II SA/Bk 113/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia NSA Danuta Tryniszewska – Bytys (spr.), po rozpoznaniu w dniu 22 lutego 2007 r. w Białymstoku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. O. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] grudnia 2006r. Nr [...] w przedmiocie ustalenia jednorazowej opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości p o s t a n a w i a odrzucić skargę Decyzją z dnia [...] grudnia 2006r. Nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. utrzymało w mocy decyzję Burmistrza C. z dnia [...] października 2006 r. znak [...] o ustaleniu B. O. jednorazowej opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości w związku z uchwaleniem miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Powołana decyzja organu II instancji zawierała pouczenie, iż stronie służy prawo wniesienia skargi "bezpośrednio do Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodka Zamiejscowego w Białymstoku (...) w terminie 30 dni od daty doręczenia decyzji". Rozstrzygnięcie zostało doręczone B. O. w dniu 18 grudnia 2006 r. (data ze zwrotnego potwierdzenia odbioru decyzji), a w dniu 15 stycznia 2007 r. w/w złożyła na nie skargę bezpośrednio do sądu administracyjnego (data znajdująca się na kopercie, w której przesłano skargę - k. 8). W oparciu o zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z dnia 18 stycznia 2007 r. skargę przesłano w dniu 19 stycznia 2007 r. (k. 10, 18) Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w B. z pouczeniem o treści art. 54 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. przedstawiło sądowi skargę wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w dniu 08 lutego 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 53 § 1 i art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwaną dalej p.p.s.a., skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Stosownie zaś do treści przepisu art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. skargę wniesioną po upływie terminu sąd odrzuca. W rozpoznawanym przypadku B. O. nadała skargę w urzędzie pocztowym w dniu 15 stycznia 2007 r. nie zachowując prawidłowego trybu wniesienia skargi, gdyż skierowała ją bezpośrednio do sądu zamiast za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego, jak wymaga tego przepis art. 54 § 1 p.p.s.a. Postępowanie to nie było przez nią zawinione, wynikało natomiast z błędnego pouczenia zawartego w końcowej części zaskarżonej decyzji, w którym wskazano, iż skargę wnosi się "bezpośrednio do Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodka Zamiejscowego w Białymstoku", a nie za pośrednictwem organu, który wydał zaskarżone rozstrzygnięcie, niemniej błędne pouczenie nie zmienia ustawowych konsekwencji naruszenia przepisów prawa. Pomimo braku winy strony wniesienie skargi bezpośrednio do sądu zobowiązywało sąd do przekazania jej właściwemu organowi administracji publicznej tj. organowi II instancji. O zachowaniu terminu do wniesienia skargi tj. terminu trzydziestu dni od daty doręczenia zaskarżonej decyzji (co nastąpiło w dniu 18 grudnia 2006 r.) - w przypadku jej złożenia bezpośrednio do sądu administracyjnego – decyduje data nadania skargi przez sąd pod adresem organu II instancji: w sprawie pod adresem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. (vide T. Woś "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz", Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis 2005, s. 248 i powołane tam orzecznictwo). W niniejszym postępowaniu termin zostałby zachowany, gdyby nastąpiło to najpóźniej w dniu 17 stycznia 2007 r., było to niemożliwe w sytuacji wpływu skargi do sądu w dniu 18 stycznia 2007 r. Przekazanie sprawy przez sąd organowi II instancji nastąpiło w dniu 19 stycznia 2007 r., a zatem dwa dni po terminie, w jakim skarga mogła zostać skutecznie wniesiona. W tych okolicznościach sąd zobowiązany był do odrzucenia skargi jako spóźnionej na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Z uwagi jednak na to, iż u podstaw niezachowania terminu do wniesienia skargi leżało zastosowanie się przez skarżącą do błędnego pouczenia zawartego w zakwestionowanej decyzji, wskazać można na instytucję przywrócenia terminu do wniesienia skargi. Wniosek w tym przedmiocie można złożyć w terminie siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminowi (w rozpoznawanej sprawie – od daty doręczenia niniejszego postanowienia). Powinien on wskazywać okoliczności uprawdopodobniające przyczyny niedochowania terminu (art. 87 § 1 i 2 p.p.s.a.). Na marginesie można tylko dodać, iż zawarty w skardze wniosek o przyznanie prawa pomocy podlega odrębnemu rozpoznaniu.