II SA/Bk 1088/14
PostanowienieWSA w Białymstoku2015-02-27
Skład orzekający: Tomasz Oleksicki
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy wniosek o sprostowanie postanowienia referendarza sądowego w przedmiocie przyznania wynagrodzenia pełnomocnikowi z urzędu, dotyczący obniżenia kwoty o podatek VAT, może zostać uwzględniony, jeśli przepisy prawa stanowią o obowiązku doliczenia tego podatku?Ratio decidendi
Wniosek o sprostowanie postanowienia referendarza sądowego w przedmiocie przyznania wynagrodzenia pełnomocnikowi z urzędu, dotyczący obniżenia kwoty o podatek VAT, nie może zostać uwzględniony, ponieważ przepisy prawa (w szczególności § 2 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r.) stanowią o obowiązku doliczenia podatku VAT do zasądzonego wynagrodzenia. Nie wystąpiły zatem przesłanki do sprostowania postanowienia w trybie art. 156 § 1 PPSA.Stan faktyczny
Radca prawny A. O., pełnomocnik J. G. ustanowiony z urzędu, wniósł o sprostowanie postanowienia referendarza sądowego z dnia 11 lutego 2015 r. w przedmiocie przyznania wynagrodzenia za zastępstwo prawne. Wniosek dotyczył obniżenia przyznanej kwoty o podatek VAT, argumentując, że pełnomocnik jest zatrudniony na umowę o pracę i nie jest płatnikiem VAT. Sąd rozpoznał wniosek na posiedzeniu niejawnym.Rozstrzygnięcie
Oddalono wniosek radcy prawnego A. O. o sprostowanie postanowienia z dnia 11 lutego 2015 r.Pełny tekst orzeczenia
Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku Wydziału II: Tomasz Oleksicki, po rozpoznaniu w dniu 27 lutego 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku radcy prawnego A. O. o sprostowanie postanowienia z dnia 11 lutego 2015 r. w sprawie ze skargi J. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] października 2014 r. Nr [...] w przedmiocie jednorazowego zasiłku celowego p o s t a n a w i a - oddalić wniosek radcy prawnego A. O. o sprostowanie postanowienia z dnia 11 lutego 2015 r. w sprawie sygn. akt II SA/Bk 1088/14.
Postanowieniem z dnia 11 lutego 2015 r. wydanym w sprawie niniejszej, referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku przyznał radcy prawnemu A. O. pełnomocnikowi J. G. ustanowionemu z urzędu wynagrodzenie za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy w zakresie udziału w postępowaniu przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji w kwocie 295,20 zł (wraz z doliczonym podatkiem VAT).
Radca prawny A. O. wniosła o sprostowanie wzmiankowanego postanowienia referendarza sądowego poprzez zmniejszenie kwoty wynagrodzenia przyznanej pełnomocnikowi za udział w postępowaniu przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji o doliczony podatek VAT tj. z kwoty 295,20 zł do 240 zł (w sprawie niniejszej za określoną wyżej czynność podatek VAT przy stawce 23% wynosi 55,20 zł). Pełnomocnik oświadczyła, że jest zatrudniona
w kancelarii na podstawie umowy o pracę i nie jest płatnikiem podatku VAT (k. 51).
Zgodnie z przepisem art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo
o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270, ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a. można z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowaniu mogą podlegać zarówno wadliwości sentencji orzeczenia, jak i uzasadnienia (vide T. Woś "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi", Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2005, s. 487). Przedmiotem sprostowania może być każdy wyrok jak i postanowienie. Czynności tej mogą podlegać zarówno sentencja jak
i niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki popełnione w uzasadnieniu wyroku czy postanowienia.
Zgodnie z art. 250 p.p.s.a. wyznaczony radca prawny otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności radców prawnych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
W rozpatrywanym przypadku nie zaistniały okoliczności określone treścią cytowanego przepisu art. 156 § 1 p.p.s.a.
Przede wszystkim należy wskazać, że kwestię doliczania podatku VAT do wynagrodzenia przyznanego za czynności radcy prawnego ustanowionego z urzędu reguluje § 2 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. z 2013 r. poz. 490, tekst jednolity) stanowiący, że w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu, opłaty, o których mowa w ust. 1 (tj. za czynności radcy prawnego z tytułu zastępstwa prawnego), sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach.
Zawarty w treści cytowanego ostatnio przepisu zwrot "sąd podwyższa
o stawkę podatku..." stanowi o obowiązku doliczenia stawki podatku VAT do przyznanego wynagrodzenia pełnomocnika. Podsumowując, w obecnym stanie prawnym nie ma zatem możliwości niedoliczenia podatku VAT do kwoty zasądzonego wynagrodzenia pełnomocnika ustanowionego z urzędu.
W konsekwencji wydane postanowienie jest zgodne z prawem, w sprawie nie wystąpiły przesłanki, które uzasadniałyby jego sprostowanie w trybie art. 156 § 1 p.p.s.a.
Z uwagi na powyższe na podstawie art. 156 § 1 w zw. z art. 258 § 1 i 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 22.07.2026. · Źródło