II SA/Bk 128/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Małgorzata Roleder (spr.), po rozpoznaniu w dniu 27 marca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. C. na decyzję Wojewody P. z dnia [...] grudnia 2011 r. nr [...] w przedmiocie wymeldowania z pobytu stałego p o s t a n a w i a: odrzucić skargę W dniu 20 stycznia 2012 r. M. C., działający przez pełnomocnika M. R., wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku skargę na decyzję Wojewody P. z dnia [...] grudnia 2011 r. nr [...] w przedmiocie wymeldowania z pobytu stałego. Przewodniczący Wydziału zarządzeniem z dnia 9 lutego 2012 r. wezwał pełnomocnika skarżącego, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi, do usunięcia braków formalnych skargi poprzez złożenie pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżącego przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi i wykazania, że pełnomocnik spełnia wymogi określone w art. 35 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., Nr 153 poz. 1270 ze zm.) oraz do podania adresu skarżącego. Odpowiadając na powyższe wezwanie pełnomocnik skarżącego wskazał adres skarżącego i dołączył pełnomocnictwo z dnia 15 maja 2010 r., z którego wynika, że M. C. upoważnia M. R. z firmy S. L. K. z siedzibą w B. P. do dokonywania w jego imieniu czynności (w tym składnia oświadczeń woli) przed wszystkimi organami władzy i administracji państwowej, samorządowej, instytucjami i bankami, przedsiębiorstwami państwowymi, osobami fizycznymi i prawnymi oraz sądami wszystkich instancji i organami egzekucyjnymi, w sprawie z wniosku I. M.– C. o wymeldowanie z pobytu stałego przy ul. K. [...] m [...] w B. Przewodniczący Wydziału zarządzeniem z dnia 21 lutego 2012r. poinformował skarżącego, że M. R. nie wykazał, aby pełnomocnictwo udzielone mu przez skarżącego w dniu 15 maja 2010r. spełniało wymogi z art. 35 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wobec czego Sąd nie może traktować M. R. jako pełnomocnika skarżącego. Jednocześnie wezwano skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi przez podpisanie skargi oraz do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 100 zł, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi (k. 18 i 19). Przedmiotowe zarządzenia wróciły do Sądu z adnotacją poczty "zwrot nie podjęto w terminie". Analiza przesyłki sądowej wskazuje, że została ona dwukrotnie awizowana w dniach: 23 lutego 2012 r. i 2 marca 2012 r. Wobec tego z uwagi na treść art. 73 § 4 w zw. z art. 73 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, póz. 1270 z późn. zm.), dalej p.p.s.a., należy uznać, że zarządzenia zostały skutecznie doręczone stronie skarżącej 8 marca 2011r., natomiast siedmiodniowy termin zakreślony w zarządzeniach upłynął bezskutecznie w dniu 15 marca 2012r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga, zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej cytowanej: p.p.s.a., winna czynić zadość wymaganiom stawianym pismom w postępowaniu sądowym. Warunkiem formalnym wynikającym z art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. jest podpisanie pisma przez osobę kierującą go do Sądu albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Stosownie do regulacji zawartej w art. 37 § 1 powołanej ustawy, pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący - stosownie do art. 49 §1 p.p.s.a. - wzywa stronę do jego uzupełnienia lub poprawienia w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Natomiast w przypadku skargi obarczonej brakami formalnymi, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., sąd zobowiązany jest do odrzucenia skargi w przypadku nie uzupełnienia jej braków formalnych w wyznaczonym terminie. W myśl natomiast art. 220 § 1 i 3 tej ustawy sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie została uiszczona należna opłata. Skarga, od której pomimo wezwania nie zostanie uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. W niniejszej sprawie M. R., wnosząc skargę, nie dołączył do niej pełnomocnictwa uprawniającego go do podejmowania czynności w postępowaniu przed sądem administracyjnym w imieniu skarżącego M. C. Nie nadesłano także w wyznaczonym przez Sąd terminie, stosownego pełnomocnictwa upoważniającego do złożenia przedmiotowej skargi w imieniu skarżącego. Zaznaczyć należy, że prawidłowego wykonania wezwania z dnia 10 lutego 2012 r. nie stanowi dołączone do pisma z dnia 20 lutego 2012 r. pełnomocnictwo udzielone przez skarżącego w dniu 15 maja 2010r. Nadesłane pełnomocnictwo nie wykazuje bowiem, iż wyznaczony pełnomocnik spełnia wymogi, o których mowa w art. 35 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zgodnie z treścią tego przepisu pełnomocnikiem strony może być adwokat lub radca prawny, a ponadto inny skarżący lub uczestnik postępowania, jak również rodzice, małżonek, rodzeństwo lub zstępni strony oraz osoby pozostające ze stroną w stosunku przysposobienia, a także inne osoby, jeżeli przewidują to przepisy szczególne. Cytowany przepis ogranicza krąg osób, które mogą występować w charakterze pełnomocników procesowych i pełnomocników do poszczególnych czynności w postępowaniu sądowoadministracyjnym, do wymienionych w nim podmiotów. Oznacza to, że osoby niewymienione w tym przepisie nie mogą występować w charakterze pełnomocnika strony w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Ponadto wyliczenie zawarte w tym przepisie ma charakter wyczerpujący w tym sensie, że osoba nie spełniająca wymagań w nim oznaczonych nie może działać jako pełnomocnik procesowy w postępowaniu przed sądami administracyjnymi, choćby nawet udzielone jej zostało pełnomocnictwo do działania za mocodawcę na podstawie Kodeksu cywilnego. W ocenie Sądu M. R., mimo prawidłowego pouczenia o treści art. 35 § 1 powołanej ustawy, zawartego w wezwaniu Sądu z dnia 10 lutego 2012 r., nie wykazał, że jest podmiotem uprawnionym do wniesienia skargi i do działania w postępowaniu przed sądem administracyjnym w imieniu skarżącego. Świadczone usługi w zakresie prowadzonej przez M. R. działalności gospodarczej nie mieszczą się bowiem w granicach działań podejmowanych przez osoby wskazane w treści art. 35 p.p.s.a. Brak wykazania właściwego umocowania jest brakiem formalnym skargi, a gdy nie uzupełniono w terminie tego braku złożona skarga podlega odrzuceniu. Dodać również należy, iż skarżący pomimo prawidłowego wezwania go do osobistego podpisania skargi oraz do uiszczania wpisu od skargi, nie usunął w zakreślonym terminie opisanego braku formalnego skargi, nie uiścił też żądanego wpisu sądowego. W tej sytuacji Sąd, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i §3 oraz art. 220 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zobligowany był do odrzucenia jego skargi.