II SA/Bk 115/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Grażyna Gryglaszewska (spr.) po rozpoznaniu w dniu 22 marca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia w sprawie ze skargi W. W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] grudnia 2017 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia kosztów postępowania rozgraniczeniowego p o s t a n a w i a wstrzymać wykonanie zaskarżonego postanowienia Skarżący – W. W. wniósł skargę do sądu administracyjnego na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. utrzymujące w mocy postanowienie Burmistrza Sz. z dnia [...] listopada 2017 r. nr [...], ustalające koszty postępowania rozgraniczeniowego nieruchomości w wysokości 4.000 zł oraz zobowiązujące właścicieli rozgraniczanych nieruchomości do ich uiszczenia: H. W. w kwocie 2.000 zł i J. K. i W. W. w kwocie 2.000 zł. W skardze został zawarty wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia. W uzasadnieniu podano, że skarżący jest w trudnej sytuacji majątkowej. Utrzymuje się wyłącznie z renty rolniczej w wysokości 829,77 zł. Skarżący z uwagi na problemy ze zdrowiem i swój wiek przekazał grunty rolne w dzierżawę, gdyż sam nie jest w stanie pracować fizycznie. Gospodarstwo nie było i nie jest dochodowe. Skarżący nie posiada oszczędności. Jednorazowa zapłata tak wysokiej kwoty, tj. 2.000 zł narazi skarżącego na to, że nie będzie miał on środków na zaspokojenie swoich podstawowych potrzeb życiowych. Skarżący przyjmuje leki na rozrzedzenie krwi, z czym wiąże się specjalna dieta, a także ma skierowanie na operację żylaków. Sytuacja osobista i zdrowotna skarżącego jest więc trudna. Nawet późniejszy zwrot poniesionych kosztów nie zrekompensuje skarżącemu straty poniesionej z powodu pokrycia części kosztów nieprawidłowego rozgraniczenia. Stąd też, zdaniem skarżącego, wniosek o wstrzymanie zaskarżonego postanowienia jest uzasadniony. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje. Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm., dalej powoływana jako P.p.s.a.) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania (§ 3). Rozstrzygając w oparciu o art. 61 § 3 P.p.s.a. Sąd jest związany zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych. Ustawa wymienia w tym przepisie dwie przesłanki: niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Próbę zdefiniowania przesłanki wyrządzenia znacznej szkody podjął Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 20 grudnia 2004 r. GZ 138/04 (pub. CBOSA) stwierdzając, że chodzi o taką szkodę, zarówno majątkową jak i niemajątkową, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowania ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Nadto jak wynika z analizy orzecznictwa sądów administracyjnych warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione (por. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka – Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, s. 166 -168). W niniejszej sprawie, w ocenie Sądu, skarżący uzasadnił, że wykonanie zaskarżonego postanowienia, ze względu na jego sytuację zdrowotną i majątkową, naraziłoby go na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody. Skarżący jest osobą schorowaną ze stałym dochodem w wysokości 829,77 zł. Stąd stwierdzić należy, że jednorazowe poniesienie kosztów w wysokości 2.000 zł stanowić będzie znaczne obciążenie dla budżetu skarżącego i wykonanie zaskarżonego postanowienia, przed rozpoznaniem skargi przez sąd, może wyrządzić znaczną szkodę. Zatem spełniona została ustawowa przesłanka do wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia. Wobec powyższego Sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wstrzymał wykonanie zaskarżonego postanowienia.