II SA/Bk 1087/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Anna Sobolewska-Nazarczyk, Sędziowie sędzia NSA Grażyna Gryglaszewska (spr.), sędzia NSA Danuta Tryniszewska-Bytys, Protokolant st. sekretarz sądowy Sylwia Tokajuk, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 25 lutego 2014 r. sprawy ze skargi T. K. na decyzję Wojewody P. z dnia [...] października 2013 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na przebudowę drogi 1. oddala skargę; 2. przyznaje adwokatowi K. Z. od Skarbu Państwa (Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku) kwotę [...] zł ([...]) tytułem wynagrodzenia za zastępstwo prawne skarżącego T. K. wykonane na zasadzie prawa pomocy.- Skarga została wywiedziona na podstawie następujących okoliczności. W dniu 5 września 2013 r. Zarząd Powiatu w M. wystąpił do Starosty M. z wnioskiem o udzielenie pozwolenia na przebudowę drogi powiatowej nr [...] - ul. P. w K. w km 0+000 - 0 + 694,6 zaliczonej do XXV kategorii obiektów budowlanych wraz z budową miejsc postojowych i budowę kanalizacji deszczowej, zaliczonej do XXVI kategorii obiektów budowlanych, na działkach oznaczonych numerami geodezyjnymi: [...], [...], [...], [...]. Starosta M. decyzją nr [...] z dnia [...] września 2013 r. zatwierdził projekt budowlany i udzielił pozwolenia na przebudowę ww. drogi. Od decyzji tej odwołanie złożył T. K. podnosząc zarzut, że działka nr [...] jest jego własnością i sięga do chodnika. Żaden pas drogowy na jego działce nie istnieje prawnie, a on nadal jest jej prawowitym właścicielem i nie zgadza się na realizację drogi, która narusza jego własność. Wojewoda P. decyzją z dnia [...] października 2013 r. nr [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu podał, że w związku z zastrzeżeniami strony, organ I instancji przed wydaniem pozwolenia na budowę zwrócił się do Wydziału Geodezji Starostwa Powiatowego w M. o wyjaśnienie zarzutów dotyczących spraw geodezyjnych związanych z działką nr [...]. Po uzyskaniu wyjaśnień Starosta M. udzielił stronie odpowiedzi w piśmie z dnia 27 września 2013 r. Ponadto organ l instancji w uzasadnieniu decyzji jednoznacznie stwierdził, że zgodnie z wnioskiem inwestora pozwolenie na budowę obejmuje przebudowę drogi wyłącznie w istniejącym pasie drogowym na działkach o numerach geodezyjnych [...], [...], [...], [...]. Wojewoda wywiódł, że organy administracji architektoniczno-budowlanej nie mają prawa kwestionować dokumentów wydanych przez właściwy organ. Projekt budowlany przedłożony do zatwierdzenia sporządzony został na mapie aktualnej na dzień 18 maja 2012 r., która może służyć do celów projektowych, wykonanej przez uprawnionego geodetę. Według dokumentów, które stanowią podstawę do wydania skarżonej decyzji pozwolenie na budowę nie obejmuje działki nr [...]. Zarzuty zawarte w odwołaniu dotyczące tego, że inwestor bezprawnie wszedł w posiadanie części działki odwołującego się nie są przedmiotem tej sprawy. Spraw związanych z ewentualnym naruszeniem własności nieruchomości, strona może dochodzić przed sądem powszechnym z powództwa cywilnego. W przypadku gdy inwestor złoży kompletny wniosek, zgodny z obowiązującymi przepisami prawa, organ administracji architektoniczno-budowlanej nie może odmówić wydania pozwolenia na budowę. Starosta M. przed wydaniem skarżonego pozwolenia dokonał sprawdzeń zgodnie z art. 35 ust. 1 pkt 1 ustawy - Prawo budowlane i po stwierdzeniu zgodności wniosku z przepisami wydał decyzję zatwierdzającą projekt budowlany i udzielił pozwolenia na przebudowę omawianej drogi. Skargę od tej decyzji do sądu administracyjnego złożył T. K. i powtórzył argumentację odwołania. A mianowicie skarżący podniósł, że wydając pozwolenie na budowę wkroczono w przysługujące mu prawo własności do działki nr [...], która sięga do chodnika. Żaden pas drogowy na jego działce nie istnieje prawnie, skarżący nadal jest prawowitym właścicielem tej działki i nie zgadza się na realizację drogi, która narusza jego własność. Organ w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie i podtrzymał swoje stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył co następuje. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie albowiem jej zarzuty i argumentacja nie podważają legalności kwestionowanej decyzji. Przedmiotem kontroli Sądu w sprawie niniejszej jest rozstrzygnięcie zatwierdzające projekt budowlany i udzielające Zarządowi Powiatu w M. pozwolenia na przebudowę drogi powiatowej nr [...] - ul. P. w K. w km 0+000 - 0 + 694,6 zaliczonej do XXV kategorii obiektów budowlanych wraz z budową miejsc postojowych i budowę kanalizacji deszczowej, zaliczonej do XXVI kategorii obiektów budowlanych, na działkach oznaczonych numerami geodezyjnymi: [...], [...], [...], [...]. Przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę organ administracji architektoniczno-budowlanej zobowiązany jest sprawdzić czy spełnione zostały wymogi zawarte w art. 35 ust. 1 pkt 1-4 oraz w art. 32 ust. 4 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (t.j. Dz.U. z 2010 r., nr 243, poz. 1623 ze zm.). Jeżeli inwestor spełnia wszystkie wymogi określone ww. regulacji organ nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. W myśl art. 35 ust. 1 prawa budowlanego przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę organ budowlany sprawdza: 1. zgodność projektu budowlanego z: - ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego; - ustaleniami decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu; - wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, o której mowa w art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko; - z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi; 2. kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń oraz informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, o której mowa w art. 20 ust. 1 pkt 1b, zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7, oraz dokumentów, o których mowa w art. 33 ust. 2 pkt 6; 3. wykonanie - w przypadku obowiązku sprawdzenia projektu, o którym mowa w art. 20 ust. 2, także sprawdzenie projektu - przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane i legitymującą się aktualnym na dzień opracowania projektu - lub jego sprawdzenia - zaświadczeniem, o którym mowa w art. 12 ust. 7 (dotyczącym przynależności do izby samorządu zawodowego). Stosowanie zaś do dyspozycji art. 32 ust. 4 prawa budowlanego pozwolenie na budowę może być wydane wyłącznie temu, kto: 1. złożył wniosek w tej sprawie w okresie ważności decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, jeżeli jest ona wymagana zgodnie z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym; 1a. złożył wniosek w tej sprawie w okresie ważności pozwolenia, o którym mowa w art. 23 i art. 23a ustawy z dnia 21 marca 1991 r. o obszarach morskich Rzeczypospolitej Polskiej i administracji morskiej, jeżeli jest ono wymagane; 2. złożył oświadczenie, pod rygorem odpowiedzialności karnej, o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. W przedmiotowej sprawie inwestor spełnił wszystkie wymogi określone przedmiotowymi przepisami a mianowicie projekt budowlany: - jest zgodny z ustaleniami zwartymi w wydanej dla przedmiotowej inwestycji przez Burmistrza K. decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego z dnia [...] sierpnia 2013 r. nr [...]; - nie narusza przepisów w tym przepisów techniczno – budowlanych; - jest kompletny; - został sporządzony przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane i przynależną do izby samorządu zawodowego; - inwestor występując z wnioskiem o pozwolenie na budowę, wykazał we właściwej formie prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane w zakresie niezbędnym do realizacji całości zamierzenia. Wobec powyższego, w sprawie niniejszej, organy administracji architektoniczno – budowlanej nie mogły odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na przebudowę drogi. Legalności decyzji nie podważają zarzuty podniesione w skardze. Z analizy treści pism skarżącego wynika, że spór w sprawie niniejszej koncentruje się wokół kwestii związanych z zakresem przysługującego skarżącemu prawa własności do działki nr [...]. Zdaniem skarżącego wydając pozwolenie na przebudowę drogi wkroczono w przysługujące mu prawo własności do tej działki. Natomiast w ocenie organu sporny fragment gruntu jest pasem drogowym, użytkowanym przez skarżącego, lecz prawnie stanowiącym własność powiatu jako działka nr [...]. Podkreślić należy, że podstawą do oceny przez organy administracji architektoniczno-budowlanej granic nieruchomości i ich położenia względem siebie są dokumenty z zasobu geodezyjnego prowadzonego przez starostę. Ewentualna niezgodności wpisów w ewidencji gruntów i budynków oraz map z tej ewidencji z rzeczywistym stanem prawnym winna być eliminowana w trybie przepisów ustawy - Prawo geodezyjne i kartograficzne poprzez instytucję rozgraniczenia nieruchomości. Z pewnością nie są do tego uprawnione organy administracji architektoniczno-budowlanej. Z akt sprawy niniejszej a w szczególności z treści pisma z dnia 24 września 2013 r. Wydziału Geodezji Starostwa Powiatowego w M., stanowiącego odpowiedz na zapytanie dotyczące spraw geodezyjnych związanych z działką nr [...] wynika, że: - na mocy decyzji Starosty M. z dnia [...] lipca 2010 r. nr [...] połączono działki nr [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...] w wyniku czego powstała działka nr [...] będąca ulicą P. w K.; - stan prawny połączonych działek został uregulowany decyzjami Wojewody P. z 2010 r. na mocy których prawo ich własności nabył Powiat M.; - działka nr [...] nie brała udziału w wywłaszczeniu (dowód: uchwała nr [...] Rady Powiatu w M. z dnia [...] kwietnia 2011 r.). W konkluzji stwierdzić należy, że wniosek inwestora obejmuje przebudowę drogi wyłącznie w istniejącym pasie drogowym na działkach o nr geod. [...], [...], [...], [...]. Wniosek nie obejmuje działki nr geod. [...]. Rozstrzygnięcie sporu dotyczącego przebiegu granicy pomiędzy działkami: nr geod. [...] i nr geod. [...] nie należy do kompetencji organów administracji architektoniczno – budowlanej. Spór ten może być rozstrzygnięty w postępowaniu dotyczącym rozgraniczenia nieruchomości. Mając powyższe na uwadze skargę oddalono na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). O przyznaniu ustanowionemu z urzędu pełnomocnikowi skarżącego wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy orzeczono na podstawie - art. 250 w zw. 210 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w zw. z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c i § 2 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (t.j. Dz.U. z 2013 r., poz. 461).