II SA/Bk 1185/14

PostanowienieWSA w Białymstoku2015-04-21

Skład orzekający: Grażyna Gryglaszewska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy strona, która jest już reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika w postępowaniu przed sądem administracyjnym, może ubiegać się o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego w celu wniesienia skargi kasacyjnej?
Ratio decidendi
Sąd uznał, że strona może ubiegać się o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie radcy prawnego, nawet jeśli jest już reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, pod warunkiem wykazania, że nie jest w stanie ponieść kosztów związanych z ustanowieniem kolejnego pełnomocnika do wniesienia skargi kasacyjnej bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania siebie i rodziny. Sprzeciw strony wobec postanowienia referendarza sądowego spowodował utratę mocy tego postanowienia i konieczność merytorycznego rozpoznania wniosku przez Sąd.
Stan faktyczny
T. K. złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego, w związku ze skargą na decyzję P. Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w B. dotyczącą choroby zawodowej. Referendarz sądowy odmówił przyznania prawa pomocy. T. K. wniósł sprzeciw, argumentując, że jego obecny pełnomocnik nie był upoważniony do złożenia kasacji i nie jest w stanie ponieść kosztów profesjonalnego pełnomocnika na tym etapie postępowania.
Rozstrzygnięcie
Przyznano prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie radcy prawnego.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Grażyna Gryglaszewska (spr.) po rozpoznaniu w dniu 21 kwietnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprzeciwu T. K. wobec postanowienia referendarza sądowego z dnia [...] kwietnia 2015 r. o odmowie przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi T. K. na decyzję P. Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w B. z dnia [...] października 2014 r. nr [...] w przedmiocie choroby zawodowej p o s t a n a w i a przyznać prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie radcy prawnego T. K. wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego podając, że prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z żoną. Źródłem utrzymania rodziny skarżącego jest renta w wysokości 1.021 zł (przy czym skarżący netto otrzymuje kwotę 615,93 zł), a także renta jego żony w kwocie 648,13 zł oraz dochód z jej działalności gospodarczej w kwocie 1.372,17 zł (ryczał z przychodu). Do bieżących wydatków rodziny skarżącego należą wydatki na: leki – 200 zł, wodę – 50 zł, gaz – 50 zł, światło – 80 zł, środki czystości – 50 zł oraz potrącenia z renty – 255,27 zł. Wnioskodawca posiada działkę o powierzchni ok. 1200 m2 oraz posadowiony na niej dom o powierzchni około 110 m2, nieruchomości rolne o powierzchni 0,6684 ha, a także działkę o powierzchni 735 m2. Referendarz sądowy odmówił przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. W uzasadnieniu podano, że powodem odmowy zwolnienia od kosztów sądowych jest fakt korzystania z ustawowego zwolnienia. Natomiast powodem odmowy ustanowienia radcy prawnego to, że skarżący jest już reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika. Od powyższego postanowienia wnioskodawca wywiódł sprzeciw i wniósł o ustanowienie radcy prawnego. Do sprzeciwu dołączył oświadczenie z którego wynika, że reprezentujący go pełnomocnik był upoważniony do niniejszej sprawy, ale nie był upoważniony do złożenia kasacji. Skarżący podniósł, że kasacja to inny etap postępowania za który nie jest w stanie zapłacić profesjonalnemu pełnomocnikowi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje. Wniesienie sprzeciwu zgodnie z przepisem art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej powoływanej jako p.p.s.a.) spowodowało utratę mocy postanowienia referendarza i konieczność rozpoznania sprawy będącej przedmiotem wniosku przez Sąd. Zgodnie z przepisem art. 243 § 1 p.p.s.a. stronie może być na jej wniosek przyznane prawo pomocy. Przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym przysługuje wówczas, gdy strona wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny – art. 246 §1 pkt 2 p.p.s.a. Jeśli więc strona ubiega się o przyznanie jej prawa pomocy, to na niej spoczywa ciężar wykazania, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (prawo pomocy w zakresie częściowym). W ocenie Sądu w świetle przywołanych okoliczności faktycznych należy uznać, że wnioskodawca spełnia ustawowe przesłanki, do udzielenia mu prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie radcy prawnego. Biorąc bowiem pod uwagę wysokość dochodu (około 2.500 zł), wysokość wydatków (około 700 zł), brak oszczędności, stan zdrowia wnioskodawcy należy stwierdzić, iż nie jest on w stanie ponieść kosztów związanych z ustanowieniem profesjonalnego pełnomocnika bez uszczerbku w koniecznym utrzymaniu siebie i rodziny. Z powyższych względów, stosując przepisy art. 245 § 3 oraz art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 21.07.2026. · Źródło