II SA/Bk 1063/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Stanisław Prutis (spr.), Sędziowie sędzia NSA Grażyna Gryglaszewska, sędzia NSA Elżbieta Trykoszko, Protokolant Sylwia Tokajuk, po rozpoznaniu w dniu 02 marca 2006 r. sprawy ze skargi H. S. i S. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] lipca 2001 r. Nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu - oddala skargę.- Zaskarżoną decyzją z dnia [...] lipca 2001r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. utrzymało w mocy decyzję Wójta Gminy P. z dnia [...] maja 2001r. nr [...] uchylającą w całości decyzję z dnia [...] czerwca 1999r nr [...] oraz ustalającą warunki zabudowy i zagospodarowania terenu inwestycji polegającej na budowie i modernizacji ulicy we wsi T. L. U podstaw tego rozstrzygnięcia legły następujące ustalenia: Wójt Gminy P. na skutek wniosku złożonego przez Powiatowy Zarząd Dróg w S. wydał w dniu [...] czerwca 1999r. decyzję nr [...] w sprawie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji polegającej na budowie i modernizacji ulicy we wsi T. L. obejmującej działkę nr [...]. Decyzją z dnia [...] grudnia 1999r. nr [...] Wójt Gminy P. odmówił wznowienia postępowania w/w sprawie. Na skutek odwołania wniesionego przez właścicieli działek sąsiadujących z działką nr [...] tj. przez H. S.- właściciela działek nr [...] i [...] i S. S. - właściciela działek nr [...] i [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. decyzją z dnia [...] lutego 2000r. nr [...] uchyliło zaskarżoną decyzję w całości i orzekło o wznowieniu postępowania w sprawie ustalenia warunków i zagospodarowania terenu w/w inwestycji. Wobec powyższego organ I instancji uchylił w całości swoją decyzję z dnia [...] czerwca 1999r. nr [...] oraz ustalił warunki zabudowy i zagospodarowania terenu inwestycji polegającej na budowie i modernizacji ulicy we wsi T. L. Od decyzji organu I instancji odwołanie złożyli S. S. i H. S. zarzucając jej iż rozstrzyga kwestię już wcześniej rozstrzygniętą przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze oraz, że upłynął termin jej obowiązywania. Dodatkowo skarżący wskazali, że został im przyznany zbyt krótki termin na zapoznanie się z aktami sprawy przed wydaniem zaskarżonej decyzji. Skarżący podnieśli również, że nie może być przedmiotem ustalania warunków zabudowy nieruchomość, co do której toczy się postępowanie rozgraniczeniowe. Wskazując na powyższe wnieśli o: uchylenie zaskarżonej decyzji w całości, wyciągnięcie konsekwencji służbowych wobec Wójta Gminy P., nakazanie rozwiązania sprawy rozgraniczenia działki nr [...]. Organ II instancji po rozpatrzeniu odwołania zważył co następuje: W przedmiotowej sprawie organ I instancji w sposób właściwy ustalił warunki zabudowy i zagospodarowania terenu zamierzonej inwestycji. Postępowanie zostało poprzedzone wnioskiem strony o ustalenie warunków zabudowy, który spełnia wymogi określone w art. 41 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. o zagospodarowaniu przestrzennym ( Dz.U. z 1999r., nr 15, poz. 139). Odnosząc się do zarzutów podniesionych w odwołaniu organ II instancji wskazał, że nie mają one podstaw w przepisach prawa o zagospodarowaniu przestrzennym. Planowana inwestycja pozostaje w zgodzie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego gminy P., który wskazuje iż teren przyjęty pod inwestycję przeznaczony jest pod ciągi drogowe- droga lokalna V klasy technicznej. Z treści art. 46 ust. 2 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym wynika, że decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu nie rodzi praw do terenu oraz nie narusza prawa własności i uprawnień osób trzecich. Natomiast wnioskodawcy, który nie uzyskał prawa do terenu, nie przysługuje roszczenie o zwrot nakładów poniesionych w związku z otrzymaną decyzją ustalająca warunki zabudowy i zagospodarowania terenu – ust. 3 w/w przepisu. Prawo do dysponowania gruntem przez wnioskodawcę jest wymagane dopiero z chwilą składnia wniosku o pozwolenie na budowę. Warunkiem uzyskania decyzji pozwalającej na budowę, która uprawnia do podjęcia robót