II SA/Bk 12/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Stanisław Prutis (spr.), Sędziowie sędzia NSA Anna Sobolewska-Nazarczyk, sędzia NSA Danuta Tryniszewska-Bytys, Protokolant Sylwia Tokajuk, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 08 marca 2007 r. sprawy ze skargi R. O. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] listopada 2006 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności postanowienia w przedmiocie uzgodnienia zamierzenia inwestycyjnego - oddala skargę.- Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] listopada 2006r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. utrzymało w mocy postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] października 2006r. nr [...] na podstawie, którego odmówiono stwierdzenia nieważności postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] sierpnia 2006r. nr [...] uznającego za nieuzasadnione zażalenie R. O. na niezałatwienie w terminie przez Starostę G. wniosku z dnia 4 lipca 2006r. o wznowienie postępowania zakończonego postanowieniem z dnia [...] maja 2006r. nr [...] co do uzgodnienia zamierzenia inwestycyjnego w zakresie ochrony gruntów rolnych. U podstaw tego rozstrzygnięcia legły następujące ustalenia: W dniu 1 sierpnia 2006r. R. O. złożył w SKO w Ł. pismo zatytułowane "skarga na działającego z upoważnienia starosty pracownika". SKO przedmiotowe pismo potraktowało jako zażalenie na niezałatwienie w terminie przez Starostę G. wniosku R. O. z dnia 4 lipca 2006r. o wznowienie postępowania zakończonego postanowieniem z dnia [...] maja 2006r. nr [...], co do uzgodnienia zamierzenia inwestycyjnego w zakresie spraw ochrony gruntów rolnych i postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2006r. nr [...] uznało zażalenie za nieuzasadnione. W uzasadnieniu wskazano, że Starosta G. wniosek o wznowienie postępowania załatwił w terminie przewidzianym w art. 35 §3 kpa, tj. w terminie 1 miesiąca od dnia wszczęcia postępowania. Pismem z dnia 29 września 2006r. R. O. wniósł o wszczęcie postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności w/w postanowienia. Postanowieniem z dnia [...] października 2006r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. odmówiło wszczęcia postępowania. Organ uzasadniając swoje stanowisko wskazał, że weryfikacja postanowień w trybie art. 156 i nast. kpa odnosi się tylko do takich postanowień od których przysługuje zażalenie, natomiast postanowienie z dnia [...] sierpnia 2006r. ma charakter wpadkowy, nie stanowi merytorycznego rozpatrzenia sprawy i nie służy na nie zażalenie. Wnioskiem z dnia 18 października 2006r. R. O. zwrócił się do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. o ponowne rozpatrzenie sprawy i zmianę ostatecznego postanowienia z dnia [...] października 2006r. W uzasadnieniu wskazał, że postanowienie Kolegium jest nieprawidłowe, gdyż nie jest prawdą że postanowienie z dnia [...] sierpnia 2006r. zostało wydane na skutek rozpatrzenia jego zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie. Nie składał on bowiem żadnego zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie. Postanowieniem z dnia [...] listopada 2006r. nr S-KO. [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. utrzymało w mocy postanowienie z dnia [...] października 2006r. W uzasadnieniu podtrzymano stanowisko zgodnie z którym nie można stwierdzić nieważności postanowienia na które nie przysługuje zażalenie. Dodatkowo organ podniósł, że z treści pisma skarżącego z dnia 1 sierpnia 2006r. wynika, iż jest to zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie. Kolegium podało, że traktując pismo skarżącego jako zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie działało w jego interesie, gdyż w przypadku stwierdzenia niezałatwienia sprawy w terminie zostałby wyznaczony dodatkowy termin załatwienia sprawy oraz zostałyby wyjaśnione przyczyn niezałatwienia sprawy w terminie oraz ustalony osoby winne. Postanowienie uznające zaś, że zażalenie jest niezasadne w żaden sposób nie szkodzi stronie, gdyż jest jedynie postanowieniem incydentalnym wydanym w trakcie toczącego się postępowania. Powyższe postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w B. zaskarżył R. O. i wniósł o jego uchylenie oraz uchylenie postanowienia z dnia [...] sierpnia 2006r. z uwagi na rażące naruszenie prawa, tj. art. 61§2 kpa przy ich wydawaniu. W uzasadnieniu skargi podniósł, że SKO wszczęło z urzędu postępowanie o którym nie został poinformowany i wydało postanowienie wbrew jego woli, albowiem jego pismo skierowane do wiadomości SKO z dnia 4 lipca 2006r. nie było zażaleniem na nieterminowe załatwienie sprawy. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. wniosło o jej oddalenie podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonym postanowieniu Wojewódzki Sąd Administracyjny w B. zważył co następuje: Sąd administracyjny został wyposażony w funkcje kontrolne działalności administracji publicznej, co oznacza, że w przypadku zaskarżenia postanowienia, sąd bada jego zgodność z przepisami prawa ( art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r Prawo o ustroju sądów administracyjnych – Dz.U. nr 153, poz. 1269 oraz art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. nr 153, poz. 1270). W przedmiotowej sprawie zaskarżone postanowienie jest zgodne z prawem, a zarzuty i argumenty skargi nie podważają jego legalności, dlatego też skarga podlegała oddaleniu. W przypadku wszczęcia postępowania na wniosek – obowiązkiem organu administracji jest dokładne ustalenie treści żądania strony które wyznacza rodzaj sprawy będącej przedmiotem tego postępowania – art. 61 §1 kpa. Organ związany jest tym żądaniem. Treść żądania wyznacza stosowną normę prawa materialnego lub normę prawa procesowego, która ma znaczenie dla ustalenia zakresu postępowania. Jeśli organ, do którego zgłoszony został wniosek o wszczęcie postępowania, ma wątpliwości co do tego, czego dotyczy wniosek – obowiązkiem tego organu jest podjęcie z urzędu czynności wyjaśnienia treści żądania strony. W przedmiotowej sprawie wniosek złożony przez skarżącego w dniu 1 sierpnia 2006r. pomimo tego, że został zatytułowany " skarga na działającego z upoważnienia starosty pracownika" nie precyzował żądania w sposób jednoznaczny. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. nie podejmując żadnych działań, które umożliwiłyby sprecyzowanie treści żądania strony, przyjęło że pismo skarżącego stanowi zażalenie na niezałatwienie w terminie przez Starostę G. wniosku skarżącego z dnia 4 lipca 2006r. o wznowienie postępowania i prowadziło postępowanie w trybie art. 37§ 1 kpa. Rozstrzygnięcie przedmiotowej sprawy sprowadza się do ustalenia, czy Samorządowe Kolegium Odwoławcze dopuściło się rażącego naruszeniem prawa. Na wstępie należy zauważyć, że postępowanie w spawie stwierdzenia nieważności rozstrzygnięcia wydanego w sprawie administracyjnej jest samodzielnym postępowaniem administracyjnym ograniczającym się do ustalenia, czy jest ono dotknięte jedną z wad wymienionych w art. 156 §1 kpa. Skarżący w sprawie niniejszej wnosił o stwierdzenie nieważności postanowienia w oparciu o treść pkt 2 § 1 art. 156 w zw. z art. 126 kpa zgodnie z którym, organ administracji publicznej stwierdza nieważność postanowienia wydanego bez podstawy prawnej lub z rażącym naruszeniem prawa. Przez rażące naruszenie prawa, należy rozumieć oczywistą sprzeczność z przepisem prawa nie do pogodzenia z założeniami działania organu praworządnego państwa z zasadą demokratycznego państwa prawnego i wymaganiami praworządności. Stwierdzone wady muszą być o szczególnym ciężarze gatunkowym i muszą mieć charakter rażący z znaczeniu obiektywnym a nie subiektywnym. O tym czy naruszenie prawa jest rażące decyduje ocena skutków społeczno – gospodarczych, jakie dane naruszenie za sobą pociąga oraz wpływ tego naruszenia na wynika sprawy. W realiach niniejszej sprawy należy uznać, że postępowanie SKO polegające na nieustaleniu jednoznacznej treści żądania skarżącego stanowi oczywiste ale nie rażące naruszenie prawa. Potraktowanie przez organ pisma skarżącego jako zażalenia na nieterminowe załatwienie sprawy nie wywołało żadnych ujemnych następstw dla skarżącego ani nie ograniczyło jego uprawnień w postępowaniu, wręcz przeciwnie postępowanie to było podjęte w jego interesie. Nadto postępowanie to nie miało wpływu na ostateczny wynik sprawy, dotyczącej wznowienia postępowania, gdyż ma ono charakter incydentalny. Mając powyższe na uwadze, Sąd skargę oddalił, jako bezzasadną – art. 151 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.