II SA/Bk 1066/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Danuta Tryniszewska-Bytys, Sędziowie sędzia NSA Anna Sobolewska-Nazarczyk,, asesor WSA Małgorzata Roleder (spr.), Protokolant Marta Marczuk, po rozpoznaniu w dniu 20 kwietnia 2006 r. sprawy ze skargi K. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] listopada 2005 r., Nr [...] w przedmiocie dodatku mieszkaniowego oddala skargę Decyzją z dnia [...] listopada 2005r. Nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. uchyliło w całości decyzję Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w Z. z dnia [...] września 2005r. Nr [...] i przyznało K. M. dodatek mieszkaniowy w wysokości 19,64 zł oraz ryczałt na zakup opału w wysokości 46,34 zł na okres sześciu miesięcy tj. od dnia [...] października 2005r. do [...]marca 2006r. W uzasadnieniu podjętego rozstrzygnięcia wskazano, iż zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych ( Dz. U. Nr 71, poz. 734 ze zm.), dodatek mieszkaniowy przysługuje osobom, o których mowa w art. 2 ust. 3, jeżeli średni miesięczny dochód na jednego członka gospodarstwa domowego w okresie 3 miesięcy poprzedzających datę złożenia wniosku o przyznanie dodatku mieszkaniowego nie przekracza 175 % kwoty najniższej emerytury w gospodarstwie jednoosobowym lub 125 % tej kwoty w gospodarstwie wieloosobowym, obowiązującej w dniu złożenia wniosku, z zastrzeżeniem art. 6 ust. 8. Najniższa emerytura w chwili składania wniosku wynosi 562,58 zł. Uznając, iż dochód wykazany przez K. M. w deklaracji złożonej przez niego w dniu [...] września 2005r. został obliczony błędnie, organ odwoławczy dokonał jego obliczeń we własnym zakresie. W tej sytuacji ustalono, iż średni miesięczny dochód jednoosobowego gospodarstwa domowego K. M. w okresie od czerwca 2005r. do sierpnia 2005r. wynosił 42,58 zł, gdyż roczny dochód z 1/2 powierzchni gospodarstwa rolnego, którego jest on współwłaścicielem wynosi 510,91 zł a jedna dwunasta tej kwoty to 42,58 zł. Do obliczenia zaś wysokości dodatku mieszkaniowego przyjęto powierzchnię [...] m², która to stanowi udział w wysokości 1/3 we współwłasności domu jednorodzinnego o pow. [...] m². Określona w ten sposób powierzchnia użytkowa nie przekracza powierzchni normatywnej wynoszącej 35 m². Samorządowe Kolegium Odwoławcze dokonało również weryfikacji wydatków wskazanych przez K. M. we wniosku i stosownie do przepisów § 2 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 28 grudnia 2001 r. w sprawie dodatków mieszkaniowych ( Dz. U. Nr 156, poz. 1817 ze zm.) zaliczyło do nich tylko 1/2 kwoty wydatków na wodę i ścieki przyjmując, iż druga połowa tej kwoty stanowi wydatki J. M. Stwierdzono, iż faktura z dnia [...] czerwca 2005r. nr [...] na kwotę 56,10 zł została wystawiona na drugiego współwłaściciela domu, to jednak organowi wiadomym jest, że obaj bracia wspólnie korzystają z dostarczonej wody do budynku, a więc zużycie wody można przyjąć na każdego z braci w połowie. Zgodnie z § 2 ust. 2 cyt. wyżej rozporządzenia Rady Ministrów do podstawy obliczenia dodatku mieszkaniowego przyjęto 90 % 1/2 kwoty 56,10 zł - 25,25 zł. Z uwagi na to, iż lokal nie jest wyposażony w centralne ogrzewanie, ciepłą wodę i gaz przewodowy wydatki na ten cel określono w sposób przewidziany w § 3 wskazanego wyżej rozporządzenia Rady Ministrów. Do obliczenia wysokości ryczałtu na zakup opału w sytuacji nie wyposażenia lokalu w instalację doprowadzającą energię cieplną do celów ogrzewania przyjęto cenę 5 kWh energii elektrycznej, z wyłączeniem opłaty abonamentowej oraz stałych opłat miesięcznych i powierzchnię lokalu mieszkalnego, do której K. M. posiada tytuł prawny, a mianowicie: 0,3921 zł x 5 kWh x 27,77 m2 = 54,44 zł. Wydatki na ciepłą wodę obliczono następująco: 20 kWh x 0,3921 zł = 7,84 zł, zaś wydatki na gaz przewodowy - 0,3921 zł x 10 kWh = 3,92 zł. Stąd razem ryczałtowe wydatki ustalono na: 66,20 zł, zaś wydatki łącznie: 25,25 zł + 66,20 zł = 91,45 zł Powołując się zaś na treść art. 6 ust. 1 pkt 1 ustawy o dodatkach mieszkaniowych, zgodnie z którym wysokość dodatku stanowi różnicę pomiędzy wydatkami przypadającymi na normatywną powierzchnię użytkową zajmowanego lokalu a wydatkami poniesionymi przez osobę otrzymującą dodatek w wysokości 15% dla gospodarstw prowadzonych jednoosobowo, organ odwoławczy dokonał następujących wyliczeń: 42,58 zł x 15% = 6,39 zł, 91,45 zł (wydatki ponoszone na faktyczna powierzchnię lokalu mieszkalnego) - 6,39 zł (15% dochodów gospodarstwa) = 85,06 zł. Natomiast do obliczenia jaki % w całej kwocie dodatku stanowi ryczałt na zakup opału przyjęto: 28,05 + 66,20 = 94,25 zł 66,20 zł x 100 % : 94,25 zł = 70,24 %. Ustalenie zaś, iż wysokość dodatku mieszkaniowego wraz z ryczałtem w kwocie 85,06 zł przekracza 70 % faktycznych wydatków ponoszonych za lokal mieszkalny – 94,25 zł, skutkowało obniżeniem dodatku mieszkaniowego wraz z ryczałtem do kwoty 65,98 zł (70 % faktycznych wydatków) - z art. 6 ust. 10 ww. ustawy. Z tak obliczonej kwoty (65,98 zł) 70,24 % stanowi ryczałt, czyli - 46,34 zł, a dodatek - 19,64 zł. Nie godząc się z powyższą decyzją K. M. wywiódł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku wnosząc o jej uchylenie. W uzasadnieniu skargi powołał się na zarzuty składane w odwołaniu do Samorządowego Kolegium Odwoławcze w Łomży na decyzję MOPS w Z. W szczególności zaś wskazał, iż do obliczenia wysokości dodatku mieszkaniowego przyjęto błędną powierzchnię lokalu i na tę okoliczność przytoczył przepisy art. 199 i 206 kc. Nadto zaskarżonej decyzji zarzucił brak uzasadnienia oraz wskazania, na jakiej podstawie wyliczono dodatek mieszkaniowy oraz pominięcie wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 1.02.2005r. sygn. akt U 14/02, co jest jaskrawym naruszeniem prawa. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. podtrzymało swoje stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji i wniosło o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje: Skarga jako niezasadna nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z w art. 3 ustawy z dn. 30.08.2002r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd administracyjny bada legalność zaskarżonej decyzji, to jest jej zgodność z prawem materialnym określającym prawa i obowiązki stron oraz prawem procesowym regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej. Sąd rozpoznając sprawę nie może, zatem zmienić zaskarżonej decyzji, a jedynie uwzględniając skargę może ją uchylić, stwierdzić jej nieważność lub niezgodność z prawem. W przypadku zaś, gdy nie zachodzą okoliczności stanowiące podstawę uwzględnienia skargi wskazane w art. 145 § 1 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - skarga podlega oddaleniu. Rozpoznając skargę w tak zakreślonej kognicji, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku nie dopatrzył się, aby w zaskarżonej decyzji zostało naruszone prawo materialne oraz przepisy postępowania administracyjnego obowiązujące w chwili jej wydawania. W myśl przepisów ustawy z dn. 21.06.2001r. o dodatkach mieszkaniowych (Dz. U. Nr 71, poz. 734 ze zm.), dodatek mieszkaniowy przysługuje osobom, które dysponują tytułem prawnym do zajmowanego lokalu oraz spełniają określone w tej ustawie kryterium dochodowości - art. 2 ust. 1 pkt. 3 i art. 3 ust. 1. W ocenie Sądu dokonane w niniejszej sprawie ustalenia faktyczne są prawidłowe i jako takie nie budzą wątpliwości. Wskazanie, iż K. M. prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe, jest współwłaścicielem w ½ gospodarstwa rolnego o