II SA/Bk 107/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Grażyna Gryglaszewska (spr.), Sędziowie sędzia NSA Anna Sobolewska-Nazarczyk,, sędzia NSA Danuta Tryniszewska-Bytys, Protokolant Marta Marczuk, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 03 kwietnia 2007 r. sprawy ze skargi I. M. T. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] grudnia 2006 r., nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy w formie jednorazowego zasiłku celowego w związku z suszą oddala skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. decyzją z dnia [...].12.2006r. o nr [...], utrzymało w mocy decyzję Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej w K. K. z dnia [...].11.2006r. odmawiającą przyznania I. M. T. pomocy w formie zasiłku celowego w związku z suszą w 2006r. Stan faktyczny sprawy przedstawiał się następująco: W dniu [...].10.2006r. I. M. T. złożyła wniosek o zasiłek celowy w związku z suszą w 2006r. Decyzją z dnia [...].11.2006r. Kierownik Ośrodka Pomocy Społecznej w K. K. odmówił przyznania zasiłku. Przyczyną odmowy była okoliczność, że wnioskodawczyni, jak też prowadzący z nią wspólnie gospodarstwo rolne syn – M. T., nie podlegają ubezpieczeniu społecznemu rolników z mocy ustawy. Zatem nie spełnili jednego z warunków do udzielania pomocy, o jakim stanowi § 2 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 29.08.2006r. w sprawie szczegółowych warunków realizacji programu pomocy dla gospodarstw rolnych w celu złagodzenia skutków suszy (Dz. U. nr 155, poz. 1109). Wskutek odwołania I. M. T., Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. utrzymało w mocy decyzję organu I instancji, podzielając w całości motywy zawarte w uzasadnieniu decyzji pierwszoinstancyjnej. W skardze wywiedzionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku I. M. T. wniosła o uchylenie decyzji SKO w Ł. Wyraziła swoją dezaprobatę dla przepisów ustawy uważając ją za niesprawiedliwą. Stwierdziła, że przepisy powinny zawierać wyjątki w celu uwzględnienia sytuacji, kiedy rolnik podlega ubezpieczeniu społecznemu na wniosek, bo skutki tego ubezpieczenia są takie same, jak dla ubezpieczonych z mocy ustawy. Skarżąca uważa, że administracja mając alternatywę, powinna wybierać rozwiązania korzystniejsze dla interesanta. W odpowiedzi na skargę SKO w Ł. wniosło o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasową argumentację. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna, albowiem zaskarżona decyzja jest zgodna z obowiązującymi przepisami prawa. Pomoc społeczna była udzielna w 2006r. rodzinom rolniczym, których gospodarstwa zostały dotknięte suszą, lecz tylko wówczas, gdy zostały spełnione łącznie określone warunki: - co najmniej jedna osoba w rodzinie jest rolnikiem i podlega ubezpieczeniu społecznemu rolników z mocy ustawy, - straty w gospodarstwie rolnym, spowodowane susza wyniosły średnio powyżej 30%. Powyższe warunki zostały określone w § 2 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 29.08.2006r. w sprawie szczegółowych warunków realizacji programu pomocy dla gospodarstw rolnych w celu złagodzenia skutków suszy (Dz. U. nr 155, poz. 1109). Organy obydwu instancji właściwie zinterpretowały przepisy w/w rozporządzenia w odniesieniu do rodziny p. T. Nie jest sporna w sprawie okoliczność, że I. M. T. pobiera emeryturę rolniczą i nie płaci składki ubezpieczeniowej do KRUS, zaś prowadzący z nią wspólnie gospodarstwo syn M. T. podlega ubezpieczeniu społecznemu rolników na wniosek, a nie z mocy ustawy. Stąd tez pomimo, że komisja oszacowała straty w ich gospodarstwie, spowodowane suszą w 2006r., na 61, 02% w uprawach polowych i na 100% w użytkach zielonych, to zasiłek celowy na złagodzenie skutków suszy nie mógł być przyznany. Subiektywne poczucie krzywdy i niesprawiedliwości wyrażone w skardze, nie mogło stanowić argumentu dla organów do przyznania skarżącej zasiłku celowego z powodu strat spowodowanych suszą w jej gospodarstwie. W/w rozporządzenie nie zawiera żadnych wyjątków wobec rolników, którzy na wniosek podlegają ubezpieczeniu społecznemu rolników. Organy orzekające nie mogą dowolnie interpretować przepisów, ani ich zmieniać korzyść wnioskodawcy, natomiast mają obowiązek stosowania prawa zgodnie z ich brzmieniem. Celem postępowania sądowo-administracyjnego jest zbadanie legalności decyzji tj. sprawdzenie, czy zostały one podjęte zgodnie z przepisami prawa materialnego i procesowego. W niniejszym przypadku przepisy prawne, wynikające z przywołanego rozporządzenia zostały zastosowane prawidłowo. Dlatego też skarga podlegała oddaleniu na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30.08.2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 z późn. zmianami).