II SA/Bk 1116/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Paweł Janusz Lewkowicz (spr.), , , po rozpoznaniu w Wydziale II na posiedzeniu niejawnym w dniu 23 maja 2017 r. wniosku o przywrócenie terminu do złożenia zażalenia na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi M. J. na decyzję Wojewody P. z dnia [...] października 2013 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy wymeldowania z pobytu czasowego postanawia odrzucić wniosek Wyrokiem z dnia 8 kwietnia 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku oddalił skargę M. J. na decyzję Wojewody P. z dnia [...] października 2013 r. w przedmiocie odmowy wymeldowania z pobytu czasowego. Odpis wyroku z uzasadnieniem został doręczony wyznaczonemu z urzędu pełnomocnikowi Skarżącego w dniu 19 maja 2014 r. a następnie – na wniosek Skarżącego o doręczenie mu odpisu wyroku z uzasadnieniem (k. 54) – również na jego adres w dniu 20 czerwca 2014 r.(k. 81) Pełnomocnik pismem z dnia 17 czerwca 2014 r. przedstawił opinię o braku podstaw do złożenia skargi kasacyjnej (k. 68). Następnie, w dniu 18 lipca 2014 r. Skarżący złożył skargę kasacyjną. Postanowieniem z dnia 12 sierpnia 2014 r., sygn. akt II SA/Bk 1116/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku odrzucił złożoną przez Skarżącego skargę kasacyjną z uwagi na uchybienie terminu do złożenia skargi jak też z uwagi na to, że nie została ona sporządzona przez profesjonalnego pełnomocnika. Powyższe postanowienie zostało doręczone pełnomocnikowi Skarżącego w dniu 18 sierpnia 2014 r. (k. 102 akt). W dniu 7 marca 2017 r. Skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej. W uzasadnieniu podał, że niedotrzymanie terminu nastąpiło bez jego winy, gdyż nie otrzymał on odpisu postanowienia. Podniósł, że niedoręczenie mu odpisu postanowienia miało miejsce pomimo, że o to wnosił. Jego zdaniem, skoro osobiście złożył skargę kasacyjną, to oczywistym było, że jakiekolwiek orzeczenie sądowe powinno mu zostać doręczone. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Stosownie do art. 194 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2016 r. poz. 718), zwanej dalej "p.p.s.a.", zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej wnosi się w terminie siedmiu dni od doręczenia postanowienia. Przepis art. 86 § 1 p.p.s.a. przewiduje, że jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanawia przywrócenie terminu. Jednakże wniosek taki musi spełniać określone przepisami warunki. W myśl art. 87 p.p.s.a pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do Sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (§ 1). W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2). Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania są przedmiotem skargi (§ 3). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (§ 4). Po upływie roku od uchybionego terminu, jego przywrócenie jest dopuszczalne tylko w przypadkach wyjątkowych (§ 5) Jednakże, aby wniosek mógł zostać uwzględniony, powołane powyższej przesłanki przywrócenia terminu muszą wystąpić łącznie, w przeciwnym razie wniosek podlega oddaleniu, bądź też – stosownie do art. 88 p.p.s.a. w przypadku wniosku spóźnionego lub z mocy ustawy niedopuszczalnego – odrzuceniu przez Sąd. Postanowienie WSA w Białymstoku o odrzuceniu skargi kasacyjnej zostało doręczone pełnomocnikowi Skarżącego w dniu 18 sierpnia 2014 r. Termin do złożenia zażalenia upłynął więc w dniu 25 sierpnia 2014 r. Po upływie roku od tej daty, a więc po 25 sierpnia 2015 r. przywrócenie terminu do złożenia zażalenia jest możliwe tylko w przypadkach wyjątkowych. Za taki przypadek w orzecznictwie uznaje się okoliczności typu działanie siły wyższej np. długotrwałej poważnej klęski żywiołowej (por. postanowienie NSA z dnia 7 października 2014 r., I FZ 345/14). W tej sprawie nie mamy do czynienia z sytuacją nadzwyczajną. Skarżący wskazuje na uchybienie Sądu i niedoręczenie mu postanowienia o odrzuceniu skargi kasacyjnej. W ocenie Sądu zarzut ten jest niezasadny. Należy zauważyć, że Skarżący na swój wniosek miał wyznaczonego adwokata do prowadzenia sprawy. Zgodnie z art. 67 § 5 p.p.s.a. jeżeli ustanowiono pełnomocnika w postępowaniu sądowym, doręczenia należy dokonać tej osobie. Pełnomocnik Skarżącego był informowany o wszystkich czynnościach w sprawie, doręczono mu odpis wyroku z uzasadnieniem jak też postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej. Skarżący miał więc zapewnioną możliwość dbałości o swoje sprawy. Niezależnie od tego, na wyraźny wniosek Skarżącego, doręczono na jego adres odpis wyroku z uzasadnieniem. Podkreślić należy, że wbrew twierdzeniu Skarżącego, jego wniosek w sprawie doręczenia na jego adres dotyczył wyłącznie wyroku z uzasadnieniem (k. 53). W sytuacji, gdy Skarżący nie wypowiedział pełnomocnictwa swojemu pełnomocnikowi, Sąd prawidłowo pozostałe, kolejna pisma w sprawie doręczał wyłącznie pełnomocnikowi. Mając to na uwadze, złożony wniosek należy uznać za niedopuszczalny i jako taki podlega on odrzuceniu na podstawie art. 87 § 5 p.p.s.a. Niezależnie od tego należy zauważyć, że Skarżący składając wniosek nie zachował również siedmiodniowego terminu do jego złożenia. Siedmiodniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu zaczyna biec od dnia ustania przeszkody. Wymóg zgłoszenia wniosku o przywrócenie terminu w powyższym siedmiodniowym terminie jest warunkiem formalnym rozpoznania wniosku, który sąd ma obowiązek badać w pierwszej kolejności, przed dokonaniem jego oceny merytorycznej, a więc przed rozpoznaniem, czy uchybienie terminowi nastąpiło bez winy strony. Niedopuszczalne jest bowiem merytoryczne rozpoznanie wniosku o przywrócenie terminu, jeżeli Sąd pozostaje w przekonaniu o złożeniu tego wniosku po terminie zakreślonym w art. 87 § 1 p.p.s.a. (por. postanowienie NSA z dnia 28 lutego 2005 r. sygn. akt II FZ 1/05, dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych). Na wniosek Skarżącego odpis postanowienia z dnia 12 sierpnia 2014 r. o odrzuceniu skargi kasacyjnej został mu doręczony w dniu 24 listopada 2016 r. Termin do złożenia wniosku upłynął więc w dniu 1 grudnia 2016 r. Tymczasem Skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu do złożenia zażalenia dopiero 10 marca 2017 r., a zatem po upływie wymaganego terminu o jakim mowa w art. 87 § 1 p.p.s.a. Z tej przyczyny, działając na podstawie art. 88 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzucił wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie, o czym postanowił jak w sentencji. Z uwagi na złożenie rzeczonego wniosku po terminie, Sąd nie zajmował się merytorycznymi przesłankami przywrócenia terminu, które mogły podlegać ocenie jedynie w przypadku dopuszczalności złożenia wniosku o przywrócenie terminu i w wymaganym terminie siedmiu dni licząc od daty ustania przeszkody.