II SA/Bk 11/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Grażyna Gryglaszewska (spr.), Sędziowie sędzia NSA Anna Sobolewska-Nazarczyk,, sędzia NSA Danuta Tryniszewska-Bytys, Protokolant Marta Marczuk, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 03 kwietnia 2007 r. sprawy ze skargi H. H. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] listopada 2006 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia 1. uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą jej wydanie decyzję Wójta Gminy Ł. z dnia [...] października 2006 r., nr [...] 2. stwierdza, że zaskarżone decyzje nie mogą być wykonana w całości do czasu uprawomocnienia się wyroku, 3. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. na rzecz skarżącej H. H. kwotę 457 (czterysta pięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Na wniosek Pani J.G., decyzją z dnia [...] lipca 2006 r. Nr [...] Wójt Gminy Ł. ustalił środowiskowe uwarunkowania dla zamierzenia polegającego na zmianie sposobu użytkowania budynku garażowego na budynek inwentarski wraz z jego przebudową oraz budowie budynku garażowego, planowanej do realizacji na działkach oznaczonych nr geod. [...] i [...], w obrębie wsi D. Pani H. H., właścicielka działki nr [...], wnioskiem z dnia [...] września 2006 r. zwróciła się do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej ww. decyzją. Postanowieniem z dnia [...] września 2006 r., stosownie do art. 150 § 1 kpa, Samorządowe Kolegium Odwoławcze przekazało wniosek Pani H. H. Wójtowi Gminy Ł. Decyzją z dnia [...] października 2006 r. Nr [...] Wójt Gminy Ł., na podstawie art. 145 § 1 i art. 149 § 3 Kpa, odmówił wznowienia postępowania w przedmiocie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia dla ww. inwestycji. W uzasadnieniu stwierdził, że zgodnie z opracowanym raportem o oddziaływaniu na środowisko dla inwestora P. J. G. przedsięwzięcie we wsi D. nie będzie powodować ograniczeń w zagospodarowania i użytkowaniu terenów sąsiednich a tym samym nie naruszy interesów osób trzecich, w rozumieniu art. 5 ust. 2 Prawa budowlanego z uwagi na brak przekroczeń standardów emisyjnych poza teren działki inwestora. Analizowany obiekt nie będzie oddziaływał ponadnormatywnie na otaczające go środowisko oraz nie będzie uciążliwy dla występującej w jego otoczeniu zabudowy mieszkalnej, w większości również o charakterze zabudowy zagrodowej. Od powyższej decyzji Pani H. H. złożyła odwołanie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. wnosząc o jej uchylenie w całości. W uzasadnieniu odwołania stwierdziła, że jest właścicielką działki zagrodowej Nr [...] w D. sąsiadującej przez drogę z działką Nr [...] należącą do Pani J. G., na której to działce w odległości niespełna 3 metrów od drogi znajduje się budynek garażowy, przewidziany do adaptacji na budynek inwentarski. Budynek ten znajduje się naprzeciw jej budynku mieszkalnego, którego okna wychodzą na drogę. Z uwagi na uciążliwości związane z hodowlą trzody chlewnej, zdaniem Pani H. H., prowadzenie postępowania z pominiecie jej osoby naruszało w sposób rażący przysługujące jej prawa uczestniczenia w postępowaniu jako strony oraz obrony jej słusznych interesów w rozumieniu kodeksu postępowania administracyjnego oraz innych przepisów prawa. Podkreśliła, że z decyzji nie wynika jaka winna być wielkość strefy ochronnej w związku z zakładanym zwiększeniem hodowli do 90 DJP, nie wspomina się także o bliskiej odległości jej budynku mieszkalnego od budynku garażowego, który ma być zaadaptowany na chlewnię. Po rozpatrzeniu odwołania, decyzją z dnia [...] listopada 2006 r. Nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu organ stwierdził, że z art. 28 Kpa wynika, że stroną postępowania jest każdy, czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy postępowania albo kto żąda czynności organu ze względu na swój interes prawny lub obowiązek. Zatem stroną może być osoba, która wykaże związek między chronionym przez przepisy prawa materialnego swoim interesem prawnym a aktem lub czynnością organu administracji publicznej. Powołując się na §7 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz.U. Nr 75, poz. 690 z późn. zm.) stwierdził, że działka należąca do Skarżącej jest oddzielona od działki objętej decyzją o warunkach zabudowy pasem drogowym o szerokości 6 m, co powoduje, że wyznaczona przepisem 8 m odległość budynku inwentarskiego od budynków mieszkalnych, traktowana jako strefa oddziaływania tego budynku nie sięga do granicy działki [...]. Skutkiem powyższego było stwierdzenie, że Pani H. H. nie ma legitymacji strony w postępowaniu zakończonym decyzją Wójta Gminy Ł. z dnia [...] lipca 2006 r. o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia polegającego na zmianie sposobu użytkowania budynku garażowego na budynek inwentarski wraz z jego przebudową oraz budowie budynku garażowego, planowanej do realizacji na działkach oznaczonych nr geoid. [...] i [...]