II SA/Bk 103/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Mieczysław Markowski (spr.), , , po rozpoznaniu w Wydziale II na posiedzeniu niejawnym w dniu 10 marca 2017 r. sprzeciwu Stowarzyszenia zwykłego F. Z. w B., od zarządzenia referendarza sądowego z dnia 23 stycznia 2017 r. o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku Stowarzyszenia zwykłego F. Z. w B.o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi A. R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] listopada 2015 Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia braku potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko dla inwestycji p o s t a n a w i a: odrzucić sprzeciw , Stowarzyszenie zwykłe F. Z. w B. wniosło o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego (k. 313-315, 324, 356, 372, 403). W dniu 19 grudnia 2016 r. wezwano stowarzyszenie do uzupełnienia braków formalnych wniosku, poprzez złożenie wniosku na urzędowym formularzu zgodnie z rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 19 sierpnia 2015 r. w sprawie określenia wzoru i sposobu udostępniania urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz sposobu dokumentowania stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego wnioskodawcy (Dz. U z 2015 r. poz. 1257), w terminie 7 dni od dnia otrzymania, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Ponadto pod tym samym rygorem wezwano do usunięcia innych braków formalnych, w tym uchwał i dokumentów potwierdzających m.in. upoważnienie R. K. do reprezentowania stowarzyszenia (k. 395). Wezwania doręczono prawidłowo w dniu 30 grudnia 2016 r. (zwrotne potwierdzenia odbioru k. 399). Pomimo upływu zakreślonego terminu stowarzyszenia i fundacja nie złożyły do akt sprawy wypełnionego urzędowego formularza PPPr. Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku zarządzeniem z dnia 23 stycznia 2017 r. pozostawił wniosek ww. organizacji o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego bez rozpoznania. Sprzeciw od powyższego postanowienia złożył R. K. żądając zwolnienia od kosztów i przyznania z urzędu bezpłatnej pomocy radcy prawnego. Zarządzeniem z dnia 14 lutego 2017 r. Przewodniczący Wydziału wezwał R. K. – wskazującego, że występuje jako pełnomocnik do usunięcia braków sprzeciwu (k. 454), poprzez nadesłanie m.in. przez stowarzyszenia zwykłe: Stowarzyszenie zwykłe F. Z. w B. dokumentu, z którego będzie wynikać, czy ich sprzeciw został wniesiony przez wszystkich członków tej organizacji. Dla wykonania wszystkich wyżej wymienionych obowiązków zakreślono termin 7 dni i rygor odrzucenia sprzeciwu. Przewodniczący Wydziału zarządził również poinformowanie organizacji, że pismo mające stanowić sprzeciw nie spełnia podstawowych wymagań pisma procesowego oraz wezwał w tym zakresie do nadesłania go w formie czytelnej i umożliwiającej wszycie pisma do akt sądowych – zakreślił termin 7 dni pod rygorem odrzucenia sprzeciwu (k. 454-455). Powyższe zarządzenie zostało doręczone R. K. jako przedstawicielowi zgłaszających sprzeciw organizacji społecznych w dniu 24 lutego 2017 r. (k. 465). W dniu 28 lutego 2017 r. R. K. przedstawił plik dokumentów (k. 466 i n.). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Sprzeciw podlegał odrzuceniu. Zgodnie z przepisem art. 259 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), zwanej dalej: "p.p.s.a.", sprzeciw wniesiony po terminie oraz sprzeciw, którego braki formalne nie zostały uzupełnione, a także sprzeciw wniesiony przez adwokata, radcę prawnego, doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego, niezawierający uzasadnienia, sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Sprzeciw Stowarzyszenia zwykłego F. Z. w B., która wprawdzie przedstawiła uchwałę upoważniająca R. K. do reprezentowania tego stowarzyszenia zgodnie z jego celami statutowymi wraz z listą członków tego stowarzyszenia, podlegał odrzuceniu, gdyż w zakreślonym terminie ww. organizacja nie nadesłała go w takiej formie, aby możliwe było odczytanie, tj. czy pismo to spełnia wszystkie wymogi formalne określone w art. 46 § 1 i 2 p.s.s.a. Ze wskazanych wyżej powodów Sąd był zobowiązany do odrzucenia sprzeciwu na podstawie art. 259 § 2 p.p.s.a., o czym orzeczono jak w sentencji.