II SA/Bk 145/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Anna Sobolewska – Nazarczyk (spr.) po rozpoznaniu w dniu 25 lutego 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej uchwały w sprawie ze skargi Wojewody P. na uchwałę Zarządu Powiatu S. z dnia [...] lipca 2015 r. nr [...] w przedmiocie oddania w dzierżawę nieruchomości p o s t a n a w i a odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej uchwały Kwestionowaną uchwałą Zarząd Powiatu S. oddał w dzierżawę w drodze bezprzetargowej na czas oznaczony na okres 3 lat od dnia zawarcia umowy, teren "dawnej żwirowni w B." - nieruchomość gruntową niezabudowaną oznaczoną jako działki: nr [...] o pow. 1,7080 ha i [...] o pow. 1,3517 ha, położoną w miejscowości B., obręb nr [...], w gminie S., po uporządkowaniu i usunięciu nagromadzonych śmieci, zabezpieczeniu terenu przed dalszą degradacją i zaśmiecaniem oraz po wyrównaniu licznych skarp i osuwisk grożących zawaleniem powstałych na skutek wydobywania żwiru i piasku na przestrzeni lat, do wykorzystania mającego na celu zwiększenie bezpieczeństwa ruchu drogowego wśród młodzieży poprzez budowę parku sportowo-rekreacyjnego, składającego się z toru motocrossowego, toru do jazdy na rowerach górskich, "bezpiecznej łączki" do nauki jazdy na quadach, motorowerach itp., krótkiego toru z niewielkimi przeszkodami terenowymi dla początkujących kierowców, placem zabaw dla dzieci, parkiem linowym oraz infrastrukturą towarzyszącą, działalność sportową polegającą na organizacji treningów i zawodów sportowych opartych na współpracy i porozumieniu z odpowiednimi związkami sportowymi oraz imprezy towarzyszące zarówno wydarzeniom sportowym, jak i pikniki rodzinne, organizowane dla mieszkańców oraz turystów. Wojewoda P. w skardze na tę uchwałę zawarł wniosek o wstrzymanie jej wykonania. Zdaniem organu nadzoru zachodzi uzasadnione niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, jeżeli przed rozpoznaniem skargi uchwała zostanie wykonana, a w następstwie rozpoznania skargi może być stwierdzona jej nieważność. Organ nadzoru podał, że kwestionowana uchwała daje prawo do podjęcia dalszych czynności procesowych jak i faktycznych, które angażować mogą środki również finansowe. Ponadto rozpoczęcie prac może spowodować nieodwracalne skutki w środowisku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył co następuje. Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) zwanej dalej "P.p.s.a." sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z konstrukcji powyższego przepisu wynika, że na to na stronie skarżącej spoczywa ciężar wykazania przesłanek w nim zawartych, zaś sąd może wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu, jeżeli jest spełniona ustawowa przesłanka określona jako potencjalna możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdy akt zostanie wykonany. Jest to wyjątek od zasady, w myśl której wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. W przepisie tym chodzi bowiem o szczególne i wyjątkowe zagrożenie odpowiadające specjalnemu rodzajowi ochrony tymczasowej strony postępowania. W rozpatrywanej sprawie uznać należy, że organ nadzoru nie wykazał, aby wykonanie zaskarżonej uchwały mogło skutkować wyrządzeniem znacznej szkody lub spowodować trudne do odwrócenia skutki. Wniosek został uzasadniony w sposób ogólnikowy i właściwie powtórzono w nim zwroty ustawowe. Tak uzasadniony wniosek nie może stanowić podstawy jego pozytywnego rozpatrzenia. Zgodnie z ugruntowanym orzecznictwem sądów administracyjnych wnioskodawca powinien tak określić ewentualną szkodę lub w taki sposób wskazać skutki, które nastąpiłyby w związku z wykonaniem aktu, by Sąd mógł stwierdzić w oparciu o konkretne dane i na podstawie akt sprawy, że wielkość szkody jest znaczna, a skutki trudne do odwrócenia (vide: postanowienie NSA z 26 lipca 2006 r., II FZ 452/2006, LexPolonica nr 418133, postanowienie WSA w Łodzi z 17 października 2007 r., I SA/Łd 1132/2007, LexPolonica 1793221). W sprawie niniejszej za takie okoliczności nie można uznać lakonicznych twierdzeń o angażowaniu środków finansowych tym bardziej, że środki te będą angażowane przez dzierżawcę. Ewentualne przywrócenie stanu poprzedniego obciążać będzie dzierżawcę. Za uzasadnienie wniosku nie można także uznać spowodowania nieodwracalnych skutków w środowisku, albowiem okoliczność ta w najmniejszym stopniu nie została uprawdopodobniona. Wręcz przeciwnie z akt sprawy, a konkretnie z odpowiedzi na skargę wynika, że dzierżawca podjął jedynie działania zmierzające do uporządkowania terenu ze śmieci i wystąpił o uzyskanie akceptacji swojego projektu zagospodarowania terenu do Regionalnej Dyrekcji Ochrony Środowiska w B. Działania te trudno uznać za negatywnie oddziałujące na cele ochrony obszaru Natura 2000. W świetle powyższego należało odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej uchwały na podstawie art. 61 § 3 ustawy– Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.