II SA/Bk 1070/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Mirosław Wincenciak, Sędziowie sędzia WSA Marek Leszczyński,, sędzia WSA Paweł Janusz Lewkowicz (spr.), Protokolant starszy sekretarz sądowy Marta Marczuk, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 10 kwietnia 2014 r. sprawy ze skargi J.B. na postanowienie P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...] października 2013 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie wiaty o konstrukcji stalowej oddala skargę Dnia 18 grudnia 2012 r. do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego Miasta S. wpłynęła interwencja Pana J.B. (dalej jako Skarżący), dotycząca sprawdzenia legalności budowy wiaty konstrukcji stalowej na działce o nr geod. [...] przy ul. P. w S., stanowiącej własność Państwa T. i J. M. W wyniku w/w interwencji organ I instancji dokonał w dniu [...] stycznia 2013 r. kontroli w terenie, stwierdzając iż na przedmiotowej nieruchomości jest realizowana wiata konstrukcji stalowej. Roboty budowlane są prowadzone na podstawie zgłoszenia z dnia [...] października 2012r. nr [...] dotyczącego zamiaru realizacji wiaty wolnostojącej o wymiarach 3,75 x 6,65m. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego Miasta S. ustalił, iż wiata realizowana przez Państwa M. nie jest obiektem wolnostojącym, bowiem jeden z narożników realizowanego obiektu jest połączony śrubami ze ścianą budynku mieszkalnego (brak jednego ze słupów tworzących konstrukcję). Organ I instancji stwierdził, iż wprawdzie stan jest niezgodny z w/w zgłoszeniem, jednakże roboty budowlane przy przedmiotowej wiacie nie zostały jeszcze zakończone, a inwestorzy deklarowali ich zakończenie do dnia [...] kwietnia 2013r., oświadczając jednocześnie, iż po dokończeniu robót budowlanych wykonana wiata będzie zgodna ze zgłoszeniem. Z tego powodu Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego Miasta S. stwierdził w piśmie z dnia [...] stycznia 2013r. nr [...], stanowiącym odpowiedź na w/w interwencję Skarżącego, iż w maju 2013 r. dokona kontroli przedmiotowej wiaty, a w przypadku stwierdzenia naruszeń Prawa budowlanego zostanie wszczęte z urzędu postępowanie administracyjne. P. J.B. uznał opisane działania Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego Miasta S. za niewystarczające i wniósł kilka skarg do P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. na organ I instancji w niniejszej sprawie. Organ II instancji, działając w trybie skargowym nie stwierdził zasadności zarzutów nieprawidłowego działania Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego Miasta S. w przedmiotowej sprawie, zauważając jednocześnie podobieństwo wymiarów realizowanej wiaty z obiektem objętym zgłoszeniem (pismo z dnia [...] lutego 2013r. nr [...]) oraz biorąc pod uwagę zadeklarowanie przez inwestorów wykonanie obiektu jako wolnostojącego (pismo z dnia [...] marca 2013r. nr [...]). Pismem z dnia [...] kwietnia 2013r. inwestorzy poinformowali Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego Miasta S., iż wiata zostanie zrealizowana do końca maja 2013r. Z tego powodu organ I instancji dokonał z urzędu ponownej kontroli przedmiotowej wiaty w dniu [...] czerwca 2013r. W wyniku tej kontroli ustalono, że wymiary zrealizowanej wiaty są zgodne ze zgłoszeniem, a ponadto wiata jest obiektem wolnostojącym, niepołączonym już z budynkiem sąsiednim. Brakujący słup wykonano z rury stalowej, podczas gdy pozostałe słupy są z ceowników stalowych, co jednak zgodnie z protokołem kontroli nie spowodowało niezgodności przedmiotowej budowy ze zgłoszeniem. Skarżący w wystąpieniu z dnia 07.06.2013r. zakwestionował ustalenia Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego Miasta S., stwierdzając iż wiata została wybudowana niezgodnie z przepisami prawa i w związku z tym domagał się wydania rozstrzygnięcia merytorycznego w tym przedmiocie. Postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2013r. nr [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego Miasta S. odmówił wszczęcia, na wniosek z dnia 07 czerwca 2013r. postępowania administracyjnego w sprawie wiaty o konstrukcji stalowej, zrealizowanej przez pp. T. i J. M.. Skarżący złożył zażalenie z dnia 22 sierpnia 2013r. na powoływane postanowienie. P. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w B. stwierdził, iż zaskarżone postanowienie zostało wydane prawidłowo. Ponadto zaznaczył, że wbrew twierdzeniom Skarżącego przedmiotowa wiata jest obiektem wolnostojącym, niepołączonym z budynkami sąsiednimi. Z uwagi na to, zdaniem organu II instancji, brak jest podstaw prawnych do wszczęcia postępowania administracyjnego, w sprawie wiaty. Przedmiotowa wiata istnieje legalnie i została zrealizowana bez naruszenia warunków zgłoszenia. Z tego powodu nie może stanowić przedmiotu postępowania administracyjnego przed organami nadzoru budowlanego. Ze stanowiskiem takim niezgodził się Skarżący wnosząc w dniu 25 października 2013 r. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku. W przedmiotowej skardze Skarżący wnosi o uchylenie postanowień organu II i I instancji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. W uzasadnieniu Skarżący podnosi m.in., że organy nadzoru budowlanego nie egzekwują obowiązującego prawa i że przedmiotowa wiata nie jest obiektem wolnostojącym. Ponadto twierdzi, że pod wiatą prowadzona jest uciążliwa działalność gospodarcza. W odpowiedzi na skargę P. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego podtrzymał stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Sąd administracyjny został wyposażony w funkcje kontrolne działalności administracji publicznej, co oznacza, że w przypadku zaskarżenia decyzji, Sąd bada jej zgodność z przepisami prawa (art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych - Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm. oraz art. 3 i art. 145 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – j.t. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm –dalej jako p.p.s.a..). Podstawowym celem i efektem kontroli sądowej jest więc eliminowanie z obrotu aktów i czynności organów administracji publicznych niezgodnych z prawem i przywrócenie stanu zgodnego z prawem poprzez wydanie orzeczenia odpowiedniej treści. Dokonując kontroli działalności organów administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, sąd rozpoznając sprawę bada, czy organy do ustalonego stanu faktycznego zastosowały właściwą normę prawa materialnego oraz czy nie uchybiły przepisom prawa regulującym zasady postępowania, a jeśli dopuściły się takich uchybień, to czy te uchybienia mogły mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Uchylenie zaskarżonej decyzji następuje bowiem – m.in. wówczas, gdy sąd stwierdzi, że w sprawie doszło do naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy bądź gdy dopuszczono się naruszenia przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W sprawie będącej przedmiotem niniejszego postępowania sytuacja taka nie zachodzi. Zgodnie z brzmieniem art. 61a Kpa, gdy żądanie wszczęcia postępowania zostało złożone przez osobę nie będącą stroną postępowania lub z innych, uzasadnionych przyczyn postępowanie nie może być wszczęte, organ administracji publicznej wydaje postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania. Zgodnie natomiast z brzmieniem art. 29 ust. 1 pkt 2) ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (j.t. Dz.U. z 2013 r., poz. 1409 ze zm. – dalej powoływana jako Pr.bud.) pozwolenia na budowę nie wymaga budowa wolnostojących parterowych budynków gospodarczych, wiat i altan oraz przydomowych oranżerii. Nie ulega zatem wątpliwości, że Inwestor mógł wybudować wiatę na swojej działce pod warunkiem dokonania zgłoszenia i braku sprzeciwu ze strony organu. Nie ulega także wątpliwości, że w tym przypadku nie była także konieczna zgoda Skarżącego na rozpoczęcie prac wybudowania wiaty na nieruchomości sąsiedniej, co potwierdza także wyrok WSA w Rzeszowie, na który powołuje się Skarżący w skardze. Z zebranego materiału dowodowego w sprawie wynika, iż faktycznie na pewnym etapie budowy wiata nie była konstrukcją wolnostojącą, nie można jednak zapominać, na co słusznie wskazał organ I i II instancji, że połączenie wiaty z budynkiem sąsiednim było jeszcze na etapie budowy, a nie po jej zakończeniu. Przeprowadzona przez organ I instancji kontrola "powykonawcza" wskazała jednoznacznie, że po zakończeniu budowy wiata była już obiektem wolnostojącym, nie złączonym z budynkiem sąsiednim. W tym zakresie nie doszło zatem do naruszenia prawa, chociaż na etapie budowy można było się takich naruszeń faktycznie spodziewać. Nie można także uwzględnić zarzutu Skarżącego, że prowadzone są pod wiatą prace uciążliwe. Nie wynika to bowiem z zebranego materiału dowodowego, a twierdzenie Skarżącego przedstawione na rozprawie, że potwierdzeniem działań uciążliwych jest zamocowana do podłoża na stałe piła, nie znajduje oparcia w materiale dowodowym. Przede wszystkim ze względu na fakt, że piła ta, co wynika ze zdjęć znajdujących się w aktach sprawy, stała już tam wcześniej, jeszcze przed rozpoczęciem budowy przedmiotowej wiaty. Poza tym droga wszczęcia postępowania w zakresie wiaty nie jest równoznaczna z wszczęciem postępowania administracyjnego w zakresie działalności uciążliwej wykonywanej, jak twierdzi Skarżący, przez sąsiada. Sąd zaznacza, że są to dwa, ewentualne, odrębne postępowania, a przedmiotem rozpoznawanego obecnie jest wiata i zgodność jej postawienia z przepisami prawa budowlanego. Faktem jest także, że ze zdjęć dołączonych na rozprawie wynika, iż wiata została sprzężona z budynkiem sąsiednim. Pamiętać jednak należy, że na dzień zakończenia jej budowy i na dzień kontroli organu I instancji obiekt ten był wolnostojący i zgodny ze zgłoszeniem. To czy jest on taki obecnie, już po zakończeniu postępowania administracyjnego w sprawie wszczęcia postępowania – jest sprawą otwartą. Niemniej jednak stwierdzić należy, iż na chwilę zakończenia procesu posadowienia wiaty na działce sąsiada Skarżącego, inwestycja ta była zgodna z przepisami prawa budowlanego i ze zgłoszeniem, a co za tym idzie skargę jako nieuzasadnioną, na podstawie art. 151 p.p.s.a. Sąd oddalił.