II SA/Bk 141/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Referendarz sądowy Małgorzata Roleder po rozpoznaniu w dniu 27 marca 2006r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata w sprawie ze skargi B. i M. S. na decyzję P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...] stycznia 2006r. Nr [...] w przedmiocie nakazania przedłożenia określonych dokumentów p o s t a n a w i a przyznać prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata. B. i M. S. wnieśli o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata (k. 11 - 14). W uzasadnieniu wniosku podnosili, iż znajduje się w trudnej sytuacji materialnej. Podali, iż źródłem ich dochodu jest wynagrodzenie B. S. ze stosunku pracy w kwocie 1271 zł brutto miesięcznie. Wnioskodawca – M. S. jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku. Na utrzymaniu małżonków pozostaje dwoje dzieci. Jako posiadany majątek wnioskodawcy wskazali dom o powierzchni 180 m² oraz samochód marki F. z 1995r. Oświadczyli, iż nie dysponują zasobami pieniężnymi, w tym oszczędnościami oraz przedmiotami wartościowymi. Stosownie do regulacji z art. 245 § 2 w zw. z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym (w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia pełnomocnika) - gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Ustalone w niniejszej sprawie okoliczności uzasadniają przyznanie wnioskodawcom – B. i M. S. prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmujące zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. W szczególności dochody osiągane przez wnioskodawczynię w wysokości 1271 zł brutto miesięcznie - stanowiące jedyne źródło utrzymania czteroosobowej rodziny - należy uznać jako niewystarczające do równoczesnego zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych oraz pokrycia kosztów postępowania sądowoadministracyjnego. Wnioskodawcy nie posiadają majątku, który mógłby posłużyć do uzyskania dodatkowych środków finansowych. Wobec powyższego, stosując przepisy art. 245 § 2 oraz art. 246 § 1 pkt 1 ustawy - prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji.