II SA/Bk 133/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Stanisław Prutis (spr.) Sędziowie WSA Małgorzata Roleder NSA Danuta Tryniszewska-Bytys po rozpoznaniu w dniu 23 lutego 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Z. P. o wykładnię uzasadnienia postanowienia z [...] czerwca 2011 r. odrzucającego skargę o wznowienie postępowania sądowego w sprawie [...] ze skargi Z. P. na decyzję P. Komendanta Wojewódzkiego Policji w B. z dnia [...] lipca 2010 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia uprawnienia do równoważnika pieniężnego za remont lokalu mieszkalnego p o s t a n a w i a odmówić wykładni uzasadnienia postanowienia z dnia [...] czerwca 2011 r. Postanowieniem z dnia [...] czerwca 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku odrzucił skargę Z. P. o wznowienie postępowania w sprawie [...] zakończonej prawomocnym wyrokiem oddalającej jego skargę na decyzję P. Komendanta Wojewódzkiego Policji w B. z dnia [...] lipca 2010 r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Komendanta Miejskiego Policji w S. o cofnięciu uprawnienia do równoważnika pieniężnego za remont zajmowanego mieszkania. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia [...] października 2011 r. oddalił skargę od ww. postanowienia. Pismem procesowym z dnia 25 stycznia 2012 r. Z. P. wniósł o wykładnię postanowienia z dnia [...] czerwca 2011 r. w części jego uzasadnienia dotyczącej "zanegowania tożsamości sprawy [...] ze sprawą [...]". Z. P. wywiódł, że "obie sprawy w rzeczywistości oparte są na noweli mającej postać rozporz. MSWiA z dn. 28 grudnia 2005 r. [do takich przepisów odrębnych odsyła art. 162 par. 1 pkt 1 k.p.a.] oraz na przesłance faktycznej w postaci zmiany stanu prawnego spowodowanego tą nowelą [bez tej zmiany nie cofano by uprawnienia]". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje. Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 158 w zw. z art. 166 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), Sąd, który wydał postanowienie, rozstrzyga postanowieniem wątpliwości, co do jego treści. W doktrynie przedmiotu przyjmuje się, że wykładnia może dotyczyć zarówno sentencji, jak i uzasadnienia. Wskazuje się, że konieczność dokonania wykładni postanowienia zachodzi wówczas, gdy jego treść jest sformułowana w sposób niejasny, który może budzić wątpliwości, co do samego rozstrzygnięcia, zakresu powagi rzeczy osądzonej a także sposobu jego wykonania (B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Komentarz, Warszawa 2005 r.) W uzasadnieniu postanowienia wydanego w przedmiotowej sprawie w sposób jednoznaczny, nie budzący wątpliwości wyjaśniono, dlaczego zdaniem Sądu pomiędzy sprawą [...] a sprawą [...] nie zachodzi tożsamość. Stanowisko Sądu w tym zakresie nie powinno budzić żadnych wątpliwości. Zostało ono podzielone przez Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznający skargę kasacyjną od tego postanowienia (vide: s. 5 uzasadnienia postanowienia NSA z [...] października 2011 r.). Uwzględnienie wniosku skarżącego prowadziłoby właściwie do modyfikacji motywów uprzednio wskazanych przez Sąd. Przedmiotem wykładni nie może być udzielanie odpowiedzi na kreowane przez stronę sugestie, wątpliwości, pytania. Za pozbawione podstaw prawnych uważa się domaganie się przez stronę dokonania wykładni wyroku (uzasadnienia postanowienia) stanowiące w istocie polemikę z odmiennym, niż oczekiwała strona, stanowiskiem sądu zaprezentowanym w orzeczeniu (vide: postanowienie NSA z 23 września 2011 r., II FSK 1224/10, Lex nr 948926). Z tych względów Sąd, na mocy art. 158 w zw. z art. 166 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.