II SA/Bk 101/10

Dnia 23 lutego 2010 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Małgorzata Roleder (spr.), po rozpoznaniu w dniu 23 lutego 2010 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.J. i M.J. na decyzję Burmistrza T. z dnia [...] grudnia 2009r., Nr [...] w przedmiocie wymeldowania z pobytu stałego p o s t a n a w i a: odrzucić skargę M.J. i M.J. w dniu 4 stycznia 2010 r. złożyli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku skargę (zatytułowaną odwołanie) na decyzję Burmistrza T., działającego jako organ I instancji, z dnia [...] grudnia 2009r., Nr [...] w przedmiocie wymeldowania z pobytu stałego. Skargę niniejszą skierowali do WSA w Białymstoku, a wnieśli za pośrednictwem Wojewody P. W uzasadnieniu skargi podniesiono nieprawidłowość w działaniu Burmistrza, generalnie przejawiająca się na niedokładnym zbadaniu stanu faktycznego, co skutkowało niezgodnym z prawem wymeldowaniem ww. zainteresowanych. Niniejsza skarga została przez Wojewodę P. przesłana według właściwości Burmistrzowi T., a ten ostatni, przesyłając ją wraz z aktami do sądu administracyjnego udzielił odpowiedzi na skargę. W piśmie tym Burmistrz wniósł o oddalenie skargi jako niezasadnej, bądź o jej odrzucenie z przyczyn określonych w art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 52 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje: Skarga podlegała odrzuceniu jako niedopuszczalna z racji braku wyczerpania przez skarżących służących im w postępowaniu administracyjnym środka odwoławczego na etapie przedsądowym. Wymóg wyczerpania przez stronę skarżącą środków zaskarżenia służących jej w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, wynika wprost z treści art. 52 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Jak stanowi art. 52 § 2 ww. ustawy przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Wyczerpanie trybu zaskarżenia w stadium administracyjnym jest warunkiem dopuszczalności skargi (postanowienie NSA z dnia 14 marca 1999 r. w sprawie III SA 7254/98, LEX nr 43843). Wniesienie skargi na jakiekolwiek rozstrzygnięcie organu administracji publicznej jest dopuszczalne i możliwe wówczas, gdy strona wyczerpała tryb odwoławczy, ewentualnie zażaleniowy – w zależności od skarżonego aktu. W niniejszej sprawie Państwo M. i M.J. złożyli za pośrednictwem organu II instancji do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku skargę na decyzję wydaną przez organ I instancji. W uzasadnieniu stanowczo wskazali, iż proszą o rozpoznanie niniejszego pisma przez sąd administracyjny, przez co oczywistym było uznanie, iż pismo należy potraktować jako skargę, a nie jako odwołanie skierowane do organu odwoławczego. Tymczasem, środkiem zaskarżenia na decyzję w przedmiocie wymeldowania jest odwołanie do organu wyższego stopnia, w tym wypadku do Wojewody P., co zostało wprost zawarte w pouczeniu decyzji Burmistrza T. z dnia [...] grudnia 2009r. Dopiero od ostatecznego rozstrzygnięcia organu odwoławczego przysługuje skarga do sądu administracyjnego. W niniejszej sprawie nie doszło do złożenia przez skarżących odwołania do organu wyższego stopnia, przez co nie został wyczerpany prawidłowy tryb zaskarżenia ustanowiony przepisami kpa (art. 127 § 1 kpa). Z uzasadnienia pisma złożonego do sądu za pośrednictwem Wojewody P. oczywistym było, iż autorom chodzi o rozpoznanie sprawy przez sąd, zatem uznać należało, że pismo to stanowi skargę w rozumieniu przepisów ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W tej sytuacji Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, że wymóg art. 52 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w postaci "wyczerpania środków zaskarżenia" nie został spełniony, bo w dacie wniesienia skargi na decyzję wydaną przez Burmistrza T., działającego jako organ I instancji, jakiekolwiek postępowanie odwoławcze nie zostało wszczęte. Skarga niniejsza jako przedwczesna, wniesiona bez wyczerpania środków zaskarżenia w postępowaniu administracyjnym była zatem niedopuszczalna. Mając powyższe na uwadze z mocy art. 58 § 1 pkt 6 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skarga jako niedopuszczalna podlegała odrzuceniu.