. Z uwagi na powyższe, skoro żądanie wznowienia postępowania pochodziło od osoby niebędącej stroną w sprawie, wznowienie postępowania było niedopuszczalne, dlatego zgodnie z art. 149§3 Kpa należało odmówić wznowienia postępowania. Na powyższą decyzję Pani H. H. złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku wnosząc o jej uchylenie oraz o uchylenie decyzji jej poprzedzającej – Wójta Gminy Ł. jako naruszających w sposób rażący jej interes prawny. Podtrzymując swoje stanowisko zaprezentowane w złożonym wniosku o wznowienie postępowania i odwołaniu od decyzji organu I instancji podkreśliła, że postępowanie w sprawie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia Pani J. G. zostało przeprowadzone z pominięciem jej osoby, co w sposób rażący narusza jej prawo do uczestniczenia w tym postępowaniu jako strony oraz obrony słusznych interesów w rozumieniu Kodeksu postępowania administracyjnego oraz innych przepisów prawa. Zdaniem Skarżącej, wbrew twierdzeniom organów obu instancji, projektowana inwestycja będzie powodować uciążliwości w użytkowaniu terenów sąsiednich a ponadto nie została w tej decyzji określona wielkość strefy ochronnej w związku z zakładanym zwiększeniem hodowli do 90 DJP i nie wspomina się także o bliskiej odległości jej budynku mieszkalnego od budynku garażowego, który ma być zaadaptowany na chlewnię. W odpowiedzi na skargę, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. stwierdzając, że zarzuty skargi są powtórzeniem zarzutów stawianych w odwołaniu, wniosło o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje. Skarga jest zasadna. W ocenie Sądu, odmawiając wznowienia postępowania, organ naruszył treść art. 145 1 ust. 4 w związku z art. 28 kpa. Decyzją z dnia [...] lipca 2006 r. Wójt Gminy Ł. na wniosek J. G. wydał decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia polegającego na adaptacji budynku garażowego na inwentarski, celem hodowli trzody chlewnej o docelowej wielkości 90 DJP. H. H., której posesja graniczy przez drogę, z planowaną inwestycją, dowiedziała się o wydaniu decyzji w dniu [...] sierpnia 2006 r., a skargę o wznowienie postępowania skierowała do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. w dniu [...] września 2006 r. (data wpływu). Zatem, miesięczny termin do złożenia podania o wznowienie postępowania, przewidziany w art. 148 § 2 kpa, został przez skarżącą zachowany. Sąd nie podziela stanowiska organów, że skarżąca nie posiadała przymiotu strony w postępowaniu zakończonym decyzją z dnia [...] lipca 2006 r. Organ, powołując się na art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 7.07.1994r. – Prawo budowlane (Dz. U. z 2006r. Nr 156 poz. 1118 ze zm.) oraz na przepisy rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12.04.2002r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (DZ. U. Nr 75, poz. 690 ze zm.) błędnie stwierdza, że skoro zostały zachowane przewidziane prawem odległości między planowana inwestycją a budynkiem mieszkalnym skarżącej, to skarżąca nie posiada interesu prawnego do uzyskania przymiotu strony postępowania. Godzi się zauważyć, że postępowanie w sprawie oddziaływania na środowisko toczy się na podstawie przepisów ustawy z dnia 27.04.2001 r. Prawo ochrony środowiska (tekst jednolity Dz. U. z 2006r. nr 129, poz. 902) i jest postępowaniem odrębnym, poprzedzającym postępowanie w sprawie pozwolenia na budowę. Dlatego też odniesienie się organów do przepisów prawa budowlanego w aspekcie uznania podmiotu za stronę postępowania, nie jest uprawnione. Krąg podmiotów, posiadających interes prawny w przypadku inwestycji mającej istotny wpływ na środowisko jest szerszy, niż wynikałoby to tylko z przepisów prawa budowlanego. Decyduje o tym zasięg oddziaływania inwestycji na środowisko. Obowiązkiem organu było wiec ustalenie w oparciu o raport oddziaływania przedmiotowej inwestycji na środowisko, kto jest stroną tego postępowania oraz kto nie ma tego przymiotu i dlaczego. Zastosowanie znajduje tu przepis art. 28 kpa. W skardze o wznowienie postępowania, skarżąca uzasadniła swój interes prawny ku temu, by traktować ją jako stronę postępowania. Polega on na konieczności obrony przed emisją szkodliwych czynników i uciążliwych zapachów. Skarżąca słusznie zarzuca organowi, że nie określił jaka powinna być wielkość strefy ochronnej dzielącej przyszłą inwestycję od miejsca jej zamieszkania. Wymaga to wyjaśnienia przy ponownym rozpatrzeniu sprawy, w oparciu o sporządzony "Raport oddziaływania na środowisko". Mając na względzie powyższe okoliczności orzeczono, jak w sentencji, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 c), art. 152 i art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.)