łącznej powierzchni [...] ha przeliczeniowego, z którego z przypadającej mu powierzchni [...] ha uzyskuje roczny dochód w wysokości 510,96 zł, co stanowi miesięcznie 42,58 zł znajduje oparcie w zgromadzonym w sprawie materiale dowodowym. Jednocześnie określona w powyższy sposób kwota dochodu nie przekracza 175% kwoty najniższej emerytury w gospodarstwie jednoosobowym, wynoszącej w chwili składania wniosku 562,58 zł. Także przyjęta do obliczenia dodatku mieszkaniowego powierzchnia lokalu w wymiarze [...] m² stanowi 1/3 powierzchni użytkowej domu jednorodzinnego będącego współwłasnością trzech osób, w tym również skarżącego. W tym stanie rzeczy podniesione przez skarżącego zarzuty dotyczące powierzchni lokalu przyjętej do obliczenia dodatku mieszkaniowego należy uznać za nietrafne. Skoro na mocy art. 2 ust. 1 pkt. 2 i 1 cytowanej ustawy, dodatek mieszkaniowy przysługuje tylko na podstawie jednego tytułu wymienionego w tym przepisie, to skarżący jako współwłaściciel 1/3 własności nieruchomości o pow. [...] m², posiada tytuł własności do [...] m² lokalu. Także powołane przepisy kodeksu cywilnego - dotyczące zarządu współwłasnością - nie uzasadniają naliczenia przedmiotowego dodatku od innej powierzchni. Odnosząc się natomiast do kwestii określenia wydatków stanowiących podstawę obliczenia dodatku mieszkaniowego należy stwierdzić, iż organ odwoławczy właściwie wskazał na wydatki, o których mowa w § 2 ust. 1 pkt 3 i § 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dn. 28.12.2001r. w sprawie dodatków mieszkaniowych (Dz. U. Nr 156, poz. 1817 ze zm.) i prawidłowo zaliczył do nich połowę kwoty wydatków na wodę i ścieki uznając, iż drugą połowę tej kwoty ponosi brat skarżącego – J. M. Ustalenie zaś, że lokal nie jest wyposażony w centralne ogrzewanie, ciepłą wodę i gaz przewodowy skutkowało, iż wydatki na ten cel należało obliczyć w sposób określony w § 3 powołanego wyżej rozporządzenia Rady Ministrów. Mając na uwadze powyższe nie można zgodzić się z zarzutem skarżącego dotyczącym ponoszonych przez niego wydatków na ogrzewanie lokalu oraz twierdzeniem, iż lokal będący jego własnością posiada centralne ogrzewanie. Z treści art. 6 ust. 7 ustawy o dodatkach mieszkaniowych wyraźnie wynika, iż chodzi o brak instalacji doprowadzającej energię cieplną do celów ogrzewania z zewnętrznego źródła, a więc znajdującego się poza lokalem mieszkalnym. A zatem w świetle powołanego przepisu - tylko ogrzewanie lokalu mieszkalnego z sieci zewnętrznej może być uznane, za wyposażenie lokalu w centralne ogrzewanie. Stwierdzić także należy, iż dokonane przez organ II instancji wyliczenia kwoty ryczałtu na zakup opału oraz dodatku mieszkaniowego, jak również powołane w tej mierze przepisy prawa zawierające podstawę jak i sposób ich dokonania, zostały szczegółowo przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Stąd też twierdzenie skarżącego dotyczące braku sposobu wyliczenia wysokości dodatku mieszkaniowego należy uznać za nieuzasadnione. Podobnie zarzut rażącego naruszenia przez zaskarżoną decyzję wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 1 lutego 2005r. sygn. akt U/14/02 nie może być uwzględniony, albowiem na skutek zapadłego orzeczenia Rada Ministrów dokonała stosownej zmiany rozporządzenia z dnia 28.12.2001r. w sprawie dodatków mieszkaniowych, która to zmiana została ogłoszona w Dz. U. z 2005 r. Nr 131, poz. 1094 i obowiązuje od dnia 2 sierpnia 2005r. Przepisy tego rozporządzenia były stosowane w przedmiotowej sprawie z uwzględnieniem już tych zmian. Mając na uwadze powyższe Sąd podzielił ocenę prawną sprawy dokonaną przez organ II instancji, a skargę jako bezzasadną oddalił (art. 151 ustawy z dn. 30.08.2002r. – prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.)