II SA/Bk 130/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia NSA Anna Sobolewska - Nazarczyk (spr.), po rozpoznaniu w dniu 24 marca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. D. na pismo Starosty Ł. z dnia [...] stycznia 2011 r. nr [...] w przedmiocie zawiadomienia o wszczęciu postępowania w sprawie cofnięcia uprawnienia do kierowania pojazdami p o s t a n a w i a: odrzucić skargę W dniu 16 lutego 2011r. do tutejszego sądu administracyjnego wpłynęła skarga M. D. na czynność Starosty Ł. z dnia [...] stycznia 2011 r. nr [...] w przedmiocie zawiadomienia o wszczęciu postępowania w sprawie cofnięcia uprawnienia do kierowania pojazdami. W dniu 17 lutego 2011r. przedmiotowa skarga została przekazana Staroście Ł. Dnia 2 marca 2011 r. (data stempla pocztowego) organ przekazał skargę M. D. wraz z odpowiedzią na skargę i aktami administracyjnymi ponownie do sądu administracyjnego. W odpowiedzi na skargę Starosta Ł. opisał przebieg postępowania administracyjnego w przedmiotowej sprawie, informując, że zaskarżone pismo z 31 stycznia 2011r. stanowi zawiadomienie o wszczęciu z urzędu postępowania administracyjnego w sprawie cofnięcia uprawnienia do kierowania pojazdami. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Stąd też badanie merytorycznej zasadności skargi w każdym przypadku poprzedzone jest sprawdzeniem, czy sprawa będąca jej przedmiotem może zostać rozpoznana merytorycznie przez sąd, czy też zakwestionowane w niej akty lub czynności takiej sądowej kontroli z woli ustawodawcy nie podlegają. Skarga w postępowaniu sądowoadministracyjnym jest, bowiem środkiem kontroli w tym sensie sformalizowanym i może być wniesiona tylko od aktów administracyjnych wymienionych w art. 3 § 2 pkt 1- 7 p.p.s.a., tj. od decyzji, postanowień, aktów prawa miejscowego, aktów nadzoru, innych aktów lub czynności organów administracji dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Powyższe wyliczenie ma charakter zupełny, a co za tym idzie sąd administracyjny nie jest właściwy do zajmowania się sprawami, które nie zostały wyraźnie wskazane w przywołanych wyżej przepisach. Wydane zaś w oparciu o art. 61 § 1 i 4 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2000 r. Nr 98 poz. 1071 ze zm.), zwanej dalej kpa, zawiadomienie o wszczęciu postępowania administracyjnego nie mieści się w żadnej z wyróżnionych w art. 3 § 2 p.p.s.a. kategorii form działania administracji publicznej podlegającej sądowej kontroli. Jest ono czynnością procesową, stanowiącą naturalną konsekwencję wynikającej z art. 10 kpa zasady zapewnienia stronom czynnego udziału w każdym stadium tego postępowania. Jedynym celem tej czynności jest więc poinformowanie strony o wszczęciu postępowania administracyjnego w celu umożliwienia podjęcia przez nią aktywności skierowanej na obronę jej praw. W konsekwencji zawiadomienie o wszczęciu postępowania nie stanowi formy nałożenia na stronę jakiegokolwiek obowiązku bądź przyznania jej określonego prawa, czy to o charakterze materialnym lub procesowym. Z tych też względów ustawodawca nie przewidział możliwości jego kwestionowania zarówno w postępowaniu administracyjnym, jak i sądowym. Zawiadomienie takie nie może być uznane za inną czynnością materialno – techniczną z zakresu administracji publicznej podlegającą zaskarżeniu, ma bowiem charakter informacyjny i nie jest przejawem władczego działania organu administracji publicznej. Mając powyższe na względzie Sąd uznał, iż wniesiona w niniejszej sprawie skarga nie należy do właściwości sądu administracyjnego, a w związku z tym na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 p.p.s.a. skargę odrzucił.