budowlanych jest uzyskanie zgody właścicieli na prowadzenie wnioskowanej inwestycji. Tak więc w ocenie organu odwoławczego zarzuty skarżących w tym zakresie są przedwczesne, gdyż odnoszą się do późniejszego etapu realizacji przedmiotowej inwestycji. Wydanie zaskarżonej decyzji nie jest związane z wynikiem toczącego się postępowania rozgraniczeniowego, będzie ono miało bowiem wpływ na kolejne etapy procesu budowlanego. Nadto organ odwoławczy podniósł, że nie można zgodzić się z zarzutem skarżących, iż zaskarżona decyzja rozstrzyga kwestię już wcześniej rozstrzygniętą przez Kolegium albowiem, Kolegium uchyliło decyzję nie ze względów merytorycznych, lecz w związku z naruszeniem procedury administracyjnej. Podobnie nie można przyjąć zasadności zarzutów skarżących, którzy uznają, że upłynął termin obowiązywania pierwotnej decyzji. Sytuacja taka miałaby miejsc, gdyby pierwotna decyzja stała się prawomocna. W związku jednak z odwołaniami i wnioskami skarżących, decyzja nie uprawomocniła się i termin jej obowiązywania nie upłynął. Odnosząc się do zarzutu skarżących, dotyczącego zbyt krótkiego termin przyznanego im dla zapoznania się z aktami sprawy przed wydaniem zaskarżonej decyzji, organ odwoławczy wskazał, że obowiązujące przepisy kpa nie przewidują sztywno określonego terminu dla zapoznania się z aktami przed wydaniem decyzji. Obowiązkiem organu jest umożliwienie stronom zapoznania się i wypowiedzenia co do materiałów zebranych w sprawie. Stronie służy więc zarzut o wznowienie prowadzonego postępowania, o ile nie z własnej winy nie mogła skorzystać z możliwości zapoznania się z aktami sprawy. Skoro jednak w przedmiotowej sprawie, strony skorzystały z możliwości zapoznania się z aktami sprawy i wypowiedzenia się – zarzut powyższy traci swą zasadność. Skargę na powyższą decyzję do Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w B. wywiedli H. S. i S. S. W skardze powtórzyli zarzuty podnoszone w odwołaniu od decyzji organu I instancji skupiając się przede wszystkim na zarzucie dotyczącym tego, że inwestycja polegającej na budowie i modernizacji ulicy we wsi T. L. obejmująca działkę nr [...] narusza ich prywatny teren z uwagi na to, że nie zostało przeprowadzone postępowanie rozgraniczeniowe pomiędzy działką nr [...] a działkami stanowiącymi ich własność. Wskazując na powyższe wnieśli o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. wniosło o jej oddalenie. Postępowanie sądowoadministracyjne w przedmiotowej sprawie postanowieniem z dnia [...] lipca 2002r. Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w B. zostało zawieszone z uwagi na toczące się przed Sądem Rejonowym w W. M. postępowanie o rozgraniczenie nieruchomości będących przedmiotem niniejszego postępowania administracyjnego tj. działki nr [...] z działkami stanowiącymi własność skarżących. Jako, że sądowe postępowanie cywilne zostało prawomocnie zakończone w dniu [...] listopada 2005r. postanowieniem z dnia [...] grudnia 2005r. sąd administracyjny podjął zawieszone postępowanie. W dniu 16 lutego 2006r. skarżący dołączyli do akt decyzję P. Urzędu Wojewódzkiego z dnia [...] stycznia 2004r. na mocy której stwierdzono, że z dniem 1 stycznia 1999r. nieruchomość gruntowa oznaczona nr geod. [...] stała się z mocy prawa własnością Powiatu S. Skarżący wskazując na przedmiotową decyzję wywiedli, że organ I instancji nie mógł w 1999r. wydać decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, skoro decyzja P. Urzędu Wojewódzkiego została wydana w 2004r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w B. zważył co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Podstawowy zarzut podniesiony przez skarżących w skardze wywiedzionej do sądu administracyjnego dotyczy tego, że inwestycja polegająca na budowie i modernizacji ulicy we wsi T. L. obejmująca działkę o nr geod. [...] narusza ich prywatny teren albowiem nie zostało przeprowadzone postępowanie rozgraniczeniowe pomiędzy działką nr [...] a działkami stanowiącymi własność skarżących, które sąsiadują z tą działką. Istota rozgraniczenia nieruchomości sprowadza się do ustalenia przebiegu ich