II SA/Bk 1131/25
PostanowienieWSA w Białymstoku2025-10-14
Skład orzekający: Marek Leszczyński, Anna Bartłomiejczuk, Elżbieta Lemańska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy osoba, w imieniu której występuje kurator, ma interes prawny do zaskarżenia decyzji administracyjnej, jeśli decyzja ta nie została formalnie skierowana do tej osoby, a jedynie do jej syna (kuratora)?Ratio decidendi
Skarga podlega odrzuceniu z powodu braku interesu prawnego po stronie skarżącej L. C. Sąd uznał, że skoro wszystkie wydane decyzje administracyjne, w tym zaskarżona decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego, były skierowane wyłącznie do D. Ł., a nie do L. C. (nawet jeśli występował w jej imieniu jako kurator), to L. C. nie posiada legitymacji do wniesienia skargi. Brak interesu prawnego stanowi podstawę do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.Stan faktyczny
Do Ośrodka Pomocy Społecznej wpłynął wniosek o zasiłek celowy na żywność, podpisany przez D. Ł. jako kuratora L. C. Po wydaniu decyzji przez Burmistrza i uchyleniu jej przez SKO, Burmistrz ponownie przyznał świadczenie D. Ł. SKO utrzymało w mocy tę decyzję po rozpoznaniu odwołania D. Ł. Skargę do WSA wniosła L. C. reprezentowana przez kuratora D. Ł. Sąd podczas rozprawy ustalił, że D. Ł. składał wniosek na siebie i matkę, a skarżącymi są D. Ł. i L. C. reprezentowana przez kuratora.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę L. C.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Marek Leszczyński, Sędziowie asesor sądowy WSA Anna Bartłomiejczuk, sędzia WSA Elżbieta Lemańska (spr.), Protokolant specjalista Katarzyna Derewońko, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 14 października 2025 r. sprawy ze skargi L. C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Białymstoku z dnia 30 kwietnia 2025 r. nr 406.143/E-3/26/25 w przedmiocie zasiłku celowego p o s t a n a w i a odrzucić skargę. ,
W dniu 2 stycznia 2025 r. do Ośrodka Pomocy Społecznej w Goniądzu wpłynął wniosek o przyznanie zasiłku celowego na I kwartał 2025 r. "na żywność". Wniosek został podpisany przez D. Ł., który we wstępnej części pisma (w główce) wskazał siebie z dopiskiem "kurator mamy L. C.".
Decyzją z 21 stycznia 2025 r. Burmistrz Goniądza przyznał D. S. świadczenie pieniężne na zakup żywności lub posiłku w ramach programu wieloletniego "Posiłek w szkole i w domu" na miesiące styczeń i luty 2025 r. w kwotach po 200 zł.
Powyższa decyzja została uchylona przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Białymstoku decyzją z 21 lutego 2025 r. znak 406.50/E-3/XII/2025 i sprawę przekazano do ponownego rozpoznania organowi pierwszej instancji. Z sentencji decyzji Kolegium wynika, że została wydana po rozpatrzeniu odwołania "Pana D. Ł.".
Po ponownym rozpoznaniu sprawy Burmistrz Goniądza decyzją z 24 marca 2025 r. nr 5012.7.2025 przyznał "Panu D. Ł." świadczenie pieniężne na zakup żywności lub posiłku w ramach programu wieloletniego "Posiłek w szkole i w domu" na miesiące styczeń i luty 2025 r. w kwotach po 200 zł.
Odwołanie od powyższej decyzji zostało wniesione w piśmie z 6 kwietnia 2025r., które zostało podpisane "D. Ł.(kurator)", zaś w jego nagłówku wskazano "D. Ł. L. C.".
Zaskarżoną decyzją z 30 kwietnia 2025 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Białymstoku utrzymało w mocy decyzję Burmistrza z 24 marca 2025r. po rozpoznaniu odwołania "Pana D. Ł.".
Została wywiedziona skarga na decyzję SKO w Białymstoku z 30 kwietnia 2025 r. podpisana jako "D. Ł. (kurator)", w której główce wskazano "L. C. i D. Ł. – skarżący".
W odpowiedzi na skargę "D. Ł." Kolegium wniosło o jej oddalenie.
