II SA/Bk 136/26

WyrokWSA w Białymstoku2026-05-14

Skład orzekający: Elżbieta Trykoszko, Anna Bartłomiejczuk, Małgorzata Roleder

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy decyzja o zatrzymaniu prawa jazdy wydana na podstawie przekroczenia 24 punktów karnych jest legalna, jeśli przepis, do którego odsyła podstawa prawna decyzji, został uchylony?
Ratio decidendi
Decyzja o zatrzymaniu prawa jazdy wydana na podstawie przekroczenia 24 punktów karnych jest legalna, nawet jeśli przepis, do którego odsyła podstawa prawna (art. 130 ust. 1 Prawa o ruchu drogowym), został uchylony. Wynika to z przepisów przejściowych (art. 16 ustawy zmieniającej z 2018 r. oraz art. 17 ustawy zmieniającej z 2021 r.), które utrzymują stosowanie uchylonego przepisu do dnia wdrożenia nowych rozwiązań technicznych. Organ prowadzący postępowanie w sprawie zatrzymania prawa jazdy jest związany informacją o liczbie punktów karnych przekazaną przez Policję i nie ma możliwości weryfikacji tych danych.
Stan faktyczny
Starosta Bielski, na wniosek Komendanta Wojewódzkiego Policji, wydał decyzję o zatrzymaniu prawa jazdy P.O. z powodu przekroczenia 24 punktów karnych. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Białymstoku utrzymało tę decyzję w mocy. P.O. zaskarżył decyzję SKO do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku, zarzucając naruszenie przepisów proceduralnych i materialnych, w szczególności błędne zastosowanie podstawy prawnej, która odsyłała do uchylonego przepisu.
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Elżbieta Trykoszko (spr.), Sędziowie sędzia WSA Anna Bartłomiejczuk, sędzia WSA Małgorzata Roleder, , po rozpoznaniu w Wydziale II na posiedzeniu niejawnym w dniu 14 maja 2026 r. w trybie uproszczonym sprawy ze skargi P. O. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Białymstoku z dnia 15 grudnia 2025 r. nr 407.964/F-6/X/2025 w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy oddala skargę Skarga została wywiedziona na tle następujących okoliczności faktycznych i prawnych. Wnioskiem z 13 października 2025r. Komendant Wojewódzki Policji w Białymstoku wystąpił do Starosty Bielskiego o skierowanie P.O. na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji do kierowania pojazdem w związku z przekroczeniem przez wymienionego liczby 24 punktów karnych za naruszenia przepisów ruchu drogowego w okresie od 29 grudnia 2022r. do 10 października 2025r. W związku z informacjami zawartymi we wniosku Starosta Bielski pismem z 17 października 2025r. zawiadomił skarżącego o wszczęciu z urzędu postępowania w sprawie zatrzymania prawa jazdy i po przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego decyzją z 3 listopada 2025r. (znak KM.5430.2.115.2025) zatrzymał P.O. prawo jazdy kategorii B nr [...], wydane 22 lutego 2016r. przez Starostę Bielskiego. W podstawie prawnej decyzji organ powołał się na przepis art. 7 ust.1 pkt 5 ustawy z 20 marca 2015r. o zmianie ustawy – Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2015r. poz. 541 ze zm.). W odwołaniu od tej decyzji P.O. zarzucił organowi I instancji: - naruszenie przepisów prawa materialnego polegające na błędnym wskazaniu podstawy prawnej decyzji poprzez jego wadliwe zastosowanie, wynikające z nieprawidłowego przyjęcia, że organ ma podstawę prawną do wydania decyzji o zatrzymaniu prawa jazdy za przekroczenie 24 punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego, w sytuacji gdy z treści przepisu wynika, że starosta wydaje decyzję o zatrzymaniu prawa jazdy w przypadku przekroczenia liczby 24 punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego otrzymanych na podstawie art. 130 ust.1 ustawy Prawo o ruchu drogowym a mianowicie otrzymanych jedynie na podstawie nieobowiązującego w chwili wydania decyzji przepisu prawnego; - naruszenie przepisów postępowania tj. art. 6 K.p.a. poprzez prowadzenie postępowania i wydanie decyzji bez wystarczającej podstawy prawnej, co naruszyło zasadę praworządności; - naruszenie art. 107 par. 1 i par. 3 k.p.a. przez powołanie błędnej podstawy prawnej upoważniającej do wydania decyzji. Podnosząc powyższe zarzuty i przedstawiając w uzasadnieniu odwołania argumentację na ich poparcie, odwołujący się wniósł o uchylenie decyzji organu I instancji i umorzenie postępowania administracyjnego wobec braku podstawy prawnej do wydania decyzji o zatrzymaniu prawa jazdy i o zwrot zatrzymanego prawa jazdy. Odwołanie nie zostało uwzględnione. Decyzją z 15 grudnia 2025r. (Nr 407.964/F-6/X/2025) Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Białymstoku po jego rozpoznaniu orzekło o utrzymaniu w mocy decyzji organu I instancji. W uzasadnieniu decyzji odwoławczej Kolegium wskazało, że materialnoprawną podstawą rozstrzygnięcia są przepisy ustawy z 20 marca 2025r. o zmianie ustawy – Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw. Stosownie do treści art. 7 ust.1 pkt 5 tej ustawy, starosta wydaje decyzję administracyjną o zatrzymaniu prawa jazdy lub pozwolenia na kierowaniem tramwajem w przypadku przekroczenia liczby 24 punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego otrzymanych na podstawie art. 130 ust.1 ustawy Prawo o ruchu drogowym tj. wpisanie do ewidencji kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego. Brzmienie przepisu art. 7 ust. 1 pkt 5 ustawy odwołuje się wprost do przepisu art 130 ust 1 ustawy Prawo o ruchu drogowym (u.p.r.d.). Wprawdzie przepis art. 130 ust. 1 u.p.r.d. został uchylony z dniem 4 czerwca 2018 r. na podstawie art. 125 pkt 13 w związku z art. 139 pkt 3 ustawy z 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami (tekst jedn. z 10 lipca 2024 r., Dz.U. z 2024 r. poz. 1210 ze zm.) ale jednocześnie również w dniu 4 czerwca 2018 r. wszedł w życie art. 16 ust. 1 ustawy z 9 maja 2018 r. o zmianie ustawy - Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2018 r. poz. 957), zgodnie z którym przepis art. 130 u.p.r.d., w brzmieniu dotychczasowym, stosuje do dnia wdrożenia rozwiązań technicznych umożliwiających wprowadzenie, przekazywanie, gromadzenie, udostępnianie z centralnej ewidencji kierowców danych o naruszeniach, o których mowa w art. 130 u.p.r.d. Na mocy art. 14 pkt 2 ustawy z 2 grudnia 2021 r. o zmianie ustawy - Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw (Dz U z 2021 r. poz. 2328 z późn. zm. - dalej ustawa zmieniająca z 2021 r.) uchylono art. 16 w ustawie zmieniającej z 2018 r. Oznacza to, że art. 130 ust. 1 u.p.r.d. utracił moc obowiązującą w dacie wejścia w życie zmiany wprowadzonej przez art. 14 ustawy zmieniającej z 2021 r., tj. z dniem 17 września 2022 r., o czym stanowi art. 23 pkt 3 ustawy zmieniającej z 2021r. Jednocześnie ustawodawca zastąpił uchyloną regulację przepisem art. 17 ustawy zmieniającej z 2021r., zgodnie z którym do dnia wdrożenia rozwiązań technicznych, o których mowa w komunikacie ministra właściwego do spraw informatyzacji, wydanym na podstawie art. 14 ust. 2 ustawy zmienianej w art. 14 (czyli ustawy zmieniającej z 2018 r.), Policja prowadzi ewidencję kierujących pojazdami silnikowymi oraz motorowerami naruszających przepisy ruchu drogowego. Określonemu naruszeniu popełnionemu przez osobę uprawnioną do kierowania pojazdem silnikowym lub motorowerem przypisuje się odpowiednią liczbę punktów w skali od 1 do 15 i wpisuje się ją do tej ewidencji. Ponadto w myśl art. 136 ust. 1 ustawy o kierujących pojazdami, w przypadku gdy naruszenia przepisów ruchu drogowego popełnione przed dniem określonym w komunikacie, o którym mowa w art. 13 ust. 2 ustawy z 9 maja 2018 r. o zmianie ustawy - Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw, skutkowały przekroczeniem liczby 24 punktów za naruszenia przepisów ruchu drogowego, a w przypadku kierowców, którzy dopuścili się tych naruszeń w okresie jednego roku od wydania po raz pierwszy prawa jazdy - liczby 20 punktów, stosuje się tryb postępowania oraz skutki według stanu prawnego na dzień popełnienia naruszenia powodującego przekroczenie dopuszczalnej liczby punktów. W tym celu Policja może przetwarzać dane zgromadzone w ewidencji, o której mowa w art. 