II SA/Bk 138/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Grażyna Gryglaszewska (spr.) po rozpoznaniu w dniu 22 marca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. B. J. na uchwałę Rady Miejskiej w S. z dnia [...] września 2017 r. nr [...] w przedmiocie rozpatrzenia skargi na burmistrza p o s t a n a w i a odrzucić skargę Skarżąca – M. B. J. złożyła do sądu administracyjnego skargę na uchwałę Rady Miejskiej w S. z dnia [...] września 2017 r. nr [...], uznającą jej skargę na Burmistrza S. za niezasadną. Uchwała została podjęta na podstawie art. 18 ust. 2 pkt 15 ustawy o samorządzie gminnym w zw. z art. 229 pkt 3 K.p.a. Organ w odpowiedzi na skargę wniósł o jej odrzucenie ewentualnie oddalenie. Wniosek o odrzucenie skargi argumentował tym, że zaskarżona uchwała nie został wydana w sprawie z zakresu administracji publicznej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje. Skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu. Zakwestionowana uchwała dotyczy uznania za bezzasadną skargi skarżącej na burmistrza, która została złożona w trybie tzw. skargi powszechnej. Przedmiotem takiej skargi, w myśl art. 227 K.p.a. może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw. Zgodnie z art. 229 pkt 3 K.p.a. jeżeli przepisy szczególne nie określają innych organów właściwych do rozpatrywania skarg, organem właściwym do rozpatrzenia skargi dotyczącej zadań lub działalności wójta (burmistrza lub prezydenta miasta) i kierowników gminnych jednostek organizacyjnych, z wyjątkiem spraw należących do zadań zleconych z zakresu administracji rządowej, jest rada gminy. Według zaś art. 237 § 3 K.p.a. skarga podlega załatwieniu w wyniku wydania zawiadomienia o sposobie jej załatwienia. Zawiadomienie powinno zawierać oznaczenie organu, od którego pochodzi, wskazanie, w jaki sposób skarga została załatwiona, oraz podpis z podaniem imienia, nazwiska i stanowiska służbowego osoby upoważnionej do załatwiania skarg, przy czym zawiadomienie o odmownym załatwieniu skargi powinno zawierać ponadto uzasadnienie faktyczne i prawne. Wymogi takie wynikają z art. 238 § 1 K.p.a. Zaskarżona uchwała w ocenie Sądu stanowi akt, o którym mowa w art. 237 § 3 w zw. z art. 238 § 1 K.p.a., czyli zawiadomienie skarżącej o sposobie załatwienia jej skargi na burmistrza w tzw. uproszczonym postępowaniu administracyjnym. Wobec powyższego zwrócić należy uwagę, że zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.; powoływanej dalej jako "P.p.s.a") sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Na podstawie § 2 przywołanego artykułu kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na wymienione w tym przepisie akty administracji, wśród których nie ma zawiadomień dotyczących skargi powszechnej, o której mowa w Kodeksie postępowania administracyjnego w rozdziale 2 – Skargi, działu VIII – Skargi i wnioski. W orzecznictwie ugruntowany jest pogląd, zgodnie z którym, w sprawach dotyczących postępowania skargowego w trybie przepisów działu VIII K.p.a. nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego (vide: postanowienie NSA z 4 grudnia 2015 r., I OSK 3138/15, postanowienie WSA w Gdańsku z 9 lutego 2016 r., III SA/Gd 97/16, postanowienie WSA w Poznaniu z 3 grudnia 2015 r., II SA/Po 825/15, pub. http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Poglądu tego w żaden sposób nie zmienia fakt, że zaskarżona czynność przybrała formę uchwały - wynika to bowiem tylko i wyłącznie z faktu, iż uchwała jest właściwą formą dla działania organu kolegialnego, jakim jest rada gminy. Zauważyć również należy, że zaskarżona uchwała nie może także stanowić przedmiotu skargi, o której mowa w art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t.j. Dz.U. z 2016 r., poz. 446 ze zm.), bowiem uchwała ta - rozpatrująca skargę w trybie przepisów działu VIII K.p.a. - nie jest uchwałą podjętą w sprawie z zakresu administracji publicznej (vide: postanowienie NSA z 15 stycznia 2001 r., II SA/Wr 1704/00, LEX nr 656215 oraz wyrok NSA z 14 września 2004 r., OSK 642/04, LEX nr 160611). Uchwała nie rozstrzyga konkretnej sprawy administracyjnej, stanowi jedynie informację o sposobie załatwienia skargi wnoszonej na podstawie art. 227 K.p.a., która z uwagi na kolegialność organu przyjęła formę uchwały. Zawiadomienie takie zawiera informacje o czynnościach wewnętrznych organu załatwiającego skargę i ich rezultatach i wywiera następujące skutki prawne. Po pierwsze kończy postępowanie skargowe w odniesieniu do sprawy, po drugie umożliwia wniesienie przez adresata zawiadomienia kolejnej skargi tym razem wynikającej z niezadowolenia z załatwienia skargi (art. 227 K.p.a.), trzecim zaś skutkiem będzie możliwość zastosowania trybu przewidzianego w art. 239 K.p.a. w odniesieniu do ponowionej skargi w szczególności podtrzymania swego poprzedniego stanowiska. W ocenie Sądu nadal aktualny będzie pogląd wyrażony w uzasadnieniu postanowienia NSA z 13 lipca 1983 r. II SA 983/83, pub. ONSA 1983 nr 2 poz. 57 s. 90, że "zawiadomienie może być kwestionowane jedynie nową skargą, która ma za przedmiot w rozumieniu art. 227 właściwość organu do załatwienia skargi, wskazania sposobu jej załatwienia oraz uzasadnienie faktyczne i prawne jeżeli było zamieszczone w uzasadnieniu". W świetle powyższego nie ulega wątpliwości, że w niniejszej sprawie mamy do czynienia z przypadkiem braku właściwości sądu administracyjnego. Dlatego też skargę odrzucono na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.