Podczas rozprawy przed sądem w dniu 14 października 2025 r. D. Ł. wskazał, że wniosek z 2 stycznia 2025 r. składał na siebie i na mamę oraz uważa, że powinien być przyznany jeden zasiłek jak na rodzinę. Na pytanie sądu doprecyzował, że są dwie osoby skarżące w sprawie, tj. D. Ł. w imieniu własnym oraz L. C. reprezentowana przez kuratora D. Ł.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje.
Skarga wniesiona przez L. C., w imieniu której występował w sprawie D. Ł., podlega odrzuceniu.
Lektura akt administracyjnych, w szczególności wydanych w sprawie czterokrotnie decyzji, uprawnia do wniosku, że wszystkie rozstrzygnięcia kierowane były bezpośrednio i wprost do D. Ł. Miało to miejsce niezależnie od tego, w jaki sposób określony został (zostali) w piśmie z 2 stycznia 2025r. wnioskodawcy, jak wskazywane były podmioty wnoszące odwołania. Inaczej rzecz ujmując niezależnie od tego, że D. Ł. wskazywał w piśmie procesowym siebie i matkę, a z kolei podpisywał pisma raz w imieniu własnym (wniosek z 2 stycznia 2025 r.) bądź jako kurator (odwołania) – wszystkie rozstrzygnięcia wydawane były imiennie na niego.
W ocenie sądu powyższe wskazuje, że niezależnie od autora (autorów) pisma procesowego – organy formalnie rozpoznały żądanie wyłącznie D. Ł., natomiast żadne z wydanych rozstrzygnięć, a w szczególności ostatnie decyzje zaskarżone do sądu administracyjnego (Burmistrza z 24 marca 2025 r. i SKO z 30 kwietnia 2025 r.) nie zostały skierowane)do L. C. Rozumowanie to wynika stąd, że nawet jeśli – tak jak w sprawie niniejszej – jedno z wnioskodawców jest osobą częściowo ubezwłasnowolnioną (matka skarżącego), a więc osobą o ograniczonej zdolności do czynności prawnych, w imieniu której występuje kurator - to rozpoznanie żądania tej osoby wymaga wskazania jej w rozstrzygnięciu z dopiskiem (zastrzeżeniem), że w jej imieniu (jest reprezentowana) przez przedstawiciela (w tym wypadku kuratora). W żadnym z wydanych rozstrzygnięć to nie nastąpiło. W każdym z nich mamy do czynienia wyłącznie z D. Ł. bez wskazania L. C. i bez wskazania, że jej syn występuje w imieniu matki jako kurator. Innymi słowy, gdyby organy rozpoznały żądanie L. C.(w której imieniu występował kurator D. Ł. ) oraz D. Ł. jako występującego w imieniu własnym – powinny tę okoliczność odzwierciedlić w treści rozstrzygnięć, co nie miało miejsca.
W tych okolicznościach sąd przyjął, że skoro decyzje nie były kierowane do L. C., nie ma ona interesu prawnego w zaskarżeniu decyzji SKO w Białymstoku z 30 kwietnia 2025 r. znak 406.143/E-3/26/25. Skoro zaś zgodnie z art. 50 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935 z późn. zm.), dalej: p.p.s.a., uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny – to oczywisty brak tego interesu powoduje konieczność odrzucenia skargi jako niedopuszczalnej z innych przyczyn na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.
Odrzucenie skargi L. C. reprezentowanej przez kuratora D. Ł. S. nie zamknęło stronie, wobec której wydano zaskarżoną decyzję, prawa do sądu i do czynnego udziału w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Skarżący D. Ł. uczestniczył w rozprawie oraz miał możliwość wypowiedzenia się przed wyrokowaniem odnośnie legalności decyzji wobec niego wydanej. Odrzucenie skargi L. C. nie oddziałuje też niekorzystnie na gospodarstwo domowe jakie tworzą ta skarżąca i jej syn. Na pytanie sądu podczas rozprawy D. Ł. wyraźnie wskazał bowiem, że "uważa, iż powinien być przyznany jeden zasiłek jak na rodzinę", co faktycznie nastąpiło w zaskarżonej decyzji.
Z wyżej wskazanych powodów sąd orzekł jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 18.07.2026. · Źródło