17 ust. 1 ustawy z 2 grudnia 2021 r. o zmianie ustawy - Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw Kolegium podkreśliło przy tym, że w dacie wydania decyzji organu I instancji, jak również w dacie wydawania niniejszej decyzji, nie doszło do określenia przez Ministra Cyfryzacji terminu wdrożenia wspomnianych wyżej rozwiązań technicznych. Po omówieniu zmian przepisów Kolegium stwierdziło, że treść przytoczonych przepisów prawa stanowi podstawę prawną do wydania przez właściwego Starostę decyzji o zatrzymaniu prawa jazdy w przypadku przekroczenia przez kierującego pojazdem liczby 24 punktów w wyniku naruszeń przepisów ruchu drogowego. Za nieuzasadnione zatem uznało zarzuty odwołania dotyczące wydania zaskarżonej decyzji bez podstawy prawnej. Stwierdziło, że kategoryczne sformułowanie przepisu, art. 7 ust.1 pkt 5 ustawy z 20 marca 2015r. o zmianie ustawy – Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw, że "starosta wydaje decyzję" , uprawnia do wniosku, że organ administracji publicznej nie ma wyboru co do zatrzymania prawa jazdy, jeśli zostaną spełnione odpowiednie warunki. Organ prowadzący postępowanie w sprawie zatrzymania prawa jazdy jest związany ustaleniami poczynionymi przez właściwego komendanta wojewódzkiego Policji w tym zakresie. Z informacji przekazanych organowi I instancji przez Komendanta Wojewódzkiego Policji w Białymstoku wynika, że P.O. przekroczył liczbę 24 punktów karnych w okresie od 29 grudnia 2022 r. do 10 października 2025 r. - co nie jest kwestionowane przez stronę. Powyższe ustalenia prowadzą do wniosku, że w sprawie zaistniały przesłanki do zatrzymania P.O. prawa jazdy kategorii B (nr [...], wydanego 22 lutego 2016 r. przez Starostę Bielskiego). Odnosząc się do pozostałych zarzutów odwołania Kolegium Odwoławcze zauważyło, że zatrzymanie prawa jazdy jest instrumentem prewencyjnym, mającym na celu zapewnienie bezpieczeństwa ruchu drogowego w związku z powzięciem informacji, że istnieją uzasadnione zastrzeżenia co do ich kwalifikacji kierowcy. Instrument w postaci zatrzymania prawa jazdy nie pozbawia kierowcy uprawnień do kierowania pojazdami, a wyłącznie czasowo je ogranicza. Natomiast cofnięcie uprawnień do kierowania pojazdami, jest odrębną instytucją, prowadzącą do pozbawienia kierowcy uprawnień do kierowania pojazdami. Instytucje te nie są wobec siebie konkurencyjne, stąd argumentację opartą na założeniu, że Starosta może podjąć decyzję w przedmiocie cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami dopiero po negatywnym zakończeniu procedury egzaminacyjnej, należy uznać za chybioną. Końcowo Kolegium stwierdziło, że nie znajduje podstaw do wstrzymania natychmiastowego wykonania decyzji. W skardze wniesionej do sądu administracyjnego na powyższą decyzję ostateczną P.O. podtrzymał zarzuty odwołania zarzucając: 1. naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy tj. art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. polegające na utrzymaniu w mocy przez organ II instancji decyzji organu I instancji pomimo naruszenia przez ww. decyzję przepisów: a) art. 6 k.p.a. w związku z art. 8 § 1 k.p.a. poprzez wydanie decyzji bez wystarczającej i jasnej podstawy prawnej, co narusza fundamentalną zasadę praworządności oraz zasadę prowadzenia postępowania w sposób budzący zaufanie do organów administracji publicznej; b) art. 107 § 1 pkt 4) i § 3 k.p.a. przez powołanie jako podstawy prawnej decyzji przepisu, którego stosowanie zawiera odniesienia się do nieobowiązujących regulacji, co czyni go nieskutecznym, a decyzję wydaną na jego podstawie wadliwą; 2. naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, poprzez błędne zastosowanie art. 7 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 20 marca 2015 r. o zmianie ustawy - Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2015 r. poz. 541 z późn. zm.) jako podstawy prawnej do wydania decyzji o zatrzymaniu prawa jazdy, polegające na: - nieprawidłowym przyjęciu, że przepis ten stanowił obowiązującą podstawę prawną do zatrzymania prawa