II SA/Bk 101/12

PostanowienieWSA w Białymstoku2012-02-21

Skład orzekający: Barbara Romanczuk

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych jest zasadny, gdy sprawa dotyczy świadczeń z funduszu alimentacyjnego, a skarżący korzysta z ustawowego zwolnienia od kosztów sądowych?
Ratio decidendi
Skarżący korzysta z ustawowego zwolnienia od kosztów sądowych na mocy art. 239 pkt 1 lit. a PPSA, ponieważ sprawa dotyczy świadczeń z funduszu alimentacyjnego. W związku z tym, odmówiono przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, gdyż nie było potrzeby przyznawania czegoś, co już przysługuje z mocy ustawy.
Stan faktyczny
M. O. złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie dotyczącej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. w przedmiocie ustalenia dłużnikowi alimentacyjnemu należności z tytułu świadczeń z funduszu alimentacyjnego. Skarżący podał, że jego rodzina utrzymuje się z renty i zasiłków rodzinnych, a jego dochód jest niewystarczający na zaspokojenie podstawowych potrzeb.
Rozstrzygnięcie
Odmówiono przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.

Pełny tekst orzeczenia

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku Wydziału II: Barbara Romanczuk, po rozpoznaniu w dniu 21 lutego 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi M. O. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] grudnia 2011 r. Nr [...] w przedmiocie ustalenia dłużnikowi alimentacyjnemu należności z tytułu świadczeń z funduszu alimentacyjnego p o s t a n a w i a odmówić przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, M. O. wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych podając, iż pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z żoną i siedmiorgiem dzieci (k. 15). Dochód rodziny stanowi renta skarżącego w kwocie 700 zł oraz zasiłki rodzinne otrzymywane przez żonę w wysokości 968 zł. Wnioskodawca aktualnie jest osobą bezrobotną, bez prawa do zasiłku. Od 16 lat M. O. jest na rencie z orzeczeniem trwałego inwalidztwa i całkowitej niezdolności do pracy. Z tytułu renty skarżący otrzymuje faktycznie jedynie 364,09 zł, ponieważ ZUS wysyła komornikowi kwotę 270,55 zł, która przekazywana jest na rzecz małoletniej J. O. Wnioskodawca nie posiada żadnego majątku, zgromadzonych oszczędności oraz przedmiotów wartościowych. W uzasadnieniu swego wniosku skarżący podniósł, iż niewielki comiesięczny dochód nie zawsze wystarcza jego rodzinie na zaspokojenie niezbędnych potrzeb bytowych, w tym zakup leków (k. 15-16). Zgodnie z treścią art. 239 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), strona skarżąca działanie, bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach z zakresu pomocy i opieki społecznej nie ma obowiązku uiszczania kosztów sądowych. Niniejsza sprawa dotyczy świadczeń z funduszu alimentacyjnego, należy zatem do kategorii spraw wymienionych w powołanym przepisie. W związku z tym, iż skarżący korzysta z ustawowego zwolnienia od kosztów sądowych tj. nie musi uiszczać tych kosztów w sprawie niniejszej z mocy samej ustawy, na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 239 pkt 1 lit. a ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi odmówiono przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 20.07.2026. · Źródło