II SA/Bk 1138/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Elżbieta Trykoszko (spr.), , , po rozpoznaniu w Wydziale II na posiedzeniu niejawnym w dniu 15 lipca 2025 r. sprawy ze skargi M. sp. z o.o. w likwidacji w B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Suwałkach z dnia 1 kwietnia 2025 r. nr KO.520/34/25 w przedmiocie stwierdzenia nieważność decyzji o rejestracji pojazdu p o s t a n a w i a odrzucić skargę. , M. sp. z o.o. w likwidacji w B. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Suwałkach z dnia 1 kwietnia 2025 r. nr KO.520/34/25 w przedmiocie utrzymania w mocy po ponownym rozpatrzeniu sprawy decyzji stwierdzającej nieważność decyzji w sprawie rejestracji pojazdu. Z urzędu sądowi z racji innych spraw ze skarg M. sp. z o.o. w likwidacji jest wiadome, że z dniem 7 lipca 2025 r. Spółka zmieniła siedzibę i od tej daty siedziba spółki znajduje się w Białymstoku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje. Skarga podlega odrzuceniu. Skarga została wniesiona z naruszeniem trzydziestodniowego terminu określonego w art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935, dalej jako: p.p.s.a.). Zgodnie z tym przepisem skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a. Zaskarżoną decyzję, jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru, doręczono Spółce 8 kwietnia 2025 r. natomiast skargę na co wskazuję data stempla pocztowego, na kopercie zawierającą przesyłkę ze skargą, nadano dopiero 21 maja 2025 r. W tej dacie minął już określony w art. 53 § 1 p.p.s.a. termin na wniesienie skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Z urzędu sąd zmienił w komparycji postanowienia oznaczenie podmiotu skarżącego z uwagi na zmianę miejsca siedziby spółki. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a., należało orzec jak w sentencji postanowienia.