jazdy przez starostę w przypadku przekroczenia 24 punktów karnych, w sytuacji, gdy art. 7 ust. 1 pkt 5 odsyła do art. 130 ust. 1 ustawy - Prawo o ruchu drogowym, który został uchylony z dniem 4 czerwca 2018 r. i definitywnie utracił moc obowiązującą z dniem 17 września 2022 r.; - niezastosowaniu wykładni systemowej i funkcjonalnej przepisów przejściowych, co doprowadziło do wniosku o istnieniu podstawy prawnej do zatrzymania prawa jazdy, podczas gdy w obowiązującym na dzień wydania decyzji stanie prawnym od 17 września 2022 r. brak jest wyraźnej podstawy prawnej dla starosty do wydawania takich decyzji; - pominięciu, że ustawodawca w art. 17 ustawy z dnia 2 grudnia 2021 r. o zmianie ustawy - Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2021 r. poz. 2328) wprowadził nową ewidencję prowadzoną przez Policję, jednak nie zaktualizował odesłania w art. 7 ust. 1 pkt 5 ustawy z 2015 r., co skutkuje luką prawną w zakresie kompetencji starosty do zatrzymywania praw jazdy za punkty karne; - błędnej wykładni systemowej przepisów dotyczących zatrzymania i cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami, polegającej na pomieszaniu dwóch odrębnych instytucji prawnych: zatrzymania prawa jazdy (dokument) jako środka tymczasowego, a cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami jako środka ostatecznego, który zgodnie z obowiązującym na dzień wydania decyzji stanem prawnym może nastąpić dopiero po negatywnym wyniku egzaminu sprawdzającego kwalifikacje lub niestawiennictwie na egzamin (art. 103 ust. 1 pkt 1 lit. c i d ustawy o kierujących pojazdami). Podnosząc powyższe skarżący wniósł o uchylenie decyzji organów obu instancji i zasądzenie kosztów postępowania sądowego. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Białymstoku w odpowiedzi na skargę wniosło o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje; Skarga podlegała oddaleniu. Stosownie do treści art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych, sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej. Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Rozpoznając przedmiotową sprawę w tak zakreślonych granicach Sąd doszedł do przekonania, że zaskarżona decyzja oraz poprzedzająca ją decyzja organu I instancji nie naruszają prawa i brak jest podstaw o wyeliminowania ich z obrotu prawnego. Przedmiotem kontroli sądowej jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego utrzymująca w mocy decyzję organu I instancji o zatrzymaniu skarżącemu prawa jazdy w związku z przekroczeniem 24 punktów karnych za naruszenia przepisów ruchu drogowego. Materialnoprawną podstawę wydania decyzji o zatrzymaniu prawa jazdy stanowił art. 7 ust. 1 pkt 5 ustawy o zmianie ustawy - Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2015 r., poz. 541, dalej jako ustawa zmieniająca). Art. 7 ust. 1 pkt 5 ustawy zmieniającej stanowi, że do dnia wskazanego w komunikacie, który minister właściwy do spraw informatyzacji ogłasza w swoim dzienniku urzędowym oraz na stronie podmiotowej Biuletynu Informacji Publicznej, określającego termin wdrożenia rozwiązań technicznych umożliwiających wprowadzenie, przekazywanie, gromadzenie i udostępnianie z centralnej ewidencji kierowców danych o naruszeniach, o których mowa rozdziale 15 ustawy zmienianej w art. 5 - starosta wydaje decyzję administracyjną o zatrzymaniu prawa jazdy lub pozwolenia na kierowanie tramwajem w przypadku przekroczenia liczby 24 punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego otrzymanych na podstawie art. 130 ust. 1 ustawy wymienionej w art. 4, to jest ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1251 ze zm.; dalej: p.r.d.). Z kolei przepis art. 130 ust. 1 p.r.d., do którego odsyła ustawa zmieniająca z 2015 r., został uchylony z dniem 4 czerwca 2018 r. Przed jego uchyleniem stanowił on, że Policja prowadzi ewidencję kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego. Określonemu naruszeniu przypisuje się odpowiednią liczbę punktów i wpisuje się do tej ewidencji. Uchylenie art. 130 p.r.d. z dniem 4 