II SA/Bk 130/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Małgorzata Roleder (spr.) po rozpoznaniu w dniu 16 kwietnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Stowarzyszenia F. Z. w B. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] listopada 2008 r. nr [...] w przedmiocie przekazania według właściwości wniosku o wznowienie postępowań dotyczących decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach na realizację przedsięwzięć. p o s t a n a w i a odrzucić skargę. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 5 marca 2009 r. skarżące Stowarzyszenie zostało wezwane do złożenia dokumentu określającego umocowanie do jego reprezentowania oraz do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 100 zł – w terminie 7 dni od daty doręczenie wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie do wykonania powyższych obowiązków skutecznie doręczono w dniu 23 marca 2009 r. (k. 14). Termin na ich wykonanie mijał w poniedziałek 30 marca 2009 r. W wyznaczonym terminie skarżący nie wykonał nałożonych na niego zobowiązań. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Skarga, od której pomimo wezwania nie zostanie uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Natomiast w myśl art. 58 § 1 pkt 3 cytowanej ustawy, sąd odrzuci skargę, gdy nie uzupełniono w terminie jej braków formalnych. Takim brakiem formalnym jest brak dokumentu udawadniającego prawo do działania za Stowarzyszenia przed Sądem – art. 29 ustawy. Skarżące Stowarzyszenie zostało prawidłowo wezwane zarówno do uiszczenia wpisu, jak i do uzupełnienia braku formalnego skargi. Wezwanie zawierało pouczenie o skutkach prawnych niewykonania powyższych obowiązków. W wyznaczonym terminie skarżący nie uzupełnił braków skargi. Mając na uwadze powyższe na mocy art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 29 i art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.