granic i generalnie kognicja w sprawach o rozgraniczenie należy do sądów powszechnych wydziałów cywilnych. Jako, że takie postępowanie o rozgraniczenie zostało wszczęte na skutek wniosku złożonego w Sądzie Rejonowym w W. M. przez H. S. i S. S., sąd administracyjny postanowieniem z dnia [...] lipca 2002r. zawiesił postępowanie w sprawie. Wydanie merytorycznego orzeczenia przez sąd administracyjny uwarunkowane bowiem zostało uprzednim rozstrzygnięciem wstępnego zagadnienia prawnego w toczącym się postępowaniu cywilnym. Kwestia rozgraniczenia działki nr [...] z sąsiednimi działkami stanowiącymi własność skarżących H. S.- właściciela działki o nr [...] i [...] i S. S. - właściciela działki nr [...] i [...] została ostatecznie przesądzona prawomocnym postanowieniem Sądu Rejonowego Wydział Cywilny w W. M. z dnia [...] września 2004r. i tym samym zarzut podniesiony w skardze jako bezzasadny nie mógł być uwzględniony przez sąd administracyjny. Sytuacji w spawie nie zmienia fakt dołączenia do akt przez skarżących decyzji P. Urzędu Wojewódzkiego z dnia [...] stycznia 2004r. na podstawie której stwierdzono, że z dniem 1 stycznia 1999r. nieruchomość gruntowa oznaczona nr geod. [...] stała się z mocy prawa własnością Powiatu S. Skarżący wskazując na tę decyzję wywiedli, że organ I instancji nie mógł w 1999r. wydać decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu dotyczącej działki nr [...], skoro decyzja P. Urzędu Wojewódzkiego stwierdzająca nabycie własności tej działki przez Powiat S. została wydana w 2004r. Twierdzenia skarżących nie zasługują na uwzględnienie albowiem decyzja z dnia [...] stycznia 2004r. ma charakter deklaratoryjny co oznacza, że jedynie stwierdza fakt nabycia na własność działki nr [...] przez Powiat S. już w 1999r. Marginalnie podnieść należy, że decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu nie rodzi praw do terenu oraz nie narusza prawa własności i uprawnień osób trzecich – art. 46 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994. o zagospodarowaniu przestrzennym. Dlatego też organy administracyjne na etapie wydawania decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu zasadnie nie wymagały od wnioskodawcy – Powiatu S. wykazania prawa do dysponowania gruntem na którym miała być przeprowadzona inwestycja. Wykazanie prawa do dysponowania działką nr [...] zasadne byłoby z chwilą składnia wniosku o pozwolenie na budowę. Warunkiem bowiem uzyskania decyzji pozwalającej na budowę, która uprawnia do podjęcia robót budowlanych jest uzyskanie zgody właścicieli na prowadzenie wnioskowanej inwestycji. Na uwzględnienie nie zasługują również pozostałe zarzuty podniesione przez skarżących. A mianowicie, że można zgodzić się z zarzutem, iż zaskarżona decyzja rozstrzyga kwestię już wcześniej rozstrzygniętą przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze albowiem, Kolegium decyzją z dnia [...] lutego 2000r. nr [...] uchyliło decyzję organu I instancji nie ze względów merytorycznych, lecz w związku z naruszeniem procedury administracyjnej. Podobnie nie można przyjąć zasadności zarzutów skarżących, którzy uznają, że upłynął termin obowiązywania pierwotnej decyzji. Sytuacja taka miałaby miejsc, gdyby pierwotna decyzja stała się prawomocna. W związku jednak z odwołaniami i wnioskami skarżących, decyzja nie uprawomocniła się i termin jej obowiązywania nie upłynął. Odnosząc się do zarzutu skarżących, dotyczącego zbyt krótkiego termin przyznanego im dla zapoznania się z aktami sprawy przed wydaniem zaskarżonej decyzji, wskazać należy, że obowiązujące przepisy kpa nie przewidują sztywno określonego terminu dla zapoznania się z aktami przed wydaniem decyzji. Obowiązkiem organu jest umożliwienie stronom zapoznania się i wypowiedzenia co do materiałów zebranych w sprawie. Z akt administracyjnych wynika, że w przedmiotowej sprawie, strony skorzystały z możliwości zapoznania się z aktami sprawy i wypowiedzenia się odnośnie przeprowadzonego postępowania. Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr. 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł o oddaleniu skargi.