II SA/Bk 140/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA E. Trykoszko, Sędziowie NSA G. Gryglaszewska (spr.), S. Prutis, Protokolant A. Bazydło, po rozpoznaniu w dniu 3 czerwca 2004 r. sprawy ze skargi Spółdzielni Mieszkaniowej w K. na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w B. z dnia [...] stycznia 2004 r. Nr [...] w przedmiocie nieodpowiedniej jakości wody w sieci wodociągowej 1. uchyla zaskarżoną decyzję, 2. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się wyroku, 3. zasądza od Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w B. na rzecz Spółdzielni Mieszkaniowej w K. kwotę 455 złotych (czterysta pięćdziesiąt pięć złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.- Decyzją z dnia [...].01.2004 r. o nr [...] Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w B. utrzymał w mocy decyzję Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w B. z dnia [...].11.2003 r. nakładającą na Spółdzielnię Mieszkaniową w K. obowiązek doprowadzenia parametrów wody, przeznaczonej do spożycia, do stanu zgodnego z wymogami przydatności. Stan sprawy przedstawiał się następująco: Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w B. dnia [...].09.2003 r. w mieszkaniu przy ul. K. [...] m [...] na osiedlu P. w K. pobrał próby wody do badań laboratoryjnych. Przeprowadzona analiza wykazała, że zbadana woda nie odpowiada warunkom fizykochemicznym określonym w załączniku nr 2 pkt 2 i 30 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 19 listopada 2002 r. w sprawie wymagań dotyczących jakości wody przeznaczonej do spożycia przez ludzi (Dz.U. nr 203, poz. 1718) ze względu na ponadnormatywną zawartość żelaza i mętność. Sieć wodociągowa na osiedlu P. stanowi własność Spółdzielni Mieszkaniowej w K., a zasilana jest przez wodociąg w K. Jednocześnie dnia 23.09.2003 r. Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w B. pobrał próby wody do badań z innych punktów na sieci, poza osiedlem P., tj. w Szkole Podstawowej w K., ul. Z. [...], Przedszkolu Samorządowym nr [...], ul. K. [...] i ul. L. [...]/[...] na osiedlu I. Wymienione miejsca poboru znajdują się na sieci gminnej wodociągu w K., której właścicielem jest Zarząd Gminy J.K. Analiza laboratoryjna próbek wody wykazała, że zbadane parametry fizykochemiczne odpowiadały wartościom zawartym w w/w rozporządzeniu. Również analiza próby wody pobranej dnia 11.03.2003 r. w stacji uzdatniania przez Powiatową Stację Sanitarno-Epidemiologiczną w B. wykazała, że zbadane parametry fizykochemiczne były zgodne z obowiązującymi normami. Organy stwierdziły, że ponadnormatywna zawartość żelaza oraz mętność wystąpiły tylko na sieci osiedlowej osiedla P. w K., co wskazuje na niewłaściwy stan techniczny sieci osiedlowej, niewłaściwe płukanie sieci lub jego brak. Podzielając stanowisko organu I instancji, Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w B. wskazał na art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 7 czerwca 2001 r. o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków (Dz.U. z 2001 r., nr 72, poz. 747), według którego odbiorca usług odpowiada za zapewnienie niezawodnego działania posiadanych intalacji wodociągowych. Natomiast z umowy z dnia [...].02.2000 r. zawartej pomiędzy Wojewódzkim Zarządem Melioracji i Urządzeń Wodnych w B. Gospodarstwo Pomocnicze Eksploatacja Wodociągów – usługodawcą, a Zarządem Spółdzielni Mieszkaniowej w K.– usługobiorcą, wynika, że usługobiorca ma obowiązek utrzymania właściwego stanu technicznego instalacji i urządzeń wodociągowych. Z powyższym stanowiskiem organów nie zgodziła się Spółdzielnia Mieszkaniowa w K. W skardze, wywiedzionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku, zarzuciła nietrafność zaskarżonej decyzji polegającej na niewłaściwym wskazaniu Spółdzielni jako jednostki odpowiedzialnej za złą jakość wody w jej sieci. Skarżąca podniosła, że Gospodarstwo Pomocnicze – Eksploatacja Wodociągów, zgodnie z § 2 pkt a i § 8 umowy z dnia 15.02.2000 r. ma także obowiązek dostarczania wody, do sieci Spółdzielni, o odpowiedniej jakości oraz ma prawo kontrolować instalację wodociągową Spółdzielni. Organy nie wykazały, aby instalacja Spółdzielni była w nienależytym stanie technicznym. Takim dowodem nie może być porównanie negatywnego wyniku próbki wody pobranej dn. 22.09.2003 r. z instalacji Spółdzielni z pozytywnymi próbkami pobranymi w dniach 23.09.2003 r. i 11.03.2003 r. Z sieci wodociągowej dostawcy, albowiem pobrania dokonano w innych terminach. Skarżąca nie zgodziła się ze stanowiskiem organów, że woda dostarczana przez Gospodarstwo Pomocnicze jest zawsze dobrej jakości, gdyż przeczą temu takie okoliczności, jak decyzja powiatowego Inspektora sanitarnego z [...].12.2002 r., który wówczas uznał Gospodarstwo Pomocnicze odpowiedzialnym za niewłaściwą jakość wody, a także organ pomija milczeniem skargę Miejskiego Przedsiębiorstwa Energetyki Cieplnej w B. z [...].01.2004 r., które stwierdziło dużą ilość żelaza w wodzie powodującą zamulenie wymienników. Skarżąca wnosiła o uchylenie zaskarżonej decyzji i zasądzenie kosztów. W odpowiedzi na skargę, Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w B. wnosił o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasową argumentację. Podniósł nieprawdziwość argumentacji w zakresie powołania się skarżącej na decyzję z dn. [...].12.2002 r., albowiem decyzja ta została uchylona przez Inspektora z powodu błędnie określonego podmiotu zobowiązanego do wykonania nakazu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skardze nie można odmówić słuszności. Zgodnie z treścią art. 7 i art. 77 § 1 k.p.a. organy orzekające zobowiązane są w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy oraz podejmować wszelkie kroki niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i załatwienia sprawy. W ocenie Sądu zaskarżona decyzja została wydana z obrazą w/w przepisów. Nie jest spornym w sprawie, iż negatywną próbkę wody pobrano w dniu 22.09.2003 r. z instalacji wodociągowej należącej do Spółdzielni. Jednakże instalacja ta jest zasilana przez sieć wodociągową Gospodarstwa Pomocniczego przy Wojewódzkim Zarządzie Melioracji i Urządzeń Wodnych Eksploatacji Wodociągów w B.. Istotnym było więc, dla prawidłowego ustalenia podmiotu odpowiedzialnego za doprowadzenie do niewłaściwych parametrów wody, pobranie próbek wody w innych miejscach (poza instalacją wodociągową skarżącej), lecz w tym samym dniu i w zbliżonym czasie. Należy zgodzić się ze stanowiskiem skarżącej, iż porównanie pozytywnych wyników próbek wody pobranej w innych terminach z sieci wodociągowej Gospodarstwa Pomocniczego (tj. w dniach 23.09.2003 r. i 11.03.2003 r.) z negatywnym wynikiem próbki pobranej w dniu 22.09.2003 r. na terenie Spółdzielni – nie stanowi dowodu na okoliczność nienależytego stanu technicznego instalacji wodociągowej Spółdzielni, jak też nie wskazuje na istnienie związku przyczynowego pomiędzy jakością wody, a zaniedbaniami higieniczno-sanitarnymi na odcinku instalacji wodnej należącej do Spółdzielni. Z umowy o dostarczanie wody zawartej dnia 15.02.2000 r. pomiędzy Wojewódzkim Zakładem Usług Wodnych w B. a Spółdzielnią Mieszkaniową w K. wynikają dla obu stron obowiązki dbałości o należyty stan wody. Zarówno dostarczyciel wody jak i odbiorca tj. skarżąca mają obowiązek utrzymywania urządzeń wodociągowych w należytym stanie (§ 5 pkt a, § 2 pkt a i § 8 w/w umowy). Zatem, ustalenie osoby odpowiedzialnej za zaniedbania wymagało uprzedniego wnikliwego stwierdzenia, na którym odcinku urządzeń wodociągowych doszło do tych zaniedbań. W tym zakresie, organy nie poczyniły miarodajnych ustaleń, co w efekcie prowadzi do braku możliwości określenia podmiotu winnego za złą jakość wody. Wskazany w zaskarżonej decyzji art. 5 ust. 2 ustawy z dn. 7.06.2001 r. o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków (Dz.U. z 2001 r. nr 72, poz. 747) jest normą prawną określającą tylko odpowiedzialność odbiorcy usług za zapewnienie niezawodnego działania posiadanych instalacji wodociągowych. Zastosowanie tego przepisu względem skarżącej mogłoby mieć miejsce, ale dopiero po niewątpliwym ustaleniu, że instalacja wodociągowa w części należącej do Spółdzielni znajduje się w złym stanie technicznym, bądź też nie przeprowadzono odpowiednich zabiegów (płukania), a to z kolei doprowadziło do ponadnormatywnej ilości żelaza i mętności wody. Ustalenia faktyczne, poczynione przez organy sanitarne zostały oparte na niekompletnym materiale dowodowym, przez co ich ocena jest oceną dowolną, naruszającą treść art. 77 § 1 k.p.a. i mającą istotny wpływ na wynik sprawy. Mając na względzie powyższe orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 145 § 1 pkt 1c) i art. 152 oraz art. 200 ustawy z dn. 30.08.2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270) orzeczono, jak w sentencji.