II SA/Bk 1444/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Barbara Romanczuk (spr.), , , po rozpoznaniu w Wydziale II w dniu 13 listopada 2025 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. P. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skarg M. P. oraz M. sp. z o.o. w likwidacji w B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Białymstoku z dnia 24 czerwca 2025 r. nr 407.296/AH/XV/2025 40.614/XV/25 w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji w sprawie rejestracji pojazdu p o s t a n a w i a odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. , Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Białymstoku – na skutek wniosku M. P. (dalej: "skarżący") o ponowne rozpoznanie sprawy – decyzją z 24 czerwca 2025 r., nr 407.296/AH/XV/2025 40.614/XV/25, utrzymało w mocy własną decyzję z 24 lutego 2025 r., nr 407.963/F-11/X/24, stwierdzającą nieważność decyzji Starosty Sokólskiego z 20 lipca 2020 r., nr KD-I.5410.BSKYF69.2020.EV, którą zarejestrowano pojazd marki B., numer nadwozia [...], wydając dowód rejestracyjny seria i numer [...] i tablice rejestracyjne numer [...], zalegalizowane znakiem legalizacyjnym [...]. W powyższym postępowaniu nadzwyczajnym M. sp. z o.o. w likwidacji wniosła do tut. Sądu skargę na decyzję organu I instancji, przy czym stosownie do art. 54a § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm., dalej: "p.p.s.a.") skarga ta została rozpatrzona przez organ jako wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy i rozstrzygnięta zaskarżoną decyzją, razem z wnioskiem Spółki. Skarżący, reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, wniósł skargę do tut. sądu administracyjnego na decyzję organu II instancji z 24 czerwca 2025 r. W skardze zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. Podkreślił, że wykonanie decyzji skutkowałoby natychmiastowym wykreśleniem pojazdu z rejestru, co uniemożliwiłoby jego dalszą eksploatację w ramach prowadzonego gospodarstwa rolnego. Pojazd stanowi niezbędne narzędzie pracy w gospodarstwie skarżącego, a jego eliminacja z użytku grozi poważnymi stratami materialnymi oraz dezorganizacją produkcji rolnej. Dalej wyjaśnił, że wstrzymanie wykonania nie godzi w interes publiczny — przeciwnie, zabezpiecza interes społeczny polegający na zapewnieniu ciągłości produkcji rolnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje. Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 61 § 1 p.p.s.a. wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Zgodnie z ugruntowanym stanowiskiem Naczelnego Sądu Administracyjnego, wyrażonym m.in. w postanowieniu NSA z dnia 20 grudnia 2004 r. (sygn. akt GZ 138/2004), podstawową przesłanką wstrzymania wykonania decyzji stosownie do treści art. 61 § 3 p.p.s.a. jest wykazanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Oznacza to, że chodzi o taką szkodę (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Żądając udzielenia ochrony tymczasowej strona skarżąca ma obowiązek wykazać istnienie konkretnych okoliczności przemawiających za koniecznością udzielenia jej ochrony tymczasowej. W ocenie Sądu Skarżący nie wykazał, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje wobec niego znaczną szkodę lub trudne do odwrócenia skutki. Podkreślić trzeba, że decyzja SKO stwierdzająca nieważność pierwszej rejestracji pojazdu na terenie Polski (decyzja Starosty Sokólskiego z 20 lipca 2020 r.) nie ma bezpośredniego przełożenia na sytuację prawną kolejnego nabywcy pojazdu, a więc na sytuację Skarżącej. Wyeliminowanie z obrotu prawnego decyzji o pierwszej rejestracji w Polsce pojazdu importowanego z państwa spoza obszaru Unii nie eliminuje automatycznie kolejnych rejestracji tego pojazdu w Polsce w przypadku jego zbycia. Dla wyeliminowania z obrotu prawnego każdej kolejnej rejestracji pojazdu konieczne jest uruchomienie indywidualnego postępowania administracyjnego zmierzającego do wzruszenia kolejnej rejestracji. Jej podważenie w oparciu o okoliczność stwierdzenia nieważności pierwotnej rejestracji pojazdu w Polsce wymaga wydania decyzji eliminującej z obrotu prawnego kolejną rejestrację (zob. postanowienia WSA w Białymstoku: z 26 czerwca 2025 r., sygn. II SA/Bk 933/25, niepubl. oraz z 13 maja 2025 r., sygn. II SA/Bk 644/25, niepubl.). A zatem, skoro zaskarżona decyzja, stwierdzająca nieważność pierwszej decyzji rejestracyjnej, nie wstrzymuje możliwości dalszego użytkowania pojazdu przez aktualnego właściciela, ani nie skutkuje automatycznym wykreśleniem tego pojazdu z rejestru, to nie istnieje bezpośrednie niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z tego względu argumentacja Skarżącego nie mogła odnieść zamierzonego skutku. Mając powyższe na względzie, na mocy art. 61 § 3 i 5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.