II SA/Bk 124/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący asesor WSA Małgorzata Roleder (spr.), po rozpoznaniu w dniu 07 marca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "N." H. L., M. i A. S. Sp. z o.o. w Ł. na postanowienie P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...] stycznia 2008 r. Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia na postanowienie w sprawie nakazania wstrzymania budowy p o s t a n a w i a odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia. "N." H. L., M. i A. S. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w Ł. wniosła skargę na postanowienie P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...] stycznia 2008 r. Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia na postanowienie w sprawie nakazania wstrzymania budowy obiektu budowlanego. Jednocześnie w piśmie tym zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w B. zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej ustawą, Sąd może wstrzymać wykonanie aktu administracyjnego, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W tym miejscu godzi się zauważyć, iż ochroną tymczasową, o której mowa wyżej objęto wszystkie akty i czynności poddane sądowej kontroli (art. 3 § 2 pkt 1-7 ustawy). Omawiana instytucja może zatem mieć zastosowanie nie tylko do zaskarżonego aktu, ale jak wskazano także do wszystkich innych, podjętych w postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpatrywanej sprawy podnieść należy, iż w konkretnym przypadku wskazane wyżej przesłanki nie zachodzą, przede wszystkim ze względu na charakter będącego przedmiotem zaskarżenia do tutejszego Sądu rozstrzygnięcia – postanowienia o stwierdzeniu niedopuszczalności zażalenia na postanowienie w sprawie nakazania wstrzymania budowy obiektu budowlanego. Zgodnie bowiem z ugruntowanym już stanowiskiem doktryny, jak również orzecznictwem sądów administracyjnych wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności może dotyczyć tylko takich z nich, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. W rzeczywistości problem wykonania aktów administracyjnych dotyczy aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania, a także aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone określone obowiązki, itp. (por. T. Woś, Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi. Komentarz, wyd. LexisNexis Warszawa 2005, str. 295). Stąd nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do tak rozumianego wykonania i w związku z tym nie każdy wymaga wykonania. Wstrzymanie wykonania dotyczy zatem sytuacji, gdy zaskarżony akt wywołuje skutki materialnoprawne. Skutków takich ponad wszelką wątpliwość nie wywołuje postanowienie o stwierdzeniu niedopuszczalności zażalenia w sprawie (bez względu na przedmiot postępowania), podobny pogląd został wyrażony w wyroku NSA z dnia 15.12.2004r., OZ 805/04, niepublikowanym. Na marginesie ponadto należy podnieść, iż skarżąca spółka w uzasadnieniu skargi nie przedstawiła żadnych argumentów na poparcie swego wniosku o wstrzymanie zaskarżonego aktu. Dlatego też, Wojewódzki Sąd Administracyjny w B., uznał za zasadne, odmówić skarżącej ochrony tymczasowej polegającą na wstrzymaniu wykonania zaskarżonego postanowienia w oparciu o art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.).