czerwca 2018 r. nastąpiło na podstawie art. 125 pkt 13 w zw. z art. 139 pkt 3 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1226). Jednocześnie, w dniu 4 czerwca 2018 r. wszedł w życie art. 16 ust. 1 ustawy z dnia 9 maja 2018 r. o zmianie ustawy - Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2018 r. poz. 957 ze zm., dalej: ustawa zmieniająca z 2018 r.), zgodnie z którym przepis art. 130 p.r.d., w brzmieniu dotychczasowym, stosuje się do dnia wdrożenia rozwiązań technicznych umożliwiających wprowadzenie, przekazywanie, gromadzenie i udostępnianie z centralnej ewidencji kierowców danych o naruszeniach, o których mowa w art. 130 p.r.d. W myśl art. 16 ust. 2 ustawy zmieniającej z 2018 r., Minister właściwy do spraw informatyzacji ogłasza w swoim dzienniku urzędowym oraz na stronie podmiotowej Biuletynu Informacji Publicznej komunikat określający termin wdrożenia rozwiązań technicznych, o których mowa w ust. 1. Komunikat ogłasza się w terminie co najmniej 3 miesięcy przed dniem wdrożenia rozwiązań technicznych określonym w tym komunikacie. Następnie w ustawie z dnia 2 grudnia 2021 r. o zmianie ustawy -Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2021 r. poz. 2328 z późn. zm., dalej ustawa zmieniająca p.r.d.) w art. 14 pkt 2 i 3 przewidziano, że w ustawie z dnia 9 maja 2018 r. o zmianie ustawy - Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 957, z 2019 r. poz. 730, z 2020 r. poz. 1517 oraz z 2021 r. poz. 1997) wprowadza się następujące zmiany: 2) uchyla się art. 16; 3) art. 16a otrzymuje brzmienie: "Do dnia wskazanego w komunikacie, o którym mowa w art. 14 ust. 2, policjant zatrzyma prawo jazdy w razie przekroczenia liczby 24 punktów otrzymanych za naruszenia przepisów ruchu drogowego wpisanych do ewidencji, o której mowa w art. 17 ust. 1 ustawy z dnia 2 grudnia 2021 r. o zmianie ustawy - Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2328). Przepisy art. 135 ust. 4, art. 135a ust. 5, art. 135b i art. 136 ust. 1-3 oraz art. 139 ustawy zmienianej w art. 1 stosuje się odpowiednio." Z kolei art. 17 ust. 1 i 5 ustawy zmieniającej p.r.d. z 2021 r. stanowi, że: 1. "Do dnia wdrożenia rozwiązań technicznych, o których mowa w komunikacie ministra właściwego do spraw informatyzacji wydanym na podstawie art. 14 ust. 2 ustawy zmienianej w art. 14, Policja prowadzi ewidencję kierujących pojazdami silnikowymi, motorowerami oraz tramwajami naruszających przepisy ruchu drogowego. Określonemu naruszeniu popełnionemu przez osobę uprawnioną do kierowania pojazdem silnikowym, motorowerem lub tramwajem przypisuje się odpowiednią liczbę punktów w skali od 1 do 15 i wpisuje się ją do tej ewidencji. (...) 5. Ewidencja, o której mowa w ust. 1, obejmuje także naruszenia przepisów ruchu drogowego, o których mowa w art. 130 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu dotychczasowym, popełnione przed dniem wejścia w życie art. 14 pkt 2 niniejszej ustawy. Do tych naruszeń w zakresie liczby przypisanych punktów oraz ich usuwania stosuje się przepisy dotychczasowe." W dacie wydania przez Starostę Bielskiego decyzji, jak również dokonania jej kontroli instancyjnej przez Kolegium, nie doszło do określenia przez Ministra Cyfryzacji terminu wdrożenia rozwiązań technicznych umożliwiających wprowadzanie, przekazywanie, gromadzenie i udostępnianie z centralnej ewidencji kierowców danych o naruszeniach. Stąd też fakt przekroczenia przez kierującego pojazdem liczby 24 punktów w wyniku naruszeń przepisów ruchu drogowego jest przesłanką do wydania przez starostę decyzji o zatrzymaniu prawa jazdy. Podkreślenia wymaga, że przedmiotowa decyzja ma charakter związany, a organ je prowadzący nie ma uprawnień do weryfikacji przypisanej kierowcy liczby punktów, jest natomiast informacją o liczbie punktów związany. Powyższy pogląd jest ugruntowany w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego (por. np. wyrok NSA z 6 lutego 2018 r. sygn. akt I OSK 1811/17; wyrok NSA z 8 lutego 2018 r., sygn. akt I OSK 1931/17; wyrok NSA z 4 kwietnia 2013 r., sygn. akt