II SA/Bk 1205/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Grażyna Gryglaszewska, Sędziowie sędzia NSA Mieczysław Markowski,, sędzia NSA Elżbieta Trykoszko (spr.), Protokolant st. sekretarz sądowy Marta Anna Lawda, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 19 marca 2015 r. sprawy ze skargi D. W. w przedmiocie niewykonania wyroku w sprawie II SAB/Bk 42/14 ze skargi D. W. na bezczynność K. Ł. O. w S. Ł. w sprawie informacji publicznej oddala skargę. Skargą sporządzoną w dniu 8 grudnia 2014r. D. W. wniósł o wymierzenie Kołu Łowieckiemu "O." w S. Ł. [...] na podstawie art. 154 par. 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi grzywny w związku z niewykonaniem wyroku WSA w Białymstoku z dnia 23 września 2014r. wydanego w sprawie o sygn. IISAB/Bk 42/14. Mocą tego wyroku Koło Łowieckie "O." w S. Ł. [...] zostało zobowiązane do załatwienia w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej w terminie 14 dni od zwrotu akt organowi, wniosku D. W. z dnia 24 marca 2014r. Zobowiązanie zostało nałożone po rozpoznaniu skargi D. W. na bezczynność organu. W uzasadnieniu wyroku Sąd stwierdził, że organ pozostawał w bezczynności w załatwieniu wniosku skarżącego poprzez brak jakiejkolwiek reakcji na wniosek. Jednocześnie Sąd stwierdził, że nie przesądza o tym, czy Zarząd Koła Łowieckiego "O." i samo Koło jest podmiotem wymienionym w art. 4 ustawy o dostępie do informacji publicznej oraz czy rzeczone informacje nalezą do katalogu informacji publicznych. Jest to bowiem zadanie organu, podlegające później kontroli sądu administracyjnego. Bez wątpienia jednak – jak wskazał Sąd – Zarząd Koła powinien odpowiedzieć skarżącemu w trybie ustawy o dostępie do informacji. W skardze na niewykonanie powyższego wyroku D. W. podniósł, że pomimo zobowiązania Sądu do udzielenia żądanych informacji, Koło Łowieckie "O." pismem z dnia [...] listopada 2014r. poinformowało skarżącego, że odmawia ich udzielenia z tego powodu, że wnioskodawca nie przedstawił we wniosku żadnych okoliczności mogących świadczyć, że informacje są szczególnie istotne dla interesu publicznego. W ocenie organu żądanie udzielenie informacji podyktowane jest wyłącznie osobistym interesem skarżącego. Wniesienie skargi poprzedzone zostało wezwaniem do wykonania wyroku zawartym w piśmie skarżącego z dnia 15 listopada 2014r. Wezwanie zostało wystosowane do organu jeszcze przed uprawomocnieniem się wyroku wydanego w sprawie II SAB/Bk 42/14. W odpowiedzi na skargę Koło Łowieckie "O." wniosło o jej oddalenie. Podkreśliło, że żądane informacje dotyczyły tylko i wyłącznie prywatnego interesu skarżącego. Nadto do żądanych informacji skarżący przez cały czas ma dostęp gdyż jest członkiem Koła Łowieckiego. Odpowiedź na wniosek skarżącego została mu udzielona pismem z dnia 5 listopada 2014r. tj. jeszcze przed wezwaniem do wykonania wyroku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje; Skarga podlegała oddaleniu, ponieważ nie wystąpił w sprawie stan niewykonania wyroku WSA w Białymstoku z dnia 23 września 2014r. o sygnaturze IISAB/Bk 42/14. Zgodnie z art. 154 par. 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność oraz w razie bezczynności organu po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności, strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Zasadniczą przesłanką zastosowania art. 154 par. 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i wymierzenia grzywny jest ustalenie, że do dnia wniesienia skargi organ pozostaje w bezczynności w wykonaniu wyroku. Przez niewykonanie wyroku należy rozumieć pozostawanie w bezczynności w podjęciu lub kontynuacji postępowania administracyjnego mającego na celu zakończenie sprawy decyzją administracyjną lub w innej formie przewidzianej prawem (vide: wyrok NSA z dnia 30 maja 2001r. sygn. IISA 2015/00). Sankcja za niewykonanie wyroku nie może być nakładana automatycznie albowiem celem skargi na niewykonanie wyroku jest pieniężne ukaranie tylko takiego organu, który w sprawie nie działa, mimo że został do tego zobowiązany, przy czym brak działania dotyczy sprawy załatwianej w