki na inwestora - powinna Pani I. I. podnosić w trakcie innych postępowań administracyjnych dotyczących powyższych tematów. W tej sprawie Sąd nie mógł się odnieść do nich merytorycznie albowiem nie były one objęte postępowaniem administracyjnym. Sąd także nie był właściwy do zajęcia stanowiska w przedmiocie wypłacenia odszkodowania, ponieważ nie należy, to do kognicji sądów administracyjnych, jak również organów administracji państwowej. Roszczeń odszkodowawczych można jedynie dochodzić przed sądami powszechnymi. Mając całokształt powyższych okoliczności na względzie Sąd uznał zaskarżoną decyzję za zgodną z prawem i skargę oddalił na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.).