II SA/Bk 132/07

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku Wydziału II: Barbara Romanczuk, po rozpoznaniu w dniu 26 stycznia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata A. Z. – G. o przyznanie wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy w sprawie ze skargi L. M. G. na decyzję Wojewody P. z dnia [...] stycznia 2007 r., nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego w sprawie o zwrot wywłaszczonej nieruchomości p o s t a n a w i a oddalić wniosek. Postanowieniem z dnia 11 maja 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku przyznał L. M. G. prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata. Stosownie do powyższego, Okręgowa Rada Adwokacka w B. wyznaczyła do prowadzenia niniejszej sprawy adwokata A. Z. – G. (k. 75). W dniu 22 czerwca 2007 roku adwokat A. Z. – G. sporządziła skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 19 kwietnia 2007 r. oddalającego skargę, a następnie w dniu 1 grudnia 2008 roku reprezentowała skarżącą na rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. W wyroku z dnia 1 grudnia 2008 roku Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną w niniejszej sprawie, wskazując w uzasadnieniu, iż o wynagrodzeniu adwokata z urzędu orzeknie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku (k. 77, 150, 151 – 154). Dodatkowo w dniu 16 stycznia 2009 roku adwokat A. Z. – G. wniosła o zasądzenie na jej rzecz kosztów działania pełnomocnika wyznaczonego z urzędu w niniejszej sprawie za całe postępowanie od chwili ustanowienia adwokata (k. 158). Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Stosownie do § 20 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.) wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części. Wniosek złożony przez adwokat A. Z. – G. na piśmie w dniu 16 stycznia 2009 roku oświadczenia takiego nie zawiera (k. 158). Oświadczenia takiego nie zawiera również protokół rozprawy przed Naczelnym Sądem Administracyjnym (k. 150). W postanowieniu z dnia 14 października 1998 r. (sygn. akt II CKN 687/98 OSNC 1999/3/63) Sąd Najwyższy stwierdził, że wskazane oświadczenie jest nieodzownym elementem uzasadnienia wniosku o przyznanie kosztów, stanowiącym przesłankę do przyjęcia, że praca adwokata lub radcy prawnego nie została wynagrodzona, a zatem, iż zachodzi podstawa poniesienia kosztów z tego tytułu przez Skarb Państwa na podstawie art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 26 maja 1982 r. - Prawo o adwokaturze (Dz. U. Nr 16, poz. 124 ze zm.). Sąd ten podkreślił również, że niezłożenie przez pełnomocnika wskazanego oświadczenia nie stanowi braku formalnego pisma, lecz brak w zakresie uzasadnienia wniosku, toteż nie podlega ewentualnemu uzupełnieniu w trybie art. 130 k.p.c. W konsekwencji wniosek adwokata o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, niezawierający oświadczenia, że żądane koszty nie zostały zapłacone w całości lub w części podlega oddaleniu, jako nieuzasadniony. Pogląd ten znajduje również odzwierciedlenie w doktrynie ( vide: T. Woś i inni, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Komentarz, Wyd. LexisNexis, Warszawa 2005, s. 644; B. Dauter i inni, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Komentarz, Wyd. Zakamycze, Kraków 2005, s. 599), należy go zatem w pełni zaakceptować na gruncie ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz obowiązującego aktualnie rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. W tej sytuacji, stosując przepisy art. 250 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz § 20 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, orzeczono jak w sentencji.