II SA/Bk 1046/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Grażyna Gryglaszewska (spr.), po rozpoznaniu w dniu 12 marca 2009r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. i A.Ł. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] października 2005r. Nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy p o s t a n a w i a: umorzyć postępowanie sądowe w sprawie Postanowieniem z dnia 2 marca 2006 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zawiesił postępowanie sądowe w sprawie ze skargi S. i A.Ł. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] października 2005r. Nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy. W uzasadnieniu sąd wskazał, że w sprawie zaistniała przeszkoda uniemożliwiająca dalsze kontynuowanie postępowania sądowego w postaci braku adresu niektórych skarżących, co było bezpośrednią przyczyną zawieszenia tego postępowania (art. 125 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). W przedmiotowej sprawie sąd dokonywał niezbędnych czynności prowadzących do wskazania aktualnych adresów skarżących, jednak ze skutkiem negatywnym. Przez okres 3 lat od dnia zawieszenia postępowania, przyczyny uniemożliwiające prowadzenie postępowania nie ustąpiły, żadna ze stron nie wniosła też o podjęcie tegoż postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 130 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, cytowanej dalej: p.p.s.a. (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd umarza postępowanie zawieszone na zgodny wniosek stron, jak również z przyczyn wskazanych w art. 125 § 1 pkt 3, jeżeli wniosek o podjęcie postępowania nie został zgłoszony w ciągu trzech lat od daty postanowienia o zawieszeniu. Ponadto sąd umorzy postępowanie w razie stwierdzenia braku następcy prawnego strony, która utraciła zdolność sądową, a w każdym razie po upływie trzech lat od daty postanowienia o zawieszeniu z tej przyczyny. W rozpoznawanej sprawie przez okres 3 lat od dnia zawieszenia postępowania nie ustały przyczyny uniemożliwiające prowadzenie postępowania. Żadna ze stron nie wniosła też o podjęcie zawieszonego postępowania. Mając na względzie powyższe Sąd, na podstawie art. 130 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.