I OSK 127/13 por. wyrok WSA we Wrocławiu z 11 kwietnia 2024 r., sygn. akt III SA/Wr 261/23). Zawarty w art. 7 ust. 1 pkt 1 ustawy zwrot "wydaje decyzję administracyjną o zatrzymaniu prawa jazdy" wyraźnie wskazuje, że decyzja wydana na podstawie tego przepisu jest decyzją o charakterze związanym. Oznacza to, że w sytuacji, gdy kierowca przekroczy 24 punkty za naruszenie przepisów o ruchu drogowym, ustawodawca nie pozostawił organowi administracji publicznej żadnej dowolności i uznaniowości. W konsekwencji w przypadku złożenia stosownego wniosku przez komendanta Policji, organ nie ma wyboru co do odstąpienia od wydania decyzji o zatrzymaniu prawa jazdy. Podkreślić należy, że organ nie prowadzi żadnych własnych ustaleń co do naruszenia przepisów o ruchu drogowym, a jedynie opiera swoje rozstrzygnięcie na przekazanej mu informacji, która ma charakter dokumentu urzędowego, stanowiącego dowód tego, co zostało w nim urzędowo stwierdzone. Skoro prowadzenie ewidencji kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego należy do wyłącznej kompetencji właściwych organów Policji, w konsekwencji w postępowaniu o zatrzymanie prawa jazdy przedmiotem rozważań starosty nie mogą być zarzuty dotyczące ilości posiadanych punktów, czy okoliczności dotyczące naruszenia przepisów ruchu drogowego. Zarzuty te mogą być rozważane wyłącznie w postępowaniu przed organami Policji, a następnie przed sądem administracyjnym w skardze na czynność lub ewentualnie bezczynność w przedmiocie wpisu do ewidencji. Postępowanie administracyjne w sprawie niniejszej, dotyczące zatrzymania prawa jazdy, zostało wszczęte na skutek informacji Komendanta Wojewódzkiego Policji w Białymstoku o przekroczeniu przez skarżącego 24 punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego w okresie od 29 grudnia 2022r. do 10 października 2025r. oraz wniosku o skierowanie skarżącego na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji kierowcy. Wniosek Komendanta obligował organ I instancji do wszczęcia z urzędu także postępowania o zatrzymanie prawa jazdy i w konsekwencji do wydania decyzji o zatrzymaniu prawa jazdy. Przepis art. 7 ust.1 pkt 5 ustawy o zmianie ustawy - Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2015 r., poz. 541) powołany w decyzji jako podstawa materialnoprawna decyzji, nie pozostawia bowiem staroście wyboru nakazując mu wydanie decyzji o zatrzymaniu prawa jazdy w przypadku przekroczenia przez kierującego liczby 24 punktów karnych za naruszenia przepisów ruchu drogowego. Przepis art. 130 ust.1 ustawy Prawo o ruchu drogowym dotyczący wpisu do ewidencji kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego, mimo jego uchylenia, ma nadal zastosowanie do dnia wdrożenia rozwiązań technicznych umożliwiających wprowadzenie, przekazywanie, gromadzenie i udostępnianie z centralnej ewidencji kierowców danych o naruszeniach, o których mowa w art. 130 p.r.d., co wynika wprost z treści art. 16 ust. 1 ustawy z dnia 9 maja 2018 r. o zmianie ustawy - Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2018 r. poz. 957 ze zm., dalej: ustawa zmieniająca z 2018 r.) Mając powyższe na uwadze za trafne należy uznać stanowisko organów I i II instancji, że w sprawie zaistniała podstawa do wydania decyzji w przedmiocie zatrzymania skarżącemu prawa jazdy, skoro dane wskazane we wniosku Komendanta Wojewódzkiego Policji potwierdzały okoliczność, że skarżący przekroczył liczbę 24 punktów za naruszenia przepisów ruchu drogowego. Wydana decyzja jest zgodna z prawem, a jej uzasadnienie jest prawidłowe i spełnia wymogi określone w art. 107 K.p.a. Z powyższych przyczyn Sąd skargę oddalił (art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Wyrok został wydany po rozpoznaniu sprawy w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnych z uwagi na wniosek organu o zastosowanie trybu uproszczonego, któremu to wnioskowi strona skarżąca nie oponowała. Małgorzata Roleder Elżbieta Trykoszko Anna Bartłomiejczuk

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 13.09.2026. · Źródło