indywidualnym postępowaniu administracyjnym w sposób określony w art. 3 par. 2 pkt 1 – 4 "a" ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, gdyż tylko w takim zakresie – na co wskazuje treść art. 3 par. 2 pkt 8 ww. ustawy - jest dopuszczalne skarżenie bezczynności organu, uzasadniającej nałożenie grzywny. Oceniając postawę organu w aspekcie opisanej wyżej istoty skargi na niewykonanie wyroku, zauważyć należy, że w okolicznościach niniejszej sprawy wyrok wydany w sprawie IISAB/Bk 42/14, którego niewykonanie zarzuca skarżący, rozstrzygnął jedynie o konieczności załatwienia wniosku skarżącego z dnia 24 marca 2014r. w trybie przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej, przy czym – jak wynika z uzasadnienia tego wyroku – sąd stwierdził wprost, że nie przesądza o tym, czy Zarząd Koła Łowieckiego "O." lub samo Koło Łowieckie "O." jest podmiotem wymienionym w art. 4 ustawy o dostępie do informacji publicznej ani tego, czy żądane informacje mają charakter informacji publicznej. Treść sentencji wyroku wydanego w sprawie IISAB/Bk 42/14 odczytywana w połączeniu z jego uzasadnieniem, pozwala stwierdzić, że organ miał prawo podjąć w sprawie wszelkie dopuszczalne ustawą o dostępie do informacji publicznej działania zmierzające do załatwienia wniosku skarżącego z dnia 24 marca 2014r. Zakres możliwych działań jest szeroki. Co do zasady udostepnienie informacji publicznej odbywa się w formie czynności materialno-technicznej. Dla negatywnego załatwienia wniosku ustawa o dostępie do informacji publicznej przewiduje formę decyzji odmownej w sytuacji, gdy organ informacją publiczną wprawdzie dysponuje, ale ze względów szczególnych udzielić jej nie może (np. z uwagi na ochronę informacji niejawnych czy tajemnic ustawowo chronionych tj. przesłanki ograniczenia dostępu do informacji publicznej wskazane w art. 5 ustawy o dostępie do informacji publicznej). Ustawa o dostępie do informacji publicznej przewiduje także formę decyzji umarzającej postepowanie dla sytuacji, gdy informacja nie może być udzielona w określony wnioskiem sposób (art. 16 ust. 1 w związku z art. 14 ust. 2 ustawy). Opisane wyżej sposoby załatwienia wniosku o udzielenie informacji dotyczą podmiotów, o których mowa w art. 4 ust. 3 ustawy czyli wymienionych w ustępie 1 i 2 art. 4 ustawy i dysponujących informacją publiczną. Dla przypadku bowiem niedysponowania informacją publiczną, doktryna i orzecznictwo wypracowały stanowisko, zgodnie z którym bez zbędnej zwłoki należy na piśmie poinformować wnioskodawcę o przedmiotowym fakcie. Niedysponowanie informacją publiczną to nie tylko fizyczne nieposiadanie informacji mającej charakter publiczny ale także uznanie, że żądane informacje charakteru publicznego nie mają. W okolicznościach niniejszej sprawy Koło Łowieckie "O." po wyroku wydanym w sprawie IISAB/Bk 42/14, bez oczekiwania na jego uprawomocnienie wystosowało do skarżącego w dniu 5 listopada 2014r. pismo informujące o niemożności udzielenia stronie żądanej informacji z uwagi na prywatny a nie publiczny charakter tychże informacji. Konfrontacja treści udzielonej odpowiedzi z treścią wniosku skarżącego z marca 2014r. nie pozwala dopatrzeć się wadliwości stwierdzenia organu, że żądana informacja rzeczywiście nie miała charakteru informacji publicznej. We wniosku z dnia 24 marca 2014r. skarżący żądał bowiem udzielenia odpowiedzi o podjętych przez Koło Łowieckie "O." czynnościach prowadzących do wykonania wyroku Sądu Apelacyjnego w B. z dnia [...] listopada 2013r. sygn. [...] wydanego w sprawie cywilnej z powództwa skarżącego D. W. przeciwko Kołu Łowieckiemu "O." w S. Ł. . Mocą tego wyroku sąd powszechny ustalił, że D. W. jest członkiem Koła Łowieckiego "O.". Kwestia przynależności członkowskiej do koła łowieckiego uznana zatem została za indywidualną sprawę cywilną. Wykonanie wyroku sądu powszechnego wydanego w sprawie cywilnej z prywatnego roszczenia powoda, nie wiąże się publicznoprawnym działaniem podmiotu pozwanego. Sprawą publiczną jest wyłącznie sprawa związana z publicznym charakterem zadań wykonywanych przez określony podmiot. W sprawach