II SA/Bk 118/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Grażyna Gryglaszewska (spr.), Sędziowie asesor WSA Małgorzata Roleder,, sędzia NSA Danuta Tryniszewska-Bytys, Protokolant Marta Marczuk, po rozpoznaniu w dniu 29 marca 2007 r. na rozprawie sprawy ze skargi T. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] stycznia 2005 r., Nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu p o s t a n a w i a umorzyć postępowanie sądowe A. J. złożył wniosek o ustalenie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji polegającej na realizacji budynku usługowo - mieszkalnego wraz ze zjazdem i infrastrukturą techniczną na działkach nr [...],[...] położonych w B. przy ulicy S. Prezydent Miasta B., decyzja z dnia [...] listopada 2004 r. orzekł o ustaleniu warunków zabudowy dla w/w inwestycji. Decyzję tę utrzymało w mocy Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. w dniu [...] stycznia 2005 r. Na skutek skargi T. W. (właścicielki nieruchomości sąsiedniej) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku, wyrokiem z dnia 13 września 2005 r. w sprawie o sygn. akt II SA/Bk 158/05, uchylił decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B., natomiast skarga kasacyjna organu została uwzględniona przez Naczelny Sąd Administracyjny w dniu 7 grudnia 2006 r. Naczelny Sąd Administracyjny uchylił wyrok z dnia 13 września 2005 r. i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Białymstoku (sygn. akt II OSK 1440/05). Naczelny Sąd Administracyjny, nie podzielając stanowiska sądu I instancji, w szerokim uzasadnieniu zawarł zalecenia co do kierunku rozstrzygnięcia sprawy, którym to Sąd Wojewódzki byłby związany, gdyby powtórnie wyrokował w tejże sprawie. Jednakże, na rozprawie w dniu 29 marca 2007 r. pełnomocnik skarżącej – córka M. S. cofnęła skargę. Do wniosku cofającego skargę przychylił się pełnomocnik organu. Przyczyną cofnięcia skargi (jak wyjaśniła pełnomocnik skarżącej) była okoliczność wydania A. J. nowej decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu a następnie pozwolenia na budowę, na podstawie którego inwestor postawił już budynek. Skarżąca zaakceptowała lokalizację budynku i jego projekt według nowych decyzji (których nie skarżyła), stąd też uznała, że prowadzenie niniejszego postępowania stało się bezprzedmiotowe. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku, mając na względzie powyższe okoliczności oraz treść art. 161 § 1 pkt 1 w związku z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr153, poz. 1270) uznał, że cofnięcie skargi jest dopuszczalne i umorzył postępowanie sądowe. Zauważyć należy, że wydanie kolejnej decyzji o warunkach zabudowy (innej niż ta, która była przedmiotem niniejszej sprawy) a następnie wydanie na jej podstawie decyzji o pozwoleniu na budowę, skutkuje wygaśnięciem pierwotnej decyzji tj. w niniejszym przypadku decyzji Prezydenta Miasta B. z dnia [...] listopada 2004 r. Organ, który wydał sporną, dotychczas, decyzję winien stwierdzić jej wygaśnięcie zgodnie z art. 162 § 1 pkt 1 kpa w związki z art. 65 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80, poz. 717 z późn. zm.). Dlatego też pełnomocnik skarżącej przyjął słuszne stanowisko polegające na cofnięciu skargi, gdyż zaskarżona decyzja nie wywołuje już skutków prawnych. Sąd, będąc związany cofnięciem skargi, umorzył postępowanie sądowe. Koszty sądowe poniesione dotychczas w postępowaniu sądowym przez skarżącą pozostają w mocy na podstawie art. 199 ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.