prywatnych nie mamy do czynienia z informacją publiczną (vide: wyrok NSA z dnia 14 września 2010r. sygn. I OSK 1035/10). Wprawdzie ustawa o dostępie do informacji publicznej nie definiuje pojęcia "sprawy publicznej" ale w literaturze przedmiotu ukształtował się pogląd, że na pojęcie sprawy publicznej, o której ma być udzielona informacja, składa się przede wszystkim publiczny charakter zadań wykonywanych przez określony podmiot. Polski Związek Łowiecki i jego organy oraz koła łowieckie są bez wątpienia podmiotami wykonującymi zadania publiczne, a przez to objętymi regulacją art. 4 ust. 1 pkt 5 ustawy o dostępie do informacji publicznej. Stanowisko powyższe w orzecznictwie sądów administracyjnych jest ugruntowane (vide: między innymi wyroki NSA z dnia 5 kwietnia 2013r. sygn. I OSK 89/13, WSA w Bydgoszczy z dnia 17 lutego 2015r. sygn. IISAB/Bd 116/14). Katalog jednak zadań publicznych przekazanych przez ustawodawcę zrzeszeniu Polskiego Związku Łowieckiego jest ograniczony. Wymienia je w sposób enumeratywny art. 34 ustawy z dnia 13 października 1995r. Prawo łowieckie (Dz. U. z 2013r. poz. 1226 ze zm.). Tymi zadaniami są: prowadzenie gospodarki łowieckiej, troska o rozwój łowiectwa i współdziałanie z administracją rządową i samorządową, jednostkami organizacyjnymi PGL LP i parkami narodowymi oraz organizacjami społecznymi w ochronie środowiska przyrodniczego, a także zachowaniu i rozwoju populacji zwierząt łownych i innych zwierząt dziko żyjących, pielęgnowanie historycznych wartości kultury materialnej i duchowej łowiectwa, ustalanie kierunków i zasad rozwoju łowiectwa, zasad selekcji populacyjnej i osobniczej zwierząt łownych, czuwanie nad przestrzeganiem przez członków PZŁ prawa, zasad etyki, obyczajów i tradycji łowieckich, prowadzenie dyscyplinarnego sądownictwa łowieckiego, organizowanie szkolenia w zakresie prawidłowego łowiectwa i strzelectwa myśliwskiego, prowadzenie i popieranie działalności wydawniczej i wystawienniczej o tematyce łowieckiej, współpraca z pokrewnymi organizacjami zagranicznymi, wspieranie i prowadzenie prac naukowych w zakresie gospodarowania zwierzyną, prowadzenie i popieranie hodowli użytkowych psów myśliwskich i ptaków łowczych, realizacja innych zadań zleconych przez ministra właściwego do spraw środowiska. Wymienione w art. 34 ustawy Prawo łowieckie zadania są zadaniami z zakresu administracji publicznej nałożonymi na PZŁ i jego organy z mocy ustawy, które ze względu na cel mają charakter publiczny. Zadania PZŁ jako samorządu korporacyjnego zrzeszającego myśliwych uprawiających łowiectwo w ramach kół łowieckich związane z przynależnością członkowską do kół łowieckich mają charakter spraw cywilnych. Jak stanowi art. 33 ust. 1 pkt 6 ustawy Prawo łowieckie w sprawach utraty członkostwa w kole łowieckim, nabycia lub utraty członkostwa w PZŁ po wyczerpaniu postępowania wewnątrzorganizacyjnego albo od orzeczeń i postanowień kończących postępowanie dyscyplinarne stronom postępowania przysługuje odwołanie do sądu okręgowego. Z takim roszczenie cywilnym o ustalenie własnej przynależności członkowskiej do koła łowieckiego wystąpił skarżący D. W. Informacje, o których udzielenie skarżący wystąpił związane były z jego prywatnym roszczeniem o przynależność członkowską do koła łowieckiego i nie dotyczyły realizacji zadań publicznych koła łowieckiego. Wyłączona tym samym była możliwość uzyskania odpowiedzi na wniosek w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej a w konsekwencji udzielona skarżącemu na piśmie w dniu 5 listopada 2014r. była właściwym wykonaniem wyroku wydanego w sprawie IISAB/Bk 42/14. Wprawdzie odpowiedź nie została udzielona niezwłocznie od daty wydania wyroku w sprawie IISAB/Bk 42/14, ale zważywszy na fakt, że miała miejsce jeszcze przed uprawomocnieniem się wyroku i doręczeniem organowi prawomocnego wyroku przez sąd, nastąpiła, zanim jeszcze rozpoczął się formalnie bieg 14 dniowego terminu do załatwienia wniosku wynikający z treści wyroku. Z tych przyczyn skarga na niewykonanie wyroku podlegała